บททั้งหมดของ Maid for my Playboy Master's Desire: บทที่ 1 - บทที่ 10

Buong akala ko ay ma-e-enjoy ko na ang day-off ko dahil nasa business trip ang mga amo ko. Ngunit nagkakamali ako…“Ezrha, pakikuha ng pagkain sa dining area. Tapos dalhin mo sa kwarto ng amo natin,” utos ni Aling Roseta sa akin, ang mayordoma ng bahay na ito. Napabalikwas ako ng bangon, nagbabalak na matulog na sana nang maaga. “P-po? Akala ko ba nasa business trip sina ma’am at sir?” nagtatakang tanong ko. “Ah, pinauwi niya rito iyong anak niya para pansamantalang may tao rito sa bahay. Dalhin mo na muna roon. Alam kong day-off mo pero marami kasi akong gagawin. Huwag kang mag-alala, hindi ka kakainin ng anak ng amo natin,” biro pa ni Aling Roseta. Napangiwi na lamang ako. Alam ko naman na wala talaga siyang gagawin. “Makikipaglandian lang naman iyang matanda na iyan sa guard namin. Mukhang siya yata ang kakainin ngayon,” tukoy ko kay Aling Roseta nang makaalis sa kwarto ko. Naglalakad na ako ngayon papasok sa kwarto ng amo namin. Bigla akong nakuryoso. Sa dalawang taon ko bil

Napatingin ako sa unipormeng suot ko. Hindi ko maiwasang ikumpara ang sarili ko sa babae. Kitang-kita ang magandang hubog ng katawan nito sa mukhang mamahalin niyang dress na hapit na hapit sa katawan niya. Kumirot ang puso ko kung paano niya haplusin ang braso ni sir Axel. Habang todo ngisi naman ng amo ko, tila natutuwa sa pag-uusap nilang dalawa. Dahan-dahan akong napaatras at naisip na magkulong na lamang. Ngunit akmang aakyat na sana ako pabalik, nang makita ako ni Aling Roseta. “Oh, Ezrha… nandiyan ka na pala. Kumusta ang pakiramdam mo?” Dahil napalakas ang boses ni Aling Roseta. Sabay na napalingon sa akin ang dalawa. “O-okay naman na po. Kaya ko na pong magtrabaho,” pilit na ngiti ko. “Sigurado ka ba?” Napatango ako. “Kung ganoon, tulungan mo muna ako sa kusina.” Tahimik naman akong sumunod sa likuran ni Aling Roseta. Bago tuluyang umalis, nagkatinginan kami ni sir Axel. Ngunit ako ang naunang umiwas ng tingin sa amin. “S-sino po iyong babae na kausap ni sir, Aling Ros

I miss him. Tatlong linggo na. Wala pa siya. Anong oras siya darating? Ni hindi ko matanong iyon kay Aling Roseta dahil baka magduda iyon sa akin. “Inaantok ka na naman?” tanong ni Aling Roseta nang mapansin ang panay hikab ko. Napasimangot ako at sunod-sunod na napatango. “Nagiging antukin ka ngayon, ah,” puna ni Aling Roseta. Oo nga. Madalas akong antukin mga nito lang. Minsan, nahahanap ko ang sarili na nakakatulog sa sala o hindi kaya sa kwarto si sir Axel kapag nangungulila ako sa kaniya. “Matulog ka na nga roon. Ako na rito. Pasalamat ka at wala rito ang mga amo natin.” Niyakap ko si Aling Roseta sa tuwa. Pakiramdam ko ay parang ina ko talaga siya. Minsan, siya talaga ang pumupuna sa mga pangungulila ko sa mga pamilya ko na naiwan sa probinsya. “Salamat po!” natutuwang wika ko. Napairap lamang si Aling Roseta, ngunit sa huli ay humagikhik din ito sa akin. Nang makarating ako sa kwarto. Nahila na agad ako ng antok. Nagising ako nang maramdaman kong parang binabaliktad

Hindi ko alam kung paano natapos ang mainit na pag-uusap na iyon sa ospital. Nahanap ko na lang ang sarili kong nakaupo sa front seat, katabi si Axel na nagmamaneho. Pinauna niyang pinaalis ang mga magulang niya. Binantayan niya ako sa ospital hanggang sa nag-suggest ang doktor na maaari na kaming umuwi. “Stop thinking negatively. Don't stress yourself. Hindi maganda para sa anak natin iyan. Huwag kang mag-alala kina Mommy at Daddy. They're just shocked by the news, but I know later on they will accept you. Magiging okay din ang lahat, Ezrha,” pag-aalo ni Axel sa akin. “S-sorry...” tanging nasabi ko at pumiyok ang boses ko. I saw the shock in his eyes. Nagulat ako nang bigla niyang ihinto ang sasakyan. Kaagad niya akong hinarap. I gasped when he reached for my face and cupped my cheeks. He looked at me softly. “No... a-ako dapat ang mag-sorry sa 'yo. I-I didn't give you a proper relationship. I didn't even court you properly. I just suddenly dragged you into this and let my

If this is a dream, I don't want to wake up anymore. Nagising ako sa kamay na pumulupot sa baywang ko. When I opened my eyes, I expected Axel to still be sleeping. Pero nagulat ako nang biglang magtama ang paningin namin. "Good morning," he greeted while smiling. Bahagya niya pang hinaplos ang buhok ko na humaharang sa mukha ko. "Magandang umaga," bati ko pabalik. Napayuko siya upang magpantay ang mga mukha namin. He leaned closer to me and kissed my lips. I closed my eyes, savoring his lips. When our lips parted, I was breathless. Tila pilit ko pang hinabol ang labi niya. Ngunit namula ang pisngi ko nang bigla siyang lumayo. Kaagad niyang napansin ang ginawa ko. When he saw the disappointment on my face, lumapit siya ulit sa akin upang halikan ako. This time, he didn't move. He let me move on my own. He was just holding my back, while his other hand was playing with my hair. He was raking my hair. When our lips parted, I was panting once again. "K-kanina ka pa gising?" tan