Two

AMBER

"Ano? Tara na?" wika ni Lisa habang naghihintay sa akin sa labas ng bahay.

Napatingin muna ako kina mama at Noah bago tuluyang lumabas ng bahay. Kagabi pa kami nag-iyakan tatlo at nagyayakapan. Tuloy-tuloy na akong naglakad at hindi na sila nilingon pa. Baka kasi kapag ginawa ko iyon, hindi na ako makaalis.

"Nga pala...papayuhan na kita. Kapag pinagalitan ka, huwag kang iiyak at susuko. Pagkapasok sa tainga mo, ilabas mo agad sa kabila. Kagaya nga ng sinabi ko, medyo masama ang ugali ng mga iyon. Pero nagtitiis na lang kami dahil malaki ang sahod," wika ni Lisa habang nasa traysikel kami.

"Oo sige. Ako pa ba? Kailangan ko talagang tibayan ang loob ko para sa kanila. Gusto kong gumaling si mama at mabili ang mga pangangailangan nila."

ILANG oras din ang inabot ng byahe namin bago kami nakarating sa Maynila. Halos lumuwa ang mata ko sa laki ng bahay na nasa harapan ko. Parang hindi nga ito bahay. Para itong mansyon. Nakakalula sa laki at ganda.

"Hoy, ano ka na? Kanina ka pa nakatulala diyan at nakanganga. Huwag kang masyadong magpahalata na ngayon ka lang nakatuntong sa Maynila. Dapat ang postura mo, pormal at hindi ignoranteng-ignorante."

Tila bumalik ang ulirat ko bago napatingin kay Lisa.

"Pasensya ka na. Nagulat lang talaga ako sa laki ng bahay na ito."

"Oo sige na. Halika na sa loob. Ipapakilala na kita kay ate Joan. Iyong head kasambahay dito. Siya ang pinakamatagal na kasambahay at pinagkakatiwalaan sa lahat," mabilis na wika ni Lisa bago lumakad papasok sa loob.

.

Napasunod naman ako kay Lisa habang patuloy pa rin ang paglinga ko sa bawat sulok ng mansyon. Habang papalapit kami sa pangunahing gusali ay lalo akong namamangha sa laki at ganda ng paligid. Napakalawak ng bakuran at halos hindi ko makita kung saan nagtatapos ang hardin. Dahil napakaraming iba't ibang klase ng halaman at bulaklak na maayos na nakatanim sa magkabilang gilid ng daan. Mayroon ding napakalaking fountain sa gitna na napapalibutan ng puting rosas at iba't ibang ornamental plants na mukhang napakamahal. Pakiramdam ko ay para akong nakapasok sa isang lugar na madalas ko lang makita sa telebisyon kaya hindi ko mapigilan ang mapatitig sa paligid. Ngunit agad akong siniko ni Lisa nang mapansin niyang nakatulala na naman ako.

"Huwag kang masyadong pahalata na namamangha ka rito. Baka isipin ng mga tao rito na tanga-tanga ka," bulong niya sa akin.

Napakamot na lamang ako sa ulo dahil totoo naman ang sinabi niya. Hindi ko kasi inaasahan na may ganito pala kalalaking bahay sa Maynila.

"Oo sige. Sorry ulit."

Pagpasok namin sa loob ay halos mapasinghap ako sa sobrang ganda ng interior ng mansyon. Napakataas ng kisame at may napakalaking chandelier na kumikislap sa itaas. Ang sahig ay yari sa makintab na marmol at ang bawat kasangkapan ay halatang mamahalin. Kahit ang mga paintings na nakasabit sa dingding ay mukhang nagkakahalaga ng milyon. Napayuko tuloy ako nang mapatingin sa suot kong simpleng damit dahil pakiramdam ko ay hindi ako nababagay sa lugar na iyon.

Hindi nagtagal ay dinala ako ni Lisa sa kusina kung saan naroon ang isang babaeng nasa edad singkwenta na may seryosong mukha at masungit na aura. Nakahalukipkip ito habang binabantayan ang ibang kasambahay na abala sa kani-kanilang gawain. Nang makita kami ay agad niya akong tiningnan mula ulo hanggang paa na para bang sinusukat kung karapat-dapat ba akong magtrabaho roon.

"Ate Joan, ito na po iyong kaibigan ko na sinasabi ko sa inyo. Si Amber Reyes po," pakilala ni Lisa.

Nanatiling seryoso ang mukha ni ate Joan habang nakatingin sa akin. Hindi ko maiwasang kabahan kaya awtomatiko akong napayuko.

"Ilang taon ka na?" tanong niya.

"Twenty two po."

"May karanasan ka na bang maging kasambahay?"

"Wala pa po pero handa naman po akong matuto. At saka po sabay po ako sa mga gawaing bahay. Kahit mabibigat na trabaho po."

Hindi siya agad nagsalita. Ilang segundo muna niya akong tinitigan bago siya tumango.

"Mabuti kung ganoon. Tandaan mo lang na hindi biro ang magtrabaho rito. Mahigpit ang mga amo natin lalo na si Madam Gina at Madam Grace. Hindi sila nagtitiis sa tamad at pasaway kaya dapat maging maingat ka sa bawat kilos mo. Kapag pinagalitan ka ay huwag kang sasagot at huwag kang iiyak. Naiintindihan mo?"

"Opo."

Tumango siya at nagsimulang ipakita sa akin ang iba't ibang bahagi ng mansyon. Habang naglalakad kami ay isa-isa niyang ipinaliwanag ang mga dapat kong tandaan. Itinuro niya ang laundry room, stock room, kusina at ang mga bahagi ng bahay na hindi maaaring pasukin ng mga kasambahay. Nang makarating kami sa hagdanan ay napahinto siya at tumingin sa akin.

"Ang ikalawang palapag ay para sa pamilya. Hindi ka basta-basta aakyat doon maliban na lang kung may utos sila. Nandoon ang silid ni Sir Eduardo, Madam Grace, Madam Gina at ni Young Master Haven."

Napakunot-noo ako nang marinig ang huling pangalan.

"Sino po si Young Master Haven?" usisa ko.

Napangiti si Lisa na tila natutuwa sa kawalan ko ng alam.

"Naku, hindi mo pala kilala? Siya ang nag-iisang apo ni Madam Gina at tagapagmana ng Del Monte Group."

"At isa rin sa pinakaguwapong bachelor sa bansa," singit ng isa pang kasambahay na napadaan.

"Gwapo nga pero napakalamig ng ugali.”

"Hindi nga yata marunong ngumiti iyon."

"Huwag na huwag mo lang susubukang landiin dahil kahit sino rito ay hindi pinapansin ni Young Master."

Agad akong umiling at napangiti.

"Ha? Bakit ko naman gagawin iyon? Nandito ako para magtrabaho at hindi para lumandi."

Nagtawanan naman sila samantalang napailing si Lisa na tila hindi naniniwala sa sinabi ko.

Makalipas ang halos isang oras ng pagpapaliwanag ay binigyan na ako ni ate Joan ng una kong trabaho.

"Ikaw muna ang magdidilig ng mga halaman sa hardin. Huwag kang mag-alala dahil madali lang iyan."

Masaya naman akong tumango dahil sanay na sanay ako sa mga halaman mula pa sa probinsya.

Kaya naman ilang minuto lang ang lumipas ay hawak ko na ang hose habang nagdidilig sa napakalawak na hardin ng mansyon. Habang ginagawa ko iyon ay hindi ko mapigilan ang paghanga sa ganda ng paligid. Napakaraming bulaklak na maayos ang pagkakaayos at may mga halamang hindi ko pa nakikita kailanman. Ang dami ring puno at may mga ibong malayang lumilipad sa paligid kaya kahit papaano ay nabawasan ang kaba ko.

Abala ako sa pagdidilig nang makarinig ako ng mahinang ugong ng makina mula sa may gate. Dahil sa kuryosidad ay napalingon ako roon at nakita kong dahan-dahang bumukas ang napakalaking bakal na gate ng mansyon. Mayamaya ay pumasok ang isang itim na mamahaling sasakyan na agad na huminto sa harap ng pangunahing pinto.

Hindi ko alam kung bakit pero tila natigilan ako habang nakatingin doon. Ilang segundo pa ang lumipas bago bumukas ang pinto ng sasakyan at unti-unting lumabas ang isang lalaki.

Una kong napansin ang malaki nitong pangangatawan at malapad na balikat na lalong pinatitingkad ng suot nitong puting polo at itim na slacks. Mula sa kinatatayuan ko ay kitang-kita ko kung gaano ito kaayos manamit at kung gaano kalinis ang bawat kilos nito. Nang tuluyan siyang tumuwid, para akong natigilan sa kinatatayuan ko dahil ngayon lang ako nakakita ng lalaking ganoon kaguwapo.

"My gosh...ang guwapo naman ng lalaking ito! Makalaglag-panty ang kaguwapuhan!" sigaw ko sa isipan.

Napakaguwapo niya sa paraang hindi ko maipaliwanag. Matangos ang ilong niya at napakalinaw ng hubog ng kanyang panga. Ang makapal niyang kilay ay lalong nagpatingkad sa kanyang malamig at matalim na mga mata na tila kayang basahin ang iniisip ng kahit sinong kaharap niya. Ang maputi niyang balat ay lalong nagbigay ng elegante at marangal na aura habang ang seryoso niyang ekspresyon ay nagdagdag sa kanyang pagiging misteryoso. Hindi siya ngumingiti ngunit kahit ganoon ay hindi maikakaila na napakaakit-akit niya at tila natural lamang na mapatingin ang lahat sa kanya.

Hindi ko namalayang natigilan na pala ako sa pagdidilig at tuluyan ng nakatitig sa kanya. At marahil ay naramdaman niya iyon dahil dahan-dahan siyang napalingon sa direksyon ko. Nagtagpo ang aming mga mata.

At sa isang iglap ay tila nakalimutan kong huminga.