CHAPTER 4

FLASHBACK...

May pagmamadali at halos puno ng pag-aalala ang dibdib ni Ariella habang naglalakad siya papasok sa bahay ng mga Olvidares. Dahil sa kaibigang matalik ng pamilya niya ang mga ito ay madali na lang para sa kanya ang maglabas-pasok sa bahay na iyon.

Agad niyang tinahak ang papunta sa malawak na sala ng naturang bahay kung saan naabutan niyang naroon na ang mga taong nais niyang makita. Nakaupo sa mahabang sofa ang kanyang Auntie Francheska, asawa ng best friend ng daddy niya na si Jake Olvidares. Katabi lang nito ang kanyang ina na abalang inaalo ang umiiyak na ginang.

Sa harap naman ng kanyang Mommy Aria at ni Francheska ay ang kanyang Daddy Ronniel na kasalukuyan pang may kausap sa cell phone nito. Naroon din ang magkapatid na Lucas at Fiona, mga anak nina Francheska at Jake. Kapwa pa may pag-aalala ang mukha ng dalawa.

Ang lahat ay napalingon sa kanya nang tuluyan na siyang humakbang palapit. Si Lucas ang una niyang nilapitan saka ito kinumusta. Sa lahat ng magpipinsang Olvidares ay ito talaga ang pinakamalapit sa kanya. Marahil ay dahil sa pareho ang hilig nilang gawin--- ang magpinta. Nakaraan nga lang ay isang art exhibit pa ang dinaluhan nilang dalawa kung saan naibenta nila ang lahat ng ipininta nila.

“Any update, Lucas?” tanong niya na sa binata. Nakalarawan sa mukha nito ang problemadong ekspresyon.

“Wala pa, Ariella,” bagsak ang mga balikat na sagot nito. “Wala pa kaming makitang lead kung saan naroon si Papa.”

Nakikisimpatyang tinapik niya nang marahan ang kaliwang balikat ni Lucas. His family was facing a big problem now. Naaksidente ang ama nitong si Jake na ngayon ay hindi nila alam kung nasaan. Tanging ang sasakyan ni Jake ang nakita sa pinangyarihan ng aksidente at wala ang katawan nito.

Lucas, together with his family, believed that Jake might still be alive. Hindi naman nakita ang katawan nito dahilan para mas gusto paniwalaan ng mga itong buhay pa nga ang padre de pamilya ng mga Olvidares.

Since that incident happened, her parents had been with them. Ang kanyang ama ang nangunguna sa imbestigasyon sa nangyaring aksidente at sa paghahanap sa ama ni Lucas. Ang kanyang ina naman ay madalas sa bahay na iyon upang samahan ang ina ni Lucas na mula nang mawala ang asawa ay halos mapabayaan na ang sarili. Ang laki na nga ng ibinagsak ng katawan ni Francheska dahil sa nangyari.

Tapos nang makipag-usap sa cell phone nito ang kanyang ama at akmang kakausapin na sana si Francheska nang siyang dating naman ni Gael kasama ang mga magulang nito. Tuloy-tuloy na naglakad ang mga ito palapit sa kanila. Paul, Gael’s father, talked to her parents. Ang paksa ng mga ito ay tungkol pa rin sa paghahanap kay Jake.

They were talking when Ariella’s eyes darted to Gael. Maging ito ay kababakasan din ng pag-aalala para sa nawawalang tiyuhin. Gusto pa sana itong lapitan ni Ariella para damayan pero hindi niya alam kung paano. Kumpara kasi kay Lucas ay hindi siya ganoon kalapit kay Gael. Sa hindi niya malamang dahilan ay wari bang may mataas na pader sa pagitan nilang dalawa.

Disimulado siyang nagpakawala ng isang malalim na buntonghininga. Sa kabila ng lahat, hindi man lang naging hadlang ang waring pader na iyon para makadama siya ng pag-ibig para kay Gael. She had been in love with him since time immemorial. Ni hindi niya na nga matandaan kung kailan nagsimulang magkaroon siya ng pagtangi para rito. Ang alam niya lang, ang binata ang nilalaman ng puso niya mula nang mga bata pa sila.

But that emotion wasn’t reciprocated. Sa kabila ng matalik na magkakaibigan ang mga pamilya nila ay hindi sila gaanong naging malapit ni Gael. Sa tuwina ay dama niyang umiiwas ito sa kanya. Minsan pa nga ay malamig ito kung makitungo sa kanya, kabaliktaran ng kung paano si Lucas sa kanya.

At mas lumala ang ganoong trato sa kanya ni Gael nang lakas-loob siyang magtapat ng pag-ibig niya rito. She was sixteen and Gael was nineteen when she bravely said how she felt for him. Nang una ay natulala pa ito at mistulang hindi makapaniwala sa mga inamin niya. Pero kalaunan ay harap-harapan siya nitong sinabihan na itigil ang nararamdaman niya na para bang ganoon lang iyon kadali. Matuturuan niya ba ang puso niyang huwag na itong magustuhan? She doubted it. Kung oo kasi ay matagal niya na sanang ginawa. Matapos ng mga pangbabalewala kasi nito ay hayun at mahal niya pa rin ang binata.

Hanggang sa maya-maya ay napalingon si Gael sa kanyang direksyon. Nahuli pa siya nitong pinagmamasdan ito dahilan para mabilis siyang napaiwas ng kanyang mukha. Muli niya nang binalingan si Lucas saka nakipag-usap. After Gael’s so many rejections, she didn’t know how to face him anymore. Pakiramdam niya, sa paglipas ng mga araw ay pataas nang pataas din ang pader sa pagitan nilang dalawa.

*****

“YOU DON’T have to pressure yourself, Lucas. Alam kong mahirap ang kinakaharap ng pamilya ninyo ngayon pero huwag mong ilagay lahat sa mga balikat mo,” seryosong sabi ni Ariella kay Lucas isang gabing magkasama sila ng binata.

Hindi lang si Lucas ang kasama niya nang gabing iyon. Naroon din ang kapatid nitong si Fiona at ang pinsang si Aleya. But Aleya wasn’t on their table at the moment. Kasalukuyan muna itong nasa stage at umaawit habang nagtutugtog pa ng gitara.

They were at D’ Acoustic Glam, ang restobar na pag-aari ng lolo ni Aleya sa mother side nito. Dahil sa mahilig sa musika ang dalaga ay regular itong umaawit sa naturang bar. At madalas din silang naroon para panoorin itong kumanta, kasabay na rin ng pag-inom.

Katulad na lamang ng gabing iyon. Nakatanggap siya ng tawag mula kay Fiona na nag-aaya raw ang Kuya Lucas nito na uminom. Walang pagdadalawang-isip na sumang-ayon siya. Matapos ng nangyari sa ama ng mga itong si Jake ay alam niyang labis na problema ang kinakaharap ng mga kaibigan niya.

At hindi nga siya nagkamali. Lucas was feeling too frustrated. Hindi na nito alam kung ano ang mas uunahin--- ang paghahanap sa nawawalang ama o ang pamahalaan ang malaking kompanya ng mga ito na ngayon ay nakaatang na ang resposibilidad dito bilang panganay sa lahat ng magpipinsan. Idagdag pang alam niyang nag-aalala rin ito sa inang si Francheska na halos malugmok na sa labis na kalungkutan dahil sa sinapit ng asawa nito.

“I can’t help it, Ariella,” wika ni Lucas sa kanya matapos uminom sa bote ng beer na hawak nito. “Kailangan kong asikasuhin ang kompanya pero ang isip ko ay hindi mawala sa nangyari kay Papa. I can feel that he’s still alive and I really want to find him.”

“Mahahanap natin siya, Kuya Lucas. Hangga’t walang nakikitang katawan niya ay hindi tayo titigil sa paghahanap,” saad naman ni Fiona na katulad ng kapatid nito ay puno rin ng pagkabahala.

“Anyway, wala pa ba si Gael? I informed him that we’re here,” wika ni Lucas na sadyang napalingon pa sa direksyon ng entrada ng bar.

Agad pang napaupo nang tuwid si Ariella dahil sa pangalang binanggit nito. Sa maraming pagkakataon ay nakakasama niya talaga si Gael sa mga lakad na ganoon. Dahil nga sa malalapit ang magpipinsan at malapit naman siya kay Lucas ay lagi siyang isinasama nito sa mga ganoong pagkakataon.

“Speaking of our handsome cousin, there he is,” narinig niyang sabi ni Fiona na umayos pa ng pagkakaupo.

Sinundan niya ng tanaw ang hinayon ng mga mata ng magkapatid. Naglalakad na nga palapit sa mesang okupado nila ang pinsan ng mga itong si Gael. And because of his arrival, Ariella couldn’t help the uneasiness that enveloped her. Ganoon naman lagi ang nararamdaman niya sa tuwing nakikita niya ang binata. Mistula bang nagugulo ang lahat ng sistema niya dahil sa presensiya nito.

At mas nadagdagan pa ang pagkailang na iyon dahil sa tabi niya naupo si Gael. Magkatabi na kasi sina Fiona at Lucas at tanging sa may panig niya ang may bakante pa.

“Akala ko ay hindi ka na darating,” sambit ni Lucas sabay abot na ng isang bote ng beer kay Gael na agad naman nitong kinuha.

“I was just stuck in a traffic jam,” anito, saglit pang napasulyap sa kanya bago uminom sa boteng hawak na nito.

Nagsimula ng usapan si Lucas. Nang una ay tungkol pa rin sa nawawalang ama nito ang paksa nila hanggang sa napunta iyon sa kompanyang pag-aari ng mga Olvidares. Si Lucas nga ang mamamahala na niyon ngayon dahil sa pagkawala ng ama nito. Si Gael kasi ay sa kompanya ng sarili nitong ama namamasukan. Though, she heard them talking that Gael was still willing to help Lucas manage the company.

Napunta pa sa ibang bagay ang usapan nila. Sa kabila ng problemang kinakaharap ng pamilya ng mga ito ay nagkaroon pa rin sila ng masayang kuwentuhan lalo na nang sumali na sa kanila si Aleya matapos nitong kumanta.

The night went on. Aminado si Ariella na nakararami na siya ng naiinom at nagsisimula na iyong umepekto sa kanyang katawan. Hindi naman kasi siya malakas uminom kaya madali siyang tablan ng espirito ng alak.

“Are you sure you can still drive?” natatawa niyang sabi kay Lucas.

Pauwi na sila at magkakapanabay nang naglalakad palabas ng D’ Acoustic Glam. Si Aleya naman ay naiwan na sa loob. Dahil sa pag-aari ng pamilya nito ang naturang bar ay may silid ang dalaga roon kung saan doon na ito minsan nagpapalipas ng gabi.

“Ano ba ang akala mo sa akin? Lasing na?” Lucas said. Halos pasuray-suray na nga ito sa paglalakad pero ayaw pang amining lasing na nga.

“I will be the one to drive, Ariella. Don’t worry,” halos pabulong namang saad sa kanya ni Fiona na siya nang may hawak ng susi. Nakainom rin ito ngunit kakaunti lang kaya panatag siya na magagawa pa nitong magmaneho nang maayos.

“How about you? Susunduin ka ba ng driver ninyo?” magkasunod pang tanong sa kanya ni Fiona habang iginagala na ang paningin sa malawak na parking lot ng bar. Alam niyang hinahanap nito ang sasakyan nila.

Hinatid siya sa lugar na iyon ng driver ng kanyang ina. Pinayuhan niya muna itong umuwi dahil hindi niya rin naman alam kung anong oras na sila makauuwi.

“I will just call our driver---”

“I’ll just drive her home,” singit ng isang tinig sa pagsasalita niya.

Magkapanabay pa silang napalingon ni Fiona sa nagsalita--- si Gael. Nakasunod lang ito sa kanilang likuran na hindi mahirap hulaang narinig ang usapan nila ng pinsan nito.

“Okay, that would be great,” Fiona said then smiled at her. “Mauuna na kaming umuwi.”

She just nodded slowly. Halos mapailing pa siya nang alalayan na ni Fiona ang kapatid na si Lucas sa paglalakad palapit sa sasakyan ng huli. Nang makaalis na ang dalawa ay saka niya lang hinarap ang binatang nasa tabi niya na.

“You don’t have to drive me home. Tatawagan ko na lang---”

“It’s getting late, Ariella,” muli nitong putol sa pagsasalita niya. “Kung tatawagan mo pa lang ang driver ninyo ay maghihintay ka pa ng ilang saglit bago siya makarating. Sumabay ka na sa akin.”

Ariella almost rolled her eyes. He wasn’t offering a ride. He was actually ordering her to come with him.

“Okay, boss. Drive me home,” mabuway niya nang saad dahil sa alak na kanyang nainom.

Tinalikuran niya na si Gael saka nagpatiuna nang maglakad patungo sa sasakyan nito. Kilala niya kung alin sa mga naroon ang kotse ng binata at iyon na nga ang agad niyang nilapitan. Walang imik na pinagbuksan na siya nito ng pinto sa may passenger’s seat at inalalayan pa siyang makapasok doon. She was drunk and because of that, her movements were quite shaky now.

Isinandal ni Ariella ang kanyang sarili sa kinauupuan saka ipinikit ang kanyang mga mata. Si Gael naman ay naramdaman niyang umikot na patungo sa may driver’s seat at doon ay sumakay na rin. Naghintay siyang magmaneho na ito pero lumipas na ang ilang saglit ay ni hindi pa rin binubuhay ng binata ang makina ng sasakyan.

That was when Ariella opened her eyes and looked at him. She caught him staring at her intently.

“What? May tumubo na bang mga sungay sa ulo ko at ganyan ka makatingin?” Pagkawika ay marahan siyang tumawa. Dala marahil ng kalasingan kaya nagiging madaldal na siya, bagay na hindi naman sa tuwing ito ang kasama niya.

Gael heaved out a sigh and leaned closer to her. Kahit lasing na ay agad siyang nailang sa paglapit na ginawa nito. Halos maglapit na kasi ang kanilang mga mukha dahil doon.

“Kung may tumubo nang sungay sa iyo ay hindi kita pasasakayin dito sa sasakyan ko, Ariella,” seryoso nitong sabi kasabay ng paghila ng seatbelt para ikabit sa kanyang katawan. Iyon ang dahilan kung bakit ito lumapit sa kanya.

Bahagya pang natagalan si Gael dahil nahirapan itong hilain ang seatbelt sa tabi niya. Sanhi iyon kaya tumagal din ang pagkakalapit ng kanilang mga katawan. And when he was engrossed on what he’s doing, Ariella couldn’t help but stared at his face. Dala pa ng kalasingan ay hindi niya na naiwasang hawakan ang pisngi nito kasabay ng pagwika.

“Why are you so cold to me, Gael?” she asked as she caressed his face. Ang ginawa niya ay naging dahilan pa para matigilan din ito. “W-Why do I have this feeling that you hate me?”

“You’re drunk---”

Agad niya itong hinila sa batok nang akmang lalayo na ito sa kanya. “I told you I love you, didn’t I?” patuloy niya pa, ni wala na sa tamang huwisyo ang mga sinasabi. “Don’t you feel the same way?”

“Ariella---”

Sa muli ay hindi ito natapos sa pagsasalita nang walang pabalang kinabig niya ang ulo nito palapit pa sa kanya. Hindi niya alam kung saan siya kumuha ng lakas ng loob pero wala nang pag-aatubiling hinalikan niya si Gael sa mga labi nito. It must be the drunkenness that made her did that, but damn it! The hell if she cares!