LOGIN“Permanenteng mawawala ang mana ninyo, at hindi na natin kailanman mapapatunayan sa husgado na ninakaw nila ito. Hindi sila makukulong.”“K-Kaya...” panimula ni Agatha, ang kaniyang utak ay mabilis na nagdurugtong sa mga nakaraan. “Kaya nagpanggap siyang kakampi nila?”Tumango nang dahan-dahan si Moz. “Kung pinuwersa niya sina Cara, kapag na-corner ang mga baliw na mag-ina, anong tingin ninyong gagawin nila? Papatayin kayo ni Cara para tuluyang mawala ang tagapagmana, at susunugin ang lahat ng ebidensya ng pagpatay sa ama ninyo.”Napatakip si Agatha sa kaniyang bibig, ang kaniyang porselanang mukha ay tuluyang namutla.“Ang solusyon lang ni Mr. Houston ay pasukin ang system mula sa loob,” dagdag ni Moz, tinuturo ang dokumento. “Sa pamamagitan ng 'Legal Asset Merger'. At mangyayari lang ang merger na iyon kung makakakuha siya ng joint authority sa mga accounts nina Cara. Mangyayari lang iyon... kung magpapakasal siya kay Diane.”Biglang luminaw ang lahat sa isip ni Agatha.Kaya pala sa
Tahimik. Napakatahimik.Ang kumbento ng Sisters of Holy Grace ay nananatiling paboritong kanlungan ng kapayapaan.Walang nagmamatapobreng sigaw ni Cara. Walang tunog ng pumapalo at nananakit na sinturon ni Diane.At higit sa lahat... walang malamig, madilim, ngunit nakakapapasong presensya ni Ryu Houston.Nakaupo si Agatha sa isang lumang kahoy na bench sa gitna ng hardin ng kumbento.Suot niya muli ang isang simpleng puting bestida, ang kaniyang mahabang buhok ay nakatali ng isang simpleng laso. Ang kaniyang mga mata ay malungkot at namumugto, nakatitig sa kawalan.Tinanggap siya pabalik ni Mother Superior nang walang anumang tanong, tanging isang mahigpit na yakap ng isang ina.Ngunit kahit anong linis ng kaniyang suot ngayon, pakiramdam ni Agatha ay naiwan ang kaniyang kaluluwa sa loob ng mansyon na iyon.BEEP.Isang maikli ngunit malakas na busina ang bumasag sa katahimikan ng umaga.Napayuko nang bahagya si Agatha nang makita ang isang pamilyar at dambuhalang itim na SUV na pumar
“We're done too, Mr. Houston.”Ang mga salitang iyon ay umalingawngaw sa gitna ng dambuhalang grand ballroom, kasing-lamig at kasing-talim ng isang patalim na direktang tumarak sa dibdib ng bilyonaryo.Naguluhan si Ryu. Bahagyang umawang ang kaniyang mga labi. Ang kaniyang madidilim, singkit, at nanlilisik na mga mata na kanina ay nag-uumapaw sa init at debosyon, ngayon ay biglang nabasag. Bumakas ang isang hindi maitagong sakit at matinding pagkalito sa kaniyang malamig na mukha.Isang mabilis na tibok ng puso na puno ng takot ang marahas na yumanig sa matipunong dibdib ng kinatatakutang CEO.“Agatha... what are you talking about?” baritonong tanong ni Ryu, ang kaniyang boses ay nanginginig sa isang emosyong ngayon lang narinig ng buong mundo mula sa kaniya. Humakbang siya pasulong, pilit na inaabot muli ang kamay ng dalaga. “I’ll make them rot in jail. It’s over—”“Don’t touch me!” marahas at nanggagalaiting sigaw ni Agatha, mabilis na humakbang paatras upang iwasan ang malaking pal
“...and I will make sure you won't even survive the police jet on the way to the federal penitentiary.”Napasinghap si Diane sa matinding takot. Napayuko siya nang bahagya, sinusubukang itago ang kaniyang mukha mula sa nakakapapasong titig ng bilyonaryo.Ang lalaking pinangarap niyang maging asawa ay mas pipiliin pa siyang patayin kaysa hayaan siyang makapanakit ng kahit isang hibla ng buhok ni Agatha.Mabilis na gumalaw ang apat na ahente ng NBI at pinagtulungang hawakan si Diane mula sa sahig. Sa pagkakataong ito, hindi na nagawang magpumiglas ng dalaga.Tuluyan na siyang nawalan ng lakas, umiiyak nang tahimik at parang isang kulungan na manok na kinakaladkad palabas ng mansyon.Isang malalim at mabigat na paghinga ang pakawalan ni Agatha habang pinagmamasdan ang huling sandali nina Cara at Diane.Ang dalawang halimaw na nagpahirap sa kaniya sa loob ng dalawang taon... Ang dalawang taong pumatay sa kaniyang ama at nagtapon sa kaniya sa kalsada...Ang mga taong pilit na pumilit sa ka
“Anong sinasabi mo, Mommy?!” histerikal na hiyaw ni Diane, nanlilisik ang mga mata habang nagpupumiglas sa mga pulis.Ang kaniyang gintong gown ay madungis na rin, at ang kaniyang leeg ay puno ng nagdurugong kalmot mula sa mga pekeng kristal na alahas na ipinagmamayabang niya kanina.“Kasalanan mo 'to!” Bulyaw ni Cara sa anak sa harap ng buong media at alta-sosyedad. “Ikaw ang nagpumilit na makasal kay Ryu Houston! Ikaw ang nagpumilit na makuha ang buong yaman ng Houston Empire! Kung hindi dahil sa kasakiman mong maikasal sa kaniya at maagaw ang lahat, hindi natin kailangang patayin ang asawa ko! Hindi dahil si Agatha dapat ang ipakakasal niya kay Ryu! Pero gusto mong agawin ang lahat! Pinilit mo ako, Diane! Ikaw ang nagtulak sa akin na gawin ang lahat ng ito!”“Ako pa?! Ako pa ang isisisi mo?!” sigaw ni Diane, ang kaniyang boses ay paos at puno ng pait.Umiyak siya nang histerikal, ang kaniyang mga luha ay nag-iiwan ng maiitim na guhit ng mascara sa kaniyang mga pisngi. Umigting ang
Ang malamig, bakal, at nakakakilabot na tunog ng posas na marahas na ikinabit sa nanginginig na mga pulso ni Cara ang opisyal na nagmarka sa pagtatapos ng kaniyang kaharian.Walang awat ang pagkurap ng mga nakakasilaw na puting liwanag mula sa mga camera ng reporters at live broadcast media.Bawat kislap ay parang isang matalim na latigo na humahagupit sa namumutla at nanlalamig na mukha ng dating nagmamatapobreng reyna ng alta-sosyedad.Butil-butil ang malamig na pawis na tumatagaktak mula sa kaniyang noo, humahalo sa kaniyang mamahaling makeup na ngayon ay hulo-hulo na dahil sa matinding panic attack.“Bitawan niyo ako! Sabi nang bitawan niyo ako!” histerikal na tili ni Cara, ang kaniyang boses ay garalgal at halos mabasag sa matinding takot habang kinakaladkad siya ng dalawang matatangkad na opisyal ng Criminal Investigation and Detection Group (CIDG).Isang mabilis na tibok ng puso ng lubos na kabiguan ang nagpayanig sa kaniyang buong sistema—napakalakas, napakabigat, na para bang
“Touch me and talk more… I like it… it’s makes me on…” kagat labi nitong saad habang nakatingin sa akin.Hindi ko inakalang ganito ka-baluktot ang utak niya! Bago ko pa mabawi ang kamay ko, pinatong niya ang malapad at mainit niyang palad sa ibabaw ng kamay ko.Dahan dahan itong ginaya pababa, isang
Impit siyang nagpakawala ng malalim na ungol… “Ohhhh…”Isang mababang tunog na nagmumula sa kailaliman ng kaniyang lalamunan. I monitored his physiological responses. Elevated heart rate, erratic breathing, muscle spasms. His sensory pathways were perfectly intact. Ang kaniyang mga kamay na nakapato
“Welcome to your living hell, Mr. Vladefiero.”Walang kakurap-kurap siyang nakatitig sa akin pagkatapos kong bitiwan ang mga salitang iyon, kalmado at parang walang pakialam. Hinintay kong tumaas ang kilay niya, I expected to see him na naiirita sa sinabi ko.But he stays still! Hindi na ba siya nas
Sa pagkakataong ito, Z, ikaw naman ang paglalaruan ko...Bumukas ang pinto. At sa sandaling iyon, tila bumagal ang ikot ng mundo, ang bawat galaw, ang bawat paghinga ko. Naeexcite akong saktan ang ego niya ngayon. Na parang nakalimutan kong isa akong professional at hindi ko dapat gamitin ang profes







