Chapter 5

Chapter 5-A

Pinandilatan nya ito.

"Kunsabagay, dapat ka pa rin namang mag-alala eh." biglang bawi nito.

"Bakit?"

"Kasi, tiyak na mai-inlove ka sa kuya ko, kaya mag-ingat ka, dahil mahilig lang iyong mangolekta ng babae, wala namang sineseryoso."

"Paano ka namang nakatiyak na magugustuhan ko ang kuya mo? Super gwapo ba iyon?"

"Hindi lang super gwapo, kundi super macho pa. Matangkad, moreno at super lapad ng dibdib. Mahilig kasing mag-work out iyon kaya macho."

Chapter 5-B

"Lalo na si Ayu. Maaga pa lang ay nagpunta na sya dito para salubungin ka. Iyon pala ay sasaktan mo lang sya."

"I didn't mean to do it, Pa." pormal nitong sagot.

"Well, nariyan na iyan." buntong-hininga ni Jhune.

"Ayoko namang isipin mong masyado na kong diktador gayong si Jericho ay hinahayaan ko lang."

"Si Kuya nga pala, papa?"

"Hindi ba at nabanggit ninyong darating din sya ngayon?" tanong ni Dylan sa ama.

"Noong huli kaming mag-usap ay nangako syang darating.

Aayusin nya lang daw ang kompanyang maiiwan nya, para umalis man sya ay hindi na magkakaproblema.

Marami ngayon iyong inaasikaso bilang bagong controlling director ng Samaniego Mfg."

At sa nagtatakang anyo ng anak ay...

"He has just purchased sixty percent of that company, Dylan."

"Amazing! Hindi pa ba sya nakuntento sa isang resort at isang malaking construction company?

Liban pa sa apat na apartment at commercial building na pinauupahan nya?" ani Dylan.

"Hindi basta nasa-satisfy si Jericho. Sa tingin ko nga ay nalampasan na nya ang yamang naipon namin ng iyong yumaong ina."

Nakadama ng curiosity ang dalaga sa lalaking hindi pa nya nakikilala.

Ayon kay Dylan ay magandang lalaki raw ito.

Ayon naman sa ama nito ay isa na itong magaling na negosyante.

Ngayon pa lang ay gusto na nyang makilala ang lalaking iyon.

Habang patuloy syang nakikinig sa usapan ng mag-ama ay bumukas ang pinto mula sa sala.

Lumabas mula roon ang matangkad at morenong lalaki.

Natigilan ito sa paglalakad patungo sa hardin at sinuyod ng tingin ang mapuputi nyang binti.

Hinubad nito ang suot na salamin at isinabit sa kuwelyo ng polo.

"Hello there."

Namula ang dalaga dahil may nakahuli sa kanyang nag-i-eavesdrop.

Marahan syang napalingon at kapwa sila natulala nang makilala ang isa't-isa.

"It's you!" anang dalaga.

Hindi pa rin sya makapaniwalang makikita nyang muli ang lalaking ito.

At hindi man nya maipaliwanag pero ngayon ay nakita na nya ang katangiang paulit-ulit na binabanggit ni Samantha sa kanya.

She didn't notice it before, dahil sa galit nya.

Naka-long sleeves itong checkered, nakatupi hanggang siko ang sleeves.

At ang polo ay nakapaloob sa pantalon nitong maong na humapit sa binti.

All in all, wala syang makitang espesyal sa damit nitong suot.

Pero mayrong isang bagay na syang umaatake ngayon sa kanya.

Whatever it is, hindi nya matukoy.

Could it be the eyes, na ayon nga kay Samantha ay mistulang nanunuot sa kalamnan?

Or could it be the lips na bahagyang nakataas sa sulok?

Ipinaalala nya sa sariling ito ang antipatikong lalaking nakilala nya sa resort.

"It's a quite surprise to find you here." anang lalaki.

Namula ang dalaga sa uri ng tinging ipinukol nito sa kanya.

Ang mga mata nito ay naglakbay sa kanyang mukha, tumagal sa labi, bago bumaba sa kanyang binti. Marahan...

Wari ay gustong tiyaking wala ngang nagbago sa kanya.

"You still have those, sexy long legs." sabi nito sa mahinang boses.

"Stop that!"

Saway nya nang manuyo na ang lalamunan nya sa ginagawa nito.

Nagtaas ito ng tingin at buong kainosentehang nagtanong.

"Ang alin?"

"Binabastos mo na ako nang harapan, tapos itatanong mo pa kung ano?"

Ngumiti ito.

"I was admiring your assets, Angeline. Dapat nga ay matuwa ka pa."

"How did you know my name?" singhal nya.

"I heard your friend calling you Angeline. Why? Is that a well-kept secret?"

"No."

"Good, after all, i have all the right to know kung sino ang babaeng basta na lang pumasok sa cottage na inookupa ko."

"Hindi ako basta na lang pumasok. Everything was all an honest mistake on my part.

In fact, kung hindi ka nga basta na lang nangansela ng reservation nang may reservation, hindi sana nangyari iyon.

At kahit pa nagkamali akong pumasok sa cottage na iyon, that won't excuse you from kis--"

Natigilan sya nang maisip na hindi na nya dapat pang ipinaalala rito ang bagay na iyon.

Namula na naman sya nang lumawak ang pagkakangiti nito.

"Don't tell me, Dylan. Pati sarili mong kapatid pinagnanasaan mo."

"Gaga!" malambot nitong usal.

"Kahit bading ako, hindi naman ako nagnanasa sa kadugo ko no!"

Natawa sya sa pagkawala ng kamachohan nito.

Bihira lang kasing lumilitaw ang kabaklaan ni Dylan.

Sa tuwina'y lagi itong reserved at ingat sa pagkilos, pananamit at pananalita.

Pumasok na sila sa loob ng malaking gate.

At sa kalawakan ng buong mansyon ay naisip ng dalagang palasyo ang kanilang pinuntahan.

"Ito na ba ang bahay ninyo?"

Bulong nya kay Dylan nang buksan nito ang pintuan ng kotse.

"Mismo! Are you impressed?"

"Very!"

Inilibot nya ang tingin sa kalawakan ng bakuran.

Sa tingin nya ay mas malaki pa sa subdivision na kanyang tinitirhan ang lupang iyon.

Natuon ang tingin nya sa main door ng kabahayan.

Bumalik ang kabang saglit nyang nakalimutan nang makita nya ang matandang lalaking palapit sa kanila.

Nang akbayan sya ni Dylan, natiyak nyang ama ito ng binata.

Awtomatiko syang napaurong palapit sa binata.

Nabura ang ngiti ng matandang lalaki nang makita ang nakaakbay na kamay ng anak sa kanyang balikat.

"May kasama ka pala, hijo."

Bago nakasagot si Dylan ay lumabas mula sa loob ng bahay ang babaeng sa tingin nya ay halos kasing-edad lang nya.

Hangos itong tumakbo palapit.

"Dylan, kanina ka pa namin hinihintay ni Ninong Jhune."

Nakangiti ito nang lumapit.

Subalit tulad ni Jhune, ay marahang nabura ang ngiting nakaguhit sa mga labi nito.

Puno ng mga katanungang nakatingin ito kay Dylan.

Nakadama ng awa si Angeline nang lumarawan sa maamo nitong mukha ang pagdaramdam nang mahulaan nito kung ano ang papel nya sa buhay ni Dylan.

Pinakiramdaman nya ang binata.

Nais nyang alamin kung nababatid nito ang paghihirap ng kalooban ng babae.

Blangko ang ekspresyon ng lalaki nang ipakilala sila sa isa't-isa.

"Siya ba ang girlfriend mo, Dylan?" paniniguro ni Ayu.

Tumango ang binata.

"N-napakaganda mo, Angeline."

"S-salamat,"

Sagot nya matapos syang mabigla sa pamumuri nito.

Mas naging handa pa siguro sya kung inirapan sya nito, pero sa halip ay nadama nya ang friendship na ino-offer nito.

Nagsimula na naman syang makonsensya sa pagiging bahagi nya sa panlilinlang dito.

Tumikhim si Jhune Calderon.

"Mabuti pa pumasok na tayo para makapagpahinga naman kayong dalawa. Magpapahanda na rin ako ng makakain sa katulong."

Inakbayan nito si Ayu, at nagpatiuna na sa pagpasok sa bahay.

---

Kinabukasan ay maagang nagising si Angeline.

Nagtungo sya sa veranda ng kanyang silid upang gawin ang mga routine exercise nya.

Bumaba sya pagkatapos upang mag-almusal.

"Si Dylan po?" tanong nya sa katulong na nagsisilbi sa kanya.

"Naroon po sa likod-bahay?" anang katulong.

Nagtungo sya sa likod-bahay upang kausapin si Dylan.

"Ayaw mo ba kay Angeline, Pa?"

Natigilan sya sa may pintuan nang marinig ang boses ni Dylan.

Napaurong sya sa gilid upang hindi mahalata ng mga ito ang kanyang presensya.

"Okay, i admit i find her charming enough. Disenteng bata at pwedeng ikarangal ng ating pamilya, pero hindi iyon ang isyu dito hijo.

Dapat din nating i-consider ang damdamin ni Ayu. Kahit huwag na ang kumpare ko, dahhl madali naman iyong paliwanagan. She's hurt, hijo."

"Alam ko naman iyon, Papa. Pero ano ang magagawa ko.

Si Angeline ang kasintahan ko, at magiging unfair naman sa kanya kung bigla ko na lang syang hihiwalayan nang wala syang nagagawang mali."

"Isa pa iyan sa pagkakamali mo, Dylan."

"Ayoko lang biglain kayo, Papa."

"Higit pa sa pagkabigla ang naranasan namin," reklamo ni Jhune.