Chapter 9 - A

Chapter 9-A

"Don't you dare do it!"

Awtomatikong napaurong pabalik si Angeline.

Nakahinga lang siya nang maluwag nang makita niyang hindi manlang natinag sa kinatatayuan nito ang binata.

Naningkit ang mga mata niya nang mapuna ang pagtaas ng isang sulok ng labi nito.

"Afraid of being seduced?"

"Ano naman ang dapat kong ikatakot? Sa pagkakatanda ko, wala namang espesyal sa paraan ng paghalik mo.

In fact, i find it so utterly disgusting and--"

"Is that a challenge?"

Kinabahan si Angeline nang humakbang palapit sa kanya si Jericho.

Napaurong siya.

"Huwag kang lalapit."

Nagpatuloy pa rin ito.

"Tingin mo ba mapipigilan mo ako sa gusto kong gawin?" ngumiti ito.

"Well, you're wrong! Angeline. At kahit magsisigaw ka pa, hindi pa rin ako titigil. Magkakaroon lang tayo ng audience."

Huminto ang binata sa paghakbang ng konti na lang ang pagitan nila.

"So run now, Angeline.

Run fast or else..."

Napakurap-kurap ang dalaga.

Hindi makapaniwalang bibigyan nga siya ng pagkakataong makatakas.

Natauhan lang siya nang muli na naman itong humakbang.

Dali-dali siyang lumusot sa gilid nito, halos patakbong tinungo niya ang nakalaang silid sa kanya.

Mabuti na lang at carpeted ang corridor, kaya walang nakarinig sa mabibilis niyang yabag.

---

Inilipat ni Angeline ang "queen" sa gilid ng chess board.

"Mate!"

Napahawak sa baba si Jhune.

Saglit itong nag-isip ng susunod na move, kapagdaka ay biglang napangiti.

"Check mate na yata iyan eh!"

Parehas silang nagkatawanan.

"Aba! Magaling ka pala sa chess, hija." puri ng matanda.

"Maliit ka pa lang siguro ay mahilig ka nang maglaro nito, ano?"

Tumango ang dalaga.

"Nag-iisa po kasi akong anak, kaya para may makalaro ang papa sa paborito niyang chess.

Tinuruan na niya ako when i was just seven. Marunong din po ang mommy ko, kaya lang madaling mainip."

"Halos kasing-edad mo lang din pala sina Jericho nang turuan ko ng chess.

Kaya lang si Jericho lang ang agad na natuto noon. Si Dylan, eh mga eleven na"

"Nagkaroon lang ng hilig iyon nang mapintasan ng mga kaklase dahil wala manlang daw siyang sports na alam. Sinubukan niya agad na matuto, kaya hayon nag-chess na lang ang loko." ani Jhune.

Ngumiti lang si Angeline sa kwentong iyon ng matanda.

Alam na niya ang tungkol sa bagay na iyon. Isa iyon sa mga itinuturing na problema ni Dylan, na pinilit nitong pinagtakpan upang maitago ang pagka-pusong-babae.

Lumabas ang isa sa mga katulong, buhat ang dalawang baso ng juice at inilapag sa mesa ng garden set na kanilang kinaroroonan.

Sila lamang ni Jhune ang nasa mansyon dahil umalis si Dylan patungo sa bayan.

Sila Jericho at Danica naman ay hindi niya alam kung nasaan.

Kanina pang umaga wala ang mga ito.

She was a little curious, pero hindi niya magawang itanong iyon kay Jhune.

"Mukhang seryoso yata ang pag-uusap ninyo ah!"

Mula sa mansyon ay lumabas si Jericho.

Nagtama ang tingin nila at nag-init ang pisngi ng dalaga nang tumaas ang sulok ng labi ng binata.

"We're just playing chess, hijo."

Umupo si Jericho sa upuang katapat ng dalaga.

"Marunong kang mag-chess?" tanong ng binata kay Angeline.

"Oo." tipid niyang sagot.

Iyon ang una nilang pagpapalitan ng salita mula nang maganap ang pang-iinsulto nito sa kanya.

That was almost a week ago, at sa loob ng mga araw na iyon ay mistula silang hindi magkakilala.

Iniiwasan niyang magtama ang tingin nila.

Minsang paakyat ito sa hagdan kung saan pababa naman siya ay mabilis siyang bumalik ng silid.

Pinakikiramdaman niya muna ang pagdaan nito, at namula siya nang marinig ang sinabi nito sa tapat ng silid.

"You may now pass, sweet princess!"

Nang lumabas siya ay muntikan na siyang muling mapaurong nang marinig ang pagtawa nito.

Nalingunan niya itong nakasandal sa pinto ng silid nito.

Patakbo siyang bumaba.

---

"That's nice." anang binata.

Napataas ng tingin si Angeline sa pamumuri nito.

"Bihira na sa mga babae ngayon ang marunong mag-chess."

"Nagkataon lang siguro na bihira rin ang may tiyagang magturo sa mga babae" anang dalaga.

Itutuloy…