LOGINPara kay Margarette Martha Graciano, tama nang minsang nabaliw siya para sa pag-ibig. Tumigil ang mundo niya para sa pagmamahal na ngayo'y pinaniniwalaan niyang hindi para sa kaniya. Kinalimutan niya na ang batang puso, ang batang puso na umibig nang husto sa lalaking unti-unti niya nang kinalimutan. Ngunit sa pagbabalik sa lugar kung saan nais niyang lumagay na sa tahimik, ay siya ring pagbabalik ng taong takot siyang sirain ulit ang mga pader na matayog niyang itinayo para sa kaniyang sarili. Timothy Ian Lawrenceville, Margarette's greatest first love, heartbreak, and her biggest downfall. Kailanganmay hindi na niya lilingunin ang lalaki. Ngunit hinding-hindi na nga ba babalik pa kung may malaking sugat na naiwan sa mga puso nila? Paano kung ang pag-ibig na mismong gustong kalimutan ay may marka ng kahapong patuloy na bitbit ni Margarette. Ang kanilang anak, ang batang inalagaan niya ng ilang taon, pinuno ng pagmamahal at aruga ay nagnanais din ng kalinga ng isang amang ipinagkait ni Margarette rito dahil sa kaniyang poot dahil sa paniniwalang nagtaksil ang lalaki sa kaniya. Wala nga ba talagang pangalawang pag-ibig at pagkakataon, o sadyang hindi naman talaga ito nakalimutan kahit lumipas ang panahon. It marked, a mark that would not fade easily. A Mark that lasts forever.
View MoreNakakatakot magmahal, iyon ang madalas na sabi ng karamihan. Maging ako ay takot. Takot akong baka gaya ng iba ay ibuhos ko rin lahat, na baka wala rin akong itira para sa sarili gaya ng palaging ginagawa ng iba. Takot ako dahil naniniwala akong wala akong karapatang sabihin na hindi naman masakit kung sakaling maiwan, na hindi mahirap hanggat mahal mo sila. Hindi mo maaaring sabihin na madali ang isang bagay kung hindi mo ito mismo mararanasan.Noong bata pa ako o noong mga panahong nasa highschool pa, hindi ako naging laman ng mga pakikipagrelasiyon, at kahit maraming sumusubok na manligaw ay palagi akong humihindi. Ayaw kong masanay ako na laging may mga taong pumapasok at umaalis sa buhay ko. Sa gabing iyon ay inihatid ako ni Timothy, payapa ang pagmamaneho niya, pareho kaming tahimik dahil hindi rin ako nagtangkang makipag-usap sa kaniya. Nararamdaman kong palagi niya akong sinusulyapan habang nagmamaneho, minsan ay maririnig ko ang buntong hininga niya at pagkatapos ay itutuon
Siguro ay dapat na lamang akong magpasalamat na si Timothy lamang ang may access sa CCTV footages sa loob ng kaniyang opisina, dahil kung hindi ay baka gusto ko na lamang na magpalamon sa lupa kung sakaling may makakita sa ginawang iyon namin kanina. Hindi ko maiwasang hindi pamulahan sa tuwing naaalala ang ginawang iyon namin sa halip na unahing mag lunch. "Please moan while you callin' my name, baby."Napapikit ako at minasahe ang sentido nang muling maalala ang mga bulong at halinghing niyang iyon sa akin kanina. Para na namang may kung anong nagwawala sa loob ng tiyan ko.We fucked each other. Timothy fucked me inside his office, and damn it, I can't even process it right now. I let a heavy sigh. My boss and I fucked each other. Yeah! Great, Margarette! Great!"Bakit pulang-pula iyang mukha mo, Marga? Kumain ka na ba? Naiinitan ka ba?" Ani Megan nang dumaan sa aking lamesa, kagagaling lamang nila sa labas."Yeah, naiinitan lang, Megs." Sagot ko at naiilang siyang nginitian at hin
Halos magdadalawang taon na si Inay sa hospital para sa mga may kondisyon sa pag-iisip ngunit hindi ko man lamang matandaan na nabisita ito ng mga kamag-anak namin o kahit man lang nila Tiya Lina.Mabigat para sa akin ang kalagayan naming pareho ni Nanay. Mahirap, pero itong sitwasiyon namin mismo ang dahilan kung bakit gusto kong kumayod at mag pursige.Nakatingala ako sa kisame habang patuloy na nag-iisip. Hindi ko maiwasang gawin ito tuwing nag-iisa, ang mangarap na sana isang araw ay mailagay ko sa maayos na buhay at sitwasiyon si Nanay. Alam ko namang hindi magiging madali lalo pa at mag-isa ako, pero hindi ko rin maiwasang kwestiyunin lahat ng ito, kung bakit parang sobrang hirap naman. But there's no sense if I keep on complaining, I should just focus on my goals and plans. Today is Sunday. I am planning to visit my mother. It will probably going to be another challenge for me to talk and to have a conversation with her, but I am still hoping that I would able to contribute to
Normal kong hinarap lahat ng mga tatrabahuin sa lamesa ko sa araw na iyon. Hindi na rin masiyadong nakapaglakbay pa sa ibang isipin ang utak ko dahil sa tambak na mga gagawin. Nagpokus na lamang ako at tinapos ang mga sales report na kailangang ko pang eencode. Nang mag lunch break ay niyaya ako nila Gwen kumain pero mabilis ang pag-iling ko. Sinadya kong magbaon ng lunch para hindi na bumaba o lumabas pa. I don't feel like moving away from my swivel chair. Pakiramdam ko ay kung makita niya ako o magkatinginan man kami sa araw na ito ay gusto ko na lamang na magpakain at magpalamon sa lupa. This is crazy but I could not help but think about it everytime I don't have something to think anymore. Pero kahit anong gawin ko, alam kong hindi ko siya pwedeng iwasan buong araw dahil nagtatrabaho ako sa kompanya niya. "Hindi ka bababa?" Tanong ni Gwen sa akin habang kasama si Marie, parehong productive at nakangiti. "Mukhang puyat to oh, kunti lang naman ininom." Dugtong niya na tinawanan k
It's been three days since Mr. Lawrenceville became more hands on with all the products from the company. He even cancelled all some business trips to focus on handling. Kaya napansin ko rin ang pag-iiba ng atmosphere sa buong building dahil totoo namang napakasungit ng lalaki. Kaya naman ngayong n
Nagpupuyos si Margarette sa galit habang itinatago sa kaniyang likuran si Thiara. Pinaka iniingat-ingatan niya ito, at sa loob ng limang taong nagdaan sa kaniyang buhay mula nang mangyari lahat ng mga bagay na ayaw niya nang balikan pa nang paulit-ulit sa kaniyang isipan, hindi niya kakayaning mag-i
Isang haplos muli ang naramdaman ko sa aking likuran nang lumalim pang muli ang halik ni Mr. Lawrenceville sa akin. Pakiramdam ko ay hindi ko na mahabol pa ang hininga.His hands couldn't stay in one place, naglalakbay iyon at mapanghanap. Mas lalo lamang akong napadaing nang ang kaniyang mga labi a
Naging mas mabilis ang araw. Namalayan ko na lamang ang pagdating ng miyerkules. Masiyadong busy sa loob ng building dahil maraming deliveries ngayong araw at hindi ko alam kung bakit. Sobrang busy tuloy.Pero sa kabila nun, palaging nagreremind si Gwen sa invitation para sa birthday niya simula pa












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.