Library
Maghanap
Home / Romance / Marreid to the secret Billionaire / Chapter 182

Share

Chapter 182

Author: Akiyutaro
last update Huling Na-update: 2026-02-04 12:46:40

Tahimik ang umaga, pero hindi ito yung katahimikang payapa. Ito yung katahimikang may laman—parang may nakasabit sa hangin na hindi mo makita pero ramdam mo sa balat.

Maagang nagising si Calestine. Hindi dahil sa alarm, kundi dahil sa bigat ng pakiramdam sa dibdib niya. Hindi kaba. Hindi takot. Isang uri ng alertness na natutunan niya nitong mga nakaraang linggo—yung pakiramdam na kailangan mong maging handa kahit wala namang nangyayari.

Dahan-dahan siyang bumangon, maingat na inalis ang bra
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • Marreid to the secret Billionaire   Chapter 232

    Mabagal ang pag-usad ng oras sa opisina nang araw na iyon. Hindi dahil kulang sa gawain—kabaligtaran. Punong-puno ang schedule ni Adrian, at bilang secretary niya, halos walang pahinga si Calestine. Sunod-sunod ang documents, emails, at internal reports na kailangang ayusin. Pero sa kabila ng pagod na unti-unting bumibigat sa balikat niya, may kakaibang linaw ang isip niya ngayon. Mas kontrolado. Mas matatag. Mas… sanay. Tahimik siyang nakaupo sa desk niya, mabilis ngunit pulido ang galaw ng mga daliri niya sa keyboard. Paminsan-minsan ay sinusulyapan niya ang tablet kung saan nakaayos ang schedule ni Adrian—walang mintis, walang kalituhan. Pero sa bawat ilang minuto— Ramdam niya ang tingin. Hindi niya kailangang tumingin para malaman kung saan nanggagaling. Mula sa loob ng glass office. Mula kay Adrian. Huminga siya nang mabagal, pilit binabalewala ang init na gumagapang sa batok niya. Focus. Kailangan niyang mag-focus. Pero sa kabilang side ng salamin, nakatayo si Adr

  • Marreid to the secret Billionaire   Chapter 231

    Tahimik ang biyahe nila papunta sa opisina.Pero hindi iyon yung klase ng katahimikan na malamig o awkward.Ito yung katahimikang siksik sa kung anong hindi sinasabi.Sa passenger seat, nakaupo si Calestine nang tuwid, ang mga daliri niya ay magaan na nakapatong sa ibabaw ng bag niya. Nakatingin siya sa labas ng bintana, pero hindi niya talaga pinapansin ang mga dumadaang gusali.Masyado siyang aware.Aware sa presensya ni Adrian sa tabi niya.Aware sa mabagal ngunit kontroladong pagmamaneho nito.Aware sa paminsan-minsang sulyap nito sa kanya.Hindi niya iyon tinitingnan pabalik.Pero ramdam niya.At iyon ang mas nakakagulo.Sa kabilang side ng sasakyan, tahimik lang si Adrian—isang kamay nasa manibela, ang isa ay relaxed sa tabi niya. Pero ang panga niya ay bahagyang mahigpit, at ang mga mata niya ay paminsan-minsang dumudulas patungo kay Calestine.Observant.Mapanuri.Possessive.Pagkapasok nila sa parking ng kumpanya, saka lang nagsalita si Adrian.“Ready?”Simple ang tanong.Per

  • Marreid to the secret Billionaire   Chapter 230

    Tahimik pa rin ang kwarto nang tuluyang lamunin ng gabi ang paligid. Pero hindi na iyon ang parehong katahimikan kanina. Mas mabigat. Mas siksik. Mas… buháy. Nakatulog na si Calestine—mahimbing, malalim ang paghinga, nakasiksik ang noo niya sa dibdib ni Adrian na parang doon talaga siya nababagay. Ang kamay niya ay nanatiling nakahawak sa tela ng shirt ng lalaki, parang kahit sa pagtulog ay ayaw niyang tuluyang bumitaw. At si Adrian— Gising pa rin. Nakahiga siya nang tuwid, isang braso nakapulupot sa likod ni Calestine, ang isa ay nakahawak pa rin sa kamay nito. Mabagal ang paghinga niya, pero ang mga mata niya ay bukas—madilim, mapanuri, at malinaw na may iniisip. Hindi siya mapakali. Hindi dahil sa pagod. Kundi dahil sa kung anong naramdaman niya kanina. Dahan-dahan niyang ibinaba ang tingin kay Calestine. Tahimik. Mahina ang ilaw na tumatama sa mukha nito. For the first time in a long while, relaxed ang ekspresyon ng dalaga—walang kunot sa noo, walang pilit na tapang

  • Marreid to the secret Billionaire   Chapter 229

    Hindi agad dumating ang antok. Kahit nakahiga na sila sa kama, kahit patay na ang ilaw at tanging mahinang liwanag lang mula sa bintana ang pumapasok sa kwarto, gising pa rin ang diwa ni Calestine. Nakahiga siya nang patagilid, nakatalikod kay Adrian, pero ramdam na ramdam niya ang presensya nito sa likod niya—ang init ng katawan, ang mabagal na paghinga, ang katahimikang may sariling bigat. Hindi siya mapakali. Hindi dahil sa takot. Kundi dahil sa kung anong nagbago sa loob niya. Kanina lang, malinaw sa kanya ang desisyon niya—hindi na siya uurong. Hindi na siya magpapasindak. Hindi na siya babalik sa dating bersyon ng sarili niya na tahimik lang na tumatanggap. Pero ngayong tahimik na ang gabi… Mas nararamdaman niya ang kabuuan ng bigat. Huminga siya nang malalim, marahan, pilit pinapakalma ang sarili. Sa likod niya, bahagyang gumalaw si Adrian. Hindi malakas. Hindi marahas. Pero sapat para maramdaman niya ang paglapit nito. Isang mainit na braso ang dahan-dahang pumul

  • Marreid to the secret Billionaire   Chapter 228

    Nanatili ang yakap ni Adrian nang ilang segundo pa—mahigpit, buo, at may kakaibang bigat na parang ayaw niyang pakawalan ang sandali. Ramdam ni Calestine ang init ng dibdib nito sa pisngi niya, ang mabagal pero malalim na paghinga nito na tumatama sa buhok niya. Hindi siya agad kumilos. Sa unang pagkakataon, hindi siya nagmamadaling bumitaw. May katahimikan sa pagitan nila na hindi awkward. Hindi rin mabigat. Isa iyong uri ng tahimik na pahinga—yung tipong pagkatapos ng mahabang laban, saka lang napapansin ng katawan na pagod na pala. Dahan-dahang pumikit si Calestine. Hindi dahil sumusuko siya. Kundi dahil pinili niyang magpahinga—kahit sandali—sa braso ni Adrian. Napansin iyon ng lalaki. Lalong bumaba ang boses nito nang magsalita. “You’re really exhausted,” mahina niyang bulong, halos dumadampi ang labi sa gilid ng buhok ni Calestine. Hindi siya sinagot ng dalaga agad. Sa halip, mas lalo siyang sumandal nang kaunti. Halos hindi mapapansin kung hindi ka maingat tumingin.

  • Marreid to the secret Billionaire   Chapter 227

    Hindi agad bumitaw si Adrian. Pagkatapos ng halik, nanatili pa rin ang kamay niya sa baba ni Calestine—mahigpit pero kontrolado, parang ayaw niyang pakawalan ang sandaling iyon. Mabigat ang paghinga nilang dalawa sa loob ng sasakyan, at ang hangin sa pagitan nila ay parang may sariling tibok. Si Calestine ang unang gumalaw. Hindi para umatras—kundi para huminga nang mas maayos. Marahan niyang ibinaba ang kamay ni Adrian mula sa baba niya. Hindi marahas. Hindi rin mahina. Isang galaw na malinaw ang mensahe. Kaya kong kontrolin ang sarili ko. Pero hindi ibig sabihin ay lalayo ako. Nagtagpo ang mga mata nila sa madilim na loob ng kotse. Ilang segundo ring walang nagsalita. Sa labas, tahimik ang parking area, at ang ilaw ng poste ay bahagyang pumapasok sa windshield, sapat lang para makita ang tensyon sa pagitan nila. Unti-unting kumunot ang noo ni Adrian. Hindi dahil galit siya. Kundi dahil may bagong bagay siyang napapansin. “You’re changing,” mababa niyang sabi. Hindi iyon

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status