Ika-apat na Pahina

Bahagyang kumunot ang noo ni Luke Montenegro at bahagyang itinaas ng isang kilay. Nagtataka kung bakit siya tinawag na asawa ng babaeng nakaharang sa dadaanan niya.

“Umalis ka sa daan,” malamig ngunit mahinahong sabi niya.

Napatulala na lamang si Trina ng marinig ang tinig nito dahil sa mababa at kaaya-ayang pakinggan, may halong marangal na himig na nakakaakit na nanaisin mong marinig muli.

Dahil sa parang nawala sa sarili ang babaeng nasa harapan ay pinitik ni Luke ang kanyang daliri sa harapan nito na naging dahilan para bumalik ang ulirat ni Trina.

“Hindi… mo ako kilala?” tanong niya nang may pag-aalinlangan.

Tumingin si Luke pababa sa kanya.

“Dapat ba kitang kilalanin?” wika nito sa kanya.

Mula pa nang pumasok siya sa bahay ng pamilyang Lopez dama na niya ang kakaibang titig na tila sumusunod sa bawat galaw niya. Mga titig na hinuhusgahan ang kanyang buong pagkatao.

Ngunit ang titig ng lalaki ay direkta at totoo — hindi gaya ng mga mapanghusga at nakakasuklam na tingin ng iba.

Tiningnan pa siya ng makailang ulit ni Luke na para bang sinusuri ang kanyang kaanyuan.

Sa isip ni Luke maganda ang babae, may maputi itong balat, may mga matang hugis-melokoton, at may nunal sa gilid na nagbibigay ng nakakaakit ngunit hindi kabastos-bastos na aura. Na kahit nakatayo lang ito sa isang sulok, taglay pa rin nito ang banayad ngunit kapansin-pansing aura ng pagiging mapanghimagsik.

At kahit nahuli niyang nakatingin siya dito ay hindi ito umiwas; sa halip, tititigan din siya nito nang tahasan.

Kakaiba ito sa mga babaeng itinatapon ang mga sarili nila sa kanya. Dahil kung hindi, hindi siya nito dahasang tatawaging asawa.

Sa kabilang banda, habang tinitigan ni Trina si Luke ay napansin niyang bahagyang nag-iba ang ekspresyon nito, halatang may bahid ng pagkainip, at mariing sinabi,

“Miss, may asawa na ako. Pakiusap, igalang mo naman ang sarili mo.”

Nabahala at nalito si Trina.

Klarong hindi siya kilala ng lalaking ito, pero sinasabi niyang may asawa siya.

Posible bang nagkamali ang Local Civil Registry Office sa pagrerehistro?

“Maaari ko bang malaman kung sino ang asawa mo?”maingat at may pag aalanganing tanong niya sa lalaki.

Ngunit mariin lang siyang tiningnan ni Luke.

“Hindi mo na kailangang malaman.” malamig na sagot nito sa kanya.

Huminga nang malalim si Trina, saka mabilis na inilabas mula sa kanyang bag ang isang kopya ng marriage certificate.

“Mr. Montenegro,” mahinahon niyang sabi habang iniaabot ito, “ang lalaking nakalista rito… ikaw, hindi ba?”

Sandaling tumingin si Luke sa papel at nanatili ang mga mata sa pangalan ng babae, Trina Lopez.

Pag-angat niya ng tingin, ang mga labi niya ay bahagyang kumurba, ngunit malamig ang ngiti.

“Miss,” aniya sa mapanuyang tinig, “hindi ba’t mahal ang paggawa ng orihinal? Dapat mas propesyonal ka sa pagpepeke.”

Pagkatapos masabi ng lalaki ang mga katagang iyon ay agad itong naglakad paalis.

Diretso itong naglakad sa maliit na hardin patungo sa parking lot, ang bawat hakbang ay puno ng awtoridad.

Mabilis siyang sinundan ni Trina, pilit gustong magpaliwanag, ngunit bago pa man siya makalapit, dalawang bodyguard na nakaitim ang humarang sa kanya.

Huminto si Trina at sumigaw sa papalayong lalaki,

“Mr. Montenegro! Totoo ang ID na ito! Kung hindi ka naniniwala, maaari kang pumunta sa Local Civil Registry Office para kumpirmahin…”

Ngunit hindi na siya pinakinggan ni Luke na patuloy na naglakad nang hindi lumilingon, saka sumakay sa kanyang kotse at umalis nang mabilis.

Sa kabilang banda nakita ni Gabriela si Trina na tila naghahabol kay Luke Montenegro, bagama’t hindi niya narinig kung ano ang pinag-uusapan nila.Nang makitang umalis si Luke Montenegro at sumunod naman si Trina gamit ang kanyang electric bike, agad siyang nagtanong sa assistant nito na kanyang nakasalubong.

“Bakit umalis si Mr. Montenegro? Meron bang nangulit sa kanya?”

Ngumiti lang ang personal assistant at mahinahong nagsabi,

“May kailangan lang asikasuhin si Mr. Montenegro, kaya umalis na muna siya. Pupunta na ho ako sa loob para ipaalam ang tungkol doon.”

Ngunit mariing tumanggi si Gabriela at pinagpilitang siya nalang ang magsasabi sa kanyang mga magulang

"Ako na lang ang magsasabi para hindi kana maabala at makahabol ka kaagad sa iyong amo" nakangiting wika nito.

" Sige po ma'am, salamat po" nakangiting saad ng personal assistant

Agad namang tumango si Gabriela at magalang na inihatid palabas ang assistant.

Pagkabalik ni Gabriela sa sala ay hindi na muna niya ipinaalam ang tungkol kay Luke Montenegro bagkus nagsimula na silang pag-usapan ang tungkol sa kasal na mangyayari.

Makalipas ang isang oras ay natapos na silang magkasundo sa petsa ng kasal at masayang nananghalian. At hindi nagtagal ay nagpaalam na ang pamilya Montenegro.

Pagkaalis nila, nag-aalalang nagtanong si Mr. Lopez.

“Bakit biglang umalis si Mr. Montenegro? May pagkukulang ba tayo sa pakikitungo sa kanya?”

“Dad, nakita ko si Trina na iniistorbo si Mr. Montenegro. Umalis siya na galit at... nag-iwan pa ng mensahe...” usal ni Gabriela kahit wala naman gano'ng sinabi ang assistant ni Luke Montenegro.

Naiinis lang siya kay Trina dahil sa naging reaction ni Xander kanina na balisa at parang may hinahanap.

Dahil sa inis at selos na naramdaman ay naikuyom nito ang kamao ang nasambit ng mga hindi katotoonan.

“Ano?” mabilis na tanong naman sa kanya ng ama.

“Sinabi ni Mr. Montenegro na alagaan ninyong mabuti ang anak niyo” kagat-labing sabi ni Gabriela.

 “Kung gagawa si Trina ng ganitong bagay, hindi kaya isipin ng pamilyang Montenegro na masama ang pagpapalaki natin sa kanya?" sulsol naman ng ina Trina na si Sandra.

Namutla agad ang mukha ni Mr. Lopez sa narinig.

" Dapat talaga na turuan iyan ng leksyon para natututo. Hindi man lang iniisip ang magiging epekto sa pamilyang ito ang mga pinaggagawa niya. Kahit kailan talaga sakit sa ulo. Wag ka mag-alala ako na bahala sa batang iyon" dagdag pa ni

to na akala mo hindi niya anak ang pinag-uusapan.