Kabanata 2

Kabanata 2

"Uh… dapat sa bahay at sa labas,  bestie pa rin ang ating tawagan.", mahinang sabi ni Isabela kay Rita.

“But my Dad told me so”, sagot nito ng may ngiting mapang-asar.

“Kung hindi mo siya tatawaging “mama,” mawawalan ka ng allowance.”, ito ang bilin ng kanyang ama.

Sobrang strikto ng Daddy niya na kapag nagkakamali o sumusuway siya, agad nitong i-freeze ang kanyang bank accounts.

Noon, nung nagka-crush siya nang maaga at muntik pang maloko nang sobra, na-freeze ang bank account niya nang isang buwan.

Sa buwan na iyon, araw-araw siyang kumakain lang ng loaf bread at ginisang gulay at halos ikadepress niya iyon.

Isang araw, umuwi siya nang gabi at wala nang kahit anong pagkain. Si Isabela ang nag-abot sa kanya ng isang malapit nang mag-expire na sandwich.

Hanggang ngayon, hindi niya malilimutan ang lasa ng sandwich na iyon.

Hindi nagtagal, gumawa na naman siya ng gulo, pero sinamahan siya ni Isabela at pareho silang napagalitan at nagtiis ng gutom. Doon niya tuluyang itinuring bilang tunay na matalik na kaibigan si Isabela.

At ang nanakit sa kanila? Sa huli, pinaalis sa kanilang lugar.

At dahil dito, grabe ang galit ng ama niya sa mga  pagkakataong iyon. Hindi lang niya i-freeze ang bank account niya, pinadala pa siya sa training camp kung saan siya naghirap nang kalahating buwan!

At ang dahilan – ang dami niyang kalokohang ginawa at nadadamay pa ang mga walang kasalanan.

Pagkalabas niya sa training camp, nag-transfer ang Daddy niya ng 200,000 pesos sa kanya, sinabihan siyang bayaran ang best friend niya.

Ngayon, ipinakilala niya ang best friend niya bilang stepmother, kasi naintindihan na niya ang ibig sabihin ng Daddy niya — na mas mabuti pang may kausap siyang mapagkakatiwalaan niya kaysa makipag-usap sa mga estranghero buong araw.

Mabilis na napaisip si Rita, kakilala? Ibig sabihin, ang best friend ko, ‘di ba?

Best friend bilang kaniyang magiging stepmom, ang astig!

“Hindi mo ba sinabi… mamumuhay ka sa bahay ng pamilya Santillan kasama ko?”

Malaki ang villa ng pamilya Santillan, maraming kwarto; originally, sa guest room siya titira.

Pero pinilit ni Rita na tumira siya sa katabing kwarto.

At ang kwartong iyon ay eksaktong katapat ng kwarto ni Rafael.

Walang istorbo, nakumbinsi si Isabela na matulog at halatang ang ganda ng aura niya.

.

Hindi namalayan ni Rita na may malaking nangyari kagabi, basta-basta lang niyang sinabi, “Magkasama tayo sa bahay, pero abala ako sa thesis ko. Ang bahay namin ay sobrang laki, ‘wag kang mag-alala na maawkward ka sa Daddy ko! Maaga siyang umaalis at late umuuwi araw-araw; dalawang buwan ang pinakamahabang hindi ko siya nakita!” 

Ngunit medyo kakaiba nitong mga nakaraang araw, hindi na gaanong nag-overtime ang Daddy niya.

“Ikakasal na ba siya? Pag uusisa sa kanya ng kanyang Lola, kaya kailangan na niyang maglaan ng mas maraming oras para sa family?”

Hinihila ni Rita si Isabela papasok sa library, habang bubulung-bulong pa rin, “Nag-transfer ng 200,000 pesos ang Daddy ko kaninang umaga, sabi niya, mag-focus sa thesis ko. Pakiramdam ko may plano sya, gusto niya akong maging kanyang successor!”

“Baka.”, sagot ni Isabela.

Pero sa totoo lang, dahil si Rita ay mabilis mawalan ng gana sa kahit ano, mas bagay lang talaga siya maging pa-easy-easy, hindi isang matibay na successor.

Pagkaupo nila sa isang sulok ng library, biglang lumapit ng payuko si Rita sa kanya!

“Ano ‘yang nasa sa leeg mo?” napalaking mga mata ni Rita, chinecheck ang pink na marka…

Instinctively, tinakpan ni Isabela ang leeg niya.

Medyo intense ang nangyari kagabi.

Matagal niya itong tinakpan bago umalis sa bahay.

Nakita ang guilty na expression ng best friend niya, nagulat at natuwa si Rita. “Ikaw, ikaw, Daddy ko… kayo…?”

Nahihiya si Isabela, gusto nang lumubog sa pwesto nya, nakita ang normally talkative na best friend na natataranta. “Girl, hinaan mo ang boses mo.” sabi ni Isabela.

“Talaga? Kagabi… kayo ba… natulog kayo nang magkasama?”

Sinimulang hilahin ni Rita ang kwelyo niya, gustong makita sa ilalim ng collarbone ang kiss mark..

Mabilis na itinulak ni Isabela si Rita.

“Stop it!”

“Bestie, kapag inapi ka ng Daddy ko, pupunta ako dun at gagawa ako ng eksena, magbabanta akong  magbibigti. Pinakamalala na siguro, i-freeze na naman niya ang bank account ko. Sa ganitong sitwasyon, mas mahalaga sa akin ang kaibigan ko kaysa lahat!”

Hindi alam ni Isabela ang nararamdaman kung mata-touch o mababalisa sya.

“Hindi, ako ang may kasalanan. Nakainom ang Daddy mo kagabi, at ako… hindi ko inasahan na ganito ang mangyayari.”

“Ahhh—My dad, he’s decent naman, gagamitin lang ang alak bilang excuse sa ganap nyo kagabe?”

“…Mag-asawa na kami, ‘wag mo nang sabihin yan.”

“May nangyari sa inyo, tapos pinapagtanggol mo pa siya!”

Masaya pa si Rita sa kwento nang biglang tumawag si Rafael.

Sinenyasan nya si Rita at tumayo para sagutin ang telepono.

Mainit ang mukha ni Isabela, at hindi niya maipaliwanag ang mabilis na tibok ng puso niya. Makalipas ang ilang sandali, bumalik si Rita.

“Alam ng Daddy ko na mali siya at gusto niya akong samahan ka para pumili ng singsing.”

“Dahil umamin siya with all his heart at humingi ng tawad, dapat mo na siyang patawarin.”

“Paano kung puntahan natin siya ngayon?”

Magaan ang loob ni Rita. Talagang naging stepmother ang best friend niya? Aba, pahahalagahan niya at poprotektahan nya ito!

Bukod pa rito, malaki ang kita ng Daddy niya, sobra na para suportahan silang dalawa!

“Talaga, kasal na kayo ng Daddy ko… ang galing! Kung mag-aaway kayo, siguradong sasama ako sa’yo!”

“Stop overthinking, please.’, nahihiyang sagot ni Isabela.

Dahil nagdesisyon siyang kumuha ng marriage certificate kay Rafael, planado na niya ang araw na ito.

Hindi naman siguro niya kayang manatiling walang love life para sa lalaking hindi naman siya pinahahalagahan, diba?

Bukod pa rito… kahit tila malamig at hindi masyadong maamo si Rafael, gwapo siya at may mabuting karakter!

At siya rin ang Daddy ni Rita!

Nang tulungan siya ni Rita sa malaking problema nya, naisip niyang utang niya ito sa best friend niya.

“Hindi ko na kailangan ng singsing. Hindi ba sinabi mo na bibigyan mo ako ng malaking regalo? Ayusin na natin agad ang thesis mo at pumunta sa mall.”

Magandang ideya para magpalamig ng utak nila.

“Pupunta kami sa mall at bibili ng singsing. Maraming pera ang Daddy ko, hindi ko kayang gastusin lahat!”, natatawang sabi ni Rita.

“Aba, grabe ka magflex ng yaman nyo ah.”pagsang-ayon ni Isabela.

Sa isip ni Rita, hindi pa rin niya inaasahan na kaya ng Daddy niya gawin iyon!

Magandang eksena ito!

Matapos ang maraming taon ng pagiging single nya, sa wakas, naging open na sya sa posibilidad sa mga ganitong bagay.

Hindi na iniisip ni Isabela iyon. Matapos tulungan si Rita sa thesis, nagpunta sila sa cafeteria para mag-lunch.

Kahit anak siya ng mayamang pamilya, kailangan pa rin ni Rita maranasan ang hirap na karapat-dapat sa kanya.

Kailangan ding bumaba sa lupa at maranasan ang tunay na buhay.

Ginamit nila ang meal card at umorder ng tatlong ulam at isang sopas.

Pagkakaupo, narinig nila ang gulo sa paligid.

“Wow, ang gwapo niya! Saan siya galing, senior?”

“Ang haba ng legs niya. Sana may boyfriend akong ganito.”

“Parang familiar. Mukhang dumalo siya sa financial lecture sa school natin. Ano nga pangalan niya… Vi, Vi-Villamor…”

Biglang tumayo si Rita!

“Bakit nandito ‘tong gago na ‘to? Hindi ba sapat sa kanya ang ginawa nya sa’yo? Makakatikim sa’kin ang gagong yan!”

Alam ni Rita ang nangyari kay Isabela at Marco.

Nang makipagbreak-up siya sa boyfriend, umiiyak siya ng todo, at ang bestfriend nyang si Rita lamang ang nag-alaga sa kanya at naghatid pauwi.

Malinaw na naalala ni Isabela ang gabing iyon ng breakup.

Sobrang lasing niya at bahagya lang ang naalala na may kasama siya, pinainom ng tubig, nakinig sa mga hikbi niya, pinunasan ang mukha niyang basa ng luha… Wala pang sinumang naging mabuti sa kanya maliban kay Rita.

Ayaw niyang magalit si Rita kay Marco dahil sa kanya, kaya mabilis niyang hinawakan si Rita: “Huwag kang maging impulsive, we’re done, right?.”

“Hay naku, huwag kasing matigas ang ulo mo.”

Hinawakan ni Rita ang pulso niya, “Kung galit ka, umiyak ka lang.”

Naalala pa rin niya kung paano umiyak si Isabela, na may luha at sipon sa mukha…

Malungkot at nakakaawa. Puno ng paghihinagpis at pagdadalamhati ang gabing yun.

Sa puso niya, si Isabela ay gentle, mabait, at masipag na estudyante. Talented, independent, at may intellectual na ganda.

Pero nung gabing iyon… umiiyak si Isabela ng higit pa sa batang nawalan ng kendi.

Umiling si Isabela at bahagyang umubo, “Hindi ako galit. Ayokong umiyak.”

“Tama, meron ka nang Daddy ko, bakit mo pa kailangan ng isang Villamor?”, proud na sagot ni Rita.

Habang nagsasalita, dahan-dahang lumapit si Marco kay Isabela.

Marco Villamor — tall and handsome, with a calm, composed face — the kind of man who could easily make countless women’s hearts flutter.

Matagal na nanirahan si Isabela sa pamilya Villamor, at mabait at considerate si Marco sa kanya.

Ang bestfriend nya ang palagi nyang napapagsabihan sa lahat ng bagay lalo na sa kanyang nararamdaman para kay Marco. Si Rita ang nag encourage sa kanya noon na umamin sa kanyang feelings para kay Marco at nagtagumpay siya.

Sa kasamaang palad, nasira agad ang pangarap niya. Nagbreak din sila ni Marco.

“Isabela,” malalim ang boses ni Marco, may bahagyang pagpigil sa kanyang boses, “Bumalik ka na sa bahay ha, wag ka nang magdrama. Miss ka na nina Mama at Papa.”

Inilapag ni Isabela ang chopsticks at tumingala.

Malayo at indifferent ang tono niya: “Mr. Villamor, adult na ako at malapit nang makagraduate, kaya hindi mo na kailangan mag-alala sa akin.”

“Mom and Dad…”

“Papasyal ako sa kanila kapag may oras.”, matigas na sagot ni Isabela.

Huminga ng malalim si Marco, pinipigilan ang galit, “Kailangan mo pa bang ilayo ang sarili mo sa akin?”