تسجيل الدخولWala siyang kahit anong emosyon sa mukha habang parang isang halimaw na sumasayaw sa gitna ng gulo. May isang lalaki na namang sumugod sa kaniya habang hawak ang isang mahabang patalim. Sa isang mabilis at kalkuladong pag-iwas, sinalubong ni Aviv ang braso nito, saka iyon marahas na pinihit paitaas. Isang malakas na langutngot ang umalingawngaw kasabay ng pagkabali ng siko nito.
Bago pa man makasigaw ang lalaki, mabilis na naagaw ni Aviv ang patalim nito. Ginamit niya ang talim niyonWala siyang kahit anong emosyon sa mukha habang parang isang halimaw na sumasayaw sa gitna ng gulo. May isang lalaki na namang sumugod sa kaniya habang hawak ang isang mahabang patalim. Sa isang mabilis at kalkuladong pag-iwas, sinalubong ni Aviv ang braso nito, saka iyon marahas na pinihit paitaas. Isang malakas na langutngot ang umalingawngaw kasabay ng pagkabali ng siko nito.Bago pa man makasigaw ang lalaki, mabilis na naagaw ni Aviv ang patalim nito. Ginamit niya ang talim niyon para sa isang mabilis na slash sa hita ng isa pang sumugod sa kaniyang likuran. Bumuhos ang dugo. Sumunod ang dalawa pang lalaki na may hawak na mga tubong bakal, ngunit mas mabilis ang asawa ko. Sinalubong niya ang mga ito, ibinaba ang katawan, binuhat ang isa, at buong lakas na ibinalibag sa semento bago itìnarak ang naagaw na patalim sa balikat ng isa pa. Maririnig ang sunod-sunod na lagutok ng mga butong binabali niya sa bawat sipa at suntok. Wala siyang awa at walang pag-aalinlangan sa pak
“O, ayan na pala ang mga sundalo ng hari mo,” untag sa akin ni Rochelle, sabay sulyap sa mga bodyguard na agad na kumilos para pagbuksan ako ng pinto ng sasakyan. “Naku, Jane, mag-ingat ka mamaya sa mansiyon n’yo, ah? Baka bukas, pagpasok mo, naka-wheelchair ka na dahil sa bagsik ng Uncle—este Papa Aviv mo.”“Ewan ko sa ’yo, Rochelle! Umuwi ka na nga!” natatawa kong taboy sa kaniya habang sumasakay ako sa backseat ng mamahaling kotse ni Aviv.“Bye, Jane! Galingan mo mamaya! I-push mo ang tatlong anak!” humahalakhak na hiyaw pa niya habang kumakaway bago naglakad patungo sa paradahan ng tricycle.Nakahinga ako nang maluwag nang maisara ang pinto ng kotse. Pagkuwa’y napansin kong wala ang asawa ko sa tabi ko. Tanging si Feid, ang kanang-kamay niya, at ang driver lang ang nasa unahan.“Nasaan ang boss n’yo? Sabi niya sa akin, sabay na kaming uuwi ng estate,” takang tanong ko sa kanila.“Ma’am Jane, nauna na po si Sir Aviv sa Averoné Estate d
Jane POV“Bye po, Ma’am Jane! Una na po kami!” paalam sa akin ng mga empleyado ko. Isang matamis na ngiti lamang ang isinagot ko sa kanila. Nauna na silang naglakad, diretso sa exit ng Enterprises Building dahil uwian na rin naman.“Let’s go, teh! Layas na tayo!” biglang hiyaw ni Rochelle mula sa likuran ko, kaya agad kong tinakpan ang mga tainga ko.Natawa lang ang gaga nang tingnan ko siya nang masama. Ang tinis kaya ng boses niya, tapos nag-e-echo pa sa malawak na lobby ng building kaya talagang masakit sa eardrums.Si Rochelle ang Operations Manager ng buong kompanya. Marami nang naging manager ang kompanyang ito, pero siya lang talaga ang nagtagal. At nagpapasalamat ako na hindi siya nag-quit noong ako na ang humawak bilang CEO. Sa totoo lang, naaawa na rin ako sa kaniya dahil parang limang trabaho ang sinasalo ng utak niya araw-araw. Siya na ang nag-aasikaso ng sales, nagbabantay sa mga tauhan, hanggang sa mga supply. Kung magre-re
Kian POV“Lolo... huwag na ninyo silang pagpaliwanagin pa,” nakayukong singit ko habang pinipigilan ang isang hikbi para mas maging kapani-paniwala. “Alam ninyo naman kung gaano kagaling magpaikot ng kuwento si Uncle Aviv. Kapag hinarap ninyo siya, tiyak na gagawa lang siya ng kuwento at palalabasing kami ang may kasalanan para pagtakpan ang ginawa nilang mag-asawa.”“Tama po si Kian, Lolo at Lola,” hikbi pa ni Scarlet habang dahan-dahang yumayakap sa braso ko. “Natatakot na po ako... Baka kapag nalaman ni Aviv na nagsumbong kami sa inyo, baka balikan niya kami at tuluyan kaming patatahimikin gamit ang impluwensiya niya. Mayaman at makapangyarihan siya kumpara sa amin ni Kian, kaya kayang-kaya niyang gumawa ng paraan para kami pa ang madiin at masira.”“Hinding-hindi ko hahayaang mangyari iyon!” galit na paggagaralgal ni Mommy. “Papa, hahayaan na lang ba natin ito? Dapat ngayon pa lang ay bawiin na sa kaniya ang posisyon niya sa kompanya! Hubaran ninyo siy
Kian POV“Oh my God, Kian! What happened to you?!” bungad na tarantang tanong sa akin ni Mommy nang makita ang kalagayan ko habang pababa kami ng hagdan.Mabilis siyang napatakbo palapit sa akin. Halos manginig ang mga kamay niya habang sinusuri ang mga benda sa braso, kamay at hita ko. Samantala, napatayo naman si Lola Adela mula sa pagkakaupo sa marangyang sofa. Halata sa mukha niya ang matinding pag-aalala at gulat nang makita ang paborito niyang apo na may bitbit na baston at tadtad ng mga pasa sa mukha.“S-Sinaktan ako ni Uncle,” utal na sagot ko. Pilit kong pinapiyok ang boses ko at nagbaba ng tingin, parang isang batang takot na takot at malapit nang maiyak.Kailangan kong gawin ito para makuha ang buong simpatya ng matatanda. Alam kong hindi ko matatalo si Uncle Aviv kung kaming dalawa lang ang magtutuos, kaya gagamitin ko ang pamilyang ito bilang panangga at sandata para pabagsakin siya.“My God! Bakit naman gagawin ni Aviv sa ’y
Scarlet POV“Bwisit siya! Bwisit silang dalawa!!” hiyaw ko sa loob ng kuwarto namin ni Kian. Inis kong inihahagis ang lahat ng mahahablot ko dahil sa matinding pagkapoot sa kahihiyang idinulot nina Aviv at Jane kanina.Nasisiraan ako ng bait tuwing naaalala ko kung paano ako pinilit paluhurin ng hampaslupang si Jane, habang ang letseng takong niya ay nakabaon sa kamay ko!Nanggigigil akong napatingin sa kamay ko. Namamaga na ito at kumikirot.“Ang gagang iyon! Hindi ko siya mapapatawad sa ginawa niya sa kamay ko. Urgh!” hindi mapigilang sigaw ko. “Magbabayad siya sa ginawa niya sa akin!” Inis kong inihambalos ang hawak kong unan sa kama.Napahinto ako nang pumasok ang fiancé ko sa kuwarto, pero kapansin-pansin pa rin ang galit sa bawat sunod-sunod at mabibigat kong paghinga.“Ang init yata ng ulo ng baby ko,” wika niya na may lambing sa tono. Bagaman bakas na bakas pa rin ang pulang latay ng palad sa mukha niya mula sa pagkakasampal ni Aviv, nagawa pa rin niyang ngumiti.“Bakit parang
Jane's POV“You're still hard, Aviv,” walang preno at tila wala sa sarili kong saad nang makita kong bakat na bakat pa rin ang alaga niya sa kaniyang pantalon.Bahagya akong napalunok nang maidako niya rin ang tingin niya roon. Ang tindi ng stamina ng lalaking ito. Pagkatapos ng nangyari sa kotse,
Idiniin ko na muli ang katawan ko sa kaniya, pinararamdam sa kaniya kung gaano ako kadesperada ngayon na mapunan ang pangangailangan ng katawan ko. Inabot ng kamay ko ang kaniyang belt, mabilis na kinalas iyon, at sinunod ko na ang zipper ng pants niya. Ipinasok ko ang kamay ko sa loob ng suot niy
Kian's POV “Mahal na mahal ako ni Jane. Kahit magkasala pa ako sa kanya nang paulit-ulit, alam kong paulit-ulit niya rin akong patatawarin. Konting paliwanag lang at isang matamis na sorry, tiklop na agad sa akin ’yon. Ganoon siya kadesperadang makasama ako, Scarlet,” mayabang na saad ko habang ab
“I can't believe you, Aviv. Puwede naman nating hintayin si Kian na bumalik o kaya ay ipagpaliban muna ang kasal. Hindi maganda sa paningin ng lahat na pinakasalan mo ang bride ng pamangkin mo. Nakakahiya ang ginawa mo,” sermong singit ni Ernest, ang kapatid ni Aviv sa ama.“Sandali lang ang seremo







