로그인“You’re seriously going to stop making out with me to blow-dry my hair?” biro ko habang lumalapit.Ngumiti siya nang bahagya, inalis ang isang basang hibla sa pisngi ko. “I’m seriously not letting you get sick. I want you in my bed, not sneezing in it.”Napatawa ako at sumandal sa kanya. “Okay, fine
Third Person’s POVPara kay Andrea, parang isang imposibleng panaginip ang lahat ng nangyari ngayong gabi. Pero hindi lang siya ang nahihirapang intindihin ang lahat.Si Elisa Sanchez ay tuluyang nalito. Dapat si Carolina Sinclair ang magiging asawa ni Dylan—matagal nang plano iyon. Ngayong gabi san
Andrea’s POVPagkarinig niya sa sinabi ko, tumindi ang tingin ni Dylan habang ilang segundo akong pinagmasdan. “I see. Wait here, I’ll have something sent up.”Sa sandaling sinabi niya ‘yon, biglang namula ang mukha ko. Mahina akong tumango. “Oh… thank you.”May mas nakakahiya pa ba sa sitwasyon ko
Andrea’s POVPagkawala pa lang ni Carolina sa paningin, may dalawang lalaking biglang sumulpot mula sa mga tao, nagmamadaling tumakbo—’yung isa, nawalan pa ng sapatos.Bigla silang napahinto, palipat-lipat ang tingin sa papalayong si Carolina at sa akin na basang-basa.Sila ang magkapatid na Villega
Bago pa siya makasagot, itinuro ako ng babaeng sumigaw kanina. “Mrs. Romero did it! I saw her push Carolina into the pool and hold her under! If I hadn’t spotted them, Carolina could have died! She’s trying to eliminate the competition for Dylan’s affections!”Napasinghap ang mga tao, at agad nagsim
Andrea’s POV“Holy shit!” napasinghap ako nang bumagsak ang katawan ni Carolina sa tubig, sabay malakas na splash.Ginawa niya talaga. Talagang tumalon siya sa punyetang pool!Napalingon ako sa paligid, halos panic na, para i-confirm ang alam ko na—kami lang dalawa ang tao dito. Lahat nasa loob, nag
Isinuot ko ang pink strappy heels para kumpleto na ang ensemble.Inabot ako ng halos dalawang oras at kalahati sa paghahanda.Pagbaba ko sa sala, nadatnan ko si Lara na patapos na sa shift niya.May hawak siyang garbage bag malapit sa sofa at agad siyang napahinto, halatang humanga. “Mrs. Romero, yo
Andrea’s POVIsang buong linggo na ang lumipas mula noong gabing iyon sa pool, at halos hindi ko na nakita si Dylan.Gabi-gabi, mag-isa akong natutulog sa kuwarto ko, iniisip kung baka ngayong gabi na siya lilitaw—o kahit man lang magsabi ng kahit ano.Pero tuwing umaga, wala pa ring nagbabago. Kata
“What we both want,” sagot niya, mababa ang boses, ramdam ko ang panginginig nito sa dibdib niya.Dikit na dikit sa katawan ko ang mga damit ko, ang manipis na tela ng blouse ko halos wala nang itinatago. Dapat nakakaramdam ako ng hiya, ng pagiging exposed—pero imbes na gano’n, may kakaibang lakas a
Andrea’s POVBumulusok ako sa ilalim ng tubig, at agad sumipsip ang mga damit ko ng tubig na parang espongha.Saglit akong kinabahan, pero mabilis ding pumasok ang swimming instincts ko. Bata pa lang ako marunong na akong lumangoy—hindi naman ito life-threatening.Pero bago pa ako makapag-angat ng s







