LOGIN"Seryoso siya dun?" Hindi makapaniwalang tanong ni Nolan sa sarili.
Hindi niya sinipot si Lucilia, bagkus sinundo niya si Leland at Lilah at nagulat pa siya ng makitang puro pasa at kalmot si Lilah. Nabagot kakaintay si Lucilia kay sumakay na sila sa kotse. "Mommy, are we going home na?" Tanong ni Lilo. "No. Ito ang huling beses na pupunta tayo sa mga Marquez." Saad ni Lucilia saka nag drive. Tuwang-tuwa si manang Esther ng makita si Lucilia at Lilo na pumasok sa pintuan ng bahay. "Madam, miss, mabuti naman po at bumalik na kayo." Salubong sa kanila ni manang Esther. "Pumunta lang kami dito para mag impake." Saad ni Lucilia. Nalungkot naman agad si manag Esther. Ang akala niya kasi ay tuluyan ng bumalik ang mga amo niya. "Siya nga po papa nasa living room sina sir kasama si miss Lilah." Nagtungo naman roon sina Lucilia at Lilo. "Naku, sinuswerte lang talaga yung mga matatabang babae na iyon at hindi ko sila pinatulan dahil kung hindi sila ang bugbug sarado ngayon at hindi ako, aray!" Sigaw ni Lilah. "Dahan-dahan naman sa pagdiin." Saad pa nito. Nililinisan kasi ni Nolan ang mga sugat ni Lilah sa mukha. "Nolan, be gentle." Saad pa nito. "Tita Lilah, masakit po ba?" Tanong ni Leland. "No, makapal ata ang mukha ko kaya hindi masak-aray!" Saad nito pera napatili parin naman ng diniinan ni Nolan ang bulak kaya natawa ito ng mahina. Nakatitig lang sa kanila si Lucilia. Napaka maalaga ni Nolan pagdating kay Lilah samantalang sa kanya ay hindi. Minsan niyang nasugatan ang sarili habang naghihiwa noon pero wala namang pake si Nolan nun pero ngayong puro pasa at kalmot si Lilah ay todo alaga ito. Mukhang mas importante talaga ito sa kanya kaysa sa sariling asawa. Napatingin sa gawi nila si Lilah. "Lucil, nakauwi ka na pala." Saad nito. Hindi lumingon si Nolan pero alam niyang nandiyan na sina Lucilia. "Marumi ang damit ni Lilah, ikuha mo siya sa taas." Utos ni Nolan pero hindi nakinig si Lucilia. Umakyat sina Lucilia papuntang kwarto niya saka nag imapake. Maya-maya ay bumaba ito na may dalang malaking maleta. Pati si Lilo ay may dalang back pack na sakto lang sa kanya. "Lucil, saan ka pupunta? Bakit ang laki ng maleta mo?" This time, napalingon na si Nolan. "What are you doing?" Tanong nito. Hindi nagsalita si Lucilia. Hinubad niya ang singsing saka ito inilapag sa mesa na nasa harap nila. "Are you crazy?" Inis na tanong ni Nolan. Napatingin si Lucilia sa ring finger ni Nolan, simula nung ikasal sila ay hindi ito sinout ang wedding ring nila. Pero ngayon kitang-kita niya na may couple watch sina Lilah at Nolan. Natawa si Lucilia. "Naka couple watch kayo? Pero hindi mo manlang sinout noon yung relong ibinigay ko sayo." Saad ni Lucil. "Lucil naman, makaluma naman yung relong ibinigay mo eh. Kung sinout iyon ni Nolan ay malamang pagtatawanan siya nun." Natatawang saad ni Lilah. "By the way, nasabi sa akin ni Nolan na galit ka pa kaya ibili raw kita ng regalo." May kinuha itong itim na box. "Here. For you." Binuksan niya ito at bumungad sa kanya ang gold necklace na may pendant na emerald. Pero halata sa itsura na fake ito. Napatingin si Lucil sa kwintas na suot ni Lilah na kapareha nito pero halatang ito ang tunay. Itinuro iyon ni Lucil. "Paano kung sabihin ko na iyan ang gusto ko?" Tanong ni Lucil. Napangitj ng peke si Lilah. Balak niya sanang ipasuot kay Lucil yung fake na necklace para pagatawanan siya ng mga taong makakakita. "Sure, ibibigay ko sayo lahat ng gusto mo." Nakangiting saad ni Lilah saka hinubad yung necklace na suot niya saka ito ibinigay kay Lucil. Isinout naman ni Lucil sa kanya yung pekeng necklace. "This suits you better." Nakangiting saad ni Lucil. Napipilitan nalang na ngumiti si Lilah at naging ngiwi pa ito. Naiinis siya dahil naisahan siya ni Lucil. Imbis na isuot atly itinapon ni Lucil sa basurahan yung necklace. Napaawang naman ang bibig ni Lilah. "Lucil, kung may galit ka sa akin, sabihin mo. Why ruin a good necklace?" Tanong nito. "Kung nanghihinayang ka, pulutin mo saka isuot mo ulit." Saad ni Lucil. Saka ngumiti. "Hindi ba nandito ka para makipag reconcile kay Nolan?" Tanong ni Lilah. "I'm not here for reconciliation. Hindi ko na kayang tumira sa isang bobong kasama ka, Nolan." Inilapag ni Lucil ang divorce papers sa mesa. "Ito ang divorce papers, pirmahan mo na sa lalong madaling panahon." "Nababaliwa ka na." Saad ni Nolan. "Mas mababaliwa ako kung patuloy pa akong makikisama sayo." Tiningnan ni Nolan ang divorce papres at natawa siya ng makitang makikihati si Lucil sa kalahati ng post-marriage property. "How can you know so much about the liquid funds and fixed assets under my name?" Manghang tanong ni Nolan. "Hindi mo na kailangang malaman kung paano ko nalaman kung ilang assets meron ka. I've been a full-time wife for seven years. Now it's time to settle accounts." "The funds, cars, houses, land, and equity under your name, we'll split it in half, and you have to give the child 200,000 in child support every month until she comes of age." Dagdag pa ni Lucil. "Dahil ba sa akin kaya makikipag hiwalay ka kay Nolan?" Singit ni Lilah. "Pwedi mo ring lakasan pa para marinig ng lahat ng tao dito ang sinasabi mo." Saad ni Lucil. "Mommy, bad ka. Bakit naman bibigyan ka ni daddy ng kalahati ng property niya?" Tanong ni Leland. "Kasi binigyan ko siya ng anak saka pinagsilbihan ko siya for seven years. I think deserve ko naman yun." "Pwes hindi ako sasama sayo." "Huwag kang mag alala wala akong balak na isama ka. Ikaw ang heir ng mga Marquez kaya hahayaan kita kasama nila. Malinaw na nakasulat diyan na ang custody lang ni Lilo ang gusto ko at hindi si Leland." "Pirmahan mo na." Dagdag pa ni Lucil. "Hindi mo kaya ng wala ako, Lucil." Saad ni Nolan. "Kakayanin ko." Matigas na saad ni Lucil. "Kaya pumirma ka na." "Fine. Pipirma ako. Gusto kong makita kung paano ka babalik at magmamakaawa para tanggapin ulit kita." Pinirmahan ni Nolan ang divorce papers saka itinapon sa mukha ni Lucil. "Don't worry, hindi mangyayari 'yan." Pinulot niya yung mga divorce papers saka umalis kasama si Lilo.Kumatok si Lily sa pinto ng kwarto ng kapatid kahit hating gabi na. Hindi naman nagtagal ay binuksan ito ni Lucil.“Ate…” nagkukusot pa ng matang usal ni Lucil.Umiiyak na niyakap ni Lily si Lucil ng sobrang higpit. “Napanaginipan ko na naman ‘yong araw na ‘yon. Akala ko talaga ay mawawala ka na ng tuluyan kaya sobrang natakot ako.”Nakaramdam ng lungkot si Lucil knowing na na-trauma din ang ate Lily niya dahil sa ginawa niya. Hindi lang ang ate niya kundi pati ang anak niya ay apektado din. Niyakap nalang din niya ang kapatid at hinaplos ang likuran nito para pakalmahin ito.“I’m sorry, ate. Promise, hindi na talaga mauulit ‘yon.”Nang kumalma at tumahan na si Lily ay nagtungo sila sa sala para doon mag-usap. Pag doon kasi sila nag-usap sa loob ng kwarto ay baka magising nila si Lilo kaya mas minabuti nilang sa sala nalang.“Ano ng plano mo ngayon?” tanong ni Lily kay Lucil.“Gusto kong paghigantihan si Donovan. Galit na galit ako sa kanya at sa babae niya.” Nanlilisik ang matang saa
“Time of death 10: 45 AM…” Saad ng doctor.Agad na napaupo sa sahig si Lily dahil sa narinig niya. Pilit siyang umiling, ayaw niyang tanggapin ang sinabi ng doctor. Pinilit niyang kinukumbinsi ang sarili na nagsisinungaling lang ‘yong doctor at buhay pa ang kapatid niya. Sinubukan niyang tumayo para lapitan sana ang kapatid pero bigo siyang makatayo dahil sa nanghihina ang mga tuhod niya. Napaiyak nalang siya ng makitang nag flatline na ang cardiac monitor na nakakabit kay Lucil.“HINDI…” umiiyak na sigaw niya.Tinakpan na ng mga doctor ng puting tela ang katawan ni Lucil at iniwan ito doon habang naroon parin si Lily. Iyak nang iyak si Lily. Sobrang laki ng pagsisisi niya na ang sama ng pakikisama niya sa kapatid niya gayong alam niyang may pinagdadaanan ito. Ngayon huli na ang lahat at hindi na siya makakabawi pa dito.“L-lucil, gumising ka…please…babawi pa sa’yo si ate.” Nanghihinang saad ni Lily. “Paano nalang si Lilo? Bunso, kailangan ka ng anak mo…” pinunasan ni Lily ang sipon n
“Dad, someone’s looking for you.” Tawag ni Eli sa ama na nakaupo sa wheelchair sa loob ng madilim na kwarto nito. Kahit madilim ang kwarto ay naaninag parin Naman niya Ang ama dahil sa munting liwanag na nagmumula sa bintana.Lumingon lang sa kanya si Donovan sabay sabing, “I don’t want to see anyone.” Madiing Saad nito. Napabuntong hininga nalang si Eli sa naging sagot ng ama niya.Ilang araw na itong ganito; Hindi lumalabas ng kwarto, Hindi kumakain, at Hindi na pumapasok sa trabaho. Nag aalala na rin si Eli sa inaasta ng ama niya. Nagsimula lang ito no’ng umalis sina Lucil at Lilo ilang araw ang nakakalipas. Parang nawalan na ito ng gana na mabuhay no’ng Iwan siya ng mga ito. Parang ‘yong saya at sigla niya ay sumama sa pag alis nila.“Ka trabaho mo daw siya at hinahanap ka niya. Papapasukin ko nalang siya dito.” Saad parin ni Eli. Pero Hindi na siya sinagot pa ng ama. Kaya lumabas na siya at nagpunta sa living room kung nasaan ang bisita na sinasabi niya.“Nandun po si daddy sa kw
Lumipas ang mga araw at halos hindi na magpakita sa kanilang lahat si Lucil. Nagkukulong nalang ito sa loob ng kwarto niya at ayaw na nitong lumabas. Hindi na rin ito makausap. Kaya labis na ang pag aalala ng mama niya.Maya-maya ay lumabas ng kwarto si Lilo dala ang tray na may lamang pagkain na Hindi manlang ginalaw ni Lucil."Ayaw po talagang kumain ni mommy, Lola." Saad ni Lilo. Napabuntong hininga nalang si Lucia.Si Lily Naman na nakaupo lang sa sala at nagbabasa ng nobela ay biglang inis na tumayo at nagtungo sa kwarto ni Lucil. Marahas nitong binuksan ang pintuan ngunit Hindi manlang natinag si Lucil. Nakaupo lang ito sa kama habang nakatingin sa labas ng bintana. Walang emosyon ang makikita sa mga mata niya."Hoy, Lucil! Anong Arte 'yan ha? Umayos ka nga! Nagsasayang ka ng pagkain eh. Saka maawa ka Naman kay mama, ang tanda-tanda na niya tapos binibigyan mo pa siya ng problema. Kung pumunta ka lang dito para mag inarte, pwes umalis ka na." Galit na Saad ni Lily.Pinalo Naman
Matapos kumain ng dinner ay pinatulog na ni Lucil si Lilo sa luma niyang kwarto. Nang masisiguro niyang mahimbing na Ang tulog ng anak niya ay saka siya dahan-dahang lumabas ng kwarto. Nagtungo siya sa sala at Nakita niya doon ang mama niya na hinihintay siya. Pagkakita sa kanya ni Lucia ay ibinuka nito Ang dalawang braso na animoy inaanyayahan siyang lumapit para yakapin siya nito.Lumapit nga si Lucil at yumakap sa ina at nagsimula na Naman siyang umiyak. Gustong-gusto niyang magsumbong sa mama niya na tulad dati no'ng Bata pa siya na everytime may nang aaway sa kanya ay umuuwi siyang umiiyak at nagsusumbong agad sa mama niya. Agad Naman siya nitong kino-comfort at kunwari pang susugurin iyong nang away sa kanya. Dahil dun ay tumatahan na siya sa pag iyak dahil ramdam niyang may nagmamahal at may hand Ang promotekta sa kanya. Away in man siya ng lahat, ang mahalaga ay andiyan ang mama niya na mapagsusumbungan niya.Gusto niya ulit mararamdaman iyon, 'yong love at comfort ng mama niy
Pagkatapos mag impake ni Lucil ay agad-agad niyang dinala ang isang maleta niya at hinawakan naman niya sa kaliwang kamay niya si Lilo at naglakad na sila palabas ng kwarto nila. Nagtataka naman silang sinalubong ng mga katulong nilang sina Aime at Jena.“Ma’am, ano pong nangyayari? Saan po kayo pupunta?” Tanong ni Aime.“Huwag nang maraming tanong, tulungan niyo nalang akong dalhin ang iba pa naming mga maleta.” Saad naman ni Lucil. Hindi man nila alam kung anong nangyayari ay sumunod parin sina Aime at Jena, tumulong na nga rin sila sa pagbubuhat ng mga maleta nina Lucil pababa ng hagdan. Sa katunayan ay kinuha nila ang maletang dala ni Lucil at si Aime na ang nagbuhat. Hindi pa kasi magaling ang sugat ni Lucil dahil nga na CS siya. Ayaw kasi nilang mabinat si Lucil kaya sila na ang nagdala ng mga maleta nito.Pagkarating nila sa sala ay nakasalubong nila si Donovan na basang-basa dahil sa ulan, kararating lang niya galing sementeryo. Nanlalaki ang mga mata nitong napatingin sa mga







