Mag-log inKung papipiliin si Anastasha kung gusto niya pa bang bumalik sa puder ng pamilya ni Dimitri, isang malaking hindi ang kaniyang sagot. Para sa kaniya, gusto niya ng payapang mga araw bago matapos ang kasunduan nila ni Dimitri.But she also knew what she got herself into. Dahil kahit na ano pang mangyari ay kapatid ni Dimitri si Domino. She’s certain for herself that she already has no feelings for Domino. Ang awkward lang para sa kaniya ay ang makasama ito sa iisang bubong kasama pa si Venice na pakakasalan nito.Atasha just hopes he won’t cause any more trouble. Isa pa, mas maayos na ang lagay ni Dimitri. Mas may kakayahan na itong protektahan siya.Kinabukasan ding iyon ay bumalik sila ng Maynila. Sa wakas. Sa biyahe pauwi ay bitbit niya ang kaunting ilang sa sistema. Pilit na lamang niya iyong binubura.“Nandito na po tayo,” Norman announced from the passenger’s seat.Sa labas ng sasakyan ay namataan niya ang mabilis na paglapit ng matandang katiwala si Arnold upang tulungan sila
Baon ni Anastasha ang saya hanggang sa pagsapit ng gabi. The thought of going home excites her. Ngunit hindi niya maitatangging naroon ang pag-aalangan sa sistema niya. Going home also means seeing Domino again. It means, they'll be seeing each other more often.Subukan man niyang burahin sa isip niya ang huling pag-uusap na namagitan sa kanila, hindi niya magawa. Malinaw na tumatak sa isip niya ang desperasyon sa boses nito. Buwan na rin halos ang lumipas at hindi siya sigurado kung may nagbago na ba rito.Naputol ang pag-iisip niya nang maramdaman niya ang tingin ni Dimitri sa kaniya. Nakaupo ito sa upuan sa kaniyang harapan at nagbabasa. Habang siya naman ay tahimik na tinatanaw ng mga bituin sa madilim na kalangitan.“Anong problema?” tanong nito.She pulled her eyes away from the night sky to look at her husband. “Sa bahay niyo ba tayo ulit titira pagkabalik sa Manila?” tanong niya. Bigo rin siyang pigilan ang pagbuntong-hininga. Komportableng isinandal niya ang katawan sa upuan
Dimitri must’ve had a good night’s sleep last night. Ang gaan kasi ng ngiti nito sa kaniya nang umagang iyon. Anastasha felt relieved to be greeting a morning as gentle as this. Pakiramdam niya, ito na ang pinakamagandang umagang bumati sa kaniya simula nang ikasal siya.It’s already their 3rd day in Leyte, and Dimitri just randomly gave her the approval to travel back to their home first before him. Kaunti na lang naman daw ang kailangan nitong asikasuhin at susunod na lang.“Sigurado ka ba?” tanong niya rito. Hindi rin niya nagawa pang itago ang pag-aalala para rito.Kung aalis siya, walang maiiwang kasama ang asawa. Nandirito pa rin naman si Norman, pero iba pa rin kapag sila ang magkasama.Nag-aalangan niyang tiningnan ang asawa na katabi lang niya sa hapag-kainan. Naging normal na routine na lang din talaga para sa kaniya ang makaharap ito at makasalo. At kung magiging tapat lang siya sa sarili niya, ibang klaseng kapanatagan ang nararamdaman niya sa puso niya ngayon sa piling ni
Hindi alam ni Anastasha kung anong sumapi sa kaniyang asawang si Dimitri nang gabing iyon. Kaunting minuto na lang at mag-aalas-dose na ngunit hindi pa rin sila natutulog dalawa.They’ve been in bed, cuddling, since an hour ago. Hindi kasi nito hinayaan na makalayo siya sa tabi nito. Sinubukan niya kasi kanina na matulog sa nakasanayan niyang puwesto ngunit hinapit lang siya palapit at niyakap ng mahigpit.Ang malinaw sa kaniya, hindi niya maramdaman ang pagtutol kahit pa sobrang lapit na nila sa isa’t isa.“Anastasha…” malambing nitong sambit sa pangalan niya.Sa sobrang banayad ng boses nito ay napapikit siya. Para siyng hinehele at iniimbitahan na matulog na. Her head was on top of his chest, allowing her to feel and listen to his heartbeat.“Hmm?” she asked in a hum.Katulad ng tibok ng kaniyang puso, ramdam din ni Anastasha ang kalmado ngunit malakas na tibok ng puso ng asawang si Dimitri.“About my brother. You’ll meet him again in a while. How do you feel about it?” he carefull
Staying in Leyte with her husband wasn’t as bad as Anastasha thought it would be. It’s their third day in Leyte, and so far, things have been running smoothly for her and Dimitri. They didn’t argue, thankfully. They’ve been active more like a husband and wife.Tuwing umaga—dahil may stocks na rin naman sila—nagagawa niyang ipagluto ng simpleng agahan ang asawa. Hindi rin siya masyadong lumalabas, lalo na kahapon dahil sa maya’t mayang pagsumpong ng dysmenorrhea niya.But today, on the third day, Dimitri called her to his office. Hindi naman niya ito magawang tanggihan dahil naging mabuti ang pakikisama nito sa kaniya sa mga nakalipas na araw. Plus the fact that she has no more excuse to give him.Bitbit niya ang paperbag na naglalaman ng tatlong tupperwear para sa hapunan nilang mag-asawa. Dimitri apparently can’t come home for dinner as he wanted to finish as much paperwork as he has left.This scene feels like a dejavu for her. Ganitong-ganitong tagpo rin kasi ang tagpo na nangyari
Lagpas isang oras na biyahe lang ang tinagal nila sa ere bago narating ang Leyte. Dumiretso sila kaagad sa branch ng hotel na pagmamay-ari ni Dimitri at doon nag-settle. Agad din naman silang naghiwalay ng landas dahil dumiretso ito sa meeting niya na naka-schedule ng hapon ding iyon. It seem urgent so she didn’t bother Dimitri anymore.Nagpaiwan siya sa penthouse kung saan sila tutuloy ng ilang araw hanggang sa matapos ni Dimitri ang mga bagay na kailangan niyang ayusin sa branch na ito. Napagdesisyunan niyang na lang na maghanda ng simpleng hapunan para sa kanilang mag-asawa.She specifically asked Norman to buy some steak meat for their dinner. Nagpabili na rin siya ng patatas at ng kaunting prutas dahil alam niyang mahilig doon si Dimitri. Pansin niya kasing hindi nawawala ang prutas sa bawat meal nila.Hindi niya alam kung ano ang pumasok sa isip niya at naisipan niyang ipagluto ang asawa. Gusto lang niya itong pagsilbihan bilang asawa dahil ni minsan ay hindi niya pa yata iyon n







