Mag-log inAutomatic na bumaba ang tingin ko sa gitna ng pantalon niya habang nakaawang ang bibig dahil sa gulat, tila ba nagkaroon ako bigla ng X-ray vision nang titigan ko ang umbok niya.
Kaso mabilis niyang tinakpan ng dalawang kamay ang tapat ng kaniyang zipper kaya napabalik sa mukha niya ang tingin ko. “Don’t—don’t stare at it! God, it’s embarrassing!” nauutal niyang saway sa wikang Ingles, hindi na naman siya makatingin ng diretso sa akin. Napalunok ako. Totoo ba talaga ang sinabi niya? Pinilit kong ibalik ang pokus ko sa mukha niya habang iniisip ang mission protocol para hindi ako tuluyang masiraan ng bait dito. “Tatanggapin ko po kayo... kahit ilan pa ’yan. Ang mahalaga po ay mabuti ang puso niyo,” halos nauutal ko na ring tugon. “Talaga?” Biglang nagliwanag ang mukha niya. Lumapit siya lalo sa akin na may nagniningning nang mga mata. “Kahit mag-ano tayo… ayos lang sa’yo? Hindi ka matatakot o mandidiri?” Hilaw akong napangiti. Yung tipong ngiting aso na lang dahil hindi ko na alam kung paano mag-react. “O-oo naman… kahit anong posisyon pa ’yan. Pwede ’yung isa… i-isubo ko na lang habang ang isa naman… basta!” Hindi ko na nakayanang ituloy ang sasabihin. Pakiramdam ko’y nagliyab na ang buong mukha ko sa kabastusang lumabas sa sarili kong bibig. Putek na ’yan! Wala pa akong karanasan sa kama, as in birhen na birhen pa ako, tapos mukhang dalawang t*te pa ang makakauna sa akin?! Chief, kailangan ko ng hazard pay! Doblehin niyo ang sahod ko, utang na loob! Nawala ang pagwawala ko sa utak nang malingunan kong nakasimangot nang nakatingin sa akin si Dante. Ikinaalarma ko iyon. “May isa pang problema, Sera,” mahina at halos pabulong na niyang sabi. Awtomatikong nangunot ang noo ko. Huwag niyang sabihing may tatlo din siyang betlog? “Ano po ’yun?” pigil-hininga kong tanong. Huminga siya nang malalim at tumingin sa malayo, tila pasan ang daigdig. “The thing is… kahit dalawa sila, hindi sila nagre-react. I mean, I have never felt… an erection. In short, hindi sila tumitigas. Kahit anong gawin ko, they remain… soft.” Literal na naitago ko ang mga kamay ko sa likod nang magsimulang manginig ang mga ito. Napalunok ako nang sunod-sunod, sinusubukang i-process ang bagong impormasyong ito. Konti na lang, masasapak ko na ’tong lalaking ito! Ano ’yun? Dalawa ang t*te tapos hindi tinatayuan?! Tao pa ba siya o alien na? “Hindi po… tumitigas?” pag-uulit ko, ang boses ko ay bahagyang tumaas sa sobrang pagpipigil. “Yes,” malungkot niyang sagot. “I’ve consulted many doctors secretly, pero walang makahanap ng lunas. Siguro sumpa na ito sa akin dahil sa yaman ko. Kaya rin ako naghahanap ng asawa na handang tumulong sa akin… na baka sa pamamagitan mo, magkaroon ng himala.” Himala? Ano ako, faith healer? “H-Huwag po kayong mag-alala, Sir Dante,” sabi ko, pilit na pinapakalma ang sarili ko. “Pag-aaralan natin ’yan. Magtutulungan tayo.” Sa loob-loob ko, gusto ko nang mag-request ng transfer ng mission. Pero naalala ko, kailangan ko pala ng malaking pera dahil malapit na ang pasukan ni Tobi. At makakakuha lang ako ng sapat na pera kapag natapos ko itong misyon. Kung kinakailangang maging therapist ng isang impotent na zillionaire na ito na may double gear, gagawin ko. “Salamat, Sera. You are truly an angel,” sabi niya sabay hawak ulit sa kamay ko. “Di bale, gagawin kitang reyna. Ipaparanas ko sa'yo mamuhay ng marangya, kayo ni Tobi. But for now, take a rest and… take a bath.” Medyo tinamaan ako ng hiya nang sulyapan niya ang jacket kong ’di ko pa pala nahuhubad. “Sige. Good night, may dalawang ti— este, Sir Dante!” hilaw kong paalam. "Dante na lang,” banayad naman niyang ngiti. Matapos ang usapang iyon, giniya na niya ako pabalik sa guest room. Pagpasok ko, wala na sa ilalim ng kama si Tobi at may pinapakpak na siyang chocolate na hindi ko alam saan niya nakuha. “Tita, okay ka lang? Bakit para kang nakakita ng multo?” tanong ng bata. Inirapan ko siya. Kung pwede lang sabihin na may dalawang t*te ang Dante na ’yun kaya ganito na lang ang mukha ko, sinabi ko na. "Kain ka nang kain. Matulog ka na nga!” saway ko at nauna nang mahiga sa kama. Ipinikit ko ang mga mata ko pero agad din akong napadilat nang imahe ng nanginginig na si Dante Castiglione ang nakikita ko. Grabe. Totoo talaga lahat ng sinabi niya? Isang drug lord na lampa, maaliwalas ang mukha, tapos may dalawang t*te na hindi pa tinitigasan? Posible pala ang ganoon? Umiling-iling ako. Paano kung ang lahat ng ito ay isang malaking bitag lang? Paano kung nagsisinungaling siya? Hindi ako pwedeng makampante. Bukas na bukas, kailangan kong masigurong hindi lang ako iniisahan ng isang 'yun. Baka mamaya ay may kutob na pala siyang ispiya ako at gumagawa lang siya ng kwento para isahan nga ako. Kung ganoon nga, pwes, mali siya ng binabangga! Whatever happens, I need to see it with my own eyes kung totoo ngang dalawa ang t*te niya! Kinabukasan ay tinanghali kami ng gising ni Tobi. Saktong pagbaba namin ay may nakahain ng mga pagkain sa hapag, kaso nagpalinga-linga ako sa paligid ngunit walang Dante na naroroon. “Nasaan si Sir Dante?" Tanong ko sa katulong na nag-aasikaso sa amin ni Tobi. "Nasa pool area po. Kapag ganitong oras ay nakaugalian na po niyang magtampisaw doon.” Magtampisaw? Hm… “Mag-isa lang siya?" "Opo, Ma'am.” Tumayo na ako at tinungo ang pool area. This is it! Ito na ang tamang tyempo para makumpirma ko kung nagsasabi nga siya ng totoo. Pagdating ko sa bulwagan ko ng pool area ay agad siyang nahanap ng mga mata ko. Nakahvbad na siya, tanging black swimming trunks na lang ang suot. Mula sa likuran, kitang-kita ang perpektong hubog ng kaniyang katawan. Matipuno, malapad ang balikat, at walang kahid-hid ng taba. Kung titignan mo siya, aakalain mong Greek God. Pero hindi ang likod niya ang pakay ko. Patago akong sumilip doon saka siya pinagmasdan. Lalo ko pa siniksik ang katawan ko sa semento nang akala ko'y makikita niya ako dahil bigla siyang lumingon sa gawi ko. Kukuha lang pala ng tuwalya. Dahil sa posisyon niya'y malaya kong napagmasdan ang kabuuang harap niya. Doon na ako mas lalong napatitig. Dahil sa hapit na tela ng kaniyang swimming trunks, at sa tulong ng sikat ng araw, bakat na bakat ang umbok niya. Pvtsa! Pakshet! Motherfvcker! Ganoon na lang ang pagmumura ko sa isip nang makita ko kung gaano kalaki ang umbok niya doon. May dalawang magkaibang linya doon na para bang nagpapagalingan sa pwesto. Confirmed. Hindi siya nagsisinungaling. Totoo ngang dalawa!Nang tuluyan siyang nakapaghubad ay mabilis niyang pinuwesto ang sarili sa pagitan ng hita ko. Lihim akong napasinghap nang bumaba ang tingin ko sa tayong-tayo niyang dalawang t*te. Hinawakan niya ang mga iyon at marahang pinahalik sa pagkababae ko. Ilang saglit pa ay dahan-dahan niyang itulak ang mga iyon papasok."A-ahh! D-Dante..." Napakapit ako bigla sa kaniyang braso nang maramdaman ko ang pamilyar niyang bigat. Isang impit na pag-ungol ang kumawala sa akin.Di tulad ng mga nauna naming pagtalik, nagulat ako nang unang pagbaon niya sa akin ay marahas na agad at punong-puno ng pagka-agresibo. “Fvck, Dante! Dahan-dahan naman— ahh!" muli't muli ay biglaang pag-ungol ang napakawalan ko dahil sa matinding pagbaon niya sa akin. Agad tumirik ang mga mata ko. Pakiramdam ko ay tinakasan na ako ng sarili kong kaluluwa. Pvtcha. Dalawa pa naman ang pinasok niya!"Fvck, Sera... you're still so tight..." paos niyang mura habang pilit na inaabot ang labi ko para angkinin. Pumikit ako at hina
Sinubukan kong igalaw ang mga binti ko para sipain siya, pero mabilis niyang naipit ang mga ito gamit ang sarili niyang mga hita. Marahas, gutom, at walang iniiwan na puwang para makahinga ako ang binibigay niya sa akin ngayon na halik."Bitawan mo ako, Dante! Pvnyeta ka, bitawan mo ako!" Pilit kong tinutulak ang dibdib niya.Pero imbes na makinig, lalo niyang idiniin ang kaniyang katawan sa akin, kasabay ng pagkakadiin din ng halik niya. Pilit ko namang iniilag ang mukha ko, iginagalaw ang ulo ko pakaliwa at pakanan para lang makawala sa mapang-angkin niyang mga labi, pero mabilis na gumapang ang kaniyang kamay sa panga ko, at itinapat ang mukha ko sa kaniya."Hmmph! D-Dante... t-tigil..." ungol ko sa pagitan ng aming mga labi, pero sinalubong lang niya iyon ng mas malalim at mas agresibong halik.Ramdam ko ang kaniyang dila na ngayon ay naglalakbay na sa loob ng bibig ko, nilalasap ang bawat sulok n'un na para bang ito na ang premyo niya sa matagumpay na kasal kanina. “Dante…” pagp
"Danius, get the car ready. We're going straight to the safehouse," maawtoridad na utos ni Dante pagkatapos ng kasal, pababa na kami ng hagdan ng katedral. Nilinga-linga ko ang paningin ko sa paligid at ni isang grupo ng media ay wala akong nakita pero napapaligiran na ang bawat sulok ng lugar ng mga tauhan niya, tila handang handa na namang pumatay kapag nagkataong may mangahas na gumawa ng masama sa amin. Pinasakay ako ni Dante sa loob ng isang itim na SUV kung nasaan na si Tobi. Ang bata ay nakasubsob sa upuan, tahimik na humihikbi. "Tobi..." tawag ko at agad siyang dinaluhan ng mahigpit na yakap. "Tita Sera... bakit po nila kinuha si Kuya Peter? Sugat-sugat po siya," sumbong ng bata sa pagitan ng mga hikbi niya. Bago pa ako makasagot ay pumasok na si Dante sa tabi ko at malakas na isinarado ang pinto. "He’s fine, Tobi. He just needs to learn some manners. Now go to sleep." Kahit nainis ako sa paraan ng pagkakasabi niyang iyon kay Tobi ay pinigilan ko ang sarili. "Tama an
Napatulala ako sa bilis ng mga pangyayari. Ang amoy ng pulbura ay humalo na sa bango ng mga bulaklak sa loob ng simbahan. At ang Shadow Team na ipinagmamalaki ni Chief, na dati ay hinahangaan ko bilang pinakamahusay na yunit ng ahensya, ay walang kalaban-laban na pinapatumba ng lalaking nagngangalang Danius."Tita Sera!"Ang boses ni Tobi ang nagpabalik sa akin sa realidad. Nakatayo siya malapit sa duguang katawan ni Peter, nanginginig ang buong kalamnan at hindi malaman kung saan tatakbo. Agad akong kumalas sa hawak ni Dante at mabilis na napatakbo patungo sa bata. Niyakap ko siya nang mahigpit, itinago ang mukha niya sa dibdib ko para kahit huli na ay hindi na niya makita ang karahasang namamayani sa paligid."Sshh, Tobi... andito na si Tita. Tahan na," bulong kong pag-alo nang humagulgol na siya. Ang kamay ko ay nanlalamig na.Nagawa kong lingunin ang ayos ni Peter. Buhay pa siya, kita kong humihinga pa siya at pilit na idinidilat ang mga mata. Sa bandang tiyan siya tinamaan kaya a
Nagpatuloy ako sa paglalakad kahit pakiramdam ko'y palutang lutang na lang ako sa ere. Nang makarating ako sa harap ni Dante, nakangiti niyang inabot ang kamay ko. Dahil sa init na dulot ng kamay niyang iyon ay pansamantala kong nakalimutan ang presensya nina Chief at Peter sa likuran. Pansamantala… "You look stunning," pagpuri agad sa akin ni Dante nang magkatinginan kami. Hindi ako nakasagot dahil bumalik na naman ang utak ko kina Chief at Peter. Wala na sa wisyo ang pagtibok ng puso ko. Kahit n'ung beneso ako ni Tobi bago nagpaalam na uupo muna siya kasama ang ibang bisita, hindi ko iyon natugunan dahil sa kabang unti-unti nang bumabalot sa buong katawan ko. Nagsimula na ang seremonya. Ang bawat salita ng pari ay tila nagsisilbing babala sa akin sa pupwedeng mangyari pero pinanatili ko ang ekspresyon kong kalmado. Hanggang sa dumating na nga ang kanina ko pa kinatatakutan na mangyari. "If anyone knows any reason why these two should not be legally wed, speak now or forever
Alam ko naman. Kasama talaga iyon sa napagkasunduan namin, na bibigyan ko siya ng anak matapos kong magpakasal sa kaniya. At ang kapalit ay kusa niyang ibibigay sa akin ang mga kailangan kong ebidensya. Alam na alam ko iyon. Pero ang plano ko ay uutakan ko siya! Uutakan! Pero mukhang ako pa ata ang nadali! Bakit ko hinayaang sa loob niya iputok?! "You look pale, Sera. Why?" nanunuyang tanong ng damuh0. Masama ko siyang tiningnan at handa na sanang bugahan ng apoy. "G*go ka…" tiim-bagang kong singhal. "Ang galing mo. Ang galing mo, pvnyeta ka!" Marahan siyang tumawa. "I don't waste time, baby. Especially when it comes to making sure you stay with me," aniya na talagang nagpakulo ng dugo ko. Imbes na bigwasan siya, inirapan ko na lang siya at pinakyvhan saka padabog na lumabas sa silid na iyon. Mabilis akong naglakad pabalik sa kinaroroonang kuwarto ni Tobi. Gusto ko munang makakita ng inosenteng mukha para mahimasmasan ang utak ko. Naupo ako sa tabi ng hinihigaan ng bata at







