Chapter 3

Automatic na bumaba ang tingin ko sa gitna ng pantalon niya habang nakaawang ang bibig dahil sa gulat, tila ba nagkaroon ako bigla ng X-ray vision nang titigan ko ang umbok niya.

Kaso mabilis niyang tinakpan ng dalawang kamay ang tapat ng kaniyang zipper kaya napabalik sa mukha niya ang tingin ko.

“Don’t—don’t stare at it! God, it’s embarrassing!” nauutal niyang saway sa wikang Ingles, hindi na naman siya makatingin ng diretso sa akin.

Napalunok ako. Totoo ba talaga ang sinabi niya?

Pinilit kong ibalik ang pokus ko sa mukha niya habang iniisip ang mission protocol para hindi ako tuluyang masiraan ng bait dito.

“Tatanggapin ko po kayo... kahit ilan pa ’yan. Ang mahalaga po ay mabuti ang puso niyo,” halos nauutal ko na ring tugon.

“Talaga?” Biglang nagliwanag ang mukha niya. Lumapit siya lalo sa akin na may nagniningning nang mga mata. “Kahit mag-ano tayo… ayos lang sa’yo? Hindi ka matatakot o mandidiri?”

Hilaw akong napangiti. Yung tipong ngiting aso na lang dahil hindi ko na alam kung paano mag-react. “O-oo naman… kahit anong posisyon pa ’yan. Pwede ’yung isa… i-isubo ko na lang habang ang isa naman… basta!”

Hindi ko na nakayanang ituloy ang sasabihin. Pakiramdam ko’y nagliyab na ang buong mukha ko sa kabastusang lumabas sa sarili kong bibig.

Putek na ’yan! Wala pa akong karanasan sa kama, as in birhen na birhen pa ako, tapos mukhang dalawang t*te pa ang makakauna sa akin?! Chief, kailangan ko ng hazard pay! Doblehin niyo ang sahod ko, utang na loob!

Nawala ang pagwawala ko sa utak nang malingunan kong nakasimangot nang nakatingin sa akin si Dante. Ikinaalarma ko iyon.

“May isa pang problema, Sera,” mahina at halos pabulong na niyang sabi.

Awtomatikong nangunot ang noo ko. Huwag niyang sabihing may tatlo din siyang betlog?

“Ano po ’yun?” pigil-hininga kong tanong.

Huminga siya nang malalim at tumingin sa malayo, tila pasan ang daigdig. “The thing is… kahit dalawa sila, hindi sila nagre-react. I mean, I have never felt… an erection. In short, hindi sila tumitigas. Kahit anong gawin ko, they remain… soft.”

Literal na naitago ko ang mga kamay ko sa likod nang magsimulang manginig ang mga ito. Napalunok ako nang sunod-sunod, sinusubukang i-process ang bagong impormasyong ito.

Konti na lang, masasapak ko na ’tong lalaking ito! Ano ’yun? Dalawa ang t*te tapos hindi tinatayuan?! Tao pa ba siya o alien na?

“Hindi po… tumitigas?” pag-uulit ko, ang boses ko ay bahagyang tumaas sa sobrang pagpipigil.

“Yes,” malungkot niyang sagot. “I’ve consulted many doctors secretly, pero walang makahanap ng lunas. Siguro sumpa na ito sa akin dahil sa yaman ko. Kaya rin ako naghahanap ng asawa na handang tumulong sa akin… na baka sa pamamagitan mo, magkaroon ng himala.”

Himala? Ano ako, faith healer?

“H-Huwag po kayong mag-alala, Sir Dante,” sabi ko, pilit na pinapakalma ang sarili ko. “Pag-aaralan natin ’yan. Magtutulungan tayo.”

Sa loob-loob ko, gusto ko nang mag-request ng transfer ng mission. Pero naalala ko, kailangan ko pala ng malaking pera dahil malapit na ang pasukan ni Tobi. At makakakuha lang ako ng sapat na pera kapag natapos ko itong misyon. Kung kinakailangang maging therapist ng isang impotent na zillionaire na ito na may double gear, gagawin ko.

“Salamat, Sera. You are truly an angel,” sabi niya sabay hawak ulit sa kamay ko. “Di bale, gagawin kitang reyna. Ipaparanas ko sa'yo mamuhay ng marangya, kayo ni Tobi. But for now, take a rest and… take a bath.”

Medyo tinamaan ako ng hiya nang sulyapan niya ang jacket kong ’di ko pa pala nahuhubad.

“Sige. Good night, may dalawang ti— este, Sir Dante!” hilaw kong paalam.

"Dante na lang,” banayad naman niyang ngiti.

Matapos ang usapang iyon, giniya na niya ako pabalik sa guest room. Pagpasok ko, wala na sa ilalim ng kama si Tobi at may pinapakpak na siyang chocolate na hindi ko alam saan niya nakuha.

“Tita, okay ka lang? Bakit para kang nakakita ng multo?” tanong ng bata.

Inirapan ko siya. Kung pwede lang sabihin na may dalawang t*te ang Dante na ’yun kaya ganito na lang ang mukha ko, sinabi ko na.

"Kain ka nang kain. Matulog ka na nga!” saway ko at nauna nang mahiga sa kama.

Ipinikit ko ang mga mata ko pero agad din akong napadilat nang imahe ng nanginginig na si Dante Castiglione ang nakikita ko.

Grabe. Totoo talaga lahat ng sinabi niya? Isang drug lord na lampa, maaliwalas ang mukha, tapos may dalawang t*te na hindi pa tinitigasan?

Posible pala ang ganoon?

Umiling-iling ako. Paano kung ang lahat ng ito ay isang malaking bitag lang? Paano kung nagsisinungaling siya?

Hindi ako pwedeng makampante. Bukas na bukas, kailangan kong masigurong hindi lang ako iniisahan ng isang 'yun. Baka mamaya ay may kutob na pala siyang ispiya ako at gumagawa lang siya ng kwento para isahan nga ako. Kung ganoon nga, pwes, mali siya ng binabangga!

Whatever happens, I need to see it with my own eyes kung totoo ngang dalawa ang t*te niya!

Kinabukasan ay tinanghali kami ng gising ni Tobi. Saktong pagbaba namin ay may nakahain ng mga pagkain sa hapag, kaso nagpalinga-linga ako sa paligid ngunit walang Dante na naroroon.

“Nasaan si Sir Dante?" Tanong ko sa katulong na nag-aasikaso sa amin ni Tobi.

"Nasa pool area po. Kapag ganitong oras ay nakaugalian na po niyang magtampisaw doon.”

Magtampisaw? Hm…

“Mag-isa lang siya?"

"Opo, Ma'am.”

Tumayo na ako at tinungo ang pool area. This is it! Ito na ang tamang tyempo para makumpirma ko kung nagsasabi nga siya ng totoo.

Pagdating ko sa bulwagan ko ng pool area ay agad siyang nahanap ng mga mata ko. N*******d na siya, tanging black swimming trunks na lang ang suot. Mula sa likuran, kitang-kita ang perpektong hubog ng kaniyang katawan. Matipuno, malapad ang balikat, at walang kahid-hid ng taba. Kung titignan mo siya, aakalain mong Greek God.

Pero hindi ang likod niya ang pakay ko.

Patago akong sumilip doon saka siya pinagmasdan. Lalo ko pa siniksik ang katawan ko sa semento nang akala ko'y makikita niya ako dahil bigla siyang lumingon sa gawi ko. Kukuha lang pala ng tuwalya.

Dahil sa posisyon niya'y malaya kong napagmasdan ang kabuuang harap niya. Doon na ako mas lalong napatitig. Dahil sa hapit na tela ng kaniyang swimming trunks, at sa tulong ng sikat ng araw, bakat na bakat ang umbok niya.

Pvtsa! Pakshet! Motherfvcker!

Ganoon na lang ang pagmumura ko sa isip nang makita ko kung gaano kalaki ang umbok niya doon. May dalawang magkaibang linya doon na para bang nagpapagalingan sa pwesto.

Confirmed. Hindi siya nagsisinungaling. Totoo ngang dalawa!