Chapter 7

- - -

Dahil sa sunod sunod na panaginip ni pam na nagigising na lang ito sa gitna nang gabi nagsisigaw sa takot na labis na ikinabahala ni brix kaya nagpasya siya na palipatin ito sa kwarto niya na agad naman tumutol ang dalaga pero ipinaliwanag niya dito na baka hindi ito magising habang binabangongot ito na walang katabi sa pagtulog.

at kasalukuyan na rin siyang naghahanap nang isang magaling na doktor na makakatulong sa dalaga.

Maagang nagising si Pam napansin niyang wala na sa tabi niya si brix o kung tumabi nga ba ito sa kanya kagabi iyon ang hindi niya alam kasi sa sobrang antok niya kagabi ay hindi niya na namalayan kung natulog ba ito sa tabi niya.

Agad siyang naghilamos at inayos ang sarili. Naabutan niya si manang at lelay na naghahanda nang almusal.

"Goodmorning... masayang bati niya sa mga ito na ginantihan din siya nang bati.

"May maitutulong po ba ako?magsasaing ka ba lelay? Akina ako na dyan sige na maghanda ka na sa pagpasok mo." Inagaw niya kay lelay ang lalagyan niya nang mabilis nito iyong iniwas.

"Ops...maaga pa naman mam este ate pam kaya, ako na po ang gagawa ang mabuti pa po doon muna kayo sa may hardin magandang pagmasdan doon ang pagsikat nang araw at tatawagin ko na lang po kayo pag handa na ang agahan" saad ni lelay na hinuhugasan ang bigas.

"Oo nga maam kami na po bahala dito atsaka baka pagalitan pa kami ni yohan na pinagtrabaho ka namin." Naka ngiting saad nang matanda na may halong tukso.

"Manang talaga oh...hindi po kasi ako sanay nang walang ginagawa baka magkasakit ako niyan pag pa upo upo lang ako" natatawang saad niya.

"Tsaka manang pwde po bang pam na lang itawag niyo sa akin kakahiya kasi at nakaka ilang pag tinatawag niyo akong mam parang kinikilabotan po ako" ani pam at umupo sa may counter paharap sa maglola.

"Sige tatawagin kitang pam basta hwag ka nang makulit at maupo ka nalang dyan." Saad nang matanda at ipinagpatuloy ang ginagawa.

Para hwag nang mas lalo makaabala sa ginagawa nila ay naupo na lang si pam sa upuang naroon.

"Anong gusto mo ate gatas na choco o gatas na may kape este cream pa la" madaldal na saad ni lelay at kumuha nang tasa.

"Hwag na ako na bahala dyan lelay ako nang magtitimpla." Saad niya at tumayo na at kinuha kay lelay ang tasa na nagkibit balikat lamang.

Matapos magtimpla ay agad siyang bumalik sa kinauupuan niya.

"Ate para kanino ka gumigising sa umaga?"pakenkoy na tanong ni lelay na ikinangiti nang lola nito.

"Gumigising ako sa umaga para sa....kape chika" ganti niya sa pagiging kenkoy ni lelay.

"But seriously lelay sa lahat nang pinagdaanan ko sa buhay hindi ko na alam kung ano ang sagot ko sa tanong mo" ininom niya ang kape niya at tiningnan lang siya ni lelay.

"Alam mo iha lahat naman tayo dumadaan sa mga pagsubok atsaka ang pagsubok ang nagbibigay lakas at aral natin sa buhay kumbaga iyon ang pagsusulit natin hindi kailangang maging perpekto at para naman sa bawat mga mali mo ay matuto ka " napangiti si Pam sa sinabi nang matanda samantalang napakamot ulo na lang si lelay.

"Si lola humu hugot na rin, dyan na nga kayo at baka mahuli pa ako sa klase ko." Saad ni lelay na parehong nagpatawa kina pam at manang.

"Manang maaga po bang umalis si brix este yohan po?"

"Maaga iha dadaan pa daw kasi siyang papeles sa kumpanya bago tumungo sa out of town business ata iyon at ibinilin ka niya sa amin."

Biglang nalungkot si pam sa di niya malaman na dahilan.

Naging maayoss naman ang pagtira ni pam sa poder ni brix kahit na mahigit isang buwan na mula nang huling bisita nito sa kanya ang out town pa la nito ay out of tje country dahil sa negosyo nitong magbubukas sa ibang bansa.

nakikibalita lang siya kay manang dahil ito lang ang may kontak sa asawa.

Paminsan minsan nakakaramdam siya nang pagkabagot pero salamat sa kadaldalan ni lelay at pagiging masungit ni Mona at nalilibang siya dito, minsan nakikisali siya sa pag aaral nito at kapag nasa paaralan naman ito ay tinutulungan niya si manang sa mga gawaing bahay ramdam din kasi niya na ayaw sa kanya ni Mona.

noong una ayaw siyang pakilusin nang matanda pero kalaonan ay napapayag niya rin ito.

siguro nakulitan din sa kanya kaya hinayaan na lang din siya.

Minsan pumapasok siya sa loob nang library ni brix buti na lang katulad niya mahilig din itong magbasa, kaya minsan nakakatulugan niya na doon ang pagbabasa.

Naging masaya naman kahit papaano si Pam kasi sa piling nina manang at Lelay ay nakahanap siya nang bagong pamilya alam niya kakikilala pa lang niya sa mga ito, pero alam niyang itinuri na siya nang mga ito na isang tunay na pamilya.

kahit na paminsan minsan ay sinusungitan parin siya ni Mona.

ramdam at nakikita niya kung paano mag alaga at mag alala ang mga ito sa kanya at iyon ang ipinagpapasalamat niya sa dios na sa kabila nang lahat may mga taong darating sa buhay mo na tatanggap at magmamahal sa iyo nang walang hinihintay na kapalit.

At isa pa sa ipinagpapasalamat ni pam dahil hindi na siya muli psng binangongot.

Minsan hindi niya maiwasang mainggit kay lelay buti pa ito nakakapag aral gustong gusto niya sanang mag aral muli kasi hanggang high school lang ang natapos niya pero kailangan niyang makahanap nang trabaho para masuportahan niya ang pag aaral niya.

Pero ang tanong payagan kaya siya ni brix na magtrabaho habang nag aaral pangarap niya kasi ang makapagturo mahilig talaga kasi siya sa mga bata.

Paano naman siya magpapaalam dito kung hindi niya ito maka usap minsan di niya maiwasang malungkot at makaramdam nang sama nang loob dito kasi dinala lang siya nito para ano? Para itago? Malungkot siyng napa iling at itinuon ang pansin sa malawak na kalangitan na nababalot nang liwanag nang mga kumukutitap na mga bituin.

-YajNna20💞