Share

5: Honeymoon Part 2

Penulis: Mir
last update Tanggal publikasi: 2026-02-09 19:38:18

Samarah's POV

“Mga Apo, dyan muna kayo ha? Namnamin niyo ang kasexyhan ng isa't isa. 'Wag na kayong magsayang ng oras dahil walang ibang gamit dyan kung hindi toiletries at kama. Alam niyo na ang gagawin. Pero kung hindi, i*****k niyo lang ang flash drive na nasa lamesa sa baba ng TV. Ako mismo ang namili ng mga yan! Hihihi!”

Napanganga na lang kaming pareho. Namutla ako at napasalampak sa sahig.

“Oh my, hindi pa ako ready!” Napayakap ako sa katawan ko. Naka red bikini lang ako habang siya naman ay red boxers.

“Tsk! Si Lola talaga!” Napasinghap ako nang lumapit siya sa akin at hawakan ako sa magkabilang balikat.

“Anong ginagawa mo?!” Lumayo ako sa kanya habang tinatakpan ang katawan ko.

“Hali ka na.” Nakangisi siyang umupo sa kama at parang ipiniflex pa sa akin ang nakabukol niyang pagkalalake.

Napalunok ako at pinanlakihan ko siya ng mata, “H-hoy! Hindi kasama sa kontrata ‘yan!”

“Ano naman? Panay ang tawag mo sa aking bading hindi ba? Hali ka na.” Mayabang niyang pinalo ang kama sa tabi niya.

“Hoy hindi mo ako basta makukuha ‘no!” Bigla siyang tumayo at lumapit sa akin. Paatras ako ng paatras, hanggang sa hindi ko namalayang pader na pala ang kasasadlakan ko sa sunod kong paghakbang.

“Hmmm…” Ikinulong niya ako sa gitna ng mga bisig niya, “Hindi ka kagandahan, pero pwede na rin.” Parang hindi tumatalab sa akin ang pang-iinsulto niya. Hindi maalis ang titig ko sa biceps niya. Parang kumikinang ‘yon sa paningin ko at tinatawag ako para magpasakop sa kanila. “Kaso hindi kita type.”

Kaagad ko siyang tinulak, “Kapal mo! Akala mo ba type kita?!”

“Type mo talaga ako, sa eroplano pa lang namumula ka na.” Nakakainis ang pagngisi niya. Pero hindi ko rin magawang tumanggi, suntukin ko na lang kaya siya para makalimot

[Calling… Papa]

Mabuti na lang at nag-ring ang cellphone ko bago ko pa magawa ‘yon.

“Hello, Pa?”

“Anak, nasaan ka na? Kamusta?”

“Ah, nasa trabaho lang po. Bakit po? May nangyari po ba?” Pumunta ako sa may bintana para lumayo sa kanya. Buti na lang nadala ko ang cellphone ko rito.

“Hmmm…” Ikinulong niya ako sa gitna ng mga bisig niya, “Hindi ka kagandahan, pero pwede na rin.” Parang hindi tumatalab sa akin ang pang-iinsulto niya. Hindi maalis ang titig ko sa biceps niya. Parang kumikinang ‘yon sa paningin ko at tinatawag ako para magpasakop sa kanila. “Kaso hindi kita type.”

Kaagad ko siyang tinulak, “Kapal mo! Akala mo ba type kita?!”

“Type mo talaga ako, sa eroplano pa lang namumula ka na.” Nakakainis ang pagngisi niya. Pero hindi ko rin magawang tumanggi, suntukin ko na lang kaya siya para makalimot

[Calling… Papa]

Mabuti na lang at nag-ring ang cellphone ko bago ko pa magawa ‘yon.

“Hello, Pa?”

“Anak, nasaan ka na? Kamusta?”

“Ah, nasa trabaho lang po. Bakit po? May nangyari po ba?” Pumunta ako sa may bintana para lumayo sa kanya. Buti na lang nadala ko ang cellphone ko rito.

“Wala naman, wala ka pa kasing paramdam eh nag-aalala lang kami ng Mama mo.”

Napangiti ako, “Okay lang ako Pa, ‘wag mo ‘ko alalahanin. Basta bukas yung dialysis po ni Althea ha? Magpapadala po ako ngayon.”

“Oo ‘nak, ‘wag ka mag-alala ron. Salamat ha?”

“Wala ‘yon Pa! 'Wag na rin po kayo mag-alala sa akin, okay lang po ako.” Hindi ko inaalis ang ngiti sa labi ko habang kausap ko si Papa. Yun lang kasi ang alam kong paraan para malaman niyang okay lang ako.

Pagkatapos ng tawag ay napatulala na lang ako sa lawa. Kailan kaya matatapos ang napakaraming problema ng Pamilya namin? Minsan napapagod na rin ako. Gusto ko rin sana ng sarili kong buhay. Gusto ko ring unahin ang sarili ko, ang kaligayahan ko kahit minsan lang. Pero laban lang, kaya ko ‘to!

“What happened to your Sister?” Nakaupo na siya sa kama at nakatakip ng kumot ang kalahati ng katawan niya.

Umiwas ako ng tingin, “‘Wag mo nang alamin.”

“Seriously, what happened?” Concerned ba siya?

“Nagdadialysis.”

“Teka, halos magka edad lang sila ni Chelsea hindi ba?” Si Chelsea ang bunso niyang kapatid.

“Matanda ng isang taong ang kapatid mo.” Umupo ako sa gilid ng bed, patalikod sa kanya.

“Ang bata niya para sa dialysis. Is that why you're working for me?” Tumango ako, “No wonder. Akala ko kagwapuhan ko lang ang inspirasyon mo rito.”

Akmang babatuhin ko siya ng unan nang may sumigaw sa labas ng kwarto, “Hindi kayo lalabas dyan hanggat walang nangyayara sa inyo. Naririnig ko kayo.” Mapanlokong sabi ng Lola niya.

“Come here, I have a plan.” Parang delikado ako sa planong ‘yan, lalo pa akong kinabahan sa paraan ng pagkakangisi niya.

Mahabaging Emre, help!

"Ano 'yan ha?" Inirapan niya ako nang takpan ko ang malulusog kong bundok.

"Hindi ako interesado dyan." Nauumay pa talaga siyang tumingin sa akin.

"Ay oo nga pala, so anong plano mo?"

Lumapit siya at bumulong, "Let's just pretend. Start moaning, okay?"

"Eh? Nakakadiri!"

"Gusto mo bang makalabas dito o hindi?"

"Uuughh! Rowan, 'wag dyan!" Nanlaki ang mga nata niya nang bigla na lang akong umungol at tumalbog talbog sa kama.

"Aaahh 'wag kang maingay, baka marinig tayo ni Lola."

"Para kang robot hahaha," bulong ko sa kanya.

“Ughh Sam, ang galing mo sumubo!” Hinampas ko siya ng malakas.

“Gago!”

“Hahahaha!”

Para kaming tanga na nag-uungulan at nagbubulungan.

“Ugghh ang galing mo talaga, babe!”

“Babe my ass!” Inirapan niya pa ako.

“Ano? Sa tingin mo ba bubuksan na ‘yan? We'll see. Pero humiha rito and act tired, okay?”

Humiga kami ng magkatabi at umarteng hinihingal.

“Ano ba ‘yan hindi pa rin binubuksan. I-play kaya natin yung flashdrive sa TV para mas kapani-paniwala?”

“Woman, are you crazy?”

“Ano?” Malalim ang pagkakatitig niya sa akin saka napalunok.

“You're putting youself in a very dangerous situation.” Hindi ko siya magets pero hinayaan ko na lang, baka magalit na naman ang baklang dragon. Ngayon na nga lang kami nagkasundo eh!

Mga limang minuto rin siguro kaming nakahiga roon nang marinig kong bumukas ang lock ng pinto.

“Ayun na!” Babangon na sana ako nang higitin niya ang braso ko dahilan para masubsob ako sa dibdib niya.

“Eeew! Yung oil ng mukha mo!” Hinampas ko ng malakas ang dibdib niya. Uiy! Hindi chansing ‘yon ha!

“Gago ka talaga napaka arte mo, bakit mo ba ako hinila?”

Kinuha niya ang kumot at diring-diring pununasan ang dibdib niya. Ang arte! “Syempre kunwari pagod tayo ‘di ba? Kung lalabas ka agad dyan iisipin niya talagang wala tayong ginawa.”

“Aaah oo nga naman.” Nagpatagal pa kami ng mga limang minuto ulit. Halos makatulog na nga ako sa tagal namin doon.

“Let's go,” bulong niya, “Guluhin mo yung buhok mo.”

Ganon ang ginawa naming dalawa bago kami lumabas. Nagulat pa ako nang ibaba niya ang isang strap ng bra ko. Parang nag-init ang buong katawan ko nang gawin niya ‘yon. Bakit parang unti-unti na siyang nagiging hot sa paningin ko? Kadiri!

“Napagod ba kayo? May mirienda rito para sa inyo.” Abot langit ang ngiti ng matanda.

“I’m still a bit exhausted.” Aba! Magaling umakting, syempre hindi ako papatalo!

Kunwari'y paika-ika akong lumakad, “Aww!” daing ko nang umupo ako.

“Naku! Mukhang malaki ang alaga ng apo ko ah?” Hindi ko malaman kung bakit siya kinikilig. Medyo manyak si Lola.

“Oo nga po eh, gusto niya pa naman iba't ibang positions. Parang napunit po ako hanggang bituka.”

Lumapit siya sa akin at ipinagsalin ako ng juice, “Bakit naman itinodo mo kaagad Rowan? Pwede pa naman mamayang gabi ulit. Ito ija, uminom ka.”

Nagkatinginan kami at parehong napangiwi. Mamayang gabi ulit? Ano bang kasalanan ko bakit ako pinaparusahan ng ganito?!

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (1)
goodnovel comment avatar
Yette Marcos
Hahaha mga artista talaga!!bagay talga kayong dalawa...🩷...🩷🩷
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • Marrying the Gay Billionaire   273: THE FINAL GOODBYE

    3rd Person’s POV Mabilis na lumipas ang mga panahon sa buhay ng isang tao. maraming bagay sa paligid natin ang nagbabago na madalas ay hindi na natin napapansin. Tulad ng mga bagong establishimentong naipapatayo ng hindi natin namamalayan. Angmga bata na napaka bilis ng paglaki, o minsan kahit pa sa mga sarili natin. Hindi natin napapansin na tumatanda na tayo, nagiging mahina at lumilipas ang kagandahan at kakisigan. Isang makulit na matanda ang inaalalayan ng anak niya sa pagbaba ng sasakyan. Hawak nito ang tungkod niya na mas madalas pang gamitin bilang pamalo kaysa ipang lakad. “Bakit ba kasi napaka kulit mo?! Ayoko ngang inumin ang gamot na iyan! Mamamatay din naman tayong lahat eh, kapangit pangit nga ng lasa niyan pahihirapan niyo pa akong inumin ‘yan!” “Mommy, kapag hindi niyo po ito ininom lalala na naman ang arthritis ninyo. Tignan niypo po si Daddy malakas pa oh, kasi lagi niyang iniinom ang gamot niya.” Nakangising bumaba ng sasakyan ang matandang tinutukoy ng

  • Marrying the Gay Billionaire   272: FLYN ROWAN FONTANO

    Samarah’s POV Hindi tulad nung una kong pagbubuntis, mas gamay na namin ang mga dapat naming gawin sa pagkakataong ito. Mabuti na lang din at malaki na si Ferlyn na nakakatulong na rin namin sa mga gawain. Siya nga ang madalas na nagmamasahe sa paa ko kapag gabi. “Mommy, aren’t you too old to give birth?” Nagulat ako sa tanong niya. Pati si Rowan na nasa kusina at nagluluto ay napatingin. “Hindi pa naman ganon katanda si Mommy anak, bakit mo natanong?” “Wala lang po, matanda ka na po kasi eh.” “Pffft!” “Hoy Rowan! ‘Wag mo ‘kong tawanan dyan mas matanda ka sa akin! Baka tsinelasin kita!” pagbabanta ko. “Opo, hindi na nga po. Galit naman agad itong matanda.” “Mommy there you go again, masyado kang masungit kay Daddy. Ever since you got pregnant you’re too mean to him.” “Eh ‘yang Daddy mo kasi nakakairita eh!” “Hayaan mo na ang Mommy mo anak, signs of aging lang ‘yan, ganyan talaga.” Dinampot ko ang unan sa couch at saka iyon ibinato sa kanya, “Hindi ka mananahimik?! Ikaw an

  • Marrying the Gay Billionaire   271: GOODBYE, AND WELCOME

    3rd Person's POV Nanatiling tahimik ang lahat. Nanginginig ang mga labi ni Rowan sa bawat mga salitang sinasambit niya. Habang umaagos naman ang luha ng mga magulang nila. Unti unting nawawasak ang mga puso nila habang pinanonood na mag-away ang dalawang anak. “I became the head of the family because I am the one who can provide. I took all the responsibilities kahit ikasira ko pa iyon. Tapos ngayon kung magsalita ka parang kasalanan ko pa?!” Natigilan si Gab nang makita ang pagtulo ng mga luha ng kapatid niya. Pero hindi iyon sapat para magpatinag siya. “Oh edi ikaw na! Ikaw na magaling, ikaw na ang mabuting anak!” “Sige, ngayon sasabihin ko sa ‘yo ang gusto mong marinig. Gusto mong malaman ang failures ko sa buhay hindi ba? Ngayon makinig ka. Inggit na inggit ako sa inyo ni Chelsea.” Tuluyang nabasag ang boses ni Rowan, “I am successful but I became misserable because I wasn’t able to live my life.” Namayani ang hagulgol ni Amelia, “Anak ko…” “Habang kayo nag-aaral, kailangan

  • Marrying the Gay Billionaire   270: ROWAN'S DOWNFALL

    3rd person's POV “Have you tried contacting Lola’s lawyer? I've been trying to reach him but he’s not answering,” tanong ni Ate Gab paglabas ng kwarto nila. Nakasuot lang siya ng puting sando at pink shorts na para bang wala siyang pakialam sa mga bisita. “‘Nak bat naligo ‘yan? Hindi niya ba alam na bawal maligo kapag may lamay?” tanong ni Amelia na siniko pa si Samarah saka bumulong. “Hindi ko rin alam Ma, parang wala namanyata silang pamahiin,” sagot ni Sam. “Why are you trying to call him?” tanong ni Basty na kapapasok lang din ng kusina. Nasa kusina sila habang nagluluto kasama ang mga kasambahay at si Amelia. Habang si Gab at Basty naman ay parehong pumunta para uminom ng tubig. “You know, about the money.” “What money?” tanong ni Rowan na bigla na lang sumulpot kung saan. Hindi siya sinagot ni Gab. “What money are you talking about?” Inulit ni Basty ang tanong. “Yung last will and testament ni Lola. Hindi ba sabi niya makuku—hey!!” “Rowan!” Nagka pira piraso ang c

  • Marrying the Gay Billionaire   269: LAMAY

    Samarah's POV Mas pinili namin ni Mama Amelia na lumabas na lang ng kwarto at umupo sa upuan sa tapat ng pintuan. Gusto namin silang bigyan ng pribadong oras. Kahit si Mama na nakaupo sa gilid ko ay panay ang iyak. Hindi ko tuloy maiwasang maalala ang mga nangyari nung ako ang nawalan ng ina. Kung nandito pa si Mama, kamusta kaya ang buhay namin? Magiging masaya kaya siya para sa aming mga anak niya? 10:47PM Iyan ang oras na tuluyan na kaming iniwan ni Lola. Gusto kong magluksa pero mas una kong inintindi si Rowan na halos sirain na ang buong kwarto ng hospital. Pagpasok ko ay ipinupukpok niya ang ulo niya sa pader at kahit akong hila sa kanya ni Papa ay hindi siya mapigilan. “Rowan!” Malakas kong sigaw at saka siya tinakbo. Pilit kong isiniksik ang sarili ko sa pagitan niya at ng pader. Hinawakan ko ang magkabilang pisngi niya at iniharap siya sa akin. “Lola!!!” Para siyang bata kung umiyak. Iyong tipo ng iyak na puno ng emosyon at wala nang pakialam sa paligid. Iyong

  • Marrying the Gay Billionaire   268: SEE YOU AGAIN

    Samarah's POV “Ano kaya iyong pamana ni Lola ‘no? Napaka pa suspense naman. Para saan kaya yung susi?” “I have no idea.” Focus na focus siya sa pagdadrive at halatang ayaw makipag usap. “Parang nasa movie tuloy tayo. Paano kung susi pala ng selda iyon tapos gusto pala ni Lola pakawalan natin yung mga naka kulong na politiko??” “Pffft! Baliw ka talaga!” “What if lang naman ‘di ba?” Panay ang pagbibiro ko at mabuti naman dahil naging effective. Ang akala nami noon magiging okay na ang lahat. Na matitigil na rin si Ate Gab dahil kahit papano ay may pinanghahawakan na siyang pamana. Pero hindi. Ikinwento sa amin ni Chelsea na pati daw si Lola ay inaway niya. Wala raw siyang nakukuhang tulong sa sarili niyang pamilya at sinabi pa niya na hinding hindi na raw siya babalik ng Pilipinas at ayaw niya nang makita ang mga Fontano. Bagay na sigurado akong lubos niyang pagsisisihan. “Rowan? Ikaw na ba ‘yan Apo ko?” “Yes Lola, nandito po ako.” Kinuha ni Rowan ang kamay ng matanda a

  • Marrying the Gay Billionaire   12: REUNION

    “Happy?” Nakabusangot ang mukha niya habang suot-suot ang cat costume na pinarisan pa ng cat paws at cat ears. Kulay pula at hapit na hapit ang damit, at may choker na may kasamang bell. “Hahaha! Isa pa! Mag meow ka dali, pakita mo yung

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-18
  • Marrying the Gay Billionaire   9: MISUNDERSTANDING

    “Hoy! Buksan mo ‘to!” Bigla niyang sinara ang pintuan at Ikinulong ako ron. Paulit-ulit kong kinakalampag ‘yon, “Hoy! Peppa pig buksan mo ‘to!” Tumakbo ako papunta sa gilid ng rooftop para sana humingi ng tulong sa mga taong nasa baba pero kaagad akong nal

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-17
  • Marrying the Gay Billionaire   48: JOGGING

    Samarah’s POV “That smells nice. Nagugutom na ‘ko.” “Wala pa naghihiwa pa lang oh! Hahaha!” “Ay sorry sorry hahaha!” Mula nung binanggit ni Maureen ang itsura ko kanina, eh hindi niya na ako tinigilan sa pang-aasar. “Buttered shrimp?” “Buttered shrimp na may pechay at kamatis? Sinigang!”

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-05
  • Marrying the Gay Billionaire   47: I'LL COOK FOR YOU

    ANNOUNCEMENT: Leave kayo ng favorite scenes niyo sa REVIEWS (Click niyo yung 3 dots sa taas nitong chapter, click yung pic ng book, then scroll down nandoon ang reviews) . ANG MAY PINAKAMAGANDANG SAGOT GAGAWIN KONG CHARACTER! Ano ang favorite niyong Scene/Character at bakit? “Fine. Pero ganggang

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-05
Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status