Share

5: Honeymoon Part 2

Penulis: Mir
last update Tanggal publikasi: 2026-02-09 19:38:18

Samarah's POV

“Mga Apo, dyan muna kayo ha? Namnamin niyo ang kasexyhan ng isa't isa. 'Wag na kayong magsayang ng oras dahil walang ibang gamit dyan kung hindi toiletries at kama. Alam niyo na ang gagawin. Pero kung hindi, i*****k niyo lang ang flash drive na nasa lamesa sa baba ng TV. Ako mismo ang namili ng mga yan! Hihihi!”

Napanganga na lang kaming pareho. Namutla ako at napasalampak sa sahig.

“Oh my, hindi pa ako ready!” Napayakap ako sa katawan ko. Naka red bikini lang ako habang siya naman ay red boxers.

“Tsk! Si Lola talaga!” Napasinghap ako nang lumapit siya sa akin at hawakan ako sa magkabilang balikat.

“Anong ginagawa mo?!” Lumayo ako sa kanya habang tinatakpan ang katawan ko.

“Hali ka na.” Nakangisi siyang umupo sa kama at parang ipiniflex pa sa akin ang nakabukol niyang pagkalalake.

Napalunok ako at pinanlakihan ko siya ng mata, “H-hoy! Hindi kasama sa kontrata ‘yan!”

“Ano naman? Panay ang tawag mo sa aking bading hindi ba? Hali ka na.” Mayabang niyang pinalo ang kama sa tabi niya.

“Hoy hindi mo ako basta makukuha ‘no!” Bigla siyang tumayo at lumapit sa akin. Paatras ako ng paatras, hanggang sa hindi ko namalayang pader na pala ang kasasadlakan ko sa sunod kong paghakbang.

“Hmmm…” Ikinulong niya ako sa gitna ng mga bisig niya, “Hindi ka kagandahan, pero pwede na rin.” Parang hindi tumatalab sa akin ang pang-iinsulto niya. Hindi maalis ang titig ko sa biceps niya. Parang kumikinang ‘yon sa paningin ko at tinatawag ako para magpasakop sa kanila. “Kaso hindi kita type.”

Kaagad ko siyang tinulak, “Kapal mo! Akala mo ba type kita?!”

“Type mo talaga ako, sa eroplano pa lang namumula ka na.” Nakakainis ang pagngisi niya. Pero hindi ko rin magawang tumanggi, suntukin ko na lang kaya siya para makalimot

[Calling… Papa]

Mabuti na lang at nag-ring ang cellphone ko bago ko pa magawa ‘yon.

“Hello, Pa?”

“Anak, nasaan ka na? Kamusta?”

“Ah, nasa trabaho lang po. Bakit po? May nangyari po ba?” Pumunta ako sa may bintana para lumayo sa kanya. Buti na lang nadala ko ang cellphone ko rito.

“Hmmm…” Ikinulong niya ako sa gitna ng mga bisig niya, “Hindi ka kagandahan, pero pwede na rin.” Parang hindi tumatalab sa akin ang pang-iinsulto niya. Hindi maalis ang titig ko sa biceps niya. Parang kumikinang ‘yon sa paningin ko at tinatawag ako para magpasakop sa kanila. “Kaso hindi kita type.”

Kaagad ko siyang tinulak, “Kapal mo! Akala mo ba type kita?!”

“Type mo talaga ako, sa eroplano pa lang namumula ka na.” Nakakainis ang pagngisi niya. Pero hindi ko rin magawang tumanggi, suntukin ko na lang kaya siya para makalimot

[Calling… Papa]

Mabuti na lang at nag-ring ang cellphone ko bago ko pa magawa ‘yon.

“Hello, Pa?”

“Anak, nasaan ka na? Kamusta?”

“Ah, nasa trabaho lang po. Bakit po? May nangyari po ba?” Pumunta ako sa may bintana para lumayo sa kanya. Buti na lang nadala ko ang cellphone ko rito.

“Wala naman, wala ka pa kasing paramdam eh nag-aalala lang kami ng Mama mo.”

Napangiti ako, “Okay lang ako Pa, ‘wag mo ‘ko alalahanin. Basta bukas yung dialysis po ni Althea ha? Magpapadala po ako ngayon.”

“Oo ‘nak, ‘wag ka mag-alala ron. Salamat ha?”

“Wala ‘yon Pa! 'Wag na rin po kayo mag-alala sa akin, okay lang po ako.” Hindi ko inaalis ang ngiti sa labi ko habang kausap ko si Papa. Yun lang kasi ang alam kong paraan para malaman niyang okay lang ako.

Pagkatapos ng tawag ay napatulala na lang ako sa lawa. Kailan kaya matatapos ang napakaraming problema ng Pamilya namin? Minsan napapagod na rin ako. Gusto ko rin sana ng sarili kong buhay. Gusto ko ring unahin ang sarili ko, ang kaligayahan ko kahit minsan lang. Pero laban lang, kaya ko ‘to!

“What happened to your Sister?” Nakaupo na siya sa kama at nakatakip ng kumot ang kalahati ng katawan niya.

Umiwas ako ng tingin, “‘Wag mo nang alamin.”

“Seriously, what happened?” Concerned ba siya?

“Nagdadialysis.”

“Teka, halos magka edad lang sila ni Chelsea hindi ba?” Si Chelsea ang bunso niyang kapatid.

“Matanda ng isang taong ang kapatid mo.” Umupo ako sa gilid ng bed, patalikod sa kanya.

“Ang bata niya para sa dialysis. Is that why you're working for me?” Tumango ako, “No wonder. Akala ko kagwapuhan ko lang ang inspirasyon mo rito.”

Akmang babatuhin ko siya ng unan nang may sumigaw sa labas ng kwarto, “Hindi kayo lalabas dyan hanggat walang nangyayara sa inyo. Naririnig ko kayo.” Mapanlokong sabi ng Lola niya.

“Come here, I have a plan.” Parang delikado ako sa planong ‘yan, lalo pa akong kinabahan sa paraan ng pagkakangisi niya.

Mahabaging Emre, help!

"Ano 'yan ha?" Inirapan niya ako nang takpan ko ang malulusog kong bundok.

"Hindi ako interesado dyan." Nauumay pa talaga siyang tumingin sa akin.

"Ay oo nga pala, so anong plano mo?"

Lumapit siya at bumulong, "Let's just pretend. Start moaning, okay?"

"Eh? Nakakadiri!"

"Gusto mo bang makalabas dito o hindi?"

"Uuughh! Rowan, 'wag dyan!" Nanlaki ang mga nata niya nang bigla na lang akong umungol at tumalbog talbog sa kama.

"Aaahh 'wag kang maingay, baka marinig tayo ni Lola."

"Para kang robot hahaha," bulong ko sa kanya.

“Ughh Sam, ang galing mo sumubo!” Hinampas ko siya ng malakas.

“Gago!”

“Hahahaha!”

Para kaming tanga na nag-uungulan at nagbubulungan.

“Ugghh ang galing mo talaga, babe!”

“Babe my ass!” Inirapan niya pa ako.

“Ano? Sa tingin mo ba bubuksan na ‘yan? We'll see. Pero humiha rito and act tired, okay?”

Humiga kami ng magkatabi at umarteng hinihingal.

“Ano ba ‘yan hindi pa rin binubuksan. I-play kaya natin yung flashdrive sa TV para mas kapani-paniwala?”

“Woman, are you crazy?”

“Ano?” Malalim ang pagkakatitig niya sa akin saka napalunok.

“You're putting youself in a very dangerous situation.” Hindi ko siya magets pero hinayaan ko na lang, baka magalit na naman ang baklang dragon. Ngayon na nga lang kami nagkasundo eh!

Mga limang minuto rin siguro kaming nakahiga roon nang marinig kong bumukas ang lock ng pinto.

“Ayun na!” Babangon na sana ako nang higitin niya ang braso ko dahilan para masubsob ako sa dibdib niya.

“Eeew! Yung oil ng mukha mo!” Hinampas ko ng malakas ang dibdib niya. Uiy! Hindi chansing ‘yon ha!

“Gago ka talaga napaka arte mo, bakit mo ba ako hinila?”

Kinuha niya ang kumot at diring-diring pununasan ang dibdib niya. Ang arte! “Syempre kunwari pagod tayo ‘di ba? Kung lalabas ka agad dyan iisipin niya talagang wala tayong ginawa.”

“Aaah oo nga naman.” Nagpatagal pa kami ng mga limang minuto ulit. Halos makatulog na nga ako sa tagal namin doon.

“Let's go,” bulong niya, “Guluhin mo yung buhok mo.”

Ganon ang ginawa naming dalawa bago kami lumabas. Nagulat pa ako nang ibaba niya ang isang strap ng bra ko. Parang nag-init ang buong katawan ko nang gawin niya ‘yon. Bakit parang unti-unti na siyang nagiging hot sa paningin ko? Kadiri!

“Napagod ba kayo? May mirienda rito para sa inyo.” Abot langit ang ngiti ng matanda.

“I’m still a bit exhausted.” Aba! Magaling umakting, syempre hindi ako papatalo!

Kunwari'y paika-ika akong lumakad, “Aww!” daing ko nang umupo ako.

“Naku! Mukhang malaki ang alaga ng apo ko ah?” Hindi ko malaman kung bakit siya kinikilig. Medyo manyak si Lola.

“Oo nga po eh, gusto niya pa naman iba't ibang positions. Parang napunit po ako hanggang bituka.”

Lumapit siya sa akin at ipinagsalin ako ng juice, “Bakit naman itinodo mo kaagad Rowan? Pwede pa naman mamayang gabi ulit. Ito ija, uminom ka.”

Nagkatinginan kami at parehong napangiwi. Mamayang gabi ulit? Ano bang kasalanan ko bakit ako pinaparusahan ng ganito?!

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (1)
goodnovel comment avatar
Yette Marcos
Hahaha mga artista talaga!!bagay talga kayong dalawa...🩷...🩷🩷
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • Marrying the Gay Billionaire   202: MAMILI KA

    Samarah's POV “Sigurado ka bang iyan na lahat ng mga kailangan mo?” “Oo okay na ito, marami pa namang stock si baby sa bahay eh.” Hindi ko siya pinansin at sunod ko siyang hinila sa isang mamahaling boutique. “Mamili ka ng mga damit niyo. Pati yung biyenan mo bilhan mo ng magandang damit.” Pero imbis na sundin ako ay hinawakan niya ako sa magkabilang balikat saka iniharap sa kanya, “Ano ito Samsam? Ganito ka ba gumanti kay Rowan?” natatawa niyang tanong. “Oo, kulang pa nga ito eh. Kung pwede ko lang tawagin lahat ng batchmates natin at ilibre sila gagawin ko.” Napapahirap kong sabi. Walang wala ito sa lahat ng sakit na pinaranas niya sa akin. Kung totoo sin hindi niya nga mararamdaman ito dahil sa dami ng pera niya, at yun ang lalong nakakainis. “Alam mo, may alam akong mas effective na pang ganti sa kanya eh.” “Ano naman?” Tinasan ko siya ng kilay. Kung makapag-suggest para namang may karanasan na siya sa ganito. “Makipag-close ka sa ibang lalake. Tutulunga

  • Marrying the Gay Billionaire   201: REALIZATIONS

    Samarah’s POV Isang linggo ang lumipas. Ganun na palang kabilis lumipas ang mga araw. Umuwi ako sa bahay namin, miss na miss ko ang anak ko. Hindi ko napigilang maiyak habang yakapi ako po si Ferlyn. Kung hindi siguro ako nakunan, magkakaroon na sana siya ng kapatid. Pilit kong tinatagan ng sarili ko lalo pa nung malaman ko na tingin ni Carlo ay set up daw ang lahat. Hindi pwede sa akin ang ganito. Sa buong buhay ko, hindi ako nagpapatalo. Hindi ko papayagang palagpasin lang ito, at hindi ko papayagang mamuhay ng masaya ang sinumang pulpol na gumawa sa akin nito. Kung gusto niyang gawing may sarabi ang buhay ko, isasama ko siya sa impyerno. At ipapakita ko sa kanya kung paano ang tamang paggawa ng plano at pagsira ng buhay ng isang tao. “Babe anong gusto mong kainin? Maaga akong uuwi mamaya ipagluluto kita.” “Bakit pa?” Iritable kong tanong sa kanya. Kita kong natigilan siya at halos hindi alam ang sunod na sasabihin, “P-para ano… para makabawi kaagad ang katawan mo.

  • Marrying the Gay Billionaire   200: AWAKE

    Rowan’s POV Tatlong araw pa ang lumipas pero hindi pa rin nagigising si Samarah. I decided to stay in the hospital those whole three days at hanggang ngayon ay hindi ko iniiwan ang tabi niya. Natatakot ako na baka kapag nalingat ako baka kapag iniwanan ko siya ay magkatotoo yung naging panaginip ko. I was busy on my laptop checking for all the documents Angel is asking me to sign when I noticed something unusual. Parang may kung sino o kung anong nakatingin sa akin. I tried to shake it off but my surroundings can't getting eerie. “FVCK!!!!!” Nasipa ko ang upuan sa harap ko dahil sa sobrang gulat. Pagtaas ko kasi ng ulo ko ay nakita ko si Samarah na nakaupo na at nakatingin sa akin. Pero nakakapagtaka dahil nakaharap siya sa akin pero parang nakatingin siya sa kawalan. “S-Sam??” Alanganin akong tumayo at unti-unting naglakad papunta sa kanya. Bakit ganon? Bakit parang nakakatakot siya? Hindi siya sumagot. Kinapan niya ang bed sa kasya humiga ulit. Hindi ko tuloy alam kung si

  • Marrying the Gay Billionaire   199: UNCLE CLARK

    Rowan's POV “Rowan, Rowan!” “Awww!” Nagising ako sa isang malakas na sampal na dumapo sa pisngi ko, “Did you slap me?!” Nanginginig ako sa gulat at inis. “Oo, aalis na ako dahil kailangan ako ng asawa ko.” Walang bahid ng takot niyang sabi. Sa tono ng pananalita niya parang gusto niya pa akong sampalin ulit, “Tawagan mo ako kapag nagising si Sam.” “Kapag nagising si Sam?” Kaagad akong tumingin kung sino ang nakahiga doon sa kama, “Sam!” Niyakap ko siya ng pagkahigpit higpit. “Baliw,” dinig kong sabi ni carlo bago siya tuluyang lumabas. Hindi ko akalaing may mailalabas ka pala akong luha. Panaginip lang lahat ng iyon? Ibig sabihin hindi iyon totoo? Nandito pa rin si Samarah, nandito pa rin ang asawa ko. Kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan si Ramirez. “B akit para may problema ba?” Hindi ko alam kung nasaan siya at kung bakit may tumutugtog na violin pero hindi ko na yun pinansin. “Come here, quick.” Yun lang ang sinabi ko saka ko na pinatay ang tawag. Sunod ko naman

  • Marrying the Gay Billionaire   198: SANA IKAW NA LANG...

    Minsan may mga tao sa buhay natin na ipinadala ng Diyos, para iparanas sa atin ang tunay na kaligayahan. Para matutunan natin na hindi kailangang harapin ng mag-isa ang lahat ng pagsubok sa mundo. Na pwede tayong maging mahina at pwede tayong matuto na maging masaya. Na sa kabila ng mga imperfections natin bilang tao pwede tayong magmahal at pwedeng pwede rin tayong mahalin. Pero hindi sa lahat ng pagkakataon ay nagtatagal iyon. Dahil para sa iilan, ay hindi pang habang buhay ang kaligayahan. Sabi nga nila may mga taong pinagtagpo ngunit hindi itinadhana. At meron din namang mga tao na hindi napahalagahan at hindi minahal ng tama, kaya nawala. [PLAYING…. LET HER GO BY PASSENGER] Rowan’s POV “Anong nangyayari? Bakit wala ka sa loob?!” Nilapitan ko si Ramirez nang makita ko siya sa nurse’s station. “Rowan, I'm looking for medications to stop your wife's death. Don't block my way!” Kaagad akong hinila ni Carlo papunta sa gilid, “Can you atleast tell me what's happening?” “Hindi

  • Marrying the Gay Billionaire   197: SET UP

    Rowan’s POV “Rowan pare, I'm very sorry.” “No! What the hell are you talking about?! Where's my wife, Ramirez?!” “Kamusta si Samarah? Anong nangyari?” Lumapit din si Carlo sa amin. “Her body is still very weak and needs monitoring.” Nakahinga ako ng maluwag dahil sa sinabi niya. “Oh thank God.” Lumapit ako kay Ramirez at hinawakan ang magkabilang kamay niya, “Thank you pare, salamat.” Halos mapaluhod ako habang nagpapasalamat sa kanya. “But the baby didn't make it.” “W-What? What baby?” “Buntis si Samarah?!” Tumango si Ramirez, “She is actually two months pregnant. At dahil sa tapang ng drugs or should i say poison na pinainom sa kanya, hindi kinaya ng bata. I'm really really sorry Rowan. Your wife induced a lot of anticoagulant, I did my best to save your child. But it's already beyond saving.” Tuluyang bumagsak ang mga tuhod ko sa sahig, hinang-hina ang buo kong katawan. Pilit akong itinatayo ni Ramirez nang simulan kong iuntog ang ulo ko sa sahig, pero hindi

  • Marrying the Gay Billionaire   12: REUNION

    “Happy?” Nakabusangot ang mukha niya habang suot-suot ang cat costume na pinarisan pa ng cat paws at cat ears. Kulay pula at hapit na hapit ang damit, at may choker na may kasamang bell. “Hahaha! Isa pa! Mag meow ka dali, pakita mo yung

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-18
  • Marrying the Gay Billionaire   9: MISUNDERSTANDING

    “Hoy! Buksan mo ‘to!” Bigla niyang sinara ang pintuan at Ikinulong ako ron. Paulit-ulit kong kinakalampag ‘yon, “Hoy! Peppa pig buksan mo ‘to!” Tumakbo ako papunta sa gilid ng rooftop para sana humingi ng tulong sa mga taong nasa baba pero kaagad akong nal

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-17
  • Marrying the Gay Billionaire   48: JOGGING

    Samarah’s POV “That smells nice. Nagugutom na ‘ko.” “Wala pa naghihiwa pa lang oh! Hahaha!” “Ay sorry sorry hahaha!” Mula nung binanggit ni Maureen ang itsura ko kanina, eh hindi niya na ako tinigilan sa pang-aasar. “Buttered shrimp?” “Buttered shrimp na may pechay at kamatis? Sinigang!”

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-05
  • Marrying the Gay Billionaire   47: I'LL COOK FOR YOU

    ANNOUNCEMENT: Leave kayo ng favorite scenes niyo sa REVIEWS (Click niyo yung 3 dots sa taas nitong chapter, click yung pic ng book, then scroll down nandoon ang reviews) . ANG MAY PINAKAMAGANDANG SAGOT GAGAWIN KONG CHARACTER! Ano ang favorite niyong Scene/Character at bakit? “Fine. Pero ganggang

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-05
Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status