4: Honeymoon Part 1

Samarah's POV

“Palit tayo, dyan ako.”

“Shut up.” Tinakpan niya ng sleeping mask ang mata niya.

Padabog akong sumalampak sa upuan, “Gusto ko lang naman umupo sa tabi ng bintana eh. Napakadamot talaga.” Napanguso na lang ako. Okay lang naman sana kaso sinara niya talaga yung bintana eh! Hinawakan ko ulit siya sa braso at niyugyog. In fairness ha? Ang tigas ng biceps! “Sige na kasi!”

“Ano ba?!” Napaigtad ako nang bigla niya akong bulyawan. Napatingin sa amin ang ibang tao kaya napaayos na lang ako ng upo at yumuko.

“S-sorry. Ngayon lang kasi ako sasakay sa eroplano.” Halos pabulong kong sinabi ang huli. Nakayuko ako at nilalaro ang mga daliri, nakakahiya. Hindi naman kasi niya kailangan manigaw.

“Kapag ba nagpalit tayo mananahimik ka na?” Napangiti ako at tumango-tango.

“Wow, ang ganda!” Kaagad kong binuksan ang bintana at kumuha ng maraming litrato.

“Akala ko ba mananahimik ka na?!” Galit na naman siya. Siguro magkagalit magulang niya nung ginawa siya, make-up s*x ba.

Inabot ko sa kanya ang cellphone ko, “Picturan mo ‘ko.”

“Ng ganyan ang itsura mo?” nakangiwi niyang tanong.

“Anong mali sa itsura ko?” Inirapan niya ako saka kinuha ang maliit na bag sa ilalim ng upuan niya.

“Hay, parang hindi babae. Hali ka.” Sumunod na lang ako kahit naguguluhan. Baka magalit na naman eh, mana pa naman siya sa Mama niyang dragon.

Tumambad ang iba't ibang make-up pagbukas niya ng bag. Ang ganda kasi nakaayos talaga sila. Kahit kailan may pagka OC talaga si bading!

“Wow, ang dami!”

“Pikit.” Sinunod ko siya at idinampi dampi niya nag brush sa talukap ko. Marami pa siyang ginawa at nang mapunta na sa labi ko, hindi ko alam kung anong nangyari. Parang nagwawala ang internal organs ko!

Nakatitig ako sa kanya habang hawak niya ang baba ko at nilalagyan ako ng lipstick. Parang hindi ako makahinga. Kailan pa siya naging ganito ka-gwapo?

“Bading ka pa rin ba?” Wala sa sarili kong tanong. Bigla niya akong kinatok ng brush sa noo kaya nagising ako sa reyalidad, “Aray!”

Pinanlisikan niya ako ng mata, “Pumwesto ka na!”

“Sungit!” bulong ko. Kaagad na akong pumwesto at hindi na umalma pa. Baka magalit na naman kasi ang alaga kong Baklang Dragon.

In fairness, maganda ang mga kuha niya. Sobrang nag-enjoy ako sa byahe namin. Pero lalo akong namangha nang makarating kami sa rest house ng Lola niya rito sa Ontario. Red cedar log style iyon na talagang nagpamangha sa akin. At lalo pa akong napa-wow nang makapasok kami. May red couch sa gitna sala at dalawang single couch sa gilid nito. Sa likod ay ang fire place na first time ko lang din makita. Kaagad akong tumakbo palapit doon at sumilip. Ang ganda talaga! Napaka simple pero napaka elegante.

“Finally! You're here!”

“Lola?!” Biglang lumabas ang Lola niya galing sa isang kwarto.

“Kanina pa ako naghihintay, ang tagal niyo.” Lumapit ito sa akin at b****o, kaagad naman akong yumakap sa kanya.

“What are you doing here? I told you, you should rest!” Nagsisimula na naman siyang magalit.

“Apo, sa huling mga araw ko sa mundong ibabaw gusto mo bang i-spend ko pa ‘yon lying in bed?” Ay taray! Arte magsalita ni Lola.

Napabuntong hininga siya at hinawi ang buhok niya. Na para bang endorser siya ng anti-dandruff shampoo?! “Nag-aalala lang po ako sa inyo.”

“Apo, I just want to have more time with you. Hindi ka ba natutuwa na nandito ako?”

Kaagad akong lumapit kay Lola at kumapit sa braso niya. Isinandal ko ang pisngi ko sa balikat niya at naglambing, “Oo nga naman Rowan. Mabuti nga at nandito si Lola, na-miss ko po kayo.”

“Bading ka pa rin ba?” Wala sa sarili kong tanong. Bigla niya akong kinatok ng brush sa noo kaya nagising ako sa reyalidad, “Aray!”

Pinanlisikan niya ako ng mata, “Pumwesto ka na!”

“Sungit!” bulong ko. Kaagad na akong pumwesto at hindi na umalma pa. Baka magalit na naman kasi ang alaga kong Baklang Dragon.

In fairness, maganda ang mga kuha niya. Sobrang nag-enjoy ako sa byahe namin. Pero lalo akong namangha nang makarating kami sa rest house ng Lola niya rito sa Ontario. Red cedar log style iyon na talagang nagpamangha sa akin. At lalo pa akong napa-wow nang makapasok kami. May red couch sa gitna sala at dalawang single couch sa gilid nito. Sa likod ay ang fire place na first time ko lang din makita. Kaagad akong tumakbo palapit doon at sumilip. Ang ganda talaga! Napaka simple pero napaka elegante.

“Finally! You're here!”

“Lola?!” Biglang lumabas ang Lola niya galing sa isang kwarto.

“Kanina pa ako naghihintay, ang tagal niyo.” Lumapit ito sa akin at b****o, kaagad naman akong yumakap sa kanya.

“What are you doing here? I told you, you should rest!” Nagsisimula na naman siyang magalit.

“Apo, sa huling mga araw ko sa mundong ibabaw gusto mo bang i-spend ko pa ‘yon lying in bed?” Ay taray! Arte magsalita ni Lola.

Napabuntong hininga siya at hinawi ang buhok niya. Na para bang endorser siya ng anti-dandruff shampoo?! “Nag-aalala lang po ako sa inyo.”

“Apo, I just want to have more time with you. Hindi ka ba natutuwa na nandito ako?”

Kaagad akong lumapit kay Lola at kumapit sa braso niya. Isinandal ko ang pisngi ko sa balikat niya at naglambing, “Oo nga naman Rowan. Mabuti nga at nandito si Lola, na-miss ko po kayo.”

“I miss you too, ija! Oh, mamaya magbihis kayo ha? Mag swimming tayo sa lake!” Sabay kaming napapalakpak ni Lola.

“Talaga po?!”

“Oo, hali ka ituturo ko sa ‘yo ang lake.” Iniwan namin si Rowan na nakahawa sa bewang habang sapo-sapo ang noo. Hahaha! Wala siyang magawa sa Lola niya.

Napakaganda ng lake na nasa likod ng rest house nila. May balkonahe roon kaya perfect talagang tambayan.

“Pwede na po ba mag swimming?”

“Hindi ka ba pagod ija?”

“Naku hindi ho! Sobrang excited ko na po eh.” Nginitian ko siya ng malapad. Inutusan niya kami ni Rowan na magbihis sa loob ng isang kwarto. Nang matapos kami ay tuwang-tuwa na naman ang matanda.

Bagay na bagay talaga kay Lola ang katagang, MMM. O Matandang Malapit nang Mamatay. Pwede rin yung, isang ubo na lang. Panay ubos siya kapag may kailangan eh.

“Bago kayo mag swimming pakikuha niyo muna ang cashmere scarf ko ron sa kwarto sa tabi ng inyo. Hindi na kaya ng baga ko ang lamig sa labas.”

“Ako na lang, hintayin mo ‘ko rito.” Mauuna na sana si Rowan nang muling magsalita ang Lola niya.

“Hindi na, kayong dalawa na. Bilisan niyo.” Medyo nawirdohan ako pero dahil nauna na si Rowan, sumunod na lang ako.

“Huh? Wala namang gamit dito ah?” Pumunta ng banyo si Rowan para mag check. Nang tatalikod na ako para magtanong kay Lola ay biglang sumara ang pinto at naglock ito, “Hala! Rowan!”

“What?”

“Ni-lock tayo!”