Kabanata 6

Buong byahe ay hindi natulog si Chantal. Nanatili lang siyang nakamasid sa ibaba ng helicopter habang tinitingnan ang unti-unting pagbabago ng bawat lugar na nadadaanan nila. Hindi rin naman nag-abala si Marco na kausapin siya kaya nanatili siyang tahimik.

Hindi nagtagal, lumapag ang helicopter sa isang malawak na lupain. It took them some minutes before Marco finally stopped out of the helicopter. Sumunod din naman agad siya.

Pagtapak ng kanyang mga paa sa estrangherong lupain, sariwang hangin ang sumalubong sa kanya. Inilipad ng malakas na hangin ang kanyang nakalugay at mahabang buhok.

Nang mapalingon siya sa gawi ni Marco, nahuli niya ang lalaki na nakatitig sa kanya subalit nang makita nitong nakatingin siya, agad din itong nag-iwas ng tingin.

Ilang sandali pa'y lumapit ang isang medyo may edad na lalaki sa kinatatayuan nila. "Magandang araw po, Boss Marco. Nakahanda na po ang sasakyan," anito at iminuwestra ang isang kulay itim at makintab na Wrangler.

"Magandang araw din Mang Erning," tipid na tugon ni Marco.

Dumako ang mga mata ng lalaki sa kanya kaya bahagya siyang napayuko sabay takip ng bahagya sa kanyang mukha. "Magandang araw po," mahina niyang bati.

"May kasama pala kayo, Boss," anito bago muling ibinaling ang tingin sa kanya. "Magandang araw din po, Ma'am."

Bahagya siyang nakahinga nang mapagtantong hindi siya namukhaan ng lalaki.

"Let's go," aya ni Marco sa kanya at nagpatiuna na sa paglalakad.

Sumunod din naman sa lalaki ang tinawag nitong Mang Erning kaya't nagsimula narin siyang maglakad. Subalit nasa kalagitnaan sila ng daan patungo sa sasakyan nang makita niyang masyadong malayo na ang agwat ni Marco sa kanya.

"Grabe naman. Ang bilis niyang maglakad!" Bulong niya sa kanyang sarili.

Mukhang napansin din naman nito na napag-iwanan siya kaya naman huminto ang lalaki at tumingin sa gawi niya. Halos lakad-takbo na ang kanyang ginawa para makarating agad sa kinatatayuan ng lalaking ngayon ay tila inip na inip at nakahalukipkip na naghihintay sa kanya.

"Ang bagal mong maglakad," puna nito.

"Hindi no. Masyado ka lang mabilis," nakasimangot niyang sambit.

Marco tsk. Napailing pa ito at muli ng naglakad. Nang makarating sila sa may sasakyan, dumiretso na ang lalaki passenger's seat habang ang kasama naman nito ay sa driver's seat. Sandali pa siyang natigilan habang nakatingin sa dalawa.

Aren't they going to open the door for her?

Pero ilang sandali lang ay napabuntong hininga siya. Oo nga pala. Hindi na siya si Chantal Rivera na pagbubuksan ng pinto tuwing papasok at lalabas. She's a normal citizen now. Not a famous actress anymore. With that thought, she heaved a deep sigh.

"What are you still waiting for? Hindi ka pa ba sasakay?" Untag ni Marco sa pananahimik niya.

Isang pilit na ngiti ang sumilay sa kanyang labi bago binuksan ang pintuan sa backseat. Nang makapwesto siya, agad na umusad ang sasakyan paalis. Gaya ng ginawa niya kanina, inabala nalang niya ang kanyang sarili sa pagmamasid sa paligid. Kanina pa nila binabaybay ang lugar subalit puro puno ng saging sa bawat lote ang nakikita niya.

Maya-maya pa'y malawak na lupain ang bumungad sa kanya nang makalamapas sila sa saggingan hanggang sa huminto ang sasakyan sa gate na gawa sa bato. Isang busina ang ginawa ng driver at ilang sandali pa'y kusa na iyong bumukas. Muling umandar ang sasakyan hanggang sa huminto iyon sa harap ng isang malaking mansion.

Marco and the driver stepped out so she naturally followed. Iginala niya ang kanyang mga mata sa buong paligid. The mansion was two storey. It is built with stone, cement and polished woods. Maihahalintulad niya iyon sa mga bahay na nakikita niya sa mga Mexican novelas.

"Ito ba ang bahay mo, Marco?" Curious niyang tanong.

"Yeah. It's not that kind of mansion you see in the cities but as you requested, malayo na ito sa siyudad so you have no choice but to live with it whether you like it or not," malamig nitong turan.

Napanguso siya. "Wala naman akong sinabing iba," argumento niya.

Marco stared at her intently. "You may have not said a word but your face says otherwise," masungit nitong asik at nauna ng maglakad sa loob.

Huminga siya ng malalim para gumaan ang kalooban niya. Marco is very grumpy! Pakiramdam niya may tampo ito sa mundo at masyadong masungit. Ano kayang itsura ng lalaki kapag nakangiti?

Sumunod siya sa lalaki subalit agad din naman siyang napahinto nang makitang may nakahanay na mga tao sa harapan ni Marco. Naging mabagal ang kanyang paglalakad hanggang sa makarating siya sa tabi nito.

"Remove the cover on your face," maawtoridad nitong wika.

Labag man sa loob niya, wala na siyang nagawa kundi ang sumunod. Narinig niya ang pagsinghap ng ilan lalo na ng mga kakabaihan ng masilayan ang kanyang mukha.

"Sila ang mga kasambahay, bodyguards at hardinero dito sa mansion," ani Marco sa kanya bago ibinaling ang atensyon sa mga tauhan nito. "At kaya ko kayo pinatawag ngayon dahil ipapakilala ko sa inyo si Chantal, ang aking bagong asawa..."