Mag-log inIsang maling tipa sa tiklado ng piano ang umalingawngaw sa loob ng maliit at mainit na music room."Masyadong mabilis, Anna. Tandaan mo, ang musika ay parang paghinga. Hindi mo ito dapat minamadali. Subukan natin ulit, mula sa third measure," malambing na pagwawasto ni Sophia habang dahan-dahang ginagabayan ang maliliit na daliri ng kanyang pitong taong gulang na estudyante.Nakangiting tumango ang bata at muling nagpatugtog. Sa pagkakataong ito, naging maayos at madamdamin ang daloy ng *Clair de Lune*. Pinikit ni Sophia ang kanyang mga mata at nakinig. Limang taon na ang nakalipas mula nang huli siyang tumugtog sa isang malaking entablado bilang isang kinikilalang music scholar sa isang prestihiyosong conservatory sa Maynila. Ang mga kamay na dati ay nakatakdang tumugtog para sa libu-libong tao ay ngayon ay ginagamit niya upang maitawid ang araw-araw nilang mag-ina sa isang tahimik na bayan.Nang matapos ang isang oras na klase, iniabot ng ina ng bata ang isang maliit na puting sobre
Ang Altamirano Innovations Tower ay nananatiling pinakamataas at pinakamakapangyarihang gusali sa buong bansa, isang dambana ng yaman at impluwensya na itinayo ng kanyang amang si Lucas Altamirano. Ngunit sa paglipas ng dalawampu't limang taon, ang trono sa pinakatuktok nito ay may bago nang nagmamay-ari.Sa loob ng malawak at madilim na boardroom sa ika-animnapung palapag, tila huminto ang pag-ikot ng mundo. Ang temperatura sa loob ng silid ay nakakapanindig-balahibo, hindi dahil sa malakas na aircon, kundi dahil sa presensya ng lalaking nakaupo sa kabisera ng mahabang glass table.Si Dylan Altamirano.Nakasuot siya ng isang perpektong na-tailor na dark navy suit na lalong nagpalitaw sa kanyang matipunong pangangatawan. Ang kanyang mukha ay isang perpektong sining ng mga matutulis na linya—matangos na ilong, matigas na panga, at mga matang kasing-lamig at kasing-talim ng yelo. Minana niya ang lahat ng pisikal na katangian ng kanyang ama, pati na ang nakakamatay nitong awtoridad. Ngun
Ang buong Maynila ay tila huminto upang saksihan ang tinaguriang "Wedding of the Century." Ginanap ang kasal sa isang eksklusibo at napakagarbong glass cathedral na personal na idinisenyo ng kumpanya ni Lucas. Napapalibutan ito ng libu-libong puting rosas na inangkat pa mula sa Europa, at ang bawat sulok ay kumikinang sa mga kristal na chandelier. Lahat ng pinakamakapangyarihang tao sa bansa ay naroon, tahimik na naghihintay.Bumukas ang malalaking pintuan ng katedral. Nagsimulang tumugtog ang isang live orchestra ng isang nakakaiyak at malambing na musika.Dahan-dahang humakbang si Sierra. Suot niya ang isang custom-made, milyun-milyong pisong white lace gown na may mahabang trail na kumikinang sa maliliit na brilyante. Bawat hakbang niya ay sumisigaw ng perpektong elegansya. Wala nang bakas ng takot o probinsyanang inaapi; ang naglalakad ngayon ay ang nag-iisang reyna ng Altamirano Empire.Sa kabilang dulo ng altar, nakatayo si Lucas. Ang kinatatakutan at nagyeyelong bilyonaryo ay n
Dalawang araw matapos ang pagbagsak nina Conrado at ng pamilya Imperial, naging abala ang buong Altamirano Innovations. Walang ideya si Sierra kung ano ang eksaktong pinaplano ni Lucas, ngunit napansin niyang madalas itong may kausap sa telepono at palaging may inaasikaso kasama si Marcus at ang legal team nito.Kinaumagahan, pumasok si Lucas sa master suite bitbit ang isang napakagandang puting kahon. Nakangiti ang bilyonaryo habang inilalapag ito sa paanan ng kama kung saan nakaupo si Sierra."Ano ito, Lucas?" nagtatakang tanong ni Sierra habang hinahaplos ang makinis na ribbon ng kahon."Buksan mo," malambing na utos ni Lucas. Nakasuot ito ng isang napakagarbong itim na three-piece suit, ang kanyang buhok ay maayos na maayos, at tila nagliliwanag ang aura nito na malayo sa madilim na yelong prinsipe na nakilala ni Sierra noon.Dahan-dahang binuksan ni Sierra ang kahon. Nanlaki ang mga mata niya nang makita ang isang napakagandang white lace dress. Simple lamang ito ngunit sumisigaw
Matapos ang sunod-sunod at walang-awang pagwasak ni Lucas sa mga taong nanakit kay Sierra, umuwi ang bilyonaryo sa penthouse bitbit ang isang nag-uumapaw na adrenaline. Tuluyan na niyang binili ang lahat ng utang ng mga Imperial at idineklarang kailangan nila itong bayaran agad—isang imposibleng utos na nauwi sa pagkakumpiska ng lahat ng kanilang ari-arian, kabilang ang mismong bahay ni Arabella. Si Conrado naman ay kasalukuyang nabubulok na sa presinto, naghihintay ng kanyang tuluyang pagkasira sa korte.Ngunit kahit tapos na ang laban, ang dugo ni Lucas ay patuloy pa ring kumukulo. Upang pakalmahin ang kanyang sarili, dumiretso siya sa private gym ng penthouse na matatagpuan sa kabilang dulo ng pasilyo.Nang makatulog na si Dylan sa nursery, napansin ni Sierra na wala na ang sasakyan ni Lucas sa baba ayon kay Marcus, kaya hinanap niya ang bilyonaryo. Narinig niya ang malakas na pagtunog ng mga bakal mula sa gym.Dahan-dahang binuksan ni Sierra ang glass door.Bumungad sa kanya ang n
Ang sikat ng araw na pumasok mula sa malaking bintana ng master suite ay tila may dalang bagong pag-asa. Dahan-dahang iminulat ni Sierra ang kanyang mga mata. Sa unang pagkakataon mula nang dalhin siya sa penthouse na ito, hindi mabigat ang kanyang dibdib at wala siyang nararamdamang takot.Nang lumingon siya, nakita niya si Lucas. Nakatayo na ang bilyonaryo sa harap ng malaking salamin, inaayos ang mga butones ng kanyang pormal na itim na suit. Nakita ni Lucas ang paggising niya mula sa repleksyon ng salamin at agad itong lumingon. Nawala ang madilim at malamig na awra nito, napalitan ng isang napakalambot at nag-aalalang tingin.Naglakad si Lucas papalapit sa kama at umupo sa gilid nito. Dahan-dahan nitong hinaplos ang buhok ni Sierra bago hinalikan ang noo ng dalaga nang napakatagal."Good morning," malambing ngunit paos na bati ni Lucas. "Masakit pa ba ang katawan mo?"Namula ang mga pisngi ni Sierra at umiling siya. "Ayos lang ako, Lucas. Aalis ka na ba? Paano si Dylan? Hindi mun







