MasukTahimik ang buong penthouse. Ang tangi lamang na gumagawa ng ingay sa loob ng malawak na master suite ay ang mahina at pantay na paghinga ni Corinne at ang paminsan-minsang pagpatak ng ulan sa labas ng floor-to-ceiling glass window.Nakahiga ang dalaga sa gitna ng dambuhalang kama, balot na balot sa makapal na duvet. Ang kanyang mukha ay maputla pa rin dahil sa lagnat, ngunit wala na ang panginginig sa kanyang katawan matapos umeepekto ang mga gamot na ipinainom sa kanya. Sa tuwing gumagalaw siya sa pagkakatulog, pilit na kumukunot ang kanyang noo, tila nakikipaglaban sa mga mapapait na panaginip na patuloy na sumasalamin sa kanyang madilim na nakaraan.Sa gilid ng kama, nakaupo si Ethan Altamirano Jr. sa isang mababang silya.Hindi umalis ang bilyonaryo mula sa kanyang pwesto. Sa loob ng limang oras, nanatili siyang nakabantay sa dalaga. Hawak ng kanyang malaking palad ang maliit at malamig na kamay ni Corinne, habang ang isa niyang kamay ay dahan-dahang humahaplos sa magulong buhok
Mabigat ang mga talukap ng mata ni Corinne nang magising siya kinaumagahan. Ang bawat kalamnan niya ay sumisigaw ng matinding pagod—hindi lamang dahil sa magdamag at walang-patid na pag-angkin ni Ethan sa ilalim ng shower at sa ibabaw ng kama, kundi dahil sa isang kakaibang bigat na tila nakadagan sa kanyang buong katawan.Pilit siyang huminga, ngunit mainit at mabigat ang hanging lumalabas sa kanyang ilong. Nanlalamig siya, kahit pa binalot na siya ni Ethan ng makapal na duvet pagkatapos ng kanilang mainit na gabi.Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata. Wala si Ethan sa kanyang tabi. Ang tanging naririnig niya ay ang mahinang lagaslas ng tubig mula sa banyo at ang malamig na buga ng air conditioning ng master suite. Tiningnan niya ang digital clock sa bedside table. Alas-siyete na ng umaga.Kailangan kong bumangon. Magluluto pa ako ng almusal...Kahit na alam na niya ang sikreto ni Ethan—na pinoprotektahan lamang siya nito gamit ang pagpapanggap—hindi pa rin maalis sa isip
Puno ng makapal na usok at singaw ng mainit na tubig ang buong pagmamay-ari ng malawak at sadyang marangyang banyo ng master suite. Ang halimuyak ng mamahaling vanilla at sandalwood body wash ay humahalo sa amoy ng basang balat at manipis na hamog na bumabalot sa buong silid.Nakatayo si Corinne sa mismong gitna ng dambuhalang walk-in shower na gawa sa itim na slate at frosted glass. Ang malalakas at maiinit na patak ng tubig mula sa malapad na rain shower sa kisame ay walang-tigil na umaagos sa kanyang mahaba at itim na buhok. Bumabagsak ang tubig patungo sa kanyang mukha, gumagapang sa kanyang leeg, at naglalakbay pababa sa kanyang makinis at balingkinitang baywang.Nakapikit ang dalaga, pilit na hinahayaan ang init ng tubig na pawiin ang pagod sa kanyang mga kalamnan. Subalit, gaano man kainit ang tubig na bumabalot sa kanyang katawan, hindi nito kayang tapatan ang naglalagablab na emosyon sa loob ng kanyang dibdib.Ang kanyang isipan ay patuloy na binabagabag ng mga natuklasan niy
Dalawang araw na ang lumipas matapos ang gabing iyon sa Grand Ballroom at ang marahas na pag-angkin ni Ethan sa kanila sa gitna ng sala. Sa kabila ng mga markang naiwan sa kanyang balat, patuloy pa rin ang pagpapanggap ni Corinne bilang si "Lorin." Ginawa niya ang lahat upang maging abala sa mga gawaing-bahay, pinipilit na takasan ang mga matang mapanuri at nagliliyab ng bilyonaryo.Subalit ang isip ng dalaga ay hindi mapakali.Tuwing naaalala niya ang mga narinig niyang salita ni Ethan sa telepono ilang araw na ang nakararaan—ang sinabi nitong “I own her. And I will use everything she has until I get what I truly want”—parang may kung anong tinik na bumabaon sa kanyang lalamunan. Naniniwala pa rin si Corinne na ang ibig sabihin niyon ay isa lamang siyang laruan. Ngunit bakit may bahagi sa kanyang pagkatao ang nakakaramdam na may mas malaking sikreto ang itinatago ang bilyonaryo? Isang sikretong may kinalaman sa kanyang pamilya at sa nawalang imperyo ng mga Imperial.Alas-diyes ng uma
Ang bawat sulok ng marangyang penthouse ni Ethan ay naging isang tahimik na saksi sa lumalalim at palagiang nag-iinit na ugnayan nila ni Corinne. Sa labas ng mga salamin nitong dingding, patuloy ang mabilis na ikot ng mundo sa siyudad—ang mga ilaw ng mga sasakyan, ang mga abalang tao, ang walang katapusang kompetisyon sa negosyo. Ngunit sa loob ng penthouse na iyon, tila humihinto ang oras. Para kay Corinne, ang lugar na iyon ay naging isang ligtas na paraiso. Para kay Ethan, ito ang kanyang pribadong kaharian kung saan siya ang nasusunod, at kung saan niya lubos na naangkin ang babaeng bumihag sa kanyang atensyon.Isang gabi, habang nakahiga sila sa malawak na kama pagkatapos ng isang mahabang araw, nilalaro ni Ethan ang dulo ng buhok ni Corinne. May isang mapaglarong ngiti sa mga labi ng binata, isang ngiting pamilyar na kay Corinne—ang ngiting nagbabadya ng isang bagong kalokohan o isang mapusok na ideya."I have a request," malambing ngunit may awtoridad na bulong ni Ethan, ang ka
Bumukas ang pinto ng private elevator nang may malakas na kalansing. Bago pa man makahakbang nang maayos si Corinne, isang malakas na hatak mula kay Ethan ang nagpadala sa kanya papasok sa madilim na penthouse.Ang tanging nagbibigay ng liwanag sa malawak na living room ay ang maputlang sinag ng buwan na tumatagos mula sa floor-to-ceiling glass windows, lumilikha ng mga matatalim at mala-pelikulang anino sa bawat sulok ng silid. Ang chiaroscuro na epekto ng liwanag at dilim ay mas lalong nagpapatingkad sa mapanganib na aura ng bilyonaryo.Bang!Malakas na isinara ni Ethan ang pinto sa likuran nila. Tuluyang nabalot ng tensyon ang hangin. Humarap ang dambuhalang CEO kay Corinne, ang dibdib nito ay mabilis na umaangat-baba sa ilalim ng suot nitong bespoke tuxedo. Ang mga abong mata nito ay nagliliyab sa isang nakakabaliw na selos na handang manunog ng kahit ano."E-Ethan..." nanginginig na tawag ni Corinne, pilit na umaatras, ngunit mabilis na sumugod ang bilyonaryo.Sa isang kisapmata,
Maingay at buhay na buhay ang pampublikong pamilihan ng Lopez, Quezon nang umagang iyon. Amoy ng sariwang isda, matamis na prutas, at bagong aning gulay ang sumasalubong sa mga mamimili. Sa gitna ng makipot at basang eskinita ng palengke, mahigpit na hawak ni Sierra ang maliit na kamay ni Dylan hab
Ang simoy ng hangin sa bayan ng Lopez, Quezon ay malamig at amoy sariwang palay. Sa isang maliit ngunit maaliwalas na bahay na gawa sa semento at kahoy, abala si Sierra sa pag aayos ng mga bagong lutong pandesal at ensaymada sa mga garapon. Ang amoy ng mainit na tinapay ay pumupuno sa buong kusina,
Alas dos ng madaling araw. Binalot ng nakabibinging katahimikan ang kabuuan ng penthouse.Nakatayo si Sierra sa gilid ng malaking salamin sa kwarto, nakatingin sa sariling repleksyon. Suot niya ang isang manipis na *silk nightgown* na binili ni Lucas para sa kanya. Ang kanyang mga mata ay mugto at
Isang linggo.Pumapatak na ang ikapitong araw ni Sierra sa loob ng napakalawak at marangyang penthouse ni Lucas sa tuktok ng Altamirano Innovations Tower sa BGC. Sa labas, kitang-kita ang nagkikislapang mga ilaw ng buong siyudad, tila mga bituing nahulog sa lupa. Ngunit para kay Sierra, ang malamig







