LOGINSa loob ng isang madilim at puno ng usok na silid sa isang abandonadong bodega sa Maynila, tanging ang asul na liwanag mula sa anim na magkaka-konektang computer monitors ang nagbibigay ng ilaw.Nakatayo si Hector sa likod ng dalawang hackers na miyembro ng Black Hounds, ang pinakakinatatakutang grupo ng mga bounty hunters at mercenaries sa bansa. Tahimik ang lahat, tanging ang mabilis na pagtipa sa keyboard at ang tunog ng mga servers ang maririnig."Sir Hector," basag ng isang hacker sa katahimikan, ang mga mata ay nakatutok sa isang nag-a-alarmang pulang tuldok sa screen. "May pumasok na signal. Isang transaction mula sa isang exclusive offshore account. Ang card na ginamit ay ang Black Tier Imperial Card na matagal na nating mino-monitor."Mabilis na inilapit ni Hector ang kanyang mukha sa screen. Isang malagim na ngisi ang sumilay sa kanyang labi. "Saan ginamit? Anong binili?""Isang online purchase sa isang haute couture boutique sa Paris. Custom-made silk tie at cufflinks na na
CRASH!Isang malakas na tunog ng basag na babasagin ang umalingawngaw sa loob ng marangyang opisina ni Arturo Imperial. Ang mamahaling crystal decanter na naglalaman ng alak ay nagkadurug-durog sa pader, bumabasa sa mamahaling wallpaper ng silid.Nanginginig ang buong katawan ng matanda sa matinding galit at desperasyon. Ang kanyang mga mata ay nanlilisik habang nakatitig sa mga financial reports na nakakalat sa ibabaw ng kanyang mesa."Anong ibig mong sabihing pitumpung porsyento na ng shares ko ang nabili ng offshore accounts?!" sigaw ni Arturo, ang boses ay paos at tila isang asong ulol na na-korner. Hinampas niya nang malakas ang kanyang mahogany desk. "Bilyon-bilyon ang pinag-uusapan natin dito! Sino ang may kakayahang bumili ng ganyan kalaking pondo nang hindi natin nate-trace?!"Ang kanyang sekretarya ay nanginginig sa isang sulok, hindi makapagsalita.Kasalukuyang naghihingalo ang Imperial Hotel. Dahil sa mga lihim at agresibong atake ni Ethan Altamirano Jr. sa mundo ng negosy
Isang linggo na ang lumipas matapos ang gabing natuklasan ni Ethan ang kwintas at tuluyang ibinunyag ni Corinne ang kanyang tunay na pagkatao. Sa loob ng isang linggong iyon, nagbago ang ihip ng hangin sa loob ng dambuhalang penthouse.Wala na ang mahigpit na Demerit System. Wala na ang nakakapagod na pagpapanggap bilang si "Lorin," ang inosenteng probinsyanang katulong. At higit sa lahat, wala na rin ang itim at puting uniporme.Nakatayo si Corinne sa harap ng floor-to-ceiling glass window ng malawak na living room, pinagmamasdan ang nagkikislapang mga ilaw ng siyudad. Nakasuot siya ng isang manipis at napakalambot na crimson red silk slip dress na bumabagsak nang perpekto sa kanyang mga kurba. Ang manipis nitong spaghetti straps ay naglalantad sa makinis niyang balikat, habang ang malalim na V-neckline ay nagbibigay-diin sa mamahaling asul na diyamante—ang Imperial Tear Sapphire—na nakapatong nang buong pagmamalaki sa kanyang dibdib.Ito ang unang beses na hindi siya nagmukhang utus
Kinahapunan, tuluyan nang bumaba ang lagnat ni Corinne. Nang imulat niya ang kanyang mga mata, ang mainit at kulay-kahel na sinag ng papalubog na araw ay tumatagos sa malalaking salamin ng master suite. Gumaan na ang kanyang pakiramdam; wala na ang panlalamig at ang matinding kirot sa kanyang mga kalamnan.Napabuntong-hininga siya habang inaalala ang mga nangyari. Ang walang-patid na pagbabantay ni Ethan, ang mga pabulong na pangako nito habang akala ng bilyonaryo ay natutulog siya, at ang rebelasyong nalaman niya mula kay Mateo.Papakasalan kita, Corinne Imperial. That is a promise.Ang mga katagang iyon ay patuloy na nagpapabilis sa tibok ng kanyang puso. Dahan-dahan siyang bumangon mula sa dambuhalang kama. Dahil wala si Ethan sa loob ng kwarto—marahil ay nasa study room ito upang asikasuhin ang mga naiwang trabaho—nagdesisyon si Corinne na bumalik sandali sa kanyang maid's quarters upang makapagpalit ng sariwang damit.Pagpasok niya sa maliit niyang kwarto, agad niyang isinara ang
Tahimik ang buong penthouse. Ang tangi lamang na gumagawa ng ingay sa loob ng malawak na master suite ay ang mahina at pantay na paghinga ni Corinne at ang paminsan-minsang pagpatak ng ulan sa labas ng floor-to-ceiling glass window.Nakahiga ang dalaga sa gitna ng dambuhalang kama, balot na balot sa makapal na duvet. Ang kanyang mukha ay maputla pa rin dahil sa lagnat, ngunit wala na ang panginginig sa kanyang katawan matapos umeepekto ang mga gamot na ipinainom sa kanya. Sa tuwing gumagalaw siya sa pagkakatulog, pilit na kumukunot ang kanyang noo, tila nakikipaglaban sa mga mapapait na panaginip na patuloy na sumasalamin sa kanyang madilim na nakaraan.Sa gilid ng kama, nakaupo si Ethan Altamirano Jr. sa isang mababang silya.Hindi umalis ang bilyonaryo mula sa kanyang pwesto. Sa loob ng limang oras, nanatili siyang nakabantay sa dalaga. Hawak ng kanyang malaking palad ang maliit at malamig na kamay ni Corinne, habang ang isa niyang kamay ay dahan-dahang humahaplos sa magulong buhok
Mabigat ang mga talukap ng mata ni Corinne nang magising siya kinaumagahan. Ang bawat kalamnan niya ay sumisigaw ng matinding pagod—hindi lamang dahil sa magdamag at walang-patid na pag-angkin ni Ethan sa ilalim ng shower at sa ibabaw ng kama, kundi dahil sa isang kakaibang bigat na tila nakadagan sa kanyang buong katawan.Pilit siyang huminga, ngunit mainit at mabigat ang hanging lumalabas sa kanyang ilong. Nanlalamig siya, kahit pa binalot na siya ni Ethan ng makapal na duvet pagkatapos ng kanilang mainit na gabi.Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata. Wala si Ethan sa kanyang tabi. Ang tanging naririnig niya ay ang mahinang lagaslas ng tubig mula sa banyo at ang malamig na buga ng air conditioning ng master suite. Tiningnan niya ang digital clock sa bedside table. Alas-siyete na ng umaga.Kailangan kong bumangon. Magluluto pa ako ng almusal...Kahit na alam na niya ang sikreto ni Ethan—na pinoprotektahan lamang siya nito gamit ang pagpapanggap—hindi pa rin maalis sa isip
Sabi nila, kapag naglaro ka ng apoy, masusunog ka. Ngunit paano kung ang nilaro mo ay isang yelo na kayang bumalot at dumurog sa buong pagkatao mo?Nagsimula ang lahat sa isang desperadong kasinungalingan at dalawang milyong pisong utang. Para isalba ang nag-iisang lupain ng kanyang pamilya sa Vill
Maingay at buhay na buhay ang pampublikong pamilihan ng Lopez, Quezon nang umagang iyon. Amoy ng sariwang isda, matamis na prutas, at bagong aning gulay ang sumasalubong sa mga mamimili. Sa gitna ng makipot at basang eskinita ng palengke, mahigpit na hawak ni Sierra ang maliit na kamay ni Dylan hab
Ang simoy ng hangin sa bayan ng Lopez, Quezon ay malamig at amoy sariwang palay. Sa isang maliit ngunit maaliwalas na bahay na gawa sa semento at kahoy, abala si Sierra sa pag aayos ng mga bagong lutong pandesal at ensaymada sa mga garapon. Ang amoy ng mainit na tinapay ay pumupuno sa buong kusina,
Alas dos ng madaling araw. Binalot ng nakabibinging katahimikan ang kabuuan ng penthouse.Nakatayo si Sierra sa gilid ng malaking salamin sa kwarto, nakatingin sa sariling repleksyon. Suot niya ang isang manipis na *silk nightgown* na binili ni Lucas para sa kanya. Ang kanyang mga mata ay mugto at







