MasukSANDALING magkahinang ang kanilang mga mata, at ilang segundo ring walang nagsalita. Ngunit si Professor Kent ang unang umiwas ng tingin. Bahagya siyang ngumiti, saka natural na ibinalik ang atensyon sa monitor. "I'll send you the complete report later," mahinahon nitong sabi. "You can review it w
NANATILI si Marikit sa academy. Sa araw na iyon, classroom presentation lamang ang speech ni Mithi. Ilang linggo pa bago ang school-wide competition. Tahimik silang naupo ni Mikael sa pinakahuling hanay ng silid-aralan. Hindi sila nag-usap.NMistula silang dalawang estrangherong nagkataong magkatabi
EARLIER... Nang mapansin ni Professor Kent matagal na siyang naghihintay, ipinasya niyang lumabas ng kotse. Inakala niyang baka hindi pa tuluyang nakakatulog si Mithi at ayaw niyang istorbohin si Marikit, kaya nag-decide siyang wag nang tumawag. Ilang minuto pa muna siyang naghintay. Hanggang sa
NAROON pa rin si Marikit sa gilid ng kama. Tahimik niyang pinagmasdan ang mahimbing na tulog ni Mithi. Mayamaya ay marahan niyang hinaplos ang noo ng bata bago yumuko at hinalikan ito. Nanatili pa siya roon nang ilang minuto. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang tumayo at pumasok sa walk-in closet.
NARINIG ni Marikit ang malambing na boses ng bata kaya kusa siyang napangiti. "Auntie will be a little late tonight," malumanay niyang sabi. "If you get sleepy, you should sleep first." Agad namang umiling si Mithi. "No. I'll wait for you. I want to sleep beside you." Araw-araw na kasi, si Mariki
NANG marinig ang bid ni Celine ay awtomatikong lumamig ang mukha ni Marikit. Dahan-dahan siyang napalingon, at nagtagpo ang mga mata nila. Halatang may bahid ng panunukso ang ngiti sa labi ni Celine. "I'm sorry, Miss Mari," kalmado nitong sabi. "I like this pendant too. And when I want something
MAKALIPAS ang ilang sandali, tuluyan nang nilamon ng katahimikan ang paligid matapos umalis ang sasakyan ng driver ng mga Altaverde.. Sa huli, si Roberto at Gabriel ang maingat na tumulong sa kanya papasok ng sasakyan. Dahil mahina pa rin ang kanyang katawan, bahagya siyang binuhat ni Gabriel upang
--- MABILIS na lumipas ang mga sumunod na araw. Unti-unti nang bumubuti ang kondisyon ni Marikit. Nakakabangon na siya mula sa kama at nakakalakad na rin nang kaunti sa loob ng kanyang suite. Gayunpaman, hindi pa rin siya maaaring ma-discharge. Kailangan pa rin siyang manatili sa ospital para sa ka
SA MISMONG sandaling iyon... Bahagyang gumalaw ang mga daliri ni Marikit kaya napatigil si Stella. Akala niya noong una ay namalikmata lamang siya. Ngunit makalipas ang ilang segundo, muli niyang nakita ang bahagyang paggalaw ng kamay ng dalaga. "Marikit?" Agad siyang tumayo mula sa kanyang inuup
--- TAHIMIK na lumipas ang natitirang gabi. Matapos matiyak na ligtas na si Marikit, isa-isang nagpaalam sina Professor Kent at Danica. "Magpahinga muna siya," mahinahong sabi ni Professor Kent habang nakatingin sa pintuan ng suite. "Babalik na lang kami pagkatapos ng ilang araw." Tumango naman s







