LOGINTAHIMIK na ibinaba ni Mikael ang tingin bago tuluyang naupo sa pinakadulong upuan ng conference table. "Please, everyone. Continue." Isa-isang naupo ang lahat. Samantakang nanatiling tahimik si Marikit. Ni isang beses ay hindi niya nilingon ang lalaki. Narinig lamang niya ang malamig ngunit mahi
TAHIMIK ang buong sala matapos marinig ang tanong ni Mrs. Ramirez. "So tell me... what were you thinking back then?" Sandaling natigilan ang lahat habang nakatingin kay Mikael. Samantalang hindi naman agad sumagot ang lalaki kaya si Doña Esperanza na ang marahang nagsalita. "Mikael wasn't as m
MAKALIPAS ang halos labinlimang minuto, dumating ang driver ni Professor Kent. Tahimik na sumakay si Marikit at ibinigay ang address ng Ramirez Mansion. Rush hour na noon kaya halos isang oras silang naipit sa mabigat na trapiko bago tuluyang makarating. Pagkababa niya ng sasakyan ay nagpasalama
SA HULI... Dahan-dahang ibinaba ni Professor Kent ang kamay na nakahimpil sa doorbell. Hindi na siya kumatok, at tahimik na lang siyang tumalikod at bumalik sa unit nila Andrea. Pagpasok niya sa loob, agad siyang napansin ng kapatid. "Kuya?" tanong ni Andrea. "Ang bilis mo namang bumalik. Hind
MAHIGPIT na napakuyom ang kamao ni Marikit. Punong-puno na ng emosyon ang boses niya. "Why?" Tahimik naman siyang tinitigan ni Mikael bago ito sumagot. "I'm giving you two choices..." Mababa ang boses nito, kalmado, perl bawat salitang lumalabas sa bibig nito ay parang unti-unting dumudurog sa n
SAMANTALA, bandang alas-dos nang matanggap ni Marikit ang medical report ni Mithi. At sa awa ng Diyos, ay wala namang nakitang kakaiba sa anak, bukod sa kailangang bantayan ang ilang allergy nito. Kasabay niyon, ay nakatanggap din si Marikit ng tawag mula kay Professor Kent at pinapapunta siya sa
MARAHANG natawa si Raiko matapos marinig iyon. Wala man lang bahid ng hiya sa mukha nito habang walang kahirap-hirap na sumagot. “Talaga lang, tita?” biro nito. “Then next time na magkita tayo, mas guwapo pa ako riyan.” Napailing na lamang si Stella habang natatawa. “Pareho ka pa rin talaga ng u
At sa murang isip ni Marikit noong mga panahong iyon, para siyang nakakita ng anghel. Hindi niya maintindihan kung paano maaaring magkaroon ng ganoong kaguwapong lalaki sa totoong buhay. Pagkatapos no’n ay halos lutang na siyang umuwi araw-araw. At si Raiko ang unang nakapansin. Wala itong tigil sa
Pero ngayon, parang may maliit na liwanag na muling sumindi sa madilim niyang mundo. “Mari?” nagtatakang tawag ni Stella. “Anong sabi?” Bahagyang napangiti si Marikit sa unang pagkakataon matapos ang buong araw. “Professor Kent invited me,” mahina ngunit mas buhay na saad niya. “May imi-meet daw
BAHAGYANG natigilan si Mikael nang makita ang itsura ni Marikit. Basa ng tsaa ang buhok at damit nito habang namumula ang balat sa gilid ng leeg at pisngi. Ngunit mabilis ding naging malamig muli ang ekspresyon ng lalaki. “Mom,” mababa nitong saad habang bumababa ng hagdan, “what happened?” Agad







