LOGINSANDALING magkahinang ang kanilang mga mata, at ilang segundo ring walang nagsalita. Ngunit si Professor Kent ang unang umiwas ng tingin. Bahagya siyang ngumiti, saka natural na ibinalik ang atensyon sa monitor. "I'll send you the complete report later," mahinahon nitong sabi. "You can review it w
NANATILI si Marikit sa academy. Sa araw na iyon, classroom presentation lamang ang speech ni Mithi. Ilang linggo pa bago ang school-wide competition. Tahimik silang naupo ni Mikael sa pinakahuling hanay ng silid-aralan. Hindi sila nag-usap.NMistula silang dalawang estrangherong nagkataong magkatabi
EARLIER... Nang mapansin ni Professor Kent matagal na siyang naghihintay, ipinasya niyang lumabas ng kotse. Inakala niyang baka hindi pa tuluyang nakakatulog si Mithi at ayaw niyang istorbohin si Marikit, kaya nag-decide siyang wag nang tumawag. Ilang minuto pa muna siyang naghintay. Hanggang sa
NAROON pa rin si Marikit sa gilid ng kama. Tahimik niyang pinagmasdan ang mahimbing na tulog ni Mithi. Mayamaya ay marahan niyang hinaplos ang noo ng bata bago yumuko at hinalikan ito. Nanatili pa siya roon nang ilang minuto. Pagkatapos ay dahan-dahan siyang tumayo at pumasok sa walk-in closet.
NARINIG ni Marikit ang malambing na boses ng bata kaya kusa siyang napangiti. "Auntie will be a little late tonight," malumanay niyang sabi. "If you get sleepy, you should sleep first." Agad namang umiling si Mithi. "No. I'll wait for you. I want to sleep beside you." Araw-araw na kasi, si Mariki
NANG marinig ang bid ni Celine ay awtomatikong lumamig ang mukha ni Marikit. Dahan-dahan siyang napalingon, at nagtagpo ang mga mata nila. Halatang may bahid ng panunukso ang ngiti sa labi ni Celine. "I'm sorry, Miss Mari," kalmado nitong sabi. "I like this pendant too. And when I want something
DAHAN-DAHAN niyang binitiwan ang yakap kay Mithi matapos niyang pakalmahin ang sarili. Hindi niya maaaring hayaang mapansin ng bata ang emosyon niya kaya ngumiti siya. Isang mahinahon at malambing na ngiti. "Tara?" Agad namang tumango si Mithi. "Tara po!" Masaya nitong hinila ang kamay ni Ma
--- PAGLABAS ng opisina ay hindi napigilan ni Marikit na mapalingon muli sa loob sa pamamagitan ng bahagyang nakabukas na pinto. Nakita niya si Mikael na tahimik na nakaupo sa likod ng mesa. Kakabukas lamang nito ng brown envelope. At mula sa kanyang kinatatayuan ay hindi niya mabasa ang laman n
Mahigpit na yakap-yakap ni Mithi ang maliit na gift box habang masigla itong tumatakbo pabalik kay Marikit. Samantala, tahimik lamang na pinagmamasdan ni Marikit ang bata. At sa likod nito, napansin niya si Mikael. Nananatili itong nakaupo sa likuran ng malaking executive desk. Tahimik lamang. Wala
Huminto sandali si Professor Kent bago nagpatuloy. "Isipin mo na lang na isa siya sa pinakamalaking obstacle sa dadaanan mo. Kapag natutunan mong harapin iyon nang kalmado, mas magiging madali na ang lahat ng susunod." Natigilan si Marikit, saka marahan siyang napangiti. "Professor, may point ka.







