LOGINSOLARA’S POV:Tahimik akong nakasandal sa headboard ng kama habang hinihintay si Draven na matapos sa pagligo. Nakatingala ako sa kisame, pero ang isip ko ay kung saan-saan napapadpad. Mula sa mga nangyari nitong mga nakaraang araw buwan, sa mga responsibilidad bilang ina, at sa lalaking nasa loob ng banyo na kahit kailan ay hindi nawawala sa sistema ko.Hindi ko namalayan na nakatulala na pala ako nang marinig kong bumukas ang pinto ng banyo.Dahan-dahan akong napatingin dito. At doon ay tila sandaling tumigil ang mundo ko.Bumungad sa akin si Draven. Basa ang buhok, ang matikas na katawan ay kumikinang sa maliliit na patak ng tubig na unti-unting dumadaloy mula sa kanyang leeg pababa sa dibdib. Hanggang sa perpektong hubog ng kanyang six-pack abs. Isang puting tuwalya lang ang nakapulupot sa ibabang bahagi ng katawan niya.Dahilan para mapalunok ako.Hindi ko mapigilan ang sarili ko, parang kusang gumalaw ang imahinasyon ko, naglaro sa mga maruruming eksenang ako rin ang may kagaga
SOLARA'S POVKinabukasan…Pagmulat ko ng mata, ang unang bumungad sa akin ay ang mukha ni Draven na kalmado, payapa at parang walang bahid ng bigat na dinadala sa araw-araw.Nakadantay ang braso niya sa baywang ko, pakiramdam ko ay ligtas ako sa piling niya.Tahimik ko siyang pinagmasdan.“Are you memorizing my face in your mind?” bigla niyang sabi, hindi pa rin nakamulat ang mga mata.Napangiti ako. “Maybe.”He slowly opened his eyes, those green eyes locking onto mine.“What’s going on inside that pretty head of yours, hmmm?” he asked.Napakagat ako sa labi bago sumagot. “Your bedroom voice sounds incredibly sexy to me.Napataas ang kilay nito saka ngumisi.“Parang…” napahinga ako ng malalim. “Gusto ko na lang talagang anakan mo ako kung wala lang akong iniingatang figure at wala tayong problema na kinahaharap ngayon." prangkang saad ko.“Damn, Solara! You surprise me sometimes with how straightforward you are.”Bakas ang pagkaaliw sa mga berdeng mata nito."Bakit? Totoo naman ah.”
SOLARA’S POV:Dahan-dahang bumaba ang halik niya mula sa labi ko pababa sa leeg ko. Marahan ngunit puno ng pangungulila, parang bawat dampi ay may dalang mga pananabik sa mga panahon na hindi kami magkasama. Napapikit ako, hindi lang dahil sa kiliti kundi dahil sa init na unti-unting kumakalat sa buong katawan ko dulot ng halik nito.“D-Draven…” halos pabulong kong saad, walang lakas para pigilan siya dahil gusto ko rin naman ito.Saka bumaba ang kamay niya sa baywang ko, matatag, mapang-angkin at ramdam ko ang init galing sa kamay nito. Hindi nagmamadali si Draven, parang sinasadya niyang iparamdam sa akin na narito siya, na totoo siya, na ligtas ako sa mga bisig niya kahit sandali lang.“I know you’ve been carrying too much these past months,” paos na bulong nito sa pagitan ng balat ko. “Let me take that away… even just tonight.”Napakapit ako sa balikat niya saka hinarap niya ako sa kanya. Sa paraan ng pagtingin niya ay parang ako lang ang nakikita niya na pinakamaganda sa buong mu
SOLARA’S POV:Habang abala kami sa pag-eempake, pakiramdam ko bawat galaw ko ay may kasamang bigat na hindi ko maipaliwanag.Hindi ito simpleng paglipat.Hindi rin ito pansamantalang pag-alis.Para kaming tinutulak palayo sa sarili naming tahanan.Sa lugar na dati naming tinatawag na ligtas ngayon ay hindi na kami nabibigyan ng kapayapaan dahil sa nakakabahala na.Napahinto ako sandali habang hawak ang maliit na jacket ni Draexis. Marahan ko iyong hinaplos, saka napapikit.Hindi dapat ganito ang nararanasan niya. Hindi dapat siya lumalaki sa takot.Biglang tumunog ang doorbell mula sa gate.Napaangat ang ulo ko mula sa paglalagay ng mga damit sa maleta.Sumunod ang sunod-sunod na pagkatok sa mismong pintuan ng kwarto namin.Nagkatinginan kami ni Draven.Walang salitang namutawi sa mga bibig namin pero pareho kaming nakakaintindihan sa pamamagitan ng tinginan lang.Parang may mali.Agad siyang lumapit sa pintuan at binuksan iyon.Bumungad ang kasambahay namin at halatang nagmamadali.“
SOLARA'S POV:“We’ll be holding a meeting at my house. The investigators are already on their way… do you want to come with me?” tanong ni Draven habang seryoso ang ekspresyon ng mukha niya.Hindi ako nag-atubili.“Sige… Sasama ako. I need to know everything. Tatawagin ko lang si Draexis.” paalam ko.Bahagya siyang tumango. “Alright. I’ll wait for you.”Hindi na ako nagsayang ng oras at agad na umakyat sa itaas. Habang paakyat ako ng hagdan, pakiramdam ko ay bawat hakbang ko ay pabigat nang pabigat. Hindi ko maipaliwanag kung kaba ba ito o takot.Baka pareho.Pagdating sa kwarto ni Draexis ay marahan akong kumatok.“Draexis… baby, let’s go. Pupunta tayo sa bahay ng daddy mo.”Agad bumukas ang pinto at bumungad sa akin ang anak ko. Kalmado ang mukha niya, pero may bakas ng kuryosidad sa mga mga ito.“Okay, mom.” sagot nito.Ngumiti ako nang bahagya at hinawakan ang kamay niya. Kahit pilit kong itinatago ang kaguluhan dito sa puso't isipan ko. Alam kong hindi iyon makakalusot sa isang b
SOLARA'S POV:Pagkatapos ng tawag ay marahan nitong ibinulsa ang cellphone. Hindi na ito nagulat nang bumungad ako sa harapan niya, tila ba inaasahan na niya ang presensya ko.Tinitigan ko siya, naghahanap ng sagot kahit wala pa akong itinatanong.Parang nabasa niya ang laman ng isip ko.“I was talking to the private investigator I hired,” kalmado pero mabigat ang tono niya. “I still don’t believe he did this on his own.” tukoy niya sa lalaking nang-harass sa akin noong gabing iyon.Napahinga ako nang malalim. Hindi ko alam kung alin ang mas nangunguna sa puso ko.Ang takot ba o ang galit.“I just hope we find out soon kung sino ang nasa likod nito,” mahinang saad ko, pilit pinapakalma ang sarili.“I hope so too,” sagot niya, saka ako tinitigan nang masinsinan. “From now on, don’t go out without me. “You and Draexis should stay inside. I’ve arranged extra security for both of you.”Napakunot-noo ako. “Hindi pa ba sapat ang security team namin?”“Better to be overly cautious than regre







