เข้าสู่ระบบAella's POV
Kung akala ko ay humupa na ang stress sa wedding preparations matapos akong kausapin ni Zion, nagkakamali ako. Dahil ang totoong bagyo sa bahay na ito ay walang iba kundi ang aming nag-iisang anak. Ewan ko kung anong pumasok sa isip ni Luna, pero simula nang maaprubahan ang bagong simple at intimate glasshouse plan, naging obsessed na siya sa role niya bilang flower girl. Pababa pa lang ako ng hagdan kinaumagahan nang makarinig ako ng sunod-sunod na mabibigat nAella's POVIlang araw na lang bago ang kasal, pero imbes na kumalma ang kapaligiran sa bahay, mas lalo pang naging misteryoso ang galaw ng aming nag-iisang anak. Nagsimula ito noong isang gabi nang mapansin kong pabalik-balik si Luna sa kaniyang kwarto habang may bitbit na malalaking brown envelope, karton, at isang rolyo ng bubble wrap.Naka-lock na palagi ang pinto ng kwarto niya, at tuwing may kakatok para tawagin siya sa hapag-kainan, maririnig muna ang mabilis na kaluskos ng mga itinagong gamit bago siya magbubukas ng pinto nang kaunti lang.Kasalukuyan kaming nakaupo ni Zion sa sala habang binabasa ang final guest list nang lumabas si Luna mula sa kaniyang silid. May hawak siyang maliit na notebook at nakasabit sa leeg niya ang kaniyang paboritong measuring tape."Luna, ano ba 'yang pabalik-balik mo sa kwarto?" tanong ko habang nakatingin sa kaniyang seryosong mukha. "Nagpabili ka pa kay Yaya ng tatlong glue gun kahapon. Anong ginagawa mo?"Tumingin sa amin si Luna, ibinaba nan
Aella's POVMagkahawak ang mga kamay namin ni Zion habang naglalakad pumasok sa private dining room ng isang kilalang restaurant sa BGC. Dito ipinatawag ng pamilya Monteverde ang isang salu-salo dalawang linggo bago ang kasal. Kaba at takot ang lumalamon sa akin buong araw. Inaasahan ko na na panibagong mahirap na sitwasyon ito, panibagong seryeng panghuhusga at pambabalewala tulad ng nangyari noong party ni Don Alejandro."If it gets too uncomfortable, aalis tayo agad. I promise you," bulong ni Zion bago niya pinaladhing buksan ang pinto ng silid.Nang bumukas ang pinto, natahimik ang buong lamesa. Nakaupo doon ang amang si Eduardo Monteverde, kasama ang ilang matataas na opisyal ng kumpanya at malalapit na kamag-anak. Si Don Alejandro lang ang kapansin-pansing wala sa hapag.Inalalayan ako ni Zion na maupo katabi ni Luna. Inaasahan kong walang kakausap sa akin o kaya ay makakatanggap ako ng mga malalamig na tingin. Pero bago pa man maihain ang mga appetizer, unang nagsalita ang isa
Aella's POV Mainit ang sikat ng araw sa labas pero presko sa loob ng isang kilalang bridal boutique sa Makati. Kasama ko sina Tita at si Luna habang dahan-dahan akong inaakay ng designer papasok sa fitting room. Sa gitna ng kwarto, nakasabit ang isang simpleng white dress na gawa sa silk at lace. Walang masyadong embellishments, eksakto sa mga binago naming plano para sa intimate glasshouse ceremony. Tinitigan ko ang gown habang inaalalayan ako ng dalawang assistant para isuot ito. Sa bawat button na isinara sa likod ko, mas lalong bumibigat ang paghinga ko. Sa loob ng labing-anim na taon, nakatanim na sa isip ko na hindi na para sa akin ang puting damit. Sanay na ako sa katotohanang nagpakasal kami ni Zion sa huwes nang mabilisan, walang magandang gown, at walang maayos na pictorial. Tanggap ko na noon na ang buhay ko ay tungkol na lang sa pagpapalaki kay Luna at sa pagiging suporta sa karera ni Zion. Inisip ko na ang pangarap kong kasal ay matagal nang nabaon sa nakaraan. Nang m
Aella's POV Kung akala ko ay humupa na ang stress sa wedding preparations matapos akong kausapin ni Zion, nagkakamali ako. Dahil ang totoong bagyo sa bahay na ito ay walang iba kundi ang aming nag-iisang anak. Ewan ko kung anong pumasok sa isip ni Luna, pero simula nang maaprubahan ang bagong simple at intimate glasshouse plan, naging obsessed na siya sa role niya bilang flower girl. Pababa pa lang ako ng hagdan kinaumagahan nang makarinig ako ng sunod-sunod na mabibigat na kalabog sa sala. Pagdating ko sa ibaba, sinalubong ako ng isang kakaibang tanawin. Si Luna, nakasuot ng kaniyang oversized sunglasses at may nakataling kulay rosas na tuwalya sa kaniyang likod na parang kapa, ay seryosong naglalakad sa gitna ng sala. Sa bawat tatlong hakbang niya, may dinudukot siya sa kaniyang maliit na basket at buong lakas na ibinabato paitaas. Ang problema, hindi petals ang ibinabato niya kundi ang mga tuyong dahon ng potos na pinitas niya sa garden, kasama ang i
Aella's POVParang waterfall ang dating ng mga proposal at lookbooks na ipinapadala ng mga wedding coordinators sa amin. Pagkatapos ng anunsyo ni Zion sa board, mukhang mas lalong naging pursigido ang team na gumawa ng ingay. Kasalukuyan akong nakaupo sa sofa sa may sala, napapaligiran ng mga makakapal na catalog ng mga tela, bulaklak, at mga sample ng invitations na may gold foil printing.Tiningnan ko ang breakdown ng budget na iniwan ng coordinator kaninang umaga. Pagkakita ko sa total amount, parang biglang sumakit ang ulo ko. Iyong halaga ng gown pa lang na sukat para sa akin ay sapat na para makabili ng isang maliit na lote sa probinsya.Pumasok si Zion sa sala habang may hawak na dalawang baso ng cold brew. Inabutan niya ako ng isa at naupo siya sa tabi ko. Napansin niya agad ang matalim kong titig sa iPad kung nasaan ang mga quotation."Hey, okay ka lang?" tanong ni Zion habang sumisilip sa screen. "You look so stressed. Hindi mo ba gusto
Aella's POVNapakalambot ng unan at kumot paggising ko, pero hindi 'yun ang dahilan kung bakit hindi ako agad bumangon. Sikat na ang araw na sumisilip sa kurtina ng kwarto namin, at ang unang bumungad sa paningin ko ay ang aking kaliwang kamay na nakapatong sa dibdib ko. Sa gitna ng liwanag, kuminang ang isang pamilyar na diamond ring.Napatitig ako roon. Sa loob ng ilang minuto, nanatili lang akong nakahiga, hindi gumagalaw, habang pinapanood ang bawat anggulo ng singsing.Engaged na ako. O mas tamang sabihin, magpapakasal kaming muli ni Zion.Halo-halong emosyon ang biglang sumakop sa dibdib ko habang nakatingin sa maliit na brilyante. Una ang disbelief, 'yung pakiramdam na baka panaginip lang ang lahat ng nangyari kagabi sa Antipolo. Baka mamaya, kapag pinalo ko ang pisngi ko, magigising ako na stressed pa rin mula sa party ni Don Alejandro. Pero nang hawakan ko ang malamig na metal ng band, totoo talaga siya. Sumunod ang matinding happiness na nagpataas ng mga sulok ng labi ko. Na
Aella's POV Eksaktong alas-otso ng umaga, habang abala ako sa pagpapasok ng mga basang labada sa washing machine, narinig ko ang sunod-sunod na katok sa aming pinto. Tok! Tok! Tok! “Mommy! May bisita tayo! Ang cookies ko andyan na!” malakas na tili ni Luna mula sa sala. Patakbo siyang lumapit sa
Aella's POV Kinabukasan, maagang nabulabog ang umaga ko dahil sa sikat ng araw na pumasok sa bintana at sa walang tigil na pangungulit ng aking anak. “Mommy, gising na po! May mission tayo ngayon!” yugyog ni Luna sa balikat ko habang nakaluhod sa gilid ng kama ko. Alas-siyete pa lang ng umaga. K
Aella's POV “Luna, ubusin mo ang gulay mo. Kung hindi, walang cartoon mamaya,” paalala ko habang nilalagyan ng sabaw ng sinigang ang kaniyang kanin. Napasimangot ang anak ko. Tinitigan niya ang hiwa ng labanos at kangkong sa kaniyang plato na parang nakaharap siya sa kaniyang pinakamalaking kaa
Aella's POV “Luna, dahan-dahan! Huwag kang tumakbo, baka madapa ka!” Huli na ang babala ko. Sa isang kisapmata, matulin nang tumatakbo ang tatlong taong gulang kong anak patungo sa nagtataasang halaman sa gilid ng garahe. Bitbit ko ang dalawang plastic ng grocery sa magkabilang kamay, habang an







