LOGINAella's POVTahimik ang buong paligid kapag sumasapit ang alas-diyes ng gabi sa gilid ng bundok. Nakaupo ako sa lumang papag sa balkonahe habang pinagmamasdan ang malamig na simoy ng hangin na nagpagalaw sa mga sanga ng puno ng bayabas. Katatapos ko lang mag-encode ng ilang huling files para sa panggabing trabaho ko. Masyadong mabigat ang pakiramdam ng mga binti ko sa sobrang pagod, at ang mga kamay ko ay nanginginig pa sa puyat.Narinig ko ang mahinang lagutok ng pinto. Lumabas si Mister na may hawak na dalawang baso ng mainit na tsokolate. Naupo siya sa tabi ko sa papag at inabot ang isa."Gising ka pa pala," mahinang sabi ko bago kinuha ang baso. "Salamat dito, ha.""Hindi ako makatulog," sagot niya habang nakatingin sa kadiliman ng kalsada sa ibaba. "Mapansin ko kasi na gabi-gabi ka na lang halos walang tulog, Aella. Kakatapos mo lang ba sa trabaho mo?"Tumango ako at sumipsip sa mainit na tsokolate. Naramdaman ko ang kakaibang ginhawa sa lalamunan ko pero hindi iyon sapat para al
Aella's POV Bago kami makalabas ng klinika, naging pormal ang bilin ng doktor habang inaayos ang huling reseta para sa mga gamot ni Mister. Tumingin muna ito sa aming dalawa bago ibinaba ang kaniyang ballpen. "Mabilis ang recovery ng mga sugat mo pero delikado pa rin," paalala ng doktor habang pinagmamasdan ang balot ng ulo ng lalaki. "Severe injury 'yan kaya huwag ka munang magbiyahe nang malayo. Hindi natin alam kung anong pwedeng mangyari kapag napagod ka nang husto o kung biglang magkaroon ng complications." Tumingin ako kay Mister na tahimik lang na nakikinig. Wala siyang pera, wala siyang kakilala sa bayan, at wala pa rin siyang naaalala kahit isa tungkol sa sarili niya. "Doc, paano po 'yan? Wala po siyang matutuluyan," alanganing tanong ko. "Pwede ka munang tumira sa amin," kusa kong nasabi bago ko pa man mations ang sarili ko. "May maliit kaming kwarto sa bahay. Pansamantala lang habang nagpapagaling ka at habang hinihintay natin ang balita mula sa barangay." Tumingin si
Aella's POV Pumapasok na ang liwanag ng umaga sa may bintana ng maliit na klinika. Humupa na rin ang malakas na bagyo kagabi, at tanging ang tunog na lang ng mga patak ng tubig mula sa alulod ang naririnig sa labas. Nakatungo pa rin ang ulo ko sa gilid ng kama habang nakahawak ang dalawa kong kamay sa gilid ng kutson. Sobrang pagod ang katawan ko pero pilit kong idinidilat ang mga mata ko tuwing may maririnig akong galaw mula sa pasyente. Dahan-dahang gumalaw ang mga daliri ng lalaki. Mabilis akong napatayo mula sa upuan at lumapit nang maigi sa kaniyang mukha. Dahan-dahan niyang idinilat ang kaniyang mga mata. Ilang beses siyang kumurap, halatang nasisilaw sa liwanag ng araw at nahihilo pa sa epekto ng gamot at sugat sa kaniyang ulo. "Mister? Gising ka na ba?" tanong ko habang nakatitig sa kaniya. "Naririnig mo ba ako?" Bahagyang kumunot ang kaniyang noo at pinilit niyang idilat nang maayos ang kaniyang mga mata. Tumingin siya sa paligid ng maliit na kwarto, sa lumang kisam
Aella's POV Gamit ang huling natitirang lakas sa aking katawan, napara ko ang isang nag-iisang lumang tricycle na naglakas-loob bumyahe sa gitna ng bagyo. Tulong-tulong kami ng driver na isinakay ang hindi gumagalaw na lalaki sa loob ng sidecar. Basang-basa ang buo kong katawan ng ulan at putik, at ang kamay ko ay puno pa rin ng tuyong dugo na nanggaling sa kaniyang sugat sa ulo. "Naku, Miss, saan natin 'to dadalhin? Mukhang malala ang abot ng mama," nag-aalalang tanong ng driver habang mabilis na pinapatakbo ang sasakyan. "Sa pinakamalapit na klinika po," sagot ko habang nakahawak sa dibdib ng lalaki para maramdaman kung humihinga pa siya. "Kahit saan po na may doktor." Pumarada ang tricycle sa tapat ng isang maliit at lumang provincial clinic sa bayan. Agad kaming tinulungan ng dalawang nars na idikit ang lalaki sa isang gurney at mabilis siyang isinugod sa loob ng maliit na emergency room. Puno ng
Aella's POVLumakas pa lalo ang buhos ng ulan habang patuloy ako sa paglalakad pataas sa kalsada ng bundok. Dagundong ng kulog at sunod-sunod na gumuhit na kidlat ang nagpapaliwanag sa madilim na paligid. Bawat patak ng ulan ay parang pako na tumatama sa balat ko sa tindi ng hangin. Humihigpit ang hawak ko sa payong na halos mabali na ang mga kalawit dahil sa lakas ng bagyo. Basang-basa na ang dulo ng maong ko at pumasok na ang tubig sa luma kong sapatos."Konting tiyaga na lang, Aella," bulong ko sa sarili ko habang pilit na humahakbang sa gitna ng maputik na gilid ng kalsada.Biglang isang napakalakas na kidlat ang gumuhit sa kalangitan, kasunod ang nakatutulak na kulog na nagpayanig sa lupa. Sa tulong ng panandaliang liwanag na iyon, may napansin akong kakaiba sa may bangko sa dulo ng kurbada. May mga bahagi ng halamang-bakod na sirang-sira at may umuusok na bakal sa ilalim ng malaking puno ng mahogany.Napatigil ako sa paglalakad. Nanliit ang
Aella's POVMaaga pa lang pero gising na ako habang nakahiga sa gitna ng malaking kama sa resort suite. Sa kanan ko, nakatagilid si Zion na mahimbing ang tulog, habang ang kaniyang kanang braso ay nakalapag sa tiyan ni Luna na katabi naman niya. Ang munting direktor namin ay tulog na tulog pa rin habang hawak-hawak pa rin sa kaniyang kamay ang maliit niyang scrapbook galing sa reception kagabi.Tinitigan ko ang mga mukha ng mag-ama ko. Sa kabila ng mga ngiti, sa kabila ng masayang kasal at ng aming happy ending ngayong araw, biglang pumasok sa isip ko ang isang bagay. Marami nang kwento ang narinig ng ibang tao tungkol sa amin. Alam nila ang pagiging Monteverde ni Zion, ang pagiging maingay ni Luna, at ang muli naming pagtatagpo.Pero may isang kwento na hindi pa namin kailanman buong naiikwento sa kahit kanino. Ang kwento kung paano ba talaga nagsimula ang lahat limang taon na ang nakakalipas.Sumandal ako sa headboard at dahan-dahang binalikan n
Aella's POV Isang mahabang katahimikan ang sumunod. Walang sumasagot. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mabigat na paghinga ng malaking aso. Dahan-dahan, itinaas ko ang aking tingin. At doon, literal na napatitig ako. Ang description ng ahente, at ng mga kapitbahay at pakiwari ko'y kulang p
Aella's POV “Luna, dahan-dahan! Huwag kang tumakbo, baka madapa ka!” Huli na ang babala ko. Sa isang kisapmata, matulin nang tumatakbo ang tatlong taong gulang kong anak patungo sa nagtataasang halaman sa gilid ng garahe. Bitbit ko ang dalawang plastic ng grocery sa magkabilang kamay, habang an
Aella's POV Eksaktong alas-otso ng umaga, habang abala ako sa pagpapasok ng mga basang labada sa washing machine, narinig ko ang sunod-sunod na katok sa aming pinto. Tok! Tok! Tok! “Mommy! May bisita tayo! Ang cookies ko andyan na!” malakas na tili ni Luna mula sa sala. Patakbo siyang lumapit sa
Aella's POV Kinabukasan, maagang nabulabog ang umaga ko dahil sa sikat ng araw na pumasok sa bintana at sa walang tigil na pangungulit ng aking anak. “Mommy, gising na po! May mission tayo ngayon!” yugyog ni Luna sa balikat ko habang nakaluhod sa gilid ng kama ko. Alas-siyete pa lang ng umaga. K


![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




