مكتبة
بحث
بيت / Romance / Mr. Sebastian's Sexual Obsession (SSPG) / CHAPTER 145

مشاركة

CHAPTER 145

مؤلف: Mayonaka_Kisaki
last update تاريخ النشر: 2026-05-13 08:51:52

Scarlett’s POV

Hindi ko alam kung bakit biglang ang bigat ng hapon. Paalis na sana ako mula sa library office, dala ang bag at planner, nang biglang sumilip si Ma’am Andrea sa pinto—maayos ang postura, maganda ang bihis, at may hawak na brown envelope. May kakaiba sa ngiti niya, ’yung tipong hindi mo alam kung may bait o may balak.

“Scarlett, may kailangan lang akong linawin. Pwede ba kitang makausap sandali?” tanong niya, malumanay pero may diin sa tono.

Medyo napatigil ako, pero ayokong magpa
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل السابق الفصل التالي
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • Mr. Sebastian's Sexual Obsession (SSPG)   CHAPTER 146

    Scarlett's POVBuong araw, parang may malaking bato sa dibdib ko. Kahit anong subok kong mag-focus, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Ma’am Andrea at ang larawan na nakatago sa planner ko. Lahat ng sulyap ng mga tao, parang may ibang ibig sabihin. Lahat ng bulungan, pilit kong iniwasan.Pinilit kong magtrabaho ng maayos, umiti sa mga estudyante, at sumagot ng propesyonal sa mga tanong ng co-teachers. Pero hindi ko mapigilan ang kaba—paano kung kumalat ang picture? Paano kung may ibang may hawak pa ng kopya? Paano kung pati si Sebastian ay maapektuhan?Kinagabihan, habang nakaupo ako sa kama, tinignan ko ulit ang larawan. Dama ko ang pagod, takot, at lungkot. Hindi ko na kinaya. Kinuha ko ang phone ko at tinype ang pangalan niya.Scarlett:“Sir, pwede po ba kitang makausap? Kahit saglit lang. Urgent po.”Ilang minuto lang, nag-reply si Sebastian.Sebastian:“Of course. Nandito lang ako sa office. Punta ka.”Hindi ko na inalintana ang oras. Dumeretso ako sa school of

  • Mr. Sebastian's Sexual Obsession (SSPG)   CHAPTER 145

    Scarlett’s POVHindi ko alam kung bakit biglang ang bigat ng hapon. Paalis na sana ako mula sa library office, dala ang bag at planner, nang biglang sumilip si Ma’am Andrea sa pinto—maayos ang postura, maganda ang bihis, at may hawak na brown envelope. May kakaiba sa ngiti niya, ’yung tipong hindi mo alam kung may bait o may balak.“Scarlett, may kailangan lang akong linawin. Pwede ba kitang makausap sandali?” tanong niya, malumanay pero may diin sa tono.Medyo napatigil ako, pero ayokong magpakita ng kaba. “Opo, Ma’am. Ano po ’yon?”“Sumama ka muna sa akin sa reading area. Doon tayo mag-usap, mas tahimik.” May lambing sa boses, pero parang may tinatago. Sinundan ko siya, pilit ipinapakita sa sarili na kalmado lang ako.Pagdating namin sa pinakadulong bahagi ng library, naupo siya at nilapag ang brown envelope sa mesa. Tahimik siya habang binubuksan ito, at dahan-dahang inilabas ang laman—isang malinaw na larawan, printed sa glossy paper. Kitang-kita roon: ako, papasakay sa kotse ni S

  • Mr. Sebastian's Sexual Obsession (SSPG)   CHAPTER 144

    Scarlett’s POVMas gusto ko talaga sa library office. Tahimik dito, amoy libro, at malayo sa ingay at tsismis ng faculty room. Madalas, dito rin ako nagtatago kapag gusto kong mag-focus o kapag kailangan ko lang ng konting pahinga mula sa mundo. Today, maaga akong dumating. Tulad ng nakasanayan, si Sir Sebastian na rin ang nauna—nasa desk niya, abala sa pag-check ng reading list at modules.“Good morning, Scarlett,” bati niya, may pagod pa sa boses pero genuine ang ngiti. “Ready ka na sa observation mamaya?”“Good morning, Sir. Opo, na-check ko na po lahat ng materials. Nasa table na rin po ‘yung mga forms for the students,” sagot ko, proud na kahit papaano—kahit may bumabagabag sa isip ko, nagagawa ko pa ring magtrabaho ng maayos.Tumango siya, tapos biglang tumingin sa phone. “Scar, paki-favor naman. Naiwan ko pala ‘yung attendance folder ko sa faculty room kahapon. Pwede mo bang kunin saglit? Hindi ko kasi madadaanan mamaya.”Agad akong tumango. “Sige po, Sir. Ako na po bahala.”Ki

  • Mr. Sebastian's Sexual Obsession (SSPG)   CHAPTER 143

    Third Person POVTahimik ang faculty room sa kalagitnaan ng hapon. Bawat guro abala sa lesson plan o pagche-check ng papel, kada tik ng orasan ay parang nagdadagdag ng lamig sa paligid. Pero ngayong araw, kakaiba ang simoy ng hangin—may bahid ng anticipation, ng usap-usapang matagal nang natigil.Biglang bumukas ang pinto, at pumasok si Ma’am Andrea Sison. Halos sabay-sabay na napalingon ang mga guro. Siya 'yung tipo ng tao na mahirap hindi mapansin—matangkad, maputi, laging elegante ang bihis, at may presensya na parang laging may sariling spotlight. Tahimik siyang naglakad, dala ang isang mamahaling bag at folder, bawat hakbang parang nilalakad ang runway, hindi ang faculty room.“Uy, si Ma’am Andrea!” mahina ngunit excited na bulong ng isa sa mga bagong guro, sabay siko sa katabi.“Nabalitaan mo ‘yung tungkol kina Sir Sebastian?” balik-bulong ng isa, pilit pinapababa ang boses.“Parang walang nagbago, ‘no? Laging fresh!” dagdag pa ng isa, hindi naitago ang paghanga at kaba.Sa isan

  • Mr. Sebastian's Sexual Obsession (SSPG)   CHAPTER 142

    Sebastian's POVKabababa ko pa lang ng sasakyan nang biglang nag-vibrate ang phone ko. Notification sa faculty group chat:“All cooperating teachers are required to attend an urgent faculty meeting at 10 AM. Agenda: Intern assignments and concerns.”Shit.Biglang bumigat ang dibdib ko. Alam kong hindi ‘to basta-basta. Alam kong tungkol ‘to sa amin ni Scarlett. Agad nawala ‘yung saya, pinalitan ng kaba at tahimik na inis.Pinilit kong mag-focus sa ginagawa ko, pero hindi ko mapigilan ang pag-iisip—Anong sasabihin nila? Mapipilitan na ba talaga akong i-give up si Scarlett?Sinubukan kong ngumiti pa rin, pero alam kong bumalik na naman ‘yung dating Sebastian—alert, defensive, handang lumaban… pero this time, mas handa ring magpakumbaba para kay Scarlett.Tangina, sana kayanin ko ‘to. Sana hindi siya masaktan.Pagpasok ko sa faculty meeting, ramdam ko agad ang bigat ng atmosphere. Nandoon si Department Head, ilang senior teachers, at lahat ng cooperating teachers na may interns.“Okay, le

  • Mr. Sebastian's Sexual Obsession (SSPG)   CHAPTER 141

    Scarlett’s POVThe bell rings for the last period. My heart pounds—not just because class is finally over, but because I know Sebastian is waiting for me outside. I glance around the faculty room, making sure no one is looking, then quietly slip my things into my bag. I text him quickly.“Heading out. Five minutes.”I walk briskly down the corridor, trying to look casual. Every step feels like a risk: What if may makakita? What if may magtanong kung saan ako pupunta? But the thought of seeing Sebastian—even for a few minutes—pushes me forward.As I reach the gate, I spot the side street and the unfamiliar car parked near the bakery, just like he said. The window rolls down, and I see his lopsided, eager smile.I slip into the passenger seat, closing the door quietly behind me. For a moment, neither of us speaks. Just that soft, charged silence, and the way his eyes don’t leave mine.“Hi,” I whisper, smiling despite myself.“Hi,” he replies, reaching for my hand and squeezing it. “Happ

فصول أخرى

قد تعجبك أيضًا

استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status