Share

Chapter 8

Author: MysterRyght
last update publish date: 2026-03-24 16:44:46

Bradley

“Kuya, wala ka bang gagawin para lang mapaalis sa bahay ang babaeng ‘yon?” inis na bungad ni Nathan pagkaupong-pagkaupo niya sa harap ng desk ko, parang may hinahabol na deadline ang galit niya.

Hindi ko agad siya sinagot. Tinitigan ko muna ang monitor ko na puno ng reports bago dahan-dahang ibinaba ang salamin ko. Bakit ba ako pa ang naisipan niyang puntahan dito sa opisina para lang magreklamo? Kung tutuusin, hindi ko naman obligasyon ang ayusin ang mga petty drama niya sa school. May
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Ms. Angas at Mr. Arogante   Chapter 107

    BradleyHanggang sa makaalis si Charles ay nanatili pa rin akong tahimik sa loob ng opisina. Nakaupo lang ako sa swivel chair habang nakasandal at nakatitig sa malawak na bintanang tanaw ang ilang gusali sa labas. Maging ang hawak kong ballpen ay hindi ko namalayang matagal ko nang iniikot sa pagitan ng aking mga daliri.Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Charles.‘Kapag nag-overtime ka, nakakahiya umuwi nang maaga.’‘Kapag wala kang pahinga, pakiramdam namin bawal din kami mapagod.’Huminga ako nang malalim at marahang ipinikit ang mga mata.Have I devoted too much time and effort sa company?Masyado na ba akong naging tutok sa trabaho kaya hindi ko na napapansin ang epekto no’n sa mga taong nasa paligid ko?Ngunit kasabay no’n ay agad ding sumagi sa isip ko ang isang bagay na matagal ko nang pinaniniwalaan.Kung hindi ko gagawin ang mga bagay na dapat gawin, sino ang gagawa para sa akin?Ako ang CEO ng Salazar Group. Nasa akin ang huling desisyon. Kapag may pumalpa

  • Ms. Angas at Mr. Arogante   Chapter 106

    BradleyNapakaraming gamit ang dumating para kay Jenelyn at hindi ko alam kung ano-ano pa ang laman ng mga iyon.Tinulungan ko siyang buuin ang ilan sa mga furniture at gamit na kailangan niyang i-assemble. Nang matapos kami, sinabi niyang kaya na raw niya ang natitira dahil maglilinis pa siya at aayusin ang iba niyang gamit. Hindi ko na pinilit ang sarili ko na manatili roon. Sa totoo lang, pakiramdam ko ay masyado nang maraming nangyayari sa isip ko sa tuwing kasama ko siya.Kaya pagkatapos noon ay bumalik na ako sa aking silid.At ngayon nga ay nakaupo ako sa loob ng sarili kong office habang nakasandal sa swivel chair at nakatingin sa floor to ceiling glass wall. Tahimik ang buong silid maliban sa mahinang tunog ng air conditioner at paminsan-minsang busina mula sa mga sasakyan sa ibaba. Nakatambak ang ilang dokumento sa ibabaw ng mesa ko, pero ni isa ay wala akong gana na basahin.Si Jenelyn na naman ang laman ng isip ko.Paulit-ulit na naglalaro sa utak ko ang sinabi niya habang

  • Ms. Angas at Mr. Arogante   Chapter 105

    Bradley“These are not healthy,” saad ko habang inaayos ko ang pagkakaupo ko sa dining chair at pinagmamasdan ang nakahain sa harap namin. Halos mapangiwi ako sa dami ng mantika at tamis na bumungad sa akin—fried chicken na mukhang bagong hango sa kumukulong mantika, golden fries na may kasamang ketchup, spaghetti na halatang overloaded sa sauce at cheese, mango pie, at dalawang malaking cup ng soft drinks.Hindi ko maiwasang mapailing. Sanay ako sa mas kontroladong diet, sa mga pagkain na sinusukat ang calories at nutrients, hindi sa ganitong klase ng “comfort food” na parang sinadyang kalimutan ang konsepto ng health.Tumingin sa akin si Jenelyn, sakto habang kinakagat niya ang fried chicken. Walang kaarte-arte, walang pag-aalinlangan. Halatang gutom siya at masyadong abala sa pagkain para pansinin ang ekspresyon ko.“Minsan naman ay lagyan mo ng pagkain ng mahirap ang sikmura mo,” tugon niya nang hindi man lang iniintindi na may laman pa ang bibig niya. Diretso niyang sinabi iyon, p

  • Ms. Angas at Mr. Arogante   Chapter 104

    BradleyHinayaan ko na muna siya sa mga kahon niya. Sa totoo lang, mukhang mas may direksyon pa siya sa ginagawa niya kaysa sa akin sa sarili kong condo, at hindi ko alam kung maiinis ba ako o matatawa sa realization na iyon.Napailing ako habang bumabalik sa aking silid, pilit inaalis sa isip ang presensya niya na parang hindi basta-basta nawawala kahit hindi ko siya kaharap.Mas mabuti pang ituon ko na lang ang atensyon ko sa trabaho. At least iyon, kaya kong kontrolin.Pagkapasok ko sa kwarto, agad kong kinuha ang mga dokumentong dala ko mula sa opisina kagabi. Umupo ako sa gilid ng kama at isa-isang binuklat ang mga kontrata. Puro mahahalagang papeles iyon—mga kasunduan na kailangang suriin nang mabuti, mga detalye na hindi pwedeng palampasin. Ito ang mundong sanay ako. Structured. Predictable. Walang halong panggugulo.Hindi tulad ni Jenelyn.Huminga ako nang malalim bago tuluyang mag-focus. Sinimulan kong basahin ang bawat pahina, inaaral ang bawat clause, bawat salita. Paminsan-

  • Ms. Angas at Mr. Arogante   Chapter 103

    BradleyHindi sa hindi ako naniniwala. I already know who she is, at base sa tunay niyang identity ay hindi siya yung tipo ng babae na magsisinungaling sa ganitong klaseng bagay. Lalo na kung ang dahilan lang ay para makaalis siya sa mansyon o para tumigil sa part-time job niya sa company. Walang sense. Hindi siya gano’n ka-shallow mag-isip.Bukod pa roon, kung matutuloy ang collaboration, malinaw na magse-send si EmNagui ng design sa akin. At once na mangyari iyon, madaling makikita kung may mali o hindi tugma. Kung sakaling nagsisinungaling siya, doon pa lang ay mahuhuli na siya. So why would she even put herself in that kind of situation?I let out a slow breath, trying to organize my thoughts.She keeps secrets pero hindi siya sinungaling. Sigurado ako doon.Pero sa kabila ng lahat ng iyon, hindi ko pa rin nagustuhan ang ginawa niya kanina. She didn’t even let me speak. Basta na lang pinuputol ang bawat sasabihin ko, as if wala akong karapatang magpaliwanag o magtanong man lang. Th

  • Ms. Angas at Mr. Arogante   Chapter 102

    JenelynLinggo ng umaga. Tahimik ang buong condo, yung tipong pati hangin parang tinatamad gumalaw.Nasa sala lang ako, nakaupo nang maayos sa sofa habang hinihintay ang package na manggagaling pa sa Boston. Hindi iyon basta-basta parcel lang. Mga materyales iyon para sa bionic arm na matagal ko nang gustong buuin.Napatingin ako saglit sa kisame, saka napabuntong-hininga.Since priority ng Torrebotics ang paggawa ng mga medical equipment at devices na makakatulong sa pagpapabuti ng buhay ng mga pasyente, naisip kong gumawa ng sarili kong program para sa bionic arm.Hindi lang basta design—kundi system na kayang mag-adjust sa simpleng galaw ng tao.Layunin ko na kahit papaano, maibalik ang normal na pamumuhay ng mga taong napuputulan ng kamay.Yung kaya nilang humawak ng kutsara at tinidor nang hindi nahihirapan. Makainom gamit ang baso nang hindi kinakabahan na baka mabitawan nila. Makapagsulat ulit gamit ang ballpen—kahit simpleng pirma lang.Minor movements.Pero para sa kanila… mal

  • Ms. Angas at Mr. Arogante   Chapter 15

    JenelynHalos sabay kaming huminga nang malalim nila Denise at Marie nang pumwesto kami sa side namin ng court. Ramdam ko ang bahagyang paninigas ng balikat ko, pero hindi dahil kinakabahan ako. Mas sanay ako sa ganitong sitwasyon kaysa sa iniisip ng karamihan. Ang hindi lang ako sanay ay ang maram

  • Ms. Angas at Mr. Arogante   Chapter 41

    BradleyPagpasok namin sa venue, agad akong sinalubong ng pamilyar na ingay ng isang pagtitipon na puno ng impluwensya at kapangyarihan. Hindi iyon basta simpleng usapan lamang. May lalim, may timbang, at may mga kahulugang hindi kailangang sabihin nang direkta para maintindihan.Ang malawak na bal

  • Ms. Angas at Mr. Arogante   Chapter 17

    Bradley“Hindi pa rin ba malaman kung saan nag-i-stay si EmNagui?” inis kong tanong habang hindi inaalis ang tingin sa mga dokumentong nakalatag sa mesa ko. Ilang araw na kaming naghahanap, pero parang hangin lang ang designer na iyon—walang bakas, walang direksyon.“I’m really sorry, Sir,” sagot ni

  • Ms. Angas at Mr. Arogante   Chapter 11

    JenelynLumabas na ako ng silid ngunit hindi pa ako nakakalayo ay biglang may nagpatigil sa akin.“Wait!” Paglingon ko ay nakita ko ang babaeng kanina lang ay pinagtatanggol ako. “I’m Denise,” sabi niya sabay umang ng kamay. Nagtataka naman akong tumingin don pero kinuha ko pa rin.“Jenelyn,” sabi

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status