Chapter 3

Chapter 3

"How did you get my personal information?" galit na tanong ni Trisha Uy.

Mula sa likod ng malaking computer monitor, narinig nila ang malamig na boses ng lalaki.

"You're applying to my company, Miss Uy. Of course, we have your information."

"So what kung nagparetoke ako? Is that illegal?" Tumataas na ang boses ni Trisha. "You accessed my private medical records without my permission! That's a violation of my privacy! I can sue you for that!"

Hindi man lang natinag ang director sa pagbabanta ng babae. Nanatili itong nakasandal sa kanyang upuan, at ang tanging naririnig nila ay ang mababa nitong boses na tila tinatamad pang makipag-usap.

"Miss Uy, since you're applying to our company, you should understand that we have our own hiring standards. We're looking for senior real estate sales associates, not contestants for a face-changing competition."

Sandali itong tumigil bago nagpatuloy. "Please close the door on your way out." 

Napatulala si Mara sa nasaksihan niya.

Halos hindi na rin maipinta ang mukha ni Trisha. Kanina ay namumutla ito sa gulat, pero ngayon ay pulang-pula na sa galit. Halatang marami pa itong gustong sabihin, pero sa huli ay wala rin itong nagawa kundi kunin ang kanyang bag at mabilis na tumalikod. Galit na galit itong naglakad papunta sa p***o.

Pero bago pa man ito tuluyang makalabas, muling nagsalita ang director.

"Next. Anyone here who's been involved with a married man? Kung naging kabit kayo, you may leave."

Napasinghap si Mara. Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa kanyang ulo. Hindi pa nga siya nakakabawi sa unang tanong, may panibago na namang pasabog ang director. 

Nang mapansing walang kumikilos o nagsasalita sa natitirang tatlong aplikante, muling narinig ang boses ng lalaki.

"Bianca Reyes?"

Hindi pa man natatapos ang pagbanggit sa pangalan nito, ang babaeng nakasuot ng low-cut office dress ay agad nang tumalikod.

Wala itong sinabi. Hindi rin ito nagtanong o nagtangkang magpaliwanag. Mabilis itong naglakad papunta sa p***o na para bang may humahabol sa kanya. Ilang segundo lamang ang lumipas ay narinig na nila ang pagsara ng p***o.

Napapikit si Mara. Hindi niya namalayang mahigpit na pala ang pagkakakuyom ng kanyang mga kamay. Medyo basa na rin ng pawis ang kanyang mga palad. 

Sa totoo lang, hindi na niya alam kung ano ang mararamdaman niya. Para siyang nanonood ng isang palabas sa sinehan kung saan isa-isang inilalabas ang mga sikreto ng bawat karakter. Ang problema, kasama siya sa mga posibleng mapahiya.

Ngayon, dalawa na lamang sila sa loob ng opisina. Siya at ang babaeng kanina pa mataas ang tingin sa sarili.

Napatingin si Mara sa malaking computer monitor sa harapan niya. Ano na naman kayang susunod na tanong nito?

Hindi niya maiwasang kabahan. Paano kung pati ang personal na buhay ng pamilya nila ay pakialaman ng director? Paano kung alam nito ang lahat ng nangyari sa kanya noong high school? 

Kinabahan si Mara. Baka pati mga kalokohan niya dati ay alam nito. 

"Congratulations to both of you."

Biglang naputol ang pag-iisip ni Mara nang muling magsalita ang lalaki.

"These days, it's rare to find women who haven't undergone plastic surgery or been involved in questionable relationships. Our company needs people with good character." 

Napakurap si Mara. Hindi niya alam kung dapat ba siyang matuwa o magtaka. Karaniwan ay madali siyang makaisip ng isasagot sa kahit anong usapan, pero sa pagkakataong iyon ay parang naubusan siya ng salita. 

Samantala, ang babaeng nakatayo sa kanyang kaliwa ay agad na ngumiti.

"Of course, Director," magiliw nitong sabi. "Altierra truly deserves its reputation as one of the leading real estate companies in the Philippines. I knew you wouldn't just allow anyone to become part of such a prestigious company."

Bahagya pa nitong tinaas ang baba bago nagpatuloy.

"Honestly, working with people like them would only lower the company's standards."

Hindi napigilan ni Mara na mapatingin sa babae. Sa isip niya, hindi naman kailangang maliitin ang ibang aplikante para lang magmukhang maganda sa paningin ng director. 

Maya-maya, tila may narinig siyang mahinang tawa mula sa likod ng monitor.

Hindi siya sigurado kung talagang tumawa ang lalaki o baka namalikmata lang siya sa sobrang kaba.

Ilang segundo ang lumipas bago muling nagsalita ang director. Sa pagkakataong ito, tila may bahagyang amusement sa boses nito.

"Miss Camille Lim, I suppose your confidence and good upbringing came from your uncle, Mr. Ramon Villareal."

Biglang nawala ang ngiti sa mukha ni Camille Lim.

"Please tell Mr. Villareal that I'd like to invite him to dinner sometime."

Napatingin si Mara sa babaeng katabi niya. Hindi niya alam kung bakit, pero parang may kakaiba sa tono ng director. At nang makita niya ang biglang pagbabago sa ekspresyon ni Camille, mas lalo siyang nagtaka.

Kanina ay napakakumpiyansa ng babae, pero ngayon ay halatang kinakabahan na ito.

"Ah, Director..." Pilit na ngumiti si Camille. "You know my uncle?"

"Not personally. But I know him now."

Sandaling natahimik ang lalaki bago nagpatuloy.

"Using connections to secure a position in this company is a serious matter, Miss Lim. I suggest you call your uncle after this interview."

Bahagya itong tumigil.

"Ask him whether it's better for him to withdraw his recommendation, or for our management to ask him to leave the company."

Namutla si Camille.

"Director, I think there's been a misunderstanding—"

"No need to explain. You may now leave.”

Hindi malakas ang pagkakasabi ng lalaki, pero sapat iyon para mapatigil si Camille.

Hindi na nakapagsalita ang babae.

Maya-maya, dahan-dahan nitong kinuha ang kanyang handbag. Halatang gusto pa nitong magpaliwanag, pero wala na itong lakas ng loob na makipagtalo.

"Excuse me, Director," mahina nitong sabi bago tumalikod.

Tahimik na pinanood ni Mara ang pag-alis nito.

Grabe. Ang sakit magsalita ng director na 'to. Hindi man lang nito kailangang sumigaw para mapahiya ang isang tao. Sa simpleng mga salita pa lang, kaya na nitong patahimikin ang kahit sinong kaharap niya. 

At sa loob lamang ng ilang minuto, ang tatlong babaeng kasabay ni Mara na pumasok ay isa-isa nang umalis. Siya na lang ang natitira.

Nang tuluyang sumara ang p***o, biglang bumilis ang tibok ng puso ni Mara.

Hindi niya alam kung ano ang susunod na mangyayari. Sa sobrang kaba, bigla niyang binalikan sa isip ang lahat ng ginawa niya sa nakalipas na dalawampu't tatlong taon ng kanyang buhay.

May nagawa ba siyang sobrang mali?

May sikreto ba siyang puwedeng gamitin laban sa kanya?

Habang abala siya sa pag-iisip, biglang tinawag ng director ang kanyang pangalan.

"Mara Castillo."

"Present po!”

Malakas at mabilis ang pagkakasagot niya. Pagkasabi niyon, agad siyang napapikit sa kahihiyan. Gusto niyang sampalin ang sariling noo. 

Sa sobrang kaba, hindi na niya alam ang mga lumalabas sa bibig niya. Kanina ay pinangangambahan niyang bumagsak dahil sa kanyang personal background, pero ngayon ay baka dahil naman sa katangahan niya.

Napatingin siya sa malaking mesa sa harapan niya, umaasang hindi napansin ng director ang kakaiba niyang sagot. Pero wala itong naging reaksiyon. Sa halip, kalmado lamang itong nagsalita.

"Go ahead." 

Natigilan si Mara. Go ahead saan?

Ano bang gusto nitong sabihin niya?