Se connecterKabanata 3
Alex’s POV Nakatulala lang ako sa hawak kong pregnancy test nang nakita ang dalawang guhit. Dalawang buwan na akong hindi dinadatnan kaya bumili ako ng PT kanina. “No…” mahina kong bulong. Mabilis akong umiling. Agad akong kumuha ng isa pang pregnancy test at ulit iyong ginamit Pero pareho pa rin ang resulta. Positive. Napaupo ako sa gilid ng kama habang nanginginig ang kamay ko. Hindi ko alam kung ano bang dapat kong maramdaman. Unti-unti akong napahawak sa tiyan ko. Buntis ako. Hindi ko alam kung sino ang ama ng batang dinadala ko maliban sa estrangherong nakasama ko sa hotel. Napapikit ako habang pinipigilan ang pag-iyak. “What am I supposed to do now?” bulong ko. Tumunog ang cellphone ko at nakita ang pangalan ni Mama sa screen. Kinuha ko ang cellphone at sinagot ang tawag niya. “Anak, may extra money ka ba riyan? Ubos na kasi ang gamot ng Papa mo,” sabi ni Mama sa kabilang linya. Napahawak ako sa ulo ko. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. May sakit si Papa at kailangan niya ng maintenance na gamot tapos ngayon ay nagdadalang-tao pa ako. Ano na lang ang iisipin ng pamilya ko kapag nalaman nilang nabuntis ako, pero hindi ko kilala ang ama? “Mama…” mahina kong sabi. “Kumusta na si Papa?” “Gan’on pa rin, anak. Mabilis mapagod. Tapos mataas na naman blood pressure niya kagabi.” Napapikit ako. “Dinala niyo ba sa clinic?” “Oo, pero may nireseta na namang gamot.” Bumuntong-hininga si Mama. “Pasensya ka na, anak. Ikaw na naman hinihingian ko.” “Okay lang, Ma. Magpapadala ako ngayon.” “Sigurado ka ba? Baka kapusin ka.” “May sweldo pa naman ako.” Tumahimik si Mama sandali bago nagsalita ulit. “Anak… okay ka lang ba? Parang matamlay ka kasi.” “I’m fine, Ma. Napagod lang sa work.” “Hindi ka pa rin ba okay dahil kay Marco?” Biglang sumikip ang dibdib ko sa pagbanggit ng pangalan niya. “Please, Ma. Ayoko muna pag-usapan iyon.” “Pasensya na.” Bumuntong-hininga siya. “Hindi ko lang matanggap na nagawa niya iyon sa ‘yo.” “Ako rin naman.” Napatawa ako nang mahina pero walang saya. “Pero tapos na iyon.” “Makakahanap ka rin ng lalaking mamahalin ka nang tama.” Napalunok ako habang napapahawak ulit sa tiyan ko. Hindi na ako nakasagot. “Anak?” “Kailangan ko na pong mag-work, Ma. Magpapadala ako mamaya.” “Okay. Mag-ingat ka lagi.” Pagkababa ng tawag, tuluyan na akong napaiyak. Pakiramdam ko sabay-sabay akong sinasakal ng problema. Brokenhearted na nga ako, buntis pa ako. Tapos may sakit pa si Papa. Pagkatapos kong magpadala ng pera kina Mama, agad akong naligo at naghanda para pumasok sa trabaho. Malapit nang matapos ang kontrata ko sa kompanya kaya kailangan kong magtiis kahit nahihirapan ako emotionally. Pagdating ko sa office building, ramdam ko agad ang mga tingin ng tao sa akin. Alam kong pinag-uusapan pa rin nila ang nangyari sa engagement party. “Isn’t that Alex?” “She’s still working here?” “I heard iniwan daw siya ng boyfriend niya.” Napahigpit ang hawak ko sa bag ko pero nagpatuloy lang ako sa paglalakad. Pagpasok ko sa lobby, agad kong nakita sina Lovely kasama ang dati naming circle of friends. Nakatawa sila habang nagkukuwentuhan. Nang makita ako ni Lovely, bigla itong ngumisi. Nagpatuloy lang ako sa paglalakad dahil wala akong energy para patulan sila. “Salamat, Alex,” malakas na sabi ni Lovely kaya napahinto ang ilang empleyado sa paligid. “Dahil sa iyo naabot ni Marco ang mga pangarap niya.” Unti-unti akong napahinto. “Pero sorry kasi unang-una pa lang, hindi ka na kasali sa pangarap niya. Ginamit ka lang niya.” Mabilis kumuyom ang mga kamao ko. Mabilis akong humarap sa kanila. Ngumisi ako kahit na gusto ko na naman siyang sugurin. “Proud na proud ka pa talaga sa pagiging mang-aagaw mo, Lovely?” Mabilis nag-iba ang ekspresyon niya. “Kahit na ikaw ang pinili niya, hindi mababago ang katotohanang naging other woman ka sa relasyon namin. Mana ka talaga sa nanay mong dakilang kabit. Kaya hindi na ako nagtaka kung bakit mo nagawa iyon sa akin. Dahil kung ano ang puno, iyon din ang bunga. Naging kabit ang nanay mo. Pareho kayong mang-aagaw.” “Watch your mouth!” sigaw ni Lovely. “Why?” taas-kilay kong tanong. “Totoo naman, ah.” “Hindi mo puwedeng idamay ang mama ko!” “At hindi mo rin dapat ginalaw ang fiancé ko dahil tinurin kitang parang totoong kapatid!” sigaw ko pabalik. “Pero ginawa mo pa rin!” Namumula ang mukha ni Lovely sa galit. “At least pinili ako ni Marco!” Napatawa ako nang mapait. “Congratulations. You won a cheater.” “Excuse me?” “You heard me.” Lumapit ako sa kaniya. “Akala mo ba special ka? Kung nagawa niyang lokohin ako habang kami pa, anong assurance mong hindi niya rin gagawin sa ‘yo iyon?” “Because he loves me!” “Talaga ba?” natatawa kong tanong. “A man who truly loves you wouldn’t sleep with you behind another woman’s back.” “Stop acting innocent, Alex,” singit ng isa naming dating kaibigan. “Hindi ka rin naman perfect.” Mabilis akong napatingin dito. “Oh really? Ano bang ginawa ko?” “Marco was unhappy with you for a long time.” Napatango ako nang dahan-dahan. “So kasalanan ko pa?” “Nobody said that.” “But that’s exactly what you’re implying.” Napairap si Lovely bago hinawakan ang braso ni Marco na kararating lang pala. Agad nanlamig ang katawan ko nang makita siya. Naka-formal attire pa rin siya galing meeting pero walang bakas ng guilt sa mukha niya. “Marco,” sabi ni Lovely habang nakayakap dito. “Your ex is causing drama again.” Napatingin sa akin si Marco. “Ano na naman ba ang problema mo, Alex? Hindi ka ba maka-move on sa akin?” malamig niyang tanong. Napatawa ako dahil sa kapal ng mukha niya. Kumunot noo niya. “Can’t you just move on?” “Move on?” ulit ko habang nakatitig sa kaniya. “You humiliated me in front of everyone, Marco.” “And I already ended things with you. Ano pa bang gusto mo?” “Respect.” Tumawa siya nang mahina. “You’re asking respect from me after everything?” “After everything?” ulit ko. “Ikaw ang nag-cheat.” “Because I got tired of you!” sigaw niya dahilan para matahimik ang paligid. Ramdam kong namuo ang luha sa mata ko pero pinigilan ko iyon. “You know what?” tumango ako. “Thank you.” Nagulat siya sa sinabi ko. “For what?” “Because you saved me from marrying a disgusting man like you.” Mabilis nagdilim ang mukha niya. “At least I’m with someone better now,” sabi niya habang hinihigpitan ang hawak kay Lovely. Napangiti ako nang pilit. “Then stay with her. Bagay naman kayong dalawa.” Tatalikod na sana ako nang bigla niyang hinawakan ang braso ko. “Hindi mo pa rin ba matanggap na hindi ikaw ang pinili ko?” malamig niyang bulong. Mabilis kong inalis ang kamay niya sa braso ko. “Let go. Nasusuka ako sa mukha mo.” Tahimik siyang napatitig sa akin at binitawan ako. Pagkatapos no’n, iniwan ko silang lahat habang taas-noong naglalakad palayo. Pero pagkapasok ko sa elevator, doon bumigay ang katawan ko. Napahawak ako sa tiyan ko habang pilit pinipigilan ang pag-iyak. “I’m sorry…” bulong ko sa batang dinadala ko. “I’ll protect you no matter what.”Kabanata 5Alex’s POV“Mommy, how's the interview?” tanong agad ng anak ko pagkatapos ko siyang sunduin sa school niya.Ngumiti ako habang inaayos ang buhok niya.“I'm hired!” masayang sabi ko kay Aiden.Mabilis niya akong niyakap. “Congratulations, Mommy! You're the best architect!”Napangiti ako at pinagsiklop ang mga kamay namin kasi ibibili ko pa siya ng pagkain at laruan na pinangako ko sa kaniya kanina.Pagpasok namin sa isang fast-food restaurant, agad akong umorder ng mga kakainin namin ni Aiden.“Mommy, can I get extra fries?”“Extra agad?” taas-kilay kong tanong.“Please?” nakangiti niyang sabi habang nakahawak sa braso ko. “I supported you emotionally today.”Napahalakhak ako. “Supported emotionally?”“Yes.” Seryoso siyang tumango. “You were nervous earlier, remember?”“Fine. Extra fries.”“Yes!”Pagkatapos naming umorder, naupo kami sa isang bakanteng table. Habang hinihintay ang pagkain namin, tuloy-tuloy sa pagkukuwento si Aiden tungkol sa school niya.“Mommy, may crush
Kabanata 4Alex’s POVSix years later…“Mommy! Faster!” masayang sigaw ni Aiden habang tumatakbo palabas ng maliit naming apartment.“Hey! Slow down!” natatawa kong sigaw habang hinahabol siya. “Madadapa ka!”Huminto siya sa hallway at ngumisi sa akin. “But I’m excited!”Napailing ako habang inaayos ang maliit niyang backpack.Six years old na si Aiden pero sobrang kulit pa rin. Hindi ko alam kung saan niya nakuha ang personality niya. Madaldal siya, makulit, at sobrang lambing.“Excited saan?” tanong ko habang yumuyuko para ayusin ang necktie niya.“Because you have an interview today!” sagot niya. “Kapag natanggap ka, bibili tayo ng dinosaur lunch box!”Napatawa ako nang mahina. “So iyon lang pala ang gusto mo?”“And nuggets,” dagdag niya agad. “And fries. And ice cream.”“Wow. Ang dami.”“Because we’re celebrating!”Hindi ko napigilang ngumiti habang pinagmamasdan siya.Anim na taon na ang lumipas mula noong gabing bumago sa buhay ko. Marami nang nangyari. Pero kahit gaano kahirap
Kabanata 3Alex’s POVNakatulala lang ako sa hawak kong pregnancy test nang nakita ang dalawang guhit. Dalawang buwan na akong hindi dinadatnan kaya bumili ako ng PT kanina.“No…” mahina kong bulong. Mabilis akong umiling.Agad akong kumuha ng isa pang pregnancy test at ulit iyong ginamit Pero pareho pa rin ang resulta.Positive.Napaupo ako sa gilid ng kama habang nanginginig ang kamay ko.Hindi ko alam kung ano bang dapat kong maramdaman.Unti-unti akong napahawak sa tiyan ko.Buntis ako.Hindi ko alam kung sino ang ama ng batang dinadala ko maliban sa estrangherong nakasama ko sa hotel.Napapikit ako habang pinipigilan ang pag-iyak.“What am I supposed to do now?” bulong ko.Tumunog ang cellphone ko at nakita ang pangalan ni Mama sa screen.Kinuha ko ang cellphone at sinagot ang tawag niya.“Anak, may extra money ka ba riyan? Ubos na kasi ang gamot ng Papa mo,” sabi ni Mama sa kabilang linya.Napahawak ako sa ulo ko. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko.May sakit si Papa at kail
Kabanata 2Alex's POVPagpasok pa lang namin sa isang kwarto, agad inangkin ng estranghero ang labi ko kasabay ng pagbaba niya sa zipper ng dress ko. Pinatalikod niya ako at hinalikan ang leeg ko habang ang mga kamay niya ay naglalakbay sa iba't ibang parte ng katawan ko. "So what's your name?" tanong ko habang hinahalikan niya ang balikat ko. "Bago pa tayo magpatuloy, gusto ko lang malaman kung sino ang kausap ko.""I don't think you need to know my name," sagot niya. Hindi siya tumigil sa paghalik. "I don't think names matter tonight.""And why is that?" tanong ko. Sinubukan kong tumingin sa kanya pero nakatalikod ako. Hindi ko makita ang mukha niya."Because after tonight, we're never seeing each other again," sabi niya. "That's the deal, right? That's why you're here."Tama siya. Hindi ko naman talaga siya kailangan kilalanin. Hindi ko naman siya gusto maging boyfriend. Hindi ko naman siya gusto makasama habang buhay. Gusto ko lang may makakasama ngayong gabi. Gusto ko lang may
Kabanata 1Alex’s POV“Nasaan na ba si Marco?” tanong ng mommy ni Marco habang palinga-linga sa entrance ng ballroom.Mabilis akong napatingin sa paligid dahil wala rin akong maisagot. Kanina pa late si Marco.“Baka traffic lang, tita,” pilit kong sagot kahit ako mismo kinakabahan na.Napatingin ako sa wall clock. Alas-diyes na ng gabi. Eight PM dapat magsisimula ang official engagement party namin pero halos dalawang oras na siyang nawawala.Unti-unti nang nag-uusap-usap ang mga bisita. Nararamdaman ko na rin ang tingin nila sa akin. ‘Yung iba nagtataka. ‘Yung iba naaawa.“Alex, hindi mo ba siya ma-contact?” tanong ng daddy niya.“I tried calling him several times already, tito. Nakapatay po ‘yung phone niya.”“Impossible naman na hindi siya sisipot sa sarili niyang engagement party,” sabi ng mommy niya habang pilit na ngumingiti sa mga bisita. “Marco knows better than that.”Tahimik akong napalunok.Hindi ko alam kung bakit sobrang bigat ng pakiramdam ko. Kanina pa ako hindi mapakal
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






