LOGINKabanata 2
Alex's POV Pagpasok pa lang namin sa isang kwarto, agad inangkin ng estranghero ang labi ko kasabay ng pagbaba niya sa zipper ng dress ko. Pinatalikod niya ako at hinalikan ang leeg ko habang ang mga kamay niya ay naglalakbay sa iba't ibang parte ng katawan ko. "So what's your name?" tanong ko habang hinahalikan niya ang balikat ko. "Bago pa tayo magpatuloy, gusto ko lang malaman kung sino ang kausap ko." "I don't think you need to know my name," sagot niya. Hindi siya tumigil sa paghalik. "I don't think names matter tonight." "And why is that?" tanong ko. Sinubukan kong tumingin sa kanya pero nakatalikod ako. Hindi ko makita ang mukha niya. "Because after tonight, we're never seeing each other again," sabi niya. "That's the deal, right? That's why you're here." Tama siya. Hindi ko naman talaga siya kailangan kilalanin. Hindi ko naman siya gusto maging boyfriend. Hindi ko naman siya gusto makasama habang buhay. Gusto ko lang may makakasama ngayong gabi. Gusto ko lang may makakausap. Gusto ko lang may makakadamay sa bigat na nararamdaman ko. Narinig ko ang pag-alis ng sinturon niya at agad naramdaman ang matigas na bagay sa likuran ko. Tumibok ang puso ko dahil sa excitement na hindi ko maintindihan at sa pagnanasang hindi ko kayang ipaliwanag. Sinampal niya ng sinturon ang pwet ko kaya napasigaw ako. Hindi ko inaasahan na gagawin niya iyon. "Hey," sabi ko. "What was that for?" "You like it," sabi niya. "Don't pretend you don't." Agad ko siyang hinarap at inangkin ang mga labi niya. "You're hurting me," sabi ko. "I just want you to fuck me," malanding sabi ko at hinila ang kurbata niya. Napahiga ako sa kama habang abala sa paghalik sa kaniya. Bumaba ang malilikot kong kamay sa alaga niya at hinawakan iyon. Matigas iyon. Sobrang tigas. Ramdam ko ang init noon kahit sa tela pa lang ng pantalon niya. "I want it," bulong ko. Dinilaan ko ang labi ko. Tiningnan ko siya sa mata. "Right. Now." Ngumisi ang estranghero at bigla na lang hinila ang panty ko. Narinig ko ang tunog ng tela na napunit. "Hey! My panty!" sabi ko. "I'll buy you a new one," sabi niya. Hindi siya tumingin sa mukha ko. Nakatingin siya sa katawan ko. "Actually, I'll buy you ten. Just shut up and let me do this." Binaba niya ang pantalon niya at tumambad sa akin ang kahabaan ng pagkalalaki niya. Napatitig ako sa alaga niya. Sobrang laki! "Don't just stare at it," sabi niya. May pangungutya sa boses niya. "You wanted this, right? You said you wanted it right now." "I-I've never..." Hindi ko matapos ang pangungusap ko. Kinagat ko ang labi ko. Nahihiya ako. Hindi ko alam kung dapat ko bang sabihin sa kanya. "I've never done this before." Tumigil siya. Tiningnan niya ako. "What do you mean you've never done this before?" Hindi ako makasagot dahil baka kapag sinabi kong virgin pa ako, hihinto siya sa ginagawa niya. Binukaka niya ang mga hita ko kaya agad namula ang mukha ko. Hindi ako sanay na may nakakakita sa parte ng katawan kong ito. Napalunok ako nang maramdaman ang pagkalalaki niya sa bukana ko. Nanginginig ang mga hita ko. Hindi ko alam kung dahil iyon sa lamig ng kwarto o sa kaba na nararamdaman ko. "Hey," sabi niya. Tumingin siya sa mata ko. "Are you sure about this? Kasi kung hindi, titigil ako. Hindi kita pipilitin." "Gusto ko," sagot ko. Hindi ako nag-atubili. "Gusto ko, please. Huwag kang tumigil." Kagat-kagat ko ang labi ko hanggang sa tukuyan niya nang maipasok ang ari niya sa loob ko. Para akong tinutusok ng libu-libong karayom. Para akong pinupunit sa loob. "Shit," mura niya. "Ang sikip mo. Relaks mo ang katawan mo." "Hindi ko kaya," sabi ko. Napapikit ako. Tumulo ang luha ko. Hindi ko alam kung bakit ako umiiyak. Ginusto ko naman ‘to. "Sobrang sakit." "Look at me," sabi niya. Hinawakan niya ang baba ko. "Buksan mo ang mata mo at tumingin ka sa akin." Dahan-dahan akong nagmulat. "Konti na lang," sabi niya. "Konti na lang at papasok na ang lahat. Kaya mo iyan." Sabay-sabay kaming napaungol nang maramdaman ang isa't isa. Ngunit bigla na lamang siyang napamura. "Fuck—your first time?!" Parang hindi siya makapaniwala. "You didn't tell me you were a virgin. You should have told me." "Bakit?" tanong ko. "Mag-iiba ba ang gagawin mo?" Mabilis siyang umiling. "Are you okay?" tanong niya. Hindi siya gumagalaw. "Tell me if you want me to stop." "I don't want you to stop," sabi ko. Humihingal ako. "Please continue. I really need this right now." Gumalaw ako kahit na sobrang sakit ng pagkababae ko. Hindi ko alam kung ano ang ginagawa ko. Hindi ko alam kung tama ba ang galaw ko. Dahan-dahan siyang gumalaw at sinabayan ko naman ang bawat paggalaw niya. "Baka masaktan kita," sabi niya. "I don't care," sagot ko. "Ugh!" ungol ko nang maramdaman ang pagsagad ng pagpasok niya sa akin. "I'm not gentle in bed. Sorry, baby," bulong niya at mas lalong binilisan ang paglabas-masok. Napakapit ako sa balikat niya habang pinagmamasdan siyang bumabayo sa ibabaw ko. Habang tumatagal, naghalo ang sakit at sarap. Basang-basa na rin ako. Hindi na ganoon kasakit. Paulit-ulit siyang napapamura habang abala sa paglabas-masok. Hinimas niya ang boobs ko at hinalikan ang labi ko. Dinilaan niya ang ibabang labi ko. Kinagat niya iyon. "You're so tight," sabi niya. Hindi siya tumitigil sa paggalaw. "Ang sarap mo. Sobrang sarap mo." Sobrang sarap ng ginagawa ng estranghero sa akin. Para akong mababaliw sa sarap. Hanggang sa bigla na lang parang may pumutok sa loob ko. Akala ko ay tapos na siya, pero bigla na lamang siyang dumapa at h******n ang pagkababae ko. Sinipsip niya ang katas namin na naghalo-halo sa pagkababàe ko. Kinakalkal niya ang pagkababae ko gamit ang pinatigas niyang dila. Tumirik ang mga mata ko sa ginagawa ng estrangeho. Sobrang bilis ng paggalaw ng dila niya. Para akong mababaliw sa sarap.Kabanata 61 Azrael's POV Sunod kong binuksan ang folder na naglalaman ng mga financial records ni Congressman Qiambao. Isa-isang dumaan sa paningin ko ang mga dokumento. Mga pondong inilaan para sa mga infrastructure project sa distrito niya, pero napunta sa pagbili ng mga bahay, mamahaling sasakyan, at iba't ibang ari-arian. Milyon-milyong piso ang nawala. Milyon-milyong pisong dapat ay para sa mga mamamayan. "Ang dami niyang ninakaw," malamig kong sabi habang patuloy na binabasa ang mga dokumento. "Ang dami niyang binulsa. Paano siya nakaligtas sa lahat ng imbestigasyon? Paano hindi siya nahuli?" "Malakas po ang kapit niya, Boss," sagot ni Carlo. "Marami po siyang koneksyon sa gobyerno. May mga kakilala rin po siya sa loob ng pulisya at iba pang ahensya. Kaya sa tuwing may nagsasampa ng kaso laban sa kanya, lagi siyang nakakalusot. Palagi pong may nagtatakip sa mga kasalanan niya." Napakuyom ako ng kamao. "Hindi na siya makakalusot ngayon." Tumayo ako mula sa upuan at daha
Kabanata 60 Azrael's POV Nakatayo ako sa harap ng malaking mesa sa opisina ko. Nakasindi ang lahat ng ilaw sa kisame, pero parang hindi pa rin sapat para maalis ang bigat ng paligid. Ang atensyon ko ay nakatutok sa mga dokumentong nakalatag sa harapan ko. Mga dokumentong naglalaman ng pangalan ng taong dapat managot sa lahat ng nangyari sa pamilya ko. Congressman Raffy Qiambao. Nanlilisik ang mga mata ko habang nakatitig sa pangalan niya. Paulit-ulit ko iyong binabasa, parang gusto kong ukitin sa isip ko ang bawat letra. Siya ang dahilan kung bakit nasa ospital ang anak ko. Siya rin ang taong nag-alok ng isang milyong piso sa asawa ko para patahimikin siya. "Boss, siya po ang congressman na naging karelasyon ni Marga," seryosong ulat ni Carlo habang nakatayo sa harap ng mesa ko. Nakayuko ang ulo niya. Alam niyang wala ako sa tamang kondisyon. "Siya rin po ang may-ari ng sasakyang nakabangga kay Aiden. Ayon sa imbestigasyon namin, siya mismo ang nagmamaneho noong araw na iyon."
Kabanata 59 Alex's POV Napahagulhol ako nang nakita ko si Azrael na pumasok sa kwarto ni Aiden dito sa ospital. Kararating niya lang at kagigising lang din ni Aiden. "Azrael," tawag ko sa kanya. Hindi ko na napigilan ang pag-iyak ko. "Salamat sa pagdating mo. Kailangan ka namin ngayon." Mabilis niya akong niyakap. "I'm here, Alex. Sorry kung natagalan ako. Hindi ko alam na ganito pala kalala ang nangyari." "Daddy," mahinang tawag ni Aiden. Nakapikit-pikit pa ang mga mata niya. Halatang mahina pa siya at pagod na pagod pa. Kumalas si Azrael sa pagyakap sa akin at lumapit sa anak namin. "Son, how are you? May masakit ba? Masakit ba ang katawan mo?" sunod-sunod niyang tanong. Niyakap niya rin ang anak namin. "I'm okay, Dad," sabi ni Aiden. Mahina ang boses niya. Pero ngumiti siya. "Masakit lang po ang ulo ko. Pero okay lang." Bumaba ang tingin ni Aiden sa akin. "They bullied Mommy, Dad. ‘Yung mga pulis. Sinabihan nila si Mommy na delusional siya. Sinabihan nila si Mommy na wala k
Kabanata 58 Alex's POV Hinawakan ko ang malamig na kamay ni Aiden. Sobrang lamig. Parang yelo. Hindi ko alam kung dahil ba sa aircon ng ospital o dahil sa kung ano pa. Pero hindi ko gusto ang pakiramdam na ito. Hindi ko gusto na ganito ang anak ko. "Aiden." Tawag ko sa kanya. Mahina. Parang natatakot akong sumagot siya. Pero mas natatakot akong hindi siya sumagot. Hindi siya sumagot. "Baby… Wake up. Mommy is here." Hinaplos ko ang pisngi niya. "Please, Aiden. Nag-aalala ako sa iyo." Wala pa ring reaksyon. Nakita ko ang dugo sa damit niya. Tuluyan akong napaiyak. "Please… Huwag mo akong iwan. Hindi ko kakayanin kung mawala ka. Ikaw lang ang meron ako bago dumating si Daddy mo." Niyakap ko ang walang malay kong anak habang patuloy ang pagpatak ng mga luha ko. Paulit-ulit kong sinasabi sa kanya na mahal ko siya. Paulit-ulit kong sinasabi na hindi ko siya iiwan. Maya-maya'y dumating ang mga pulis. Tatlo sila. Nakasuot ng uniporme. May dalang notebook at ballpen. Tumingin sila sa
Kabanata 57 Alex's POV Tahimik ang hapunan namin ngayong gabi. Hindi gaya ng dati na puno ng kwentuhan at tawanan. May kakaiba sa hangin. May mabigat sa dibdib ko. Hindi ko alam kung bakit, pero parang may masamang mangyayari. “Wife, mawawala ako ng ilang linggo dahil may business trip ako sa Indonesia,” sabi ni Azrael habang kumakain kami ng hapunan. Hindi niya ako tinitignan. Nakatuon ang atensyon niya sa pagkain sa harapan niya. Nag-angat ako ng tingin bago sinubo ang pagkain. “Ayos lang. Mag-ingat ka lang doon.” Pilit akong ngumiti. Hindi ko gustong ipakita na nalulungkot ako. Hindi ko gustong ipakita na natatakot akong mawala siya kahit ilang linggo lang. Bumaling siya sa anak naming si Aiden na abala sa pagkain ng ice cream. “Son, bantayan mo si Mommy habang nasa abroad ako. Kapag may nanakit kay Mommy, inform me agad. Okay?” “Yes, Dad. I will protect Mommy!” masiglang sagot ni Aiden kahit na punong-puno ang bibig niya. “Promise! Walang mananakit kay Mommy habang wala ka.
Kabanata 56 Alex's POV Pagkapasok ko pa lang sa elevator ng Laurent Holdings, alam ko nang may iba sa hangin. Hindi ko maintindihan kung bakit, pero ramdam ko ang pagbabago. Parang lahat ng tao sa paligid ko ay may kanya-kanyang ngiti na hindi ko maintindihan. May mga nakatingin sa akin na may halong paghanga, may iba namang parang natutuwa na makita ako. Hindi ako sanay sa ganitong atensyon. Nang magbukas ang p***o ng elevator sa floor ng mga architects, hindi na ako nagtaka kung bakit. Bawat taong lumalabas at pumapasok sa elevator ay pinag-uusapan si Susan. Hindi ko maiwasang marinig ang mga bulungan nila. "Alam mo ba, simula kaninang umaga, naglilinis na siya. Hindi siya pinayagang umupo kahit isang segundo," sabi ng isang babae na nakasuot ng black blazer. Nakatingin siya sa cellphone niya habang nagkukuwento sa kasama niya. "Seryoso? Si Susan na architect? Ang may-ari ng Mendez Group?" tanong ng isa pa, halatang hindi makapaniwala. "Oo. Sinabi mismo ni Sir Azrael. Hindi na
Kabanata 30Alex's POVPagod na pagod ang buong katawan ko nang nagising ako kinabukasan dahil sa magdamag na sex kasama si Azrael.Hindi ko alam kung ilang beses kaming nagtatalik kagabi. Nawalan na ako ng bilang. Ang alam ko lang, hindi na ako makagalaw nang maayos. Masakit ang mga binti ko. Masa
Kabanata 5Alex’s POV“Mommy, how's the interview?” tanong agad ng anak ko pagkatapos ko siyang sunduin sa school niya.Ngumiti ako habang inaayos ang buhok niya.“I'm hired!” masayang sabi ko kay Aiden.Mabilis niya akong niyakap. “Congratulations, Mommy! You're the best architect!”Napangiti ako
Kabanata 4Alex’s POVSix years later…“Mommy! Faster!” masayang sigaw ni Aiden habang tumatakbo palabas ng maliit naming apartment.“Hey! Slow down!” natatawa kong sigaw habang hinahabol siya. “Madadapa ka!”Huminto siya sa hallway at ngumisi sa akin. “But I’m excited!”Napailing ako habang inaayo
Kabanata 3Alex’s POVNakatulala lang ako sa hawak kong pregnancy test nang nakita ang dalawang guhit. Dalawang buwan na akong hindi dinadatnan kaya bumili ako ng PT kanina.“No…” mahina kong bulong. Mabilis akong umiling.Agad akong kumuha ng isa pang pregnancy test at ulit iyong ginamit Pero par







