LOGINShare
บทที่ 2
Last Updated:
2025-09-29 14:31:06“มาแล้วเหรอ”
“จ้ะ แม่”
“แล้วตกลงจะแต่งไหม หรือว่ายังไง” เธอมองหน้าผู้เป็นแม่ก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ เธอไม่มีทางแต่งงานกับใครก็ไม่รู้หน้าไม่เคยเห็น
“ไม่แต่งแล้วจะเอายังไง จะเอาเงินไปคืนเขา” ปานวาดถามลูกอย่างเหนื่อยล้า ลูกของเธอคนนี้หัวดื้อยิ่งกว่าใคร
“เมย์ยืมเพื่อนมาได้ ห้าแสนใช่ไหม แม่เอาเงินนี้ไปคืนเขานะ ต้องคืนจริง ๆ นะ ถ้าแม่ไม่คืนรอบนี้เมย์ไม่สนใจแล้วนะ” คนรับของหมั้นไปทั้งหมดก็แม่ของเธอ ไม่ใช่เธอสักหน่อยแล้วหมั้นกันตั้งแต่ตอนเป็นเด็กตั้งแต่พ่อเธอยังไม่ตาย
“เออ ๆ” ผู้เป็นแม่รับปากแบบขอไปที
“เมย์จะย้ายออกแล้วไปอยู่กับผัวเมย์นะ แล้วไม่ต้องหาผัวใหม่ให้เมย์นะ ผัวเมย์เขาไม่ใจดีหรอกนะ นักเลงหัวไม้ ถ้าเขาพลั้งมือทำอะไรเมย์ก็ไม่รู้ด้วยนะ”
นักเลงหัวไม้ที่นั่งอยู่ในรถได้แต่จามแล้วจามอีก คิดไม่ตกว่าใครกันที่มันกล้านินทาคนอย่างภรัณ
“อย่าให้รู้นะว่าใครนินทากู แม่งยิงทิ้งให้หมด”
สัญญาของเรา
1.ผู้จ้างถูกเสมอ
2.สัญญาจ้างเป็นความลับ
3.ห้ามลูกจ้างมีแฟนระหว่างที่อยู่ในสัญญา
4.ให้ทำตัวหึงหวงนายจ้างได้เต็มที่ ถ้ามีผู้หญิงล้ำเส้นอนุญาตให้ใช้ความรุนแรงได้
โดยผู้จ้างเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่าย
5.ต้องออกไปเที่ยวกลางคืนกับผู้จ้างสัปดาห์ละหนึ่งครั้ง
6.กินข้าวกลางวันที่โรงอาหารด้วยกันสัปดาห์ละ 2 ครั้ง
7.ผู้รับจ้างต้องย้ายมาพักด้วยกันเป็นเวลาหกเดือน
8.ไป-กลับ มหาวิทยาลัยพร้อมกัน
9.ลงรูปคู่ในโซเซียลสัปดาห์ละ 1 ครั้ง เป็นอย่างน้อย
10.งานอื่นๆ นายจ้างจะแจ้งเป็นกรณีๆไป
จีจี้มองจอภาพบนไอจีพร้อมกับมองหน้าเพื่อนรัก สาวผมสั้นที่นั่งลอยหน้าลอยตา ภาพบนอินสตาแกรมเป็นภาพของสองหนุ่มสาวหนึ่งคือเพื่อนเธออย่างวาดเมษากับอีกมือที่ดูรู้ว่าเป็นผู้ชาย สร้อยข้อมือที่ชายหนุ่มใส่บ่งบอกได้ดีว่าคือใคร
แต่ที่น่าจะชัดเจนที่สุดก็คือการแท็กไปหาอีกฝ่าย @pharan_run
“แรดมากแม่แท็กหาผู้ชาย” จีจี้เบะปากว่าเพื่อนสาว ร้อยวันพันปีไม่เห็นเพื่อนจะสนใจผู้ชาย ทำไมวันนี้มีแท็กหาผู้ชาย
“มันเป็นข้อตกลง” เรื่องสัญญาของเธอกับภรัณก็มีแค่กลุ่มเพื่อนเธอกับกลุ่มเพื่อนเขาเท่านั้นที่รู้
“ย่ะ อย่าเผลอใจไปกับเขาล่ะ” จีจี้ยังไม่วายพูดอย่างเป็นห่วงเพื่อน
“เห็นหน้าแบบนี้กูก็เลือก” วาดเมษาหันไปว่าเพื่อนเสียงแข็ง ชอบอะไรกันแบดบอยตัวพ่อขนาดนั้น
“แล้วแบบนี้พี่เดมี่ป้ารหัสแกไม่วีนเหรอ” ณัฐนิชาถามอย่างห่วงใยเพราะรู้ว่าป้ารหัสของอีกฝ่ายพยายามตีสนิทเพื่อจะจีบ
“ก็เพราะแบบนั้นไงมันถึงย้ายไปอยู่กับพี่รัณ อะไรวะ กูว่ามึงมีแต่ได้กับได้นะ” จีจี้พูดขึ้นเมื่อนึกถึงนายจ้างกับลูกจ้างดูแล้วนายจ้างน่าจะเสียเปรียบมากกว่า
“ได้อะไรเล่า วิน ๆ ด้วยกันนั่นแหละ สาว ๆ ที่มาติดเขามีน้อยเสียที่ไหน เผลอ ๆ เพื่อนแกอาจจะโดนขู่ฆ่า” คนจะโดนขู่ฆ่าหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
“พี่อาร์ตบอกจะมากินข้าวด้วย” อัยรินทร์บอกเพื่อน
“อ้าว พวกพี่ไปฝึกงานไม่ใช่เหรอ” จีจี้ถามอย่างสงสัย แต่ดูเหมือนเพื่อนสาวของเธอทั้งสามจะไม่มีใครสงสัย ดูสาว ๆ ทุกคนจะรู้เรื่องกลุ่มนี้ดีเหลือเกิน
“เดี๋ยวนะ ไอ้เมย์รู้เรื่องพี่รัณฉันไม่แปลกใจ แต่แกไอ้ณิชา แกไปรู้เรื่องพี่ธรรนธ์ได้ยังไง” จีจี้หันไปซักกับเพื่อนสาวตัวเล็กสเป็ก ธรรนธ์
“โอย ฉันจะไปรู้อะไรอย่ามามั่ว” ณัฐนิชาผู้บอกว่าไม่รู้แต่ดูเหมือนมีพิรุธ
“มาโน่นแล้ว” อัยรินทร์ตัดบทเพราะคุณแฟนสุดที่รักแวะมากินข้าวด้วยถึงโรงอาหารวิศวะ
“คิดถึงจังครับที่รัก” ภรัณนั่งลงข้างแฟนสาวกำมะลอทั้งยังโอบไหล่อย่างสนิทชิดเชื้อ วาดเมษาถึงกับตัวเกร็ง
“พี่รัณไม่ต้องขนาดนี้” เธอกระซิบเขาเบา ๆ อาชวินกับ อัยรินทร์เป็นแฟนกันจริง ๆ ยังไม่แสดงเท่าเขา นี่อะไรเล่นใหญ่มากแม่
“เฉย ๆ เถอะน่า” คนบอกเฉย ๆ ยังกอดคอสาวไว้แน่น
“แล้ววันนี้เรียนเสร็จกี่โมง” ธรรนธ์เป็นคนถามประโยคนี้ขึ้นก่อน โดยสาวข้างกายธรรนธ์ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็ยายเตี้ยของเขานั่นแหละ
“มีเรียนอีกวิชาน่าจะจบบ่ายสอง” ณัฐนิชาตอบส่วนเพื่อนที่เหลือพยักหน้าตาม
“เดี๋ยวพวกพี่นั่งรอที่นี่นะ จะได้กลับพร้อมกัน” ภรัณบอกกับคนที่เขากอดคออยู่ตอนนี้ สาวผมสั้นพยักหน้ารับ
“อยากกินข้าวขาหมู” อัยรินทร์บ่นขึ้น แต่เพื่อนทั้งสามคนต่างดูไม่เห็นด้วยกับเมนูไม่รักษารูปร่างนี้เลย
“พี่อาร์ตขา อัยย์อยากกิน” เมื่อเพื่อนไม่เห็นด้วยอัยรินทร์จึงหันไปอ้อนสามีสุดที่รัก
“ครับ เดี๋ยวพี่ไปซื้อให้หนังหมูเยอะ ๆ ใช่ไหมคะ” คนหลงเมียพูดแล้วยังย้ำอีกรอบ เพื่อนสาวทั้งสามที่เหลือถึงกับกลืนน้ำลายกับเมนูนี้ เพราะใช่ว่าไม่ชอบ พวกเธอชอบมากแต่เพราะแคลอรีที่จะได้รับนี่สิ กี่วันถึงจะเอาออกหมด
“เรากินไร” ภรัณขยับแขนที่พาดคอถามอย่างอยากรู้
“กินสุกี้ดีกว่า” วาดเมษาว่าขอห่างไกลจากเมนูข้าวขาหมูน่าจะดีกว่า
“โซเดียมเยอะนะ ในน้ำซุปนั่นตัวดีเลย” คำพูดของเขาทำเธอคิดหนัก
Latest chapter
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 51 (จบ)
“เท่านี้ก็เป็นตำถาดอวดนังจีจี้ได้แล้ว” เมื่อมองตำถาดที่ทำขึ้นเองอย่างพอใจ เหตุเกิดเพราะเมื่อชั่วโมงก่อนจีจี้ส่งรูปตำถาดร้านดังมาให้วาดเมษาดูเพื่อยั่วน้ำลาย เธออยากกินมากแต่ไม่อยากขับรถออกไปร้านตำถาดที่อยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร แต่จำได้ว่าร้านที่อยู่หน้าหมู่บ้านขายส้มตำ กะอีแค่ตำถาดจะยากอะไร “อร่อยมากตำถาดไส้อั่ว ไข่เค็ม เส้นเล็ก” พิมพ์ข้อความส่งเข้าไลน์กลุ่มพร้อมทั้งรูปสุดน่ากิน ตำถาดที่ไหนก็มีจ้า แต่ตำถาดไส้อั่วบอกเลยว่าต้องเชียงใหม่เท่านั้นจ้า แล้วเพื่อนทั้งสามของวาดเมษาต่างส่งสติกเกอร์น้ำลายไหลกลับมา ทั้งยังบอกอีกว่าถ้ามาเชียงใหม่เดือนหน้าอย่าลืมพาพวกเธอไปกินด้วยนะ วาดเมษาหัวเราะคิกคักที่หลอกเพื่อนได้ “ทำอะไรอยู่” ภรัณสวมกอดคนรักไว้ในอ้อมกอด “ลูกไปไหนแล้วคะ” “แม่ชวนไปทำเล็บ” อืมลูกของเธอเหมาะเป็นดาราเซเลบเสียจริงทำผมทำเล็บตั้งแต่อายุหกขวบ “แล้วภพเป็นไงบ้าง” “ปู่บอกว่าวงดีขึ้นเยอะ” ลูกสาวเป็นดาราเซเลบเหมือนคุณย่า ส่วนลูกชายก็ไปซ้อมไดร์ฟกับคุณปู่คงจะเป็นนักกอล์ฟอย่างที่ปู่ชอบ
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 50
“กูแค่บอกว่าอย่ามายุ่งกับมึงอีก แค่นั้น ถ้าฟ้าใสฉลาดพอก็น่าจะเข้าใจ” อาชวินเห็นแก่ความสัมพันธ์เพื่อนร่วมสาขาที่เรียนด้วยกันมาหลายปี “แต่เชื่อไหมคนพวกนี้สุดท้ายจะหาเรื่องจนตัวเองเดือดร้อน” ภรัณว่า คนที่ไม่ได้สำนึกจริงสุดท้ายก็หาทางขี้โกงเหมือนเดิม แล้วสิ่งที่ภรัณพูดก็เป็นจริงในหลายเดือนต่อมา ช่องยูทูบช่องทางทำมาหากินของฟ้าใสโดนปิดเพราะดูดคลิปจากคนอื่นมาลง พอโดนรายงานหลายครั้งติดกันสุดท้ายก็โดนปิด บางครั้งบาปกรรมก็ทำงานตามกระบวนการของกฎแห่งกรรม ยิ่งอยู่สูง ยิ่งได้รับผลกระทบเยอะ “เป็นอย่างมึงว่าจริงว่ะ” ธรรนธ์เมื่อรู้ข่าวถึงกับมาคุยกับเพื่อนด้วยความตื่นเต้น “ยูทูบมันต้องมีคอนเทนต์ลงใหม่ตลอด ไม่มีลงใหม่ก็ไม่มีคนตาม แต่คนอย่างฟ้าใสไม่เคยคิดเองจะทำได้ไง สุดท้ายก็เลือกทางไม่ดี คนเราจะทำอะไรให้เจริญก้าวหน้าอย่างน้อยต้องซื่อสัตย์กับตัวเองและผู้บริโภคก่อนไหม” “จริงของมึง” ธรรนธ์เองก็เห็นด้วย เขามีทั้งสวนผลไม้และสวนยางพารา เคยเจอปัญหาการโกงมากมายจากคนงานและพ่อค้า สุดท้ายความชั่วมันก็ปิดไม่มิด เรื่องแดงเมื่อไหร่ก็เตรียมตัวนอนคุกได้เ
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 49
กาลครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน เขารู้ว่าวาดเมษาไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับแซนดี้ และไม่อยากจะฟ้องร้องเรื่องลิขสิทธิ์ แต่ลึก ๆ ในใจของภรัณยังคงรู้สึกเจ็บแทนเมียรักของตัวเอง คนที่ขโมยผลงานของคนอื่น คนที่หลอกลวง ไม่ควรได้รับการยกย่อง ควรจะได้รับบทเรียนเสียบ้าง และสิ่งที่เขาคิดก็เป็นจริง พวกที่เคยทำ อย่างไรเสียวันหนึ่งมันก็ต้องทำ ไม่คิดว่านักสืบของพ่อจะทำงานได้ดีอย่างที่พ่อพูดไว้ “เงา” ไม่ใช่แค่วงการนักเขียน วงการนักแต่งเพลงก็มีเงาเช่นกัน แต่งให้นักร้องดัง ๆ โดยขายให้นักร้องพวกนั้นและใช้เครดิตเป็นของตัวเอง สร้างมูลค่าของเพลงจากความรักและความศรัทธาของแฟนคลับ “คุณรัณแน่ใจนะครับ” ผู้ช่วยถามภรัณอย่างไม่แน่ใจ “แน่ใจ” ไม่คิดว่าสุดท้ายปลาจะฮุบเหยื่อหลังจากอ่อยเหยื่อมาหลายเดือน แซนดี้ใช้นักแต่งเพลงเงาคนนี้มาสามเพลงแล้วและได้รับผลตอบรับค่อนข้างดีถึงจะไม่ดังเปรี้ยงปร้างเท่าเพลงแรกที่เคยขโมยวาดเมษา เพลงที่สี่ภรัณให้นักแต่งเพลงเงายำเพลงจากนักร้องท่านหนึ่ง แซนดี้ไม่มีทางรู้และน่าสงสารที่โปรดิวเซอร์ของเธอเองก็ไม่รู้เรื่องรู้ราวน
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 48
“ม่าย ม่าย” เด็กหญิงตัวน้อยรีบบอกก่อนจะงับเต้าเข้าปาก วัยรู้ความมากแล้วแต่ยังติดเต้านมและน้ำนมของแม่เวลาอยู่บ้าน “แม่จ๋า พ่อจ๋า ดิกกี้มาทางนี้เร็ว” ลูกชายตัวกลมที่วิ่งเล่นจนเหนื่อยวิ่งมาทางพ่อกับแม่ กระโดดกอดคอผู้เป็นพ่อที่นั่งอยู่บนเสื่อกกข้าง ๆ แม่ของเด็กชายที่ยังอุ้มลูกน้อยไว้กับอก เจ้าไทยพันธุ์ทางสีน้ำตาลวิ่งตามเจ้านาย ภาพภพที่อ้วนจ้ำม่ำ เจ้าดิกกี้หมาของเขาก็อ้วนจ้ำม่ำไม่ต่างกัน “โอ้ย โอ้ย ทับพ่อ” ภรัณที่แกล้งล้มลงนอน โดยมีลูกชายล้มทับบนอกและมีเจ้าดิกกี้ที่เข้ามาร่วมวงอีกคน เด็กหญิงวัยสองขวบเมื่อเห็นพ่อกับพี่ชายเล่นสนุกก็รีบปีนลงจากตักของผู้เป็นแม่ล้มทับพ่ออีกคน “แม่ช่วยพ่อด้วย” ภรัณแกล้งโวยวายยื่นมือยื่นไม้หาเมียรักให้ช่วยเหลือ วาดเมษาต้องแกล้งเล่นบทจะช่วยพ่อ เด็กสองคนกับหมาหนึ่งตัวพยายามขัดขวางอย่างสุดกำลัง “ญ่าทับพ่อไว้นะ อย่าให้แม่ช่วยได้” พี่ชายสั่งน้องสาวในขณะที่ตัวเองกำลังทับท้องผู้เป็นพ่อ น้องสาวก็ปีนใช้ตัวพาดอยู่บนอกของพ่อ เจ้าดิกกี้เองก็เหมือนจะรู้ความนอนทับขาของพ่อไว้เช่นกัน “พ่อยอมพาพวกเราไปสวนสัตว์ยังครั
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 47
ยิ่งโดนเขาตอกอัดเธอยิ่งอยากสู้กลับด้วยการกระแทกสวนในบางจังหวะ การกระทำของเธอทำให้ทั้งเธอและเขาร้องครางอย่างไม่อาจห้ามใจ เพราะความเสียวและความสุขกำลังไหลย้อนจากดอกไม้กลางกายของเธอ น้ำแห่งความสุขไหลเปรอะสองขาด้านใน นั่นยิ่งสร้างความสุขให้เธอกับเขามากยิ่งขึ้น “เฮีย...เฮีย” เธอร้องครางเรียกชื่อเขาไม่หยุด ร่างบางสั่นระริกเพราะกำลังจะสุขสม “พร้อมกันเฮียจะแตกแล้ว” เขาบอกทั้งยังกระแทกเข้าหาเธอรุนแรงมากขึ้นกว่าเดิม เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไม่หยุด เธอและเขาพากันจับจูงสู่เส้นทางของความสุข “อา...โคตรดี” คำพูดสุดท้ายของเขาก่อนจะรวบร่างบางให้นอนแอบอิงกันบนโซฟาตัวใหญ่ “ขอบคุณนะคะ ของขวัญรับปริญญารอบนี้โคตรดี” เธอเอ่ยแซวคนที่บอกว่าเหลือแต่หร_ม “เฮียก็ไม่เหลืออะไรแล้ว เงินเธอก็ยึดหมด แม่ก็ให้แต่เธอ เหลือแค่ตัวเท่านั้นแหละที่เฮียจะใช้ปรนเปรอให้เธอได้” คนฟังต้องหัวเราะคิกกับคำพูดของเขา “ไม่เป็นไรหร_มใหญ่ให้อภัยได้” เธอว่าทั้งยังหันมาจับเล่น “เนี่ย เดี๋ยวนี้หื่น” “ก็เฮียชอบ เห็นไหมเนี่ย กระตุกใหญ่เลย แข็งขึ้นด้วย” ว
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 46
วาดเมษาว่าทั้งยังกอดเขาแน่น เงยหน้ามองเขาพร้อมทั้งจุ๊บคางคู่หมั้นหนุ่ม น่ารัก ความรักที่เธอไม่คิดว่าจะมีจริง จะได้เจอจากผู้ชายที่คิดว่าจะไม่มีวันรักใครจริง บางครั้งความรักก็เข้ามาทักทายเราโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว จากที่เคยวิ่งหาความรัก เรียกร้องจากคนที่เรารักแต่กลับไม่ได้รับกลับ ในวันนี้เธอถึงได้รู้ว่าความรักแท้จริงแล้วเกิดขึ้นในหัวใจของคนสองคนต่างหาก ภรัณผู้ไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะรักผู้หญิงที่ไม่ได้ตรงกับสเป็กเลยสักนิด ขาว สวย หมวย อึ๋มที่เคยมองหา ใครจะคิดว่าวันนี้เขาจะเรียกร้องหากระดานโต้คลื่นที่แบนราบ ความรักที่มีจะก้าวข้ามคำว่ารูปร่างหน้าตา ทุกวันนี้เรียกได้ว่าเขาเปลี่ยนสเป็กไปตามสิ่งที่วาดเมษามี หรือจะเรียกว่าสเป็กของเขาคือวาดเมษานั่นเอง“เหนื่อยไหม” ภรัณรวบบัณฑิตหมาด ๆ มากอด “ไม่เหนื่อย สนุกดี” “จะเหนื่อยได้ไงเนอะ นับเงินไม่หวาดไม่ไหว” ภรัณเอ่ยแซว วันนี้วาดเมษาได้ของขวัญจากทั้งพ่อแม่เขาและแม่ของเธอเป็นเงินหลายบาท เรียกได้ว่าใช้ดาวน์รถได้เลย “เนอะ รวยเลย ว่าแต่เฮียจะให้อะไรหนู” “เฮียจะเหลือแต่ตัวแล้ว เธอ
You may also like
