LOGINShare
บทที่ 3
Last Updated:
2025-09-29 14:31:53“หรือว่าจะเป็นสุกี้แห้งดีคะ”
“ยิ่งแล้วใหญ่ ผัดกับน้ำมันใส่ซอสสุกี้เยอะกว่าน้ำอีก” ภรัณว่ายิ้ม ๆ
“โห อะไรก็กินไม่ได้” วาดเมษาว่า ความจริงเธอไม่ได้ใกล้เคียงกับคำว่าอ้วนเลยสักนิด แต่เพราะเป็นพวกขี้เกียจออกกำลังกายจึงต้องควบคุมน้ำหนักโดยการกิน
“โน่น ข้าวมันไก่กินได้ ไม่เอาหนังนะ เปลี่ยนข้าวมันเป็นข้าวธรรมดา” ภรัณแนะนำเมนูสำหรับคนอยากควบคุมน้ำหนัก
“มิน่าพี่รัณหุ่นดี เพราะรักษาสุขภาพนี่เอง” จีจี้รับบทนางอวยจนเพื่อนหมั่นไส้
“รักษาสุขภาพห่าอะไรแดกแต่เหล้า” กันต์ว่าหลังจากนั้นก็ลุกเดินไปเลือกเมนูที่อยากกิน
“พี่กันต์เขาเป็นอะไรวันนี้ดูอารมณ์ไม่ดี” จีจี้หันไปถามภรัณที่ยังนั่งจิ้มมือถือเล่นด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างก็ยังกอดคอวาดเมษาไว้เหมือนเดิม
“ทะเลาะกับพ่อมันแหละ จะมีเรื่องอะไร” ภรัณว่ายิ้ม ๆ ใช่ว่าจะไม่รู้ปัญหาของเพื่อน แต่เพราะเป็นเรื่องภายในครอบครัวของกันต์เขาไม่อยากยุ่ง
“ปล่อยก่อนจะไปกินข้าวแล้ว” วาดเมษาว่าคนที่ไม่ยอมปล่อยเธอให้ไปสั่งอาหารสักที
“ปะ” ว่าแล้วภรัณก็ลุกขึ้นทั้งยังดึงสาวผมสั้นให้ไปสั่งข้าวมันไก่ไม่เอาหนังพร้อมกัน
“มันเล่นใหญ่มาก” ธรรนธ์หันมาพูดกับคนตัวเล็ก ตอนนี้เหลือกันอยู่ที่โต๊ะกันสองคน ส่วนจีจี้วิ่งตามพี่กันต์ของเธอไปแล้ว
“เลิกเรียนไปดูหนังกันไหม” ธรรนธ์ชวนคนที่ยังไถมือถือไม่หยุด ที่หล่อนนิ่งคงเพราะโกรธเขานั่นแหละ แต่เขามันพวกหน้ามึนไม่สนใจอะไร
“ว่าไงไปไหม” ธรรนธ์ยังถามอีกครั้ง
“ไม่รู้ดูก่อน” ณัฐนิชาตอบแต่ยังไม่ยอมมองหน้าเขา
“ไม่มีอะไรจริง ๆ แค่พี่ที่ฝึกงาน” ธรรนธ์พยายามแก้ตัวแต่ยังไม่ทันได้แก้ตัวดี อาชวินกับอัยรินทร์ก็กลับมาพร้อมข้าวขาหมูหนังเยอะ ๆ
“น่ากินนิชาไปสั่งมั่งดีกว่า” ณัฐนิชาเด้งตัวขึ้นทันที เห็นของเพื่อนน่ากินเธอก็อยากกินบ้าง
“พี่ไปด้วย” หนุ่มหัวจุกรีบเดินตามยายเตี้ยของเขาทันที อาชวินและอัยรินทร์ยิ้มกับท่าทางของทั้งคู่
ภรัณมาหยุดยืนต่อคิวร้านข้าวมันไก่กับวาดเมษา แต่เขารู้สึกถึงสายตาที่มองมาของหลาย ๆ คู่ จะแปลกอะไรในเมื่อกลุ่มพวกเขาเรียกว่าดังในมหาวิทยาลัยอยู่แล้ว
แต่ที่แปลกใจคือสายตาของผู้หญิงสาวสวยคนหนึ่ง เธอไม่ได้จ้องมองเขาแต่กำลังจ้องมองวาดเมษาด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์และตัดพ้อ ภรัณยกแขนขึ้นพาดบ่าคนตัวเล็กอีกครั้ง
เธอเกร็งตัวเล็กน้อยแต่ก็ปล่อยเลยตามเลย
“พี่รัณเอาพิเศษไหมคะ” วาดเมษาเงยหน้าขึ้นสบตาเขา เหมือนเป็นคำถามว่าจะกอดคอทำไม
“เมย์ว่าอะไรนะครับพี่ไม่ได้ยิน” เขาแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน จึงโน้มใบหูไปใกล้ ๆ กับปากของเธอ ความหมายคือให้เธอพูดข้างหูเขา
และเมื่อมองไปทางสาวสวยคนเดิมก็ไม่อยู่แล้ว แต่ที่น่าตกใจกว่าเดิมคือโจทก์เก่าเขามาที่นี่ได้ยังไง สาวมนุษย์มาทำอะไรถึงตึก วิศวะ
ภรัณไม่ได้สนใจต่อสายตาอาฆาตที่ส่งมาให้เขากับวาดเมษาไม่หยุด ถ้าสายตาเธอเป็นปืนหรือรังสีป่านนี้เขากับวาดเมษาอาจตายไปแล้ว
‘น้องข้าวหอม’ รุ่นน้องปีสามเอกอะไรสักอย่างในคณะมนุษยศาสตร์นี่แหละเขาก็ไม่แน่ใจ เคย ๆ กันอยู่พักหนึ่ง แต่เพราะเธออยากเป็นมากกว่าคู่นอน เขาก็เลยต้องตีตัวออกหาก
อย่างอื่นเข้ากันได้ แต่นิสัยเข้ากันไม่ได้จริง ๆ
“กิ๊กเก่าพี่เหรอ”
นักศึกษาผมสั้นเงยหน้ามองคนที่ยืนกอดคอเธอ สิงได้คงสิงไปแล้ว ภรัณยักไหล่ไม่ปฏิเสธเท่ากับยอมรับ วาดเมษามองแค่ผ่าน ๆ รู้ว่ารุ่นพี่คนนั้นสวยใช่เล่น นม ตูด ต้องบอกว่าหุ่นเอ็กซ์แตกจริง ๆ
ตอนนี้เธอเริ่มจะรู้แล้วว่าหุ่นแบบไหนสเป็กเขา
‘ไอ้หื่นเอ้ย!’ วาดเมษาได้แค่บ่นในใจ เธอไม่เข้าใจว่าพวกผู้หญิงชอบไปได้ไง ผู้ชายแบดบอย เจ้าชู้ตัวพ่อแบบนี้
“นี่ไม่ได้ด่าพี่ในใจอยู่ใช่ไหม” คนรู้ทันกระซิบถามข้างหู
“แล้วคิดว่าไง” ไม่ยอมรับเท่ากับยอมรับไหมนะ
“หึๆ” ภรัณหัวเราะชอบใจ ดึงวงแขนให้กระชับขึ้นส่งผลให้คนตัวเล็กเซมาหาเขามากขึ้น เสียงหัวเราะชอบใจของคนได้แกล้งเรียกรอยยิ้มบนหน้าหล่อเหลา แต่คนโดนแกล้งกำลังคิดในใจว่าเธอจะเอาคืนเขาอย่างไรดี
แน่นอนว่าการกระทำของทั้งสองคนส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของหลายคน โดยเฉพาะป้ารหัสของวาดเมษา
เดมี่สาวสวยของวิศวกรรมศาสตร์ เป็นที่หมายปองของหนุ่ม ๆ ทั้งในและนอกคณะฯ แต่เธอกลับไม่สนใจผู้ชาย เธอสนใจหลานรหัสของตัวเองมากกว่า
“สงสัยจะกินแห้วแล้วมั้ง” แนนเอ่ยแซวเพื่อน เมื่อเห็นว่ารุ่นน้องที่เพื่อนหมายปองตอนนี้อยู่ในอ้อมแขนของรุ่นพี่ปีสี่ตัวร้ายอย่างภรัณ ถึงจะอยู่กันต่างคณะฯ แต่เพราะความดังของกลุ่มรุ่นพี่หนุ่มไม่แปลกใจที่ใคร ๆ ต้องรู้จัก
ภรัณลูกชายคนเล็กของนายตำรวจยศสูงคนดัง หลานชายอดีตรัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมซึ่งเคยมีตำแหน่งใหญ่โตทางทหาร เรียกได้ว่าเป็นผู้ทรงอิทธิพลของมหาวิทยาลัยก็คงไม่ผิด
“เมย์ไม่ใช่แนวพี่รัณเลยนะ” เดมี่พึมพำ
“ใช่ไม่ใช่ แต่ตอนนี้ดูทั้งสองสวีตกันขนาดนั้นแก จะทำอะไรก็คิดให้ดี ทางที่ดีอย่ายุ่งกับพี่รัณดีกว่าแก” แนนแนะนำเพื่อน ใคร ๆ ก็รู้ว่าคนอย่างภรัณเป็นอย่างไรเขาน่ากลัวแค่ไหน
Latest chapter
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 51 (จบ)
“เท่านี้ก็เป็นตำถาดอวดนังจีจี้ได้แล้ว” เมื่อมองตำถาดที่ทำขึ้นเองอย่างพอใจ เหตุเกิดเพราะเมื่อชั่วโมงก่อนจีจี้ส่งรูปตำถาดร้านดังมาให้วาดเมษาดูเพื่อยั่วน้ำลาย เธออยากกินมากแต่ไม่อยากขับรถออกไปร้านตำถาดที่อยู่ห่างออกไปหลายกิโลเมตร แต่จำได้ว่าร้านที่อยู่หน้าหมู่บ้านขายส้มตำ กะอีแค่ตำถาดจะยากอะไร “อร่อยมากตำถาดไส้อั่ว ไข่เค็ม เส้นเล็ก” พิมพ์ข้อความส่งเข้าไลน์กลุ่มพร้อมทั้งรูปสุดน่ากิน ตำถาดที่ไหนก็มีจ้า แต่ตำถาดไส้อั่วบอกเลยว่าต้องเชียงใหม่เท่านั้นจ้า แล้วเพื่อนทั้งสามของวาดเมษาต่างส่งสติกเกอร์น้ำลายไหลกลับมา ทั้งยังบอกอีกว่าถ้ามาเชียงใหม่เดือนหน้าอย่าลืมพาพวกเธอไปกินด้วยนะ วาดเมษาหัวเราะคิกคักที่หลอกเพื่อนได้ “ทำอะไรอยู่” ภรัณสวมกอดคนรักไว้ในอ้อมกอด “ลูกไปไหนแล้วคะ” “แม่ชวนไปทำเล็บ” อืมลูกของเธอเหมาะเป็นดาราเซเลบเสียจริงทำผมทำเล็บตั้งแต่อายุหกขวบ “แล้วภพเป็นไงบ้าง” “ปู่บอกว่าวงดีขึ้นเยอะ” ลูกสาวเป็นดาราเซเลบเหมือนคุณย่า ส่วนลูกชายก็ไปซ้อมไดร์ฟกับคุณปู่คงจะเป็นนักกอล์ฟอย่างที่ปู่ชอบ
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 50
“กูแค่บอกว่าอย่ามายุ่งกับมึงอีก แค่นั้น ถ้าฟ้าใสฉลาดพอก็น่าจะเข้าใจ” อาชวินเห็นแก่ความสัมพันธ์เพื่อนร่วมสาขาที่เรียนด้วยกันมาหลายปี “แต่เชื่อไหมคนพวกนี้สุดท้ายจะหาเรื่องจนตัวเองเดือดร้อน” ภรัณว่า คนที่ไม่ได้สำนึกจริงสุดท้ายก็หาทางขี้โกงเหมือนเดิม แล้วสิ่งที่ภรัณพูดก็เป็นจริงในหลายเดือนต่อมา ช่องยูทูบช่องทางทำมาหากินของฟ้าใสโดนปิดเพราะดูดคลิปจากคนอื่นมาลง พอโดนรายงานหลายครั้งติดกันสุดท้ายก็โดนปิด บางครั้งบาปกรรมก็ทำงานตามกระบวนการของกฎแห่งกรรม ยิ่งอยู่สูง ยิ่งได้รับผลกระทบเยอะ “เป็นอย่างมึงว่าจริงว่ะ” ธรรนธ์เมื่อรู้ข่าวถึงกับมาคุยกับเพื่อนด้วยความตื่นเต้น “ยูทูบมันต้องมีคอนเทนต์ลงใหม่ตลอด ไม่มีลงใหม่ก็ไม่มีคนตาม แต่คนอย่างฟ้าใสไม่เคยคิดเองจะทำได้ไง สุดท้ายก็เลือกทางไม่ดี คนเราจะทำอะไรให้เจริญก้าวหน้าอย่างน้อยต้องซื่อสัตย์กับตัวเองและผู้บริโภคก่อนไหม” “จริงของมึง” ธรรนธ์เองก็เห็นด้วย เขามีทั้งสวนผลไม้และสวนยางพารา เคยเจอปัญหาการโกงมากมายจากคนงานและพ่อค้า สุดท้ายความชั่วมันก็ปิดไม่มิด เรื่องแดงเมื่อไหร่ก็เตรียมตัวนอนคุกได้เ
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 49
กาลครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน เขารู้ว่าวาดเมษาไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับแซนดี้ และไม่อยากจะฟ้องร้องเรื่องลิขสิทธิ์ แต่ลึก ๆ ในใจของภรัณยังคงรู้สึกเจ็บแทนเมียรักของตัวเอง คนที่ขโมยผลงานของคนอื่น คนที่หลอกลวง ไม่ควรได้รับการยกย่อง ควรจะได้รับบทเรียนเสียบ้าง และสิ่งที่เขาคิดก็เป็นจริง พวกที่เคยทำ อย่างไรเสียวันหนึ่งมันก็ต้องทำ ไม่คิดว่านักสืบของพ่อจะทำงานได้ดีอย่างที่พ่อพูดไว้ “เงา” ไม่ใช่แค่วงการนักเขียน วงการนักแต่งเพลงก็มีเงาเช่นกัน แต่งให้นักร้องดัง ๆ โดยขายให้นักร้องพวกนั้นและใช้เครดิตเป็นของตัวเอง สร้างมูลค่าของเพลงจากความรักและความศรัทธาของแฟนคลับ “คุณรัณแน่ใจนะครับ” ผู้ช่วยถามภรัณอย่างไม่แน่ใจ “แน่ใจ” ไม่คิดว่าสุดท้ายปลาจะฮุบเหยื่อหลังจากอ่อยเหยื่อมาหลายเดือน แซนดี้ใช้นักแต่งเพลงเงาคนนี้มาสามเพลงแล้วและได้รับผลตอบรับค่อนข้างดีถึงจะไม่ดังเปรี้ยงปร้างเท่าเพลงแรกที่เคยขโมยวาดเมษา เพลงที่สี่ภรัณให้นักแต่งเพลงเงายำเพลงจากนักร้องท่านหนึ่ง แซนดี้ไม่มีทางรู้และน่าสงสารที่โปรดิวเซอร์ของเธอเองก็ไม่รู้เรื่องรู้ราวน
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 48
“ม่าย ม่าย” เด็กหญิงตัวน้อยรีบบอกก่อนจะงับเต้าเข้าปาก วัยรู้ความมากแล้วแต่ยังติดเต้านมและน้ำนมของแม่เวลาอยู่บ้าน “แม่จ๋า พ่อจ๋า ดิกกี้มาทางนี้เร็ว” ลูกชายตัวกลมที่วิ่งเล่นจนเหนื่อยวิ่งมาทางพ่อกับแม่ กระโดดกอดคอผู้เป็นพ่อที่นั่งอยู่บนเสื่อกกข้าง ๆ แม่ของเด็กชายที่ยังอุ้มลูกน้อยไว้กับอก เจ้าไทยพันธุ์ทางสีน้ำตาลวิ่งตามเจ้านาย ภาพภพที่อ้วนจ้ำม่ำ เจ้าดิกกี้หมาของเขาก็อ้วนจ้ำม่ำไม่ต่างกัน “โอ้ย โอ้ย ทับพ่อ” ภรัณที่แกล้งล้มลงนอน โดยมีลูกชายล้มทับบนอกและมีเจ้าดิกกี้ที่เข้ามาร่วมวงอีกคน เด็กหญิงวัยสองขวบเมื่อเห็นพ่อกับพี่ชายเล่นสนุกก็รีบปีนลงจากตักของผู้เป็นแม่ล้มทับพ่ออีกคน “แม่ช่วยพ่อด้วย” ภรัณแกล้งโวยวายยื่นมือยื่นไม้หาเมียรักให้ช่วยเหลือ วาดเมษาต้องแกล้งเล่นบทจะช่วยพ่อ เด็กสองคนกับหมาหนึ่งตัวพยายามขัดขวางอย่างสุดกำลัง “ญ่าทับพ่อไว้นะ อย่าให้แม่ช่วยได้” พี่ชายสั่งน้องสาวในขณะที่ตัวเองกำลังทับท้องผู้เป็นพ่อ น้องสาวก็ปีนใช้ตัวพาดอยู่บนอกของพ่อ เจ้าดิกกี้เองก็เหมือนจะรู้ความนอนทับขาของพ่อไว้เช่นกัน “พ่อยอมพาพวกเราไปสวนสัตว์ยังครั
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 47
ยิ่งโดนเขาตอกอัดเธอยิ่งอยากสู้กลับด้วยการกระแทกสวนในบางจังหวะ การกระทำของเธอทำให้ทั้งเธอและเขาร้องครางอย่างไม่อาจห้ามใจ เพราะความเสียวและความสุขกำลังไหลย้อนจากดอกไม้กลางกายของเธอ น้ำแห่งความสุขไหลเปรอะสองขาด้านใน นั่นยิ่งสร้างความสุขให้เธอกับเขามากยิ่งขึ้น “เฮีย...เฮีย” เธอร้องครางเรียกชื่อเขาไม่หยุด ร่างบางสั่นระริกเพราะกำลังจะสุขสม “พร้อมกันเฮียจะแตกแล้ว” เขาบอกทั้งยังกระแทกเข้าหาเธอรุนแรงมากขึ้นกว่าเดิม เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไม่หยุด เธอและเขาพากันจับจูงสู่เส้นทางของความสุข “อา...โคตรดี” คำพูดสุดท้ายของเขาก่อนจะรวบร่างบางให้นอนแอบอิงกันบนโซฟาตัวใหญ่ “ขอบคุณนะคะ ของขวัญรับปริญญารอบนี้โคตรดี” เธอเอ่ยแซวคนที่บอกว่าเหลือแต่หร_ม “เฮียก็ไม่เหลืออะไรแล้ว เงินเธอก็ยึดหมด แม่ก็ให้แต่เธอ เหลือแค่ตัวเท่านั้นแหละที่เฮียจะใช้ปรนเปรอให้เธอได้” คนฟังต้องหัวเราะคิกกับคำพูดของเขา “ไม่เป็นไรหร_มใหญ่ให้อภัยได้” เธอว่าทั้งยังหันมาจับเล่น “เนี่ย เดี๋ยวนี้หื่น” “ก็เฮียชอบ เห็นไหมเนี่ย กระตุกใหญ่เลย แข็งขึ้นด้วย” ว
My Dear เด็กเลี้ยงในนาม ( NC 18+) บทที่ 46
วาดเมษาว่าทั้งยังกอดเขาแน่น เงยหน้ามองเขาพร้อมทั้งจุ๊บคางคู่หมั้นหนุ่ม น่ารัก ความรักที่เธอไม่คิดว่าจะมีจริง จะได้เจอจากผู้ชายที่คิดว่าจะไม่มีวันรักใครจริง บางครั้งความรักก็เข้ามาทักทายเราโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว จากที่เคยวิ่งหาความรัก เรียกร้องจากคนที่เรารักแต่กลับไม่ได้รับกลับ ในวันนี้เธอถึงได้รู้ว่าความรักแท้จริงแล้วเกิดขึ้นในหัวใจของคนสองคนต่างหาก ภรัณผู้ไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะรักผู้หญิงที่ไม่ได้ตรงกับสเป็กเลยสักนิด ขาว สวย หมวย อึ๋มที่เคยมองหา ใครจะคิดว่าวันนี้เขาจะเรียกร้องหากระดานโต้คลื่นที่แบนราบ ความรักที่มีจะก้าวข้ามคำว่ารูปร่างหน้าตา ทุกวันนี้เรียกได้ว่าเขาเปลี่ยนสเป็กไปตามสิ่งที่วาดเมษามี หรือจะเรียกว่าสเป็กของเขาคือวาดเมษานั่นเอง“เหนื่อยไหม” ภรัณรวบบัณฑิตหมาด ๆ มากอด “ไม่เหนื่อย สนุกดี” “จะเหนื่อยได้ไงเนอะ นับเงินไม่หวาดไม่ไหว” ภรัณเอ่ยแซว วันนี้วาดเมษาได้ของขวัญจากทั้งพ่อแม่เขาและแม่ของเธอเป็นเงินหลายบาท เรียกได้ว่าใช้ดาวน์รถได้เลย “เนอะ รวยเลย ว่าแต่เฮียจะให้อะไรหนู” “เฮียจะเหลือแต่ตัวแล้ว เธอ
You may also like
พิษรักผู้ชายอันตราย
อโดนิส5.2K viewsEvil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]
sunshine-day13.3K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว อีโรติก NC25+++
เลดี้ ปลาวาฬ✿13.4K viewsหลงกลรัก คู่หมั้นวิศวะ
ชาไทยเย็น5.5K viewsหลงเธอ ยัยวิศวะตัวแม่
wadee77 2.9K viewsสาวช่างศิลป์กับหนุ่มวิศวะ
จื่อเมา795 viewsเขาว่ากันว่า...หนุ่มวิศวะหล่อโลกละลายคลั่งรักฉัน
mindy101 viewsMy heart ของหวงยัยวิศวะ
J.Jusmin1.9K views
