My heart ของหวงยัยวิศวะ

My heart ของหวงยัยวิศวะ

last updateLast Updated : 2025-10-11
By:  J.JusminCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
28Chapters
2.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

จะผิดไหม ถ้าเพื่อนรักจะกลายเป็นรักเพื่อน “สัญญาได้ไหมวะ ถ้ากูยังไม่มีแฟน มึงก็ห้ามคบใครเหมือนกัน”

View More

Chapter 1

บทนำ

Brett’s POV

Today is the day! My cousin Kaycie is moving in.  I am excited for her to move in with me and three friends.  Kaycie and I are close and have been since we were little.  She is four years younger than me, at 20.  She called me about two months ago, said she needed a change of scenery, and asked if I knew anyone with a spare room she could rent.  I told her I had a spare room that was perfect for her and told her to move here.  I inherited a large house from my grandmother.  It is an older two-story, but the inside has been completely renovated.  It has two master bedrooms, so I told her she could have the upstairs master.  I have the downstairs master bedroom.  I am standing outside with my two friends, who rent one of the other rooms in the house, when the moving truck pulls up and stops.  I see my other cousin Todd leave the driver's side and walk over to us.  I introduce him to the guys.

“Hey Todd, how have you been, man?”  I ask him.

“I have been good working, going to college, and looking after Kaycie.”  He replies

I know something has happened with her recently, but I have never gotten the whole story.  The last time I visited her, I noticed she was more shy and jumpy.  I was worried.  I hope I can get her to tell me what happened to change my cousin.  She was always so outgoing and happy.  That’s when I hear a car pull up.  I watch as she parks her baby blue Mini Cooper in the driveway.  I watch her get out and walk toward us.  She slows down when she notices my two buddies standing by me.  I can almost see the fear in her eyes.   She walks over and gives me a hug.

 “Hey Kaycie, how have you been squirt?”  I ask her.

“Seriously, still using that stupid nickname.  I have been good.”  She says, smiling.

 I hear someone clear their throat and turn to my buddies. I guess I should introduce them.

 “These two here are Darryn and Felipe.  They are also our roommates.”  I tell her.

 “Hi guys, thanks for the introduction, Brett.”  She replies.

I see her smile at the guys, but she is nervous.  I hear Todd telling her it’ll be ok and they won’t hurt her.  The three of us look at each other and wonder why he needs to tell her this.  I look at him, and he tells me I WILL TELL YOU LATER.  Finally, someone is going to tell me what changed my cousin.  I tried to find out from the family when I visited her last, but no one wanted to talk about it.  The four of us carry her bedroom furniture upstairs, and she tells us where she wants it.  Once we get her stuff off the truck, Todd and Felipe take it back to the local moving company.  I noticed that Kaycie kept stealing glances at Darryn, and I smiled.  He is entirely her type.  I hear Felipe and Todd walk back in, and they have dinner.  We stayed up late talking when Kaycie decided that she was going to bed.  We tell her goodnight, and she walks upstairs.  I hear her door shut, and I turn to Todd.

 “Ok, Todd what’s the deal. This is not the Kaycie I remember.”  I tell him

“I am guessing the last time you visited no one told you what happened.?”  He asks

“I nod my head and he lets out a sigh.  He looks at the other guys and I tell him it’s ok to talk in front of them.  I am telling you this so you understand her.  Her last boyfriend abused her mentally and physically.  It was more mental than anything.  He would tell her shit like she was fat and that she wasn’t pretty enough.  Kaycie started dieting and got down to under 100lbs.  No one noticed because it was winter and she was wearing big baggy hoodies and other clothes like that.  They weren’t together that long but it came to a head when she wouldn’t have sex with him and he beat her good and tried to force himself on her.  I thankfully decided to visit unannounced and caught him in the act.  I was with my friend Paul and we ran in and pulled the bastard off of her and beat him good.  We called the police and explained everything when they got there.  Luckily we didn’t get in trouble but he was thrown in prison for domestic violence.  She has not been the same since.  She has finally returned to a healthy weight but her self-esteem and confidence is still shit.”  Todd explained.

I sat there getting more pissed the longer he talked.  That bastard hurt my cousin, and I want to kill him.  I noticed Darryn and Felipe looked pissed as well.  The three of us are the town's bad boys, but we would never hit a woman for anything.  I know this hits somewhat close to home for Felipe.  Felipe tells Todd about his mom and the shit that they went through as kids.  The four of us talked for about another hour and then decided to go to our rooms.  I lay in my bed, thinking of what I was just told.  Hopefully, we can bring Kaycie out of her shell and help her regain her self-confidence and esteem.  I understand why none of the family wanted to talk about what happened.  I am glad Todd told me.  Moving to a new city and state will be a fresh start for Kaycie.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

หมู บิน
หมู บิน
อ่านสนุกชวนติมตามมาก
2026-02-04 09:40:50
0
0
28 Chapters
บทนำ
“ไอ้แว่น นายมาอยู่หน้าห้องทำงานพ่อฉันได้ยังไง”เด็กสาวหน้าตาน่ารักสดใส ตะโกนเสียงแหลมใส่เด็กชายไม่คุ้นหน้า ที่มายืนทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่หน้าห้องทำงานพ่อของเธอมารีน สาวน้อยวัยเจ็ดขวบ ลูกสาวเพียงคนเดียวของทะเลและปลาดาวผู้เป็นเจ้าของรีสอร์ทชื่อดัง เธอไม่เคยเห็นเขามาก่อน แสดงว่าต้องไม่ใช่คนแถวนี้แน่ และด้วยนิสัยแก่นแก้วตั้งแต่เด็ก จึงทำให้เด็กสาวมัดผมเปียทั้งสองข้าง ยกมือเท้าเอวเอียงใบหน้าจ้องมองเด็กชายรุ่นราวคราวเดียวกันอย่างไม่วางตา“เธอเรียกใครไอ้แว่น”เด็กชายคนดังกล่าวเอ่ยอย่างไม่เต็มเสียง หันมาจ้องใบหน้าจิ้มลิ้ม พลางเลื่อนมือขยับแว่นตาขึ้นบนสันจมูก“แล้วตรงนี้มีใครใส่แว่นอีกล่ะถ้าไม่ใช่นาย คิดจะเข้ามาขโมยของใช่ไหม พ่อคะ มีไอ้เด็กที่ไหนไม่รู้มาขโมยของที่บ้านเราค่ะ”มารีนตะโกนเรียกผู้เป็นพ่อซึ่งกำลังคุยธุระอยู่ในห้องทำงานเสียงดังลั่น ทำเอาผู้ใหญ่ด้านในทั้งสองคนต่างตกใจ รีบลุกออกจากเก้าอี้ เดินออกมาหาอย่างเร็วพลัน“ไหนขโมย” ทะเล พ่อของมารีนและเป็นเจ้าของรีสอร์ตแห่งนี้เอ่ยถามลูกสาว“นี่ไงคะ” เธอชี้ไปที่เด็กชายตรงหน้าอย่างมั่นใจ“หนูคงเข้าใจผิดแล้วล่ะ นี่คือลูกชายของลุงเอง” ไต้ฝุ่น หนุ่ม
Read more
ตอนที่ 1 เพื่อนชาย
หนึ่งปีต่อมา“มารีน ลงมากินข้าวได้แล้วลูก เดี๋ยวจะไม่ทันขึ้นเครื่อง” ปลาดาว เอ่ยเรียกลูกสาวที่ยังเตรียมตัวอยู่บนห้องนอนหลังจากกินมื้อเช้าเสร็จทะเลและปลาดาวก็เดินทางไปส่งมารีนที่สนามบิน คราแรกตั้งใจจะไปส่งถึงที่หมาย ทว่าลูกสาวกลับโตแล้วแถมมีความใจกล้าอยากเดินทางด้วยตัวเอง เนื่องจากเคยนั่งเครื่องบินมาแล้วหลายครา เมื่อปรึกษากันแล้วจึงได้ยอมใจอ่อนทำตามที่ลูกร้องขอมารีนไหว้ลาผู้มีพระคุณก่อนจะเข้าไปสวมกอดพ่อและแม่ แล้วลากกระเป๋าเข้าไปนั่งรอขึ้นเครื่องพร้อมกับเพื่อนสนิทอย่างเมษาเครื่องบินได้ลงจอดหลังเคลื่อนตัวอยู่บนท้องฟ้านานกว่าหนึ่งชั่วโมงสามสิบนาที ทั้งสองสาวก็ไปรอรับกระเป๋าสัมภาระ แล้วเดินออกไปหาคนที่บอกว่าจะมารับ“ไอ้วา”ทันใดที่ดวงตาคู่สวยเห็นเศษเสี้ยวใบหน้าของเพื่อนชายก็ยกมือขึ้นโบกไปมาด้วยรอยยิ้มดีใจ พลางส่งเสียงเรียกชื่อสั้น ๆ อย่างคนสนิทกัน“นั่นวายุที่มึงพูดถึงเหรอ” เมษาหันไปถามเพื่อนรักวายุในวัยย่างเข้าสิบเก้าปี ใบหน้าหล่อเหลา สันกรามได้รูป จมูกโด่งเป็นสัน ผิวขาว รูปร่างสูงโปร่ง ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็หล่อและดูดีไม่มีที่ติ แม้ว่าเมษาจะเป็นเพื่อนรักที่เรียนกับมารีนมาตั้งแต่เด็ก แต
Read more
ตอนที่ 2 น้องใหม่
เปิดเรียนวันแรกทั้งสองสาวก็พากันตั้งนาฬิกาปลุกตั้งแต่เช้าตรู่ เนื่องจากตื่นเต้นกับการเป็นน้องใหม่ หลังอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ลงไปหาอะไรกินที่ร้านอาหารแถวคอนโดเพราะยังไม่รู้ที่ทางในมหาวิทยาลัย เกรงว่าถ้าไปฝากท้องที่นั่น คงไม่ทันได้กินข้าวก็จะได้เวลาเข้าเรียนกันเสียก่อน โดยที่เช้านี้มีเพื่อนชายอย่างวายุมารับไปเรียนพร้อมกัน“ขอบใจนะที่มารับ พวกกูไปก่อนนะ”มารีนนั่งเบาะข้างคนขับหันไปเอ่ยขอบคุณเพื่อนชายใจดีที่แวะมารับตรงหน้าร้านข้าว จนกระทั่งรถของเขาขับไปถึงมหาวิทยาลัย ทั้งสามคนก็ได้เวลาแยกย้ายกันเข้าคณะของตนเองแม้ว่ามารีนกับเมษาจะสนิทและเรียนด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก แต่ทว่าสองสาวกลับมีความชอบและความถนัดคนละอย่างสาวสวยอย่างมารีนเลือกเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ดูแล้วก็ไม่ตรงสายกับธุรกิจของครอบครัวแต่อย่างใด พ่อแม่ของเธอนั้นไม่เคยบังคับหรือกดดันให้เลือกเรียนคณะบริหารธุรกิจเหมือนพวกท่านเมื่อครั้งเยาว์วัย ขอเพียงลูกสาวมีความสุขกับการเรียนในสาขาที่ชอบ พ่อแม่ก็พร้อมสนับสนุนเต็มที่เพื่อนรักอย่างเมษา ครอบครัวทำธุรกิจผลิตสื่อโฆษณา จึงเลือกเรียนคณะนิเทศศาสตร์ สาขาการออกแบบดิจิทัล ซึ่
Read more
ตอนที่ 3 ไม่ได้อยากรู้จัก
วันนี้วายุเลิกเรียนเร็วจึงได้แวะเข้าไปใช้บริการที่หอสมุดของมหาวิทยาลัย งานอดิเรกยามว่างของเขานั้นคือการอ่านหนังสือ โดยเฉพาะหนังสือที่เกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์นั้นได้ผ่านตามานับเล่มไม่ถ้วนชายหนุ่มนั่งลงกับพื้น พิงแผ่นหลังแนบชิดผนังสีขาว ใช้เวลาอยู่ในมุมเงียบเพื่อไล่สายตาอ่านทุกประโยคที่พิมพ์ลงบนกระดาษถนอมสายตา เวลาผ่านไปราวสองชั่วโมง โทรศัพท์ที่ตั้งเสียงสั่นเอาไว้ในกระเป๋ากางเกงก็มีการแจ้งเตือนบางอย่างวายุเลื่อนมือลงไปหยิบมือถือขึ้นมาเปิดดู ชื่อที่ปรากฏให้เห็นก็คือเพื่อนสาวของเขาที่ส่งข้อความเข้ามาMarine: กูเรียนเสร็จแล้ว มึงล่ะWayu: เสร็จแล้วเหมือนกันMarine: รออยู่ที่ลานจอดรถใช่ปะWayu: อยู่ห้องสมุดMarine: เดี๋ยวกูไปหาทางด้านมารีนเธอส่งข้อความนั้นออกไป ริมฝีปากสวยก็เผยรอยยิ้มขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะละสายตาจากโทรศัพท์เงยหน้าขึ้นมองเพื่อนในสาขาทั้งสองคน“กลับก่อนนะเว้ย พรุ่งนี้เจอกัน” เธอเอ่ยกับเพื่อนใหม่ที่มีชื่อว่าปอนด์และคูเปอร์หลังจากผ่านช่วงกิจกรรมรับน้องและเข้าเรียนได้สองสัปดาห์ ก็ทำให้มารีนเริ่มสนิทกับเพื่อนที่เรียนสาขาเดียวกัน ซึ่งดวงของเธอก็ยังหนีไม่พ้นเพื่อนผู้ชาย ไม่ใช่ว่า
Read more
ตอนที่ 4 กลั่นแกล้ง
หลังจากเปิดเรียนมาแล้วหนึ่งเดือน ทางมหาวิทยาลัยก็ได้จัดงาน Freshy Game (เฟรชชี เกม) ซึ่งเป็นงานกีฬาของเหล่าน้องใหม่ปีหนึ่งที่จะได้มาร่วมแข่งขัน รวมทั้งยังได้ทำความรู้จักกับเพื่อนนักศึกษาคณะอื่น ๆ ที่อยู่ในชั้นปีเดียวกัน“ไอ้วายุ ลงแข่งบาสกัน”มังกร เพื่อนสนิทในสาขาของวายุเอ่ยชวนขณะกำลังนั่งอยู่ใต้ตึกคณะ ซึ่งเพื่อนของเขากำลังก้มหน้าอ่านหนังสืออยู่ในช่วงหลังเลิกเรียนเขามักจะชวนวายุเล่นบาสเก็ตบอลอยู่บ่อยครั้ง ก็มีทั้งตอบรับบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะขอตัวกลับไปพักเสียมากกว่า ไม่รู้ว่ามันจะรีบกลับไปทำไม“ไม่อยากแข่ง” วายุตอบเสียงเรียบ“อ้าว ทำไมวะ”เพื่อนของเขานั้นเล่นเก่ง แถมยังเคยเป็นตัวตึงในระดับชั้นมัธยม ถ้าไม่ลงแข่งในครั้งนี้ก็เสียดายความเก่งของมันแย่“กูจะสมัครเป็นสตาฟ”“ลองคิดดูอีกทีไหมวะ เพื่อนในทีมต้องการตัวมึงอยู่นะเว้ย”“ขาดกูไปสักคน พวกมึงก็ลงแข่งกันได้อยู่ดี”“ยอมมึงเลยไอ้สัส ไม่เป็นไร พวกกูจะเอาถ้วยมาฝากมึงเอง”มังกรได้แต่ถอนหายใจอย่างคนยอมแพ้ วายุเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น ถ้าเพื่อนบอกไม่ลงแข่ง ถึงเขาจะพูดโน้มน้าวอย่างไรมันก็ไม่ยอมฟัง“ถ้าพวกมึงคว้าที่หนึ่งมาได้ กูจะพาไปเลี้ยง”“ได้แน่นอ
Read more
ตอนที่ 5 เอาคืน
นักศึกษาคนอื่น ๆ ต่างทยอยเดินออกจากสนาม เมษาก็รีบวิ่งเข้าไปหาเพื่อนรักที่นั่งอยู่กับวายุ เธออยากออกจากการแข่งมาดูแลมารีนใจจะขาด แต่ในฐานะนักกีฬาคนหนึ่งจึงไม่สามารถทำตามอำเภอใจได้ นอกจากรอให้การแข่งขันจบลง“เป็นยังไงบ้าง”“ดีขึ้นแล้ว” มารีนเอ่ยตอบเพื่อนรัก ก่อนจะถามกลับ“สองคนนั้นเพื่อนมึงเหรอ”“เปล่า พวกนางเรียนศิลปะการแสดง”แม้จะเรียนอยู่คณะนิเทศศาสตร์เหมือนกันก็จริง แต่เมษาก็ไม่เคยรู้จักกับสองคนนั้นมาก่อนเนื่องจากเรียนคนละสาขา จนกระทั่งได้มาแข่งกีฬาในครั้งนี้แล้วได้อยู่ทีมเดียวกัน“อ่อ พวกมึงไปรอที่รถก่อนก็ได้นะ กูขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึง”มารีนบอกกับเพื่อนรักทั้งสองคน ขณะที่สายตานั้นเหลือบไปเห็นคนที่ตั้งใจทำร้ายเธออย่างแน่นอน กำลังแวะเข้าห้องน้ำในโรงยิม ซึ่งตอนนี้ผู้คนก็เดินออกไปจนบางตามากแล้ว“กูไปเป็นเพื่อน”เมษามองแววตาของมารีนออก เธอรู้ดีว่าเพื่อนเป็นคนไม่ยอมให้ใครมาหาเรื่องอยู่ฝ่ายเดียว คิดว่าคงอยากเอาคืนเป็นแน่ จึงได้พากันเดินไปยังห้องน้ำ ปล่อยให้เพื่อนชายนั่งรออยู่คนเดียวคนที่แวะทำธุระในห้องน้ำเสร็จก็ออกมาล้างมือ แล้วโยเกิร์ตก็เอ่ยขึ้นเพราะคิดว่าไม่มีใครมาใช้ห้องน้ำในเวลานี้
Read more
ตอนที่ 6 ก้าวก่าย
รถหรูของวายุดับเครื่องลงที่ลานจอดรถของคณะ ระหว่างที่เพื่อนสาวทั้งสองกำลังปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากลำตัว ยื่นมือไปเปิดประตูเพื่อก้าวลงจากรถ โทรศัพท์มือถือของเขาก็มีเสียงเรียกเข้าดังขึ้น และเมื่อหยิบขึ้นมาดูก็พบว่าผู้เป็นพ่อเป็นคนโทรเข้ามา“ไปก่อนเลย ป๊าโทรมา”วายุบอกกับเพื่อนสาวขณะที่มารีนลงไปยืนอยู่นอกตัวรถ แล้วก้มมองเข้ามาด้านในห้องโดยสารเพราะเห็นว่าเขายังไม่ตามกันออกมา และเมื่อพวกเธอปิดประตูสนิทและเดินออกไปกันแล้ว เขาก็กดรับสายที่โทรเข้ามาขณะยังนั่งอยู่บนเบาะคนขับ“ครับป๊า”“เรื่องที่ให้จัดการ เรียบร้อยแล้วนะ”หลังจากทราบข่าวจากคณบดีคณะนิติศาสตร์ที่โทรมารายงานด้วยตัวเองว่าจัดการเรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว ไต้ฝุ่นก็รีบโทรหาลูกชายทันทีก่อนหน้านี้วายุได้ยินเสียงโวยวายของพวกผู้หญิงดังมาจากทางห้องน้ำของโรงยิม จึงมั่นใจว่ามารีนต้องไปเอาคืนอย่างแน่นอน แต่ทว่าพอได้ยินถ้อยคำของฝ่ายนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราดว่าจะจัดการเพื่อนสาวของเขา วายุจึงได้สืบเสาะแล้วรู้ว่าพ่อของโยเกิร์ตมีเพื่อนที่ทำงานอยู่ในมหาวิทยาลัย จึงได้ขอให้บิดาของตนออกหน้าช่วยเหลือ อีกอย่างไต้ฝุ่นก็เอ็นดูมารีนไม่ต่างจากลูกสาวจึงยินด
Read more
ตอนที่ 7 ห้องผู้ชาย
ในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ปอนด์ก็ได้นัดเพื่อนมาเที่ยวเล่นที่คอนโด หากิจกรรมสนุกทำคลายเครียด มารีนได้ชวนเมษาไปเป็นเพื่อน ที่จริงก็ชวนวายุด้วยแต่หมอนั่นไม่ยอมมา ก็เลยต้องเรียกรถแท็กซีมากันเองเมื่อเข้าไปในห้อง เจ้าของสถานที่อย่างปอนด์ก็เดินไปเปิดตู้เย็นพร้อมกับหยิบเบียร์ออกมาให้เพื่อนคนละกระป๋อง แต่ว่าพวกเธอก็เพิ่งจะเรียนปีหนึ่งอยู่เลย ยังไม่เคยแตะของมึนเมาเลยสักครั้ง“พวกมึงไปซื้อเบียร์ที่ไหนมา แถวนี้ไม่ขายให้คนอายุไม่ถึงยี่สิบนี่” มารีนเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ“มึงลืมไปแล้วเหรอว่าพี่ชายกูเป็นเจ้าของโกดังขายส่งเครื่องดื่ม” ปอนด์เอ่ยตอบอย่างภูมิใจ“เออ กูลืม”สองสาวนั่งลงตรงโซฟาในห้องนั่งเล่น จากนั้นคูเปอร์ก็นำอุปกรณ์บอร์ดเกมคำต้องห้ามมาอย่างครบเซต ทั้งสี่คนต่างเลือกคำใบ้ที่พิมพ์ลงบนกระดาษคนละใบ แล้วนำไปติดสายคาดตรงหน้าผากที่สวมใส่อยู่บนศีรษะของแต่ละคน โดยห้ามแอบดูคำที่ตนเองได้รับ จากนั้นก็เริ่มเล่นเกมชิงไหวชิงพริบกันสายตาแต่ละคู่จดจ้องไปยังคำใบ้เพื่อหลอกล่อให้เพื่อนเอ่ยคำนั้นออกมา จะได้แพ้และโดนทำโทษด้วยการดื่มหนึ่งกระป๋องให้หมดมารีนได้คำว่านอน เมษาได้คำว่าจับ ปอนด์ได้คำว่าเล่น และคูเปอร์ไ
Read more
ตอนที่ 8 อยู่ดูแล
“ก็เออดิ จะให้เป็นผัวกูหรือไง”มารีนเอ่ยตอบทันควัน ส่งเสียงหัวเราะคิกคักด้วยความมึนเมา ลอบมองไปยังเพื่อนชายที่นั่งลงข้างเธอด้วยสายตาเลิ่กลั่กเล็กน้อย เกรงว่าเขาจะไม่ชอบใจที่เพื่อนของเธอพูดล้อแบบนั้น แต่ดีที่เมษาช่วยพูดขึ้นมาอีกคนว่าเจ้าตัวก็รู้จักวายุเหมือนกัน จึงทำให้ปอนด์และคูเปอร์นั้นยอมเชื่อวายุเป็นคนเงียบขรึม พูดน้อย ทว่าเขานั้นเข้ากับคนอื่นได้ง่ายมากถ้าเต็มใจเปิดรับเพื่อนใหม่ ขณะทั้งสามหนุ่มนั่งกระดกน้ำสีเหลืองมีฟองลงคออย่างไม่มีใครยอมใคร คูเปอร์และปอนด์ที่เป็นคนคุยเก่ง ก็ชวนวายุพูดคุยจนดูเหมือนสนิทกันไปแล้ว“กู ขอไปเข้าห้องน้ำก่อน”มารีนเอ่ยน้ำเสียงยาน รีบลุกออกจากกลุ่มเพื่อนวิ่งไปเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว ผ่านไปเกือบสี่ชั่วโมงที่นั่งดื่มกันตั้งแต่ตอนเธอมา จนตอนนี้ก็ปาไปเกือบสองทุ่ม พอเข้าห้องน้ำได้ก็วิ่งไปย่อตัวลงนั่งอยู่หน้าชักโครก อ้าปากระบายน้ำเมาที่ดื่มไปจนแน่นกระเพาะออกมาเสียงโอ้กอ้ากดังขึ้นอยู่นาน วายุจึงตามเข้าไปดูเนื่องจากเพื่อนสาวไม่ได้ล็อกประตู เขายืนอยู่ทางด้านหลัง โน้มตัวลงแล้วเลื่อนฝ่ามือไปลูบแผ่นหลังของเธอมารีนสะดุ้งเล็กน้อยเหลียวใบหน้ามองคนที่ยืนอยู่ชั่วครู่ เม
Read more
ตอนที่ 9 ค่ายอาสา
หลายอาทิตย์ต่อมา“พี่รหัสมึงมาอีกละ”เสียงของปอนด์ที่นั่งอยู่ตรงข้ามมารีนเอ่ยขึ้น พลางพยักเพยิดใบหน้าไปทางด้านหลังของเธอ ขณะนี้พวกเขาทั้งสามคนกำลังกินมื้อเที่ยงที่โรงอาหารของคณะ ทว่าหนุ่มรุ่นพี่ก็มักจะแวะเวียนมานั่งร่วมโต๊ะด้วยทุกครั้งที่มีโอกาส“กำลังนั่งกินกันใช่ไหมครับ พี่ขอนั่งด้วยนะ”นอร์ทเอ่ยด้วยรอยยิ้ม และไม่ต้องให้คนที่เขาเอ่ยปากถามอนุญาต ชายหนุ่มก็หย่อนก้นลงนั่งข้างมารีนทันทีที่พูดจบ“มาทุกวันไม่เบื่อบ้างเหรอพี่” คูเปอร์เอ่ยถามรุ่นพี่“ไม่หรอก” นอร์ทเอ่ยตอบ ก่อนจะหันไปส่งยิ้มให้กับสาวข้างกายมารีนเห็นแล้วก็ลอบถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ถ้าไม่ติดว่าเป็นพี่สายรหัสคงได้โดนเธอไล่ตะเพิดเหมือนกับคนอื่น ๆ ทั้งที่เธอก็ไม่เคยให้โอกาส แถมยังปฏิเสธทุกครั้งที่เขาชวนไปเลี้ยงข้าว ทว่านอร์ทก็ยังไม่ถือสาและเข้าหาเธอทุกครั้งที่พบเจอกัน“พี่ได้ยินพวกชมรมจิตอาสาจะไปออกค่ายกัน น้องมารีนไปด้วยกันไหมครับ”“ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้ใจบุญขนาดนั้น” หญิงสาวปฏิเสธทันควัน“ลองดูก็ได้นะครับ เผื่อจะติดใจปีหน้าอยากไปอีก พี่เคยออกค่ายปีละสองสามครั้ง ถือว่าได้ไปเที่ยวด้วย” นอร์ทยังคงพูดต่อ“ถ้าพี่อยากไปก็ไปสิคะ ฉันไม่
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status