2

Flashback

Maliwanag ang buong Ashwood Mansion noong gabing iyon.

Puno ng malalakas na tawanan, tunog ng mga basong nag-uumpugan, at tugtog na sumasabay sa mga engrandeng ilaw sa paligid.

Doon ko siya unang nakita.

Nakatayo siya sa hindi kalayuan, may hawak na inumin habang kaswal na nakikipag-usap sa mga bisita. May angking tindig at karespe-respetong dating na agad humila sa paningin ko.

Doon pa lang, maaga nang tumibok ang puso ko para sa kanya.

Si Caleb.

Halos siyam na taon ang tanda niya sa akin.

I was 13 and he was 22 back then.

Pero hindi lang pala ako ang nagnanakaw ng tingin. Habang abala ako sa pagtago ng aking nararamdaman, madalas ko ring mahuli ang mga pasulyap-sulyap niya sa akin. 

Isang simpleng sulyap sa gitna ng maraming tao, isang mapang-unawang ngiti kapag nagkakasalubong ang aming mga mata.

Akala ko noon, nacucutan lang siya sa akin bilang isang nakababatang anak ng isa sa mga Kaibigan ng daddy niya, o isang musmos na nagpapapansin. Pero may kakaiba sa mga sulyap na iyon. 

May lalim at tindi na hindi ko pa maipaliwanag noon. May hint ng paghanga at marahil... pag-ibig.

Habang lumilipas ang mga taon, ang mga sulyap na iyon ay naging mas madalas at mas halata. 

Naging mas mahaba ang mga pag-uusap, mas malalim ang mga koneksyon. At kahit hindi pa kami, alam ko na may espesyal na namamagitan sa amin.

Labing-anim na taong gulang ako noong lihim na naging kami.

Isang rebolusyon ang relasyon namin sa gitna ng pagtatago at pag-iingat, dahil alam naming hindi pa tamang panahon. 

Pilit naming iningatan ang isa't isa mula sa husga ng ibang tao.

At noong nag-labing-walo ako, sa mismong gabi ng debut ko, sa wakas ay naging opisyal ang lahat.

Ipinakilala niya ako sa mundo nang buong pagmamalaki.

Mula noong 16 ako hanggang sa maging 23 years old, pitong taon naming binuo ang buhay at mga pangarap nang magkasama.

Noong 23 ako, 32 na siya, inalok niya ako ng kasal..kaso tumanggi Ako, sinabi kong Saka na, pilit na ngiti kunwari may gusto pa akong gawin pero hindi niya alam ang sikreto ko, kung ano Ang tumatakbo sa isip ko Nung Araw na yun..

Si Caleb, nasa tamang edad na siya para magtatag ng sariling pamilya. Kaya hindi nakakapagtatakang gusto na talaga niyang magpakasal at magkaroon ng anak.

Paulit-ulit niyang ibinubulong sa akin ang pangarap niyang iyon mga pangarap na buong puso ko ring gustong ibigay sa kanya.

Pero hindi iyon nangyari.

At ngayon... 26 na ako.

35 na siya.

Isang lalaking nasa tamang edad na para sa huling yugto ng kanyang pangarap.

Isinandal ko ang ulo ko sa malamig na salamin ng bintana habang nakatingin sa malayo.

Siguro tama lang.

Siguro hindi na ako dapat magulat kung balang araw, mababalitaan ko na lang na magkakaanak o ikakasal na sila ng bago niyang girlfriend. Ang pangarap na limang taon kong sinubukang ibigay sa kanya pero nabigo ako... sa wakas, maibibigay na ng ibang babae.

Lahat sinubukan ko.

Kahit ang mga bagay na delikado, hindi ko na inisip. Sa sobrang desperada kong magkaroon kami ng anak, kinapitan ko ang lahat.

Naalala ko pa noong bumili ako ng maliit na tableta kay Brittany isang kilalang kakilala na nagmamalaking may dalang pampaswerte daw na nakakabuntis. 

Pero ang totoo, ang tabletang iyon ay parang isang uri ng droga. Ilang minuto lang matapos kong inumin, naramdaman ko agad ang biglang pag-init ng buo kong katawan. Isang matinding init na tumakbo sa bawat ugat ko at nagpaatras sa anumang natitirang wisyo sa utak ko.

Nasa study room noon si Caleb, nakatitig sa screen ng laptop at busy sa mga papeles para sa kumpanya.

Hindi na ako nag-atubili. Sa gitna ng matinding init na nararamdaman ko, lumapit ako sa kanya at mabilis na umibabaw sa hita niya, pilit na inilalayo ang atensyon niya mula sa mga ginagawa niya.

Gulat na napatingin sa akin si Caleb, pero bago pa siya makapagtanong, isinuko ko na ang sarili ko sa gabi. Nagtalik kami nang magdamag.

Matapos ang gabi na iyon, nakahiga ako sa tabi niya habang pilit kong hinahabol ang paghinga ko. Nakatitig ako sa kisame, nakahawak ang dalawa kong kamay sa aking tiyan habang si Caleb ay tulog na sa tabi ko at nakayakap sa bewang ko.

I was praying desperately in my head. Sana ito na. Sana gumana.

Pero lumipas ang ilang linggo. Dumating ang regla ko. Walang nangyari.

Wala pa ring baby.

Bawat patak ng dugo noong buwan na iyon ay parang malakas na sampal sa mukha ko, na ipinapaalala sa akin kung gaano ako kabigo.

KASALUKUYAN...

Nabasag ang katahimikan ng silid nang muling tumunog ang telepono ko. Sa pagkakataong ito, pangalan na ni Daddy ang lumabas sa screen.

Huminga ako nang malalim at pinunasan ang mga luhang natitira sa aking pisngi bago ito sinagot.

"Dad?"

"Avianna," bungad ng mabigat at seryosong boses ni Daddy mula sa kabilang linya. 

"Kailangan mong umuwi ng Pilipinas sa susunod na linggo."

Kumunot ang noo ko at agad na nakaramdam ng kaba. 

"Dad, alam mo namang busy ako rito sa Switzerland. Hawak ko ang operations ng resort expansion natin-"

"Hindi pwedeng hindi ka uuwi," mabilis at walang alinlangan niyang putol sa akin. 

"Nalalapit na ang kaarawan ng Lolo Azrael mo. At alam mong gusto ka niyang makita."

Natigilan ako.

Si Lolo Azrael.

Sa lahat ng apo, alam kong ako at si Ayumi talaga ang paborito niya. Palagi niyang ibinubulong sa amin noon kapag binibisita namin siya na kami ang pinaka-espesyal sa kanya, pero palagi rin niyang idinidagdag na, "Atin-atin lang 'to, ha? Huwag mong sasabihin sa Tita Ara mo at magagalit na naman 'yon."

Dahil sa alaala noon, bahagyang lumabas ang ngiti sa labi ko, pero mabilis ding napalitan ng matinding takot. 

Ang pag-uwi sa Pilipinas ay nangangahulugang pagharap sa mundong pilit kong tinatakasan sa loob ng tatlong taon..

"Dad... hindi ba pwedeng magpadala na lang ako ng regalo o mag-video call kay Lolo?" pilit kong pakiusap, humihina ang boses. 

"Hindi ko talaga kayang iwan ang trabaho rito ngayon."

"Avianna, nakikiusap ang lolo mo," mas naging mahinahon pero matigas pa rin ang boses ni Daddy.

"Tumatanda na si Lolo Azrael. Ayaw niyang mag-celebrate nang wala ka. Hindi ito pwedeng tanggihan, anak. Umuwi ka."

Napapikit ako nang mariin. Ang pag-uwi ay ibig sabihin lang ng isang bagay: ang mataas na tsansa na magkalapit o magkasalubong muli ang landas namin ni Caleb at ng bago niyang girlfriend.