บทที่ 4

บทที่ 3

หน้าร้อนไปหมดแล้ว! (เซ็กซี่เล็กน้อย)

หลังจากที่ล้างจานและอุปกรณ์ต่าง ๆ เสร็จแล้ว ก็ได้เข้ามานั่งดูหนังข้างจัสมิน เมื่อหนังจบเขาก็เตรียมตัวทำงานของตัวเองให้ห้องนอน

“จัสมินคะพี่จะไปทำงานในห้อง เราอยากไปดูพี่หรือเปล่าคะ เผื่อเราจะทำด้วยกันในอนาคตไงคะ”

“อยาก ๆๆๆ ว่าแต่งานอะไรเอาตุ๊กตาไปทำได้ด้วยเหรอครับ” เขาแปลกใจมาก มันมีงานที่ให้ตุ๊กตาทำได้ด้วยเหรอเนี่ย ต้องไปศึกษาซะแล้ว ว่าแต่ต้องไปศึกษาที่ไหนอ่ะ

อ๋อ ก็ตามพี่ปัถไปไงล่ะ เจ้าเซ่อเอ๊ย

ร่างโปร่งแสงเคาะหัวตัวเองเบา ๆ

ปรัตถกรอุ้มตุ๊กตากระต่ายเข้าไปในห้องแล้วไปวางไว้หน้าโต๊ะคอม ที่มีการจัดเตรียมทุกอย่างให้เหมาะกับการทำงานของเขาไว้แล้ว

โต๊ะคอมวางอยู่ทางด้านข้างของเตียงบนโต๊ะมีกล้องขนาดใหญ่ตั้งอยู่และมีโน้ตบุ๊กวางอยู่ข้างกัน และมีไมค์ที่เป็นไมค์ ASMR มีเสื้อผ้าที่เตรียมไว้สำหรับการออกกล้องในวันนี้

“น้องรอตรงนี้นะคะ เดี๋ยวพี่เปลี่ยนชุดก่นอนะครับ พี่ต้องถ่ายคลิปไว้ลงพรุ่งนี้”

“โอเคเรารอ”

ร่างโปร่งแสงนั่งอยู่บนโต๊ะคอมข้างตุ๊กตากระต่าย มองไปรอบ ๆ ห้อง เขาไม่ได้เข้ามาในห้องนี้บ่อยนัก เขามักวนเวียนอยู่ข้างนอกมากกว่า เพราะว่าเขาไม่อยากรุกล้ำความเป็นส่วนตัวของเพื่อน ๆ ที่แวะเวียนมาอยู่ แต่วันนี้เขาถือว่าพี่ปัถอนุญาตแล้วนะเพราะเขาชวนเข้ามาเอง

เขามองสำรวจไปทั่วห้อง ห้องนี้ผนังสีขาว และมีห้องน้ำในตัว มีตู้เสื้อผ้าที่ฝังอยู่กับผนังซึ่งเขาไม่รู้ว่าเรียกว่าอะไร เตียงนอนสีเทาเข้มกับผ้านวมสีดำทำให้ห้องนี้ดูเท่ แล้วก็...ขาว เอ้ยย

“พี่ปัถไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องน้ำล่ะครับ เรานั่งอยู่ตรงนี้ทั้งคนนะบัดสีบัดเถลิง” ปัถหันมาทางเขาแล้วค่อย ๆ ติดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำที่หยิบมาสวมใส่คู่กับกางเกงสแล็กสีดำที่พอดีตัว มัน...พอดีเกินไปหรือเปล่าพี่ปัถ

เขาพยายามที่จะไม่มองไปทางพี่ปัถ แต่ความขาวและกล้ามเนื้อที่กระดุมยังไม่ได้ปิดนั้นมันดึงดูดสายตามากเกินไปน่ะสิ ฮื้ออ ทำไงดีจะโดนว่าเป็นผีไม่ดีหรือเปล่า พี่เขาไม่รู้ตัวด้วยเนี่ยว่ามีเราอยู่ในห้อง ฮือออ ปิดตาดีกว่า

“เสร็จแล้วค่ะ เดี๋ยวพี่เตรียมบรรยากาศก่อนนะคะ”

ปรัตถกรเดินไปหรี่แสงไฟในห้องลงและเปลี่ยนเป็นไฟสีส้ม แสงสีส้มทำให้บรรยากาศเปลี่ยนทันที หลังจากนั้นปัถก็เอาเทียนมาจุดไปที่สิ่งที่ลักษณะคล้ายกำยาน เมื่อจุดไปได้ซักพักกลิ่นหอมเริ่มกระจายไปทั่วห้อง

ปัถเดินไปที่เก้าอี้หน้าโต๊ะคอม แล้วเปิดกล้อง

“พี่จะใช้กล้องนี้ถ่ายวิดีโองานของพี่ น้องจะดูพี่จากจอตรงนี้หรือจะมองมาที่พี่ตรง ๆ เลยก็ได้ค่ะ เอาล่ะพี่จะเริ่มแล้วนะคะ ก่อนอื่นพี่จะลงบทก่อน บทก็จะเป็นสิ่งที่พี่แต่งขึ้นจากสถานการณ์ต่างหรือสิ่งที่พี่เจอในวันนั้น จากนั้นพี่ก็จะถ่ายวิดีโอตามบทเลยค่ะหรือบางวันก็มีแค่คลิปอย่างเดียว อย่างวันนี้บทที่พี่ลงก็จะเป็น...”

“ตัวเล็กคะ มาใกล้ ๆ พี่หน่อยค่ะ หนูจะยืนมองพี่อย่างนั้นเหรอคะ”

“มองขึ้นมาหน่อยดีไหมคะ ตาหนูจะไม่เงยขึ้นมาสบตาพี่หน่อยเหรอคนดี”

“ขยับมาสิคะ มาลองจับดู ลากมือของหนูจากอกพี่ ลงมาที่หน้าท้อง แล้วก็ลงมาที่ที่หนูจ้องอยู่แบบนี้ดีไหมคะ”

“สอดมือเข้าไปสิคะ จับมันสิ มันคงอยากเล่นกับหนูนะ ไม่งั้นมันคงไม่แสดงตัวออกมาจนแน่นกางเกงพี่ไปหมดแบบนี้หรอกค่ะ”

“อย่างงั้นแหละค่ะ เอามันออกมาสิคะ ให้มันออกมาเจอหนูหน่อยเร็ว”

“อย่ามัวแต่หน้าแดงสิคะ ขยับมือไปด้วย อ่า ดีค่ะ อย่างนั้นเลยค่ะ หนูจะใช้ปากหนูช่วยด้วยก็ได้นะคะ ลองเลียดูไหม มันอาจไม่ได้เย็นเหมือนไอติมรสโปรดของหนู แต่พี่ว่ารสชาติน่าจะถูกปากหนูนะคะ”

“อืออ อย่างนั้นแหละค่ะ หนูคะ พี่ขอดันเข้าไปในปากหนูหน่อยนะคะ นิดนึงนะคะ อ้ากว้าง ๆ ค่ะ เดี๋ยวมันเข้าไม่หมดนะ”

“ขอโทษนะคะ พี่ขอกระแทกหน่อยนะคะ หนูเปิดคอกว้าง ๆ พี่ไม่อยากให้หนูสำลัก อ่า อย่างนั้นค่ะ อื้อ สบตาพี่ค่ะ พี่กำลังจะเสร็จเพราะปากหนู อ่าส์ หนูชอบไหมคะ อื้มมม อ่าส์ พี่แตกแล้วค่ะ ตะ แตกแล้ว”

“หนูกลืนลงไปหมดเลยเหรอคะ หนูทำแบบนี้ มันจะแข็งขึ้นมาอีกรอบนะคะ คนดี”

ปัถคลิกโพสต์บทลงในแพลตฟอร์มที่คนส่วนใหญ่ที่อยู่ในแพล็ตฟอร์มนี้จะมีการลงโพสต์แบบสิบแปดบวกเป็นทั้งคลิป โพสต์หรือรูปภาพ บางคนเป็นคลิปที่เห็นทั้งหมด ลงคู่ลงเดี่ยว หรือจะเห็นแค่พอเซ็กซี่

แบบที่เขาลงจะเป็นโพสต์และคลิปบ้าง ซึ่งคลิปของเขาก็จะสวมบทบาทตามบทที่ลง แต่เขาจะไม่ได้ลงบ่อยเพราะไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน ลงตามความพอใจของตัวเอง ที่สำคัญเขาไม่ได้เปิดหน้า หรือถ่ายให้เห็นทั้งหมด ส่วนใหญ่จะเห็นจากคอลงมาจนเกือบเห็นส่วนกลางกายของเขาเท่านั้น

ร่างโปร่งแสงชะโงกหน้าไปดูที่โน้ตบุ๊ก จากนั้นผิวหน้าที่ขาวซีดก็มีความแดงขึ้นมาเล็กน้อย เขาแปลกใจที่หน้าเขามีความรู้สึกร้อน ๆ นิดหน่อย เขาไม่เคยมีความรู้สึกมาก่อนตั้งแต่เขานั้นอยู่ที่นี่

“พะ.. พี่ปัถ เรา เรา อ่านไม่ออกอ่ะ” ร่างโปร่งแสงแสดงความอายออกมาอย่างชัดเจน หน้าเห่อร้อนด้วยความเก้อเขินที่ตัวเองไม่สามารถอ่านได้ ทั้งที่อีกฝ่ายไม่รู้ด้วยซ้ำ

“หึหึ เดี๋ยวพี่ถ่ายคลิปต่อ เรารอดูนะคะ”

ตื้ดดด ตื้ดดด

เสียงสั่นของโทรศัพท์มือถือของปรัตถกรดังขึ้นมาก่อนที่ปัถจะกดบันทึกวิดีโอ เมื่อเห็นชื่อคนที่โทรมาเขาจึงกดรับสาย

“สวัสดีครับป๊า พ่อ เดี๋ยวผมขอต่อกับโน้ตบุ๊กก่อนนะครับ จะได้เห็นภาพกว้าง ๆ”

หลังจากที่รับสาย หน้าพ่อและป๊าของเขาก็โผล่เข้ามาในหน้าจอโทรศัพท์ เขาจึงจัดการเชื่อมต่อกับโน้ตบุ๊กเพื่อให้เห็นหน้าพ่อกับป๊าชัด ๆ

[สวัสดีครับ ว่าไงเราเจอแล้วเหรอ]

“เจอแล้วครับป๊า” เขาตอบยิ้ม ๆ “นี่น้องจัสมินครับ จัสมิน คนเสื้อขาวนั้นป๊าพี่ เสื้อดำพ่อของพี่เองครับ” เขาหยิบตุ๊กตากระต่ายมาหน้ากล้องพร้อมแนะนำให้กับพ่อและป๊าให้รู้จัก

“สวัสดีครับคุณพ่อพี่ปัถ สวัสดีครับคุณป๊าพี่ปัถ”

[สวัสดีครับจัสมิน]

[สวัสดีหนูจัสมิน น่ารักจังเลยเรา เรียกแค่พ่อกับป๊าเหมือนพี่ปัถเขาก็ได้นะลูก แล้วนี่พี่ปัถยังไม่บอกน้องเหรอลูก] ป๊าเอ่ยถามขึ้นมา เมื่อเห็นว่าลูกชายหยิบตุ๊กตามาคุยกับพวกเขา

“ยังไม่ได้บอกครับ แบบนี้น่ารักดี เลยยังไม่ได้บอก”

[ระวังเถอะเขารู้แล้วเขาจะโกรธเอาน่ะ] พ่อเขาเอ่ยแซว

“อีกไม่นานหรอกครับ เดี๋ยวก็บอกแล้วครับ อยากเรียกชื่อน้องเป็นภาษาไทยมากกว่า”

[แล้วเราเป็นไงบ้างครับ ย้ายไปอยู่ห้องใหม่ เมื่อกี้ป๊าโทรหาน้องปรีมา รายนั้นตื่นเต้นใหญ่เลยได้อยู่คนเดียว ดูน้องด้วยเผื่อแอบพาหนุ่มเข้ามา] ปรีดิวัฒน์ หรือปรีคือน้องชายของเขาเอง ตอนนี้น้องพึ่งเข้าปีหนึ่งเลยย้ายมาอยู่คอนโด ที่สำคัญเจ้าตัวดีนึกยังไงอยากเข้าวงการก็ไม่รู้เล่นซีรี่ส์เรื่องแรกก็ดังขึ้นมาซะอย่างนั้น

“ถ้าเขาพาเข้ามาก็มีคนเดียวเท่านั้นแหละครับ หึหึ”

[แล้วเราน่ะเป็นยังไงบ้าง แต่งตัวหล่อ ทำงานเหรอตัวแสบ]

“ก็ดีครับป๊า ห้องน่ารักดี หอมด้วย เมื่อกี้กำลังจะทำงานน่ะครับ แต่ป๊ากับพ่อโทรเข้ามาก่อน แล้วพ่อยังเรียกผมว่าตัวแสบอีกเหรอครับ ผมโตแล้วนะ”

[ป๊ากับพ่อโทรมากวนหรือเปล่าลูก]

“ไม่กวนหรอกครับ อยากแนะนำน้องให้รู้จักพอดี”

[งั้นเดี๋ยวพวกเราวางก่อนละกันครับ ไปก่อนนะครับจัสมินยินดีที่ได้รู้จักนะครับ]

[ไปแล้วไอ้แสบ ไปแล้วนะหนูจัสมิน โชคดีลูก]

“สวัสดีครับป๊า สวัสดีครับพ่อ”

“สวัสดีครับ” ร่างโปร่งแสงยกมือไหว้บ้างแม้ผู้ใหญ่ทั้งสองท่านจะไม่เห็น

เมื่อสายตัดไป ร่างโปร่งแสงก็ได้แต่นั่งคิดกับตัวเอง ว่าครอบครัวนี้คุยกับตุ๊กตากันทุกคนเลยเหรอ สงสัยเขาจะเลี้ยงกันมาแบบนี้

“แปลกนะครับ ทุกคนคุยกับตุ๊กตาเป็นตุเป็นตะไปหมดเลย”

“หึหึ ฮะฮ่าๆๆๆๆ” ร่างสูงหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้กับความน่ารักของร่างโปร่งแสง

TBC.