Chapter 3

Saglit na hindi kumibo si Mike.

Hindi alam ni Ylaine kung naantig ba ito sa sinabi niya o lalo lamang itong nainis. Ngunit sa unang pagkakataon, hindi agad ito sumagot ng pagtanggi.

"Fine."

Napatingin siya rito.

"What?"

"I said fine. I'll go with you tomorrow, and I'll give the sample. But don't expect anything else from me."

Hindi makapaniwala si Ylaine sa narinig.

"You're serious?"

Mike let out an irritated sigh.

"Don't make me change my mind."

Agad na napangiti si Ylaine kahit may luha sa kanyang mga mata.

"Thank you, Mike. Thank you so much."

"Whatever. Just make sure this is the last time you're asking me to do this."

Tumango siya, kahit masakit marinig ang mga salitang iyon.

"Okay. I promise."

Hindi niya alam kung matutupad ba talaga ang pangako niyang iyon. Ang alam lang niya, sa wakas ay pumayag si Mike na subukan ulit.

Para kay Ylaine, sapat na muna iyon.

Pagbalik niya sa kwarto, agad niyang kinuha ang cellphone at nag-message kay Scarlett.

Ylaine: Scarlett, he agreed. Mike will come with me tomorrow.

Ilang segundo lang ang lumipas bago sumagot ang kaibigan.

Scarlett: Are you sure? I don't want you getting hurt again.

Ylaine: I'm sure. This will be my fourth and last attempt. I just want to give it one final chance.

Scarlett: Okay. I'll prepare everything. See you tomorrow.

Niyakap ni Ylaine ang cellphone sa dibdib at napangiti habang nakatingin sa kisame.

Bukas, muli niyang susubukan na abutin ang pangarap na matagal na niyang ipinagdarasal.

***

Maagang nagising si Ylaine kinabukasan. Halos hindi siya nakatulog nang maayos dahil sa sobrang kaba at saya. Sa wakas, pumayag na rin si Mike na samahan siya sa clinic ni Scarlett.

Hindi niya alam kung ano ang nagbago sa isip ng asawa niya, pero ayaw na niyang magtanong. Ang mahalaga, sa pagkakataong ito, hindi na siya mag-iisa.

Pagbaba niya sa kusina, nadatnan niya si Mike na umiinom ng kape habang may binabasang dokumento sa cellphone nito.

"Good morning," bati niya habang maingat na inilalapag ang isang tasa ng kape sa harap nito.

Tumingin si Mike sa kanya bago ibinalik ang atensiyon sa cellphone.

"Let's go. I don't want to waste my time."

Bahagyang nawala ang ngiti ni Ylaine, pero agad din niyang pinilit na ngumiti ulit.

"Okay. I'll just get my bag."

Hindi na siya nagtanong kung kumain na ba ito o kung gusto nitong mag-almusal. Alam niyang kahit anong gawin niya, hindi naman magbabago ang pakikitungo sa kanya ng asawa.

Pero ngayong araw, pinili niyang maging masaya kahit sandali.

Pagdating nila sa clinic, agad silang sinalubong ni Scarlett.

"Finally! You brought him with you."

Napatingin si Mike kay Scarlett.

"Don't make it sound like I volunteered. I have other things to do."

Napailing si Scarlett, pero hindi na siya nakipagtalo.

"Fine. At least you're here. Come with me. I need to explain the procedure and the requirements before we proceed."

Sinundan nila si Scarlett papunta sa consultation room.

Umupo si Ylaine sa tabi ni Mike habang inilalatag ni Scarlett ang mga dokumentong kailangan nilang basahin at pirmahan.

"Since this will be your fourth attempt, I want to make sure that both of you understand everything," paliwanag ni Scarlett. "Ylaine's results are normal. The next step is to obtain and prepare the sperm sample before the insemination."

Napayuko si Ylaine. Alam niyang hindi komportable si Mike sa ganitong usapan, kaya hinawakan niya nang bahagya ang kamay nito.

"Thank you for agreeing to this," bulong niya.

Agad na binawi ni Mike ang kamay niya.

"Don't thank me yet. I'm only doing this so you'll stop bringing it up."

Naramdaman ni Ylaine ang sakit sa sinabi nito, pero pinili niyang manahimik.

Sanay na siya.

Matapos ang ilang paliwanag, ibinigay ni Scarlett kay Mike ang mga kinakailangang instruction para sa sample collection.

"Mike, the clinic staff will guide you through the process. Once the sample is collected, it will be properly labeled and checked before it is prepared for the procedure."

Tumango si Mike at tumayo.

"I'll get this over with."

Bago ito lumabas, muli siyang nilingon ni Ylaine.

"Mike?"

"What now?"

"Thank you," ulit niya, halos pabulong. "You don't know how much this means to me."

Sandaling tumitig si Mike sa kanya. May kung anong emosyon na dumaan sa mukha nito, pero agad din iyong nawala.

"Don't expect anything from me."

Pagkatapos ay tuluyan na itong lumabas.

Naiwan si Ylaine na nakatingin sa pintuan habang pilit na pinipigilan ang luha.

Lumapit si Scarlett at umupo sa tabi niya.

"Ylaine, are you sure you want to keep doing this?"

Napatingin siya sa kaibigan.

"What do you mean?"

"You know what I mean. You keep trying to build a family with a man who doesn't even want to be part of your happiness."

Napailing si Ylaine.

"He's my husband, Scarlett. Maybe he just needs time."

"Three years, Ylaine. Three years na kayong kasal. Gaano pa ba kahaba ang time na kailangan niya?"

"I know that naman, pero naniniwala ako na darating din yung araw na mamahalin niya ako gaya ng pagmamahal ko sa kanya."

"Ylaine, wake up! He still treats you like you're a burden."

Napayuko si Ylaine. Wala siyang maisagot dahil alam niyang totoo ang mga sinasabi ni Scarlett.

Pero mahal niya si Mike.

At sa kabila ng lahat, umaasa pa rin siyang balang araw ay matutunan din nitong mahalin siya.

"Please, Scarlett. Just let me try one more time."

Napabuntong-hininga ang kaibigan.

"Fine. But promise me one thing. Whatever happens after this, don't forget yourself just because you love him."

Tumango si Ylaine.

"I promise."

Hindi niya alam kung matutupad niya ang pangakong iyon.

Samantala, sa kabilang bahagi ng clinic, isang nurse ang nag-aasikaso ng mga sample na nakolekta sa laboratory.

Makalipas ang ilang sandali, bumalik si Mike sa consultation room.

"Done," malamig niyang sabi.

Agad na tumayo si Ylaine.

"Really?"

"Yes. Can we leave now?"

Tumingin si Scarlett sa kanya.

"We still need to finish the preparation and confirm the sample details before the procedure."

"Then do it," sagot ni Mike. "I have a meeting."

Napatingin si Ylaine sa asawa.

"You can go if you need to. I can stay with Scarlett."

Saglit siyang tinitigan ni Mike bago tumango.

"Good. Call me when you're done."

Wala man lang itong sinabing good luck o nagtanong kung natatakot ba siya.

Umalis si Mike na parang wala lang ang lahat.

Pinanood siya ni Ylaine hanggang sa tuluyang mawala sa paningin niya. Pagkatapos ay huminga siya nang malalim at bumalik sa upuan.

"At least he came," sabi niya, pilit na pinapagaan ang sarili.

Hindi na siya kinontra ni Scarlett. Ilang sandali pa, inihanda na ang lahat para sa procedure. Ipinaliwanag ni Scarlett ang mga susunod na hakbang at tiniyak na komportable si Ylaine.

"Are you ready?" tanong nito.

Maya-maya, inihanda na si Ylaine para sa procedure. Ipinaliwanag ni Scarlett ang mga hakbang at tiniyak na komportable siya bago simulan ang insemination.

Habang nakahiga, nakapikit si Ylaine at mahigpit na magkahawak ang mga kamay.

Please, she prayed silently. Please let this work. I don't ask for much. I just want to have a child.

Nang matapos ang procedure, tinulungan siya ni Scarlett na makaupo ng maayos.

"Everything is done. Now we wait," sabi nito.

Ngumiti si Ylaine kahit kinakabahan pa rin.

"I hope this is the last time I'll have to go through this."

"I hope so, too," sagot ni Scarlett. "But whatever happens, we'll face it one step at a time."