FAZER LOGINNagulat sina Marco at Jessa nang mapansin nilang tahimik na nakaupo si Romy sa isang sulok ng bahay. Namumula ang mga mata nito at halatang kagagaling lang sa pag-iyak. Nagkatinginan ang magkapatid."Kuya... bakit umiiyak si Tito Romy?" pabulong na tanong ni Marco.Napakamot si Jessa."Hindi ko rin alam."Dahil likas na mausisa, dahan-dahang lumapit si Marco kay Romy."Tito... bakit po kayo umiiyak?"Napapitlag si Romy. Mabilis niyang pinunasan ang gilid ng kanyang mata at pilit na ngumiti."Ha? Ako? Hindi ah! Sino'ng umiiyak?"Napangiwi si Marco."E namumula po ang mata ninyo. Pati ilong ninyo."Lumapit din si Jessa."Oo nga! Tito, parang hinog na kamatis ang ilong ninyo."Napahawak si Romy sa sariling ilong."Aba, ito? Hindi dahil umiyak ako. May sipon lang ako. Kapag may trangkaso, namumula talaga ang ilong."Sabay na tumango ang magkapatid."Ahhh... gano'n pala."Napabuntong-hininga si Romy. Mabuti na lamang at naniwala ang mga bata."Sige, mamaya tatawagan natin ulit ang Daddy ni
Dahil sa mga nasabi ni Scarlett, nataranta si Rafael. Alam niyang kapag nagpatuloy si Scarlett sa pagsasalita, baka magsimulang magduda ang ama nito. Agad niyang binawi ang sinabi."Ah... ang ibig kong sabihin, Scarlett... marami nang trabaho si Joshua sa bahay. Siya ang tumutulong kina Mang Berto at Manang Flor sa lahat ng gawain. Kung gagawin mo pa siyang bodyguard, kawawa naman siya. Mas mabuti pang kumuha na lang tayo ng propesyonal na bodyguard."Umikot ang mga mata ni Scarlett. Halatang-halata niyang palusot lang iyon ng asawa."Tama na. Pagod na ako."Tumalikod siya at saka tumingin kay Joshua."Joshua, puwede ka nang magpahinga. Salamat sa pag-aalaga mo sa akin ngayong araw."Ngumiti siya nang matamis."Maraming salamat."Tumango si Joshua."Opo, Ma'am."Papalakad na sana siya patungo sa kanyang silid nang biglang umalingawngaw ang malamig na boses ni Mr. Arnulfo."Sandali!"Natigilan si Joshua. Dahan-dahan siyang lumingon. Matalim ang tingin ng matanda habang sinusukat siya m
Samantala, sa mansyon nina Rafael, matagal nang naghihintay si Mr. Arnulfo sa pag-uwi ng kanyang anak. Alam niyang lumabas si Scarlett kasama si Joshua, ngunit ang hindi niya inaasahan ay ang pagdating ni Rafael na may makapal na benda sa ulo.Nagulat siya."Ano'ng nangyari sa'yo?" agad niyang tanong.Malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ni Rafael bago siya nagpanggap na kaawa-awa."Si Scarlett ang may gawa nito, Pa.""Dahil lang ayaw kong payagan siyang lumabas kasama ang katulong na iyon.""Sa tingin ko kasi, hindi tamang ang isang mayamang ginang ay gala nang gala kasama ang sariling katulong... kahit kasama pa sina Marisol at Edi."Sinadya ni Rafael na pagaanin ang kanyang tono upang makuha ang simpatya ng biyenan. Sa totoo lang, iisa lang ang gusto niya, mapaalis si Joshua sa buhay ni Scarlett. "Ganito na siya simula nang bumalik si Joshua," malungkot niyang dugtong."Hindi ko alam kung anong ginawa ng lalaking iyon sa asawa ko.""Parang binago niya si Scarlett.""Nakakata
"Sige na, Ed. Ituloy mo na ang pagmamaneho, pero huwag masyadong mabilis. Dahan-dahan lang. Hindi naman tayo nagmamadali. Gusto ko lang na makauwi agad si Joshua," utos ni Scarlett, dahilan upang makaligtas si Edi sa nagbabadyang galit ni Joshua."Copy, Ate!" masiglang sagot ni Edi.Agad niyang pinatakbo ang sasakyan sa tamang bilis ayon sa bilin ng kanyang hipag. Hindi nagtagal, biglang tumunog ang cellphone ni Marisol.Si Rafael ang tumatawag.Mukhang nakauwi na ito matapos ang nangyari sa kanila ni Scarlett. Nagkataon ding nasa bahay si Mr. Arnulfo upang dalawin ang kanyang buntis na anak."Hello, Kuya Rafael?" bati ni Marisol.Napalingon ang lahat, lalo na si Scarlett na agad kinabahan."Nasaan na kayo? Nasaan ang Ate mo?" diretsong tanong ni Rafael."Kasama ko si Ate Scarlett. Pauwi na kami. Ikaw, Kuya? Kumusta ka? Ayos ka lang ba?" nag-aalalang tanong ni Marisol."Nasa bahay ako. At bakit parang mas concern ka pa sa akin? Hindi ba't mas kinakampihan mo ang hipag mo?" malamig nit
Bahagyang ngumiti si Scarlett habang nakasandal sa dibdib ni Joshua.Kahit mabilis ang takbo ng sasakyan at paminsan-minsan ay napapapitlag siya sa bawat liko at preno ni Edi, unti-unti namang nawawala ang kanyang kaba.Sa loob ng mga bisig ni Joshua, pakiramdam niya ay ligtas siya. Hindi niya maipaliwanag kung bakit, pero sa tuwing kasama niya ang binata, tila kusang nawawala ang lahat ng kanyang takot.Samantala, sa harapan, hindi sinasadyang masulyapan ni Edi ang repleksiyon nilang dalawa sa rearview mirror. Napailing siya habang palihim na napapangiti.“Grabe talaga si Boss...Unti-unti nang nahuhulog si Ma'am Scarlett. Hindi nakapagtatakang ganito ang epekto niya. Kapag naramdaman na ng isang babae ang pag-aaruga at yakap ni Boss... mahirap nang makalimot.”Naalala pa niya ang dating nobya ni Rodolfo. Hindi rin ito agad nakapag-move on matapos silang magkahiwalay.“Pero kapag nalaman ni Mr. Arnulfo ang katotohanan na si Joshua ang tunay na Rodolfo Orlando at siya rin ang ama ng ka
Matapos bahagyang humupa ang pagduduwal ni Joshua, nagpasya na silang umuwi. Pagdating nila sa sasakyan, nauna nang naghihintay sina Marisol at Edi. Nang makita ni Edi ang mukha ni Joshua, agad siyang napakunot-noo.Namumutla pa rin ito at halatang nanghihina."Boss... nagsuka na naman kayo?" tanong niya, hindi maitago ang pag-aalala.Mahinang tumango si Joshua. Wala na siyang lakas para magsalita. Napansin din iyon ni Marisol.Kanina lamang ay matatag pa ang tindig nito, pero ngayon ay tila lupaypay na parang basang tela."Naku naman, Joshua," sabi niya. "Dahil lang sa amoy ng pagkain, ganyan ka na? Baka naman nausog ka lang o inatake ng hangin."Napailing si Edi."Hindi lang simpleng hilo 'yan, Love."Napatingin si Marisol."Kung hindi, ano?"Mahina ang boses ni Edi habang sumulyap kay Scarlett."Parang... nadadamay siya sa pagbubuntis ni Ma'am Scarlett.""Iyon bang parang nararamdaman din niya ang sintomas."Biglang napangiti si Marisol."Tama nga!""Naalala ko noong una pa lang si
Hindi namalayan ni Scarlett na nakasandal na pala siya sa dibdib ni Joshua. Mukhang komportable siya, na para bang nakalimutan niyang kasama niya lamang ang isang kasambahay.Dahan-dahang hinaplos ni Joshua ang braso ng babae upang pakalmahin ito. Alam niyang pareho sila ng sitwasyon—napipilitang g
Dahan-dahang iminulat ni Scarlett ang kanyang mga mata.Pakiramdam niya ay bahagyang gumaan ang ulo niya matapos ang ilang minutong masahe. Ngunit nang mapansin niyang nakapatong pa rin ang mga kamay ni Joshua sa kanyang balikat, agad siyang napatuwid ng upo at marahang inalis ang mga iyon.Bahagya
Nang tuluyang magsara ang pinto, huling beses na nasilayan ni Scarlett ang mukha ng kanyang asawa bago siya maiwang mag-isa kasama si Joshua.Huminga siya nang malalim.Sa kaibuturan ng kanyang puso, ayaw niyang mapunta sa ganitong sitwasyon. Ngunit dahil sa labis niyang pagmamahal kay Rafael, naga
Mabilis na naglakad si Joshua palapit kina Rafael at Scarlett.Sa bawat hakbang niya, may mga taong napapalingon. Hindi niya iyon napapansin, pero para sa iba, mahirap paniwalaan na ang lalaking iyon ay isang simpleng kasambahay lang.Ngayong gabi, ibang-iba ang itsura niya. Maayos na ang buhok niy







