登入Inabot ni Ronalyn ang kamay upang punasan ang mga luha ni Nixie, habang ang sarili nitong mga mata ay nagbabadya na rin ng pag-iyak.“Christian always pretends to be serious, so rigid with everyone, but the truth is…his heart is the softest,” she said.“Sinasabi ko ‘to sa ‘yo hindi para paiyakin ka, but to tell you that even after a failed marriage, don’t lose your capacity for feelings. If someone loses their capacity for feeling, they're no different from a walking corpse.“You have to be like someone who has repeated an experiment thousand of times. Even if you fail, you have the courage to start over.”Bahagyang tumango si Nixie habang mamula-mula ang mga mata.“Sige na. Iiyak mo na ‘yan. Mabuti ang umiyak, ngunit huwag ka nang iiyak mamayang gabi, dahil baka mamaga ang mga mata mo bukas." Pinisil ni Ronalyn ang pisngi ng dalaga, bago unti-unting bumagsak ang ekspresyon ng kanyang mukha. "Napakapayat mo na, halos wala na akong mapipisil sa 'yo. You need to eat more."Natawa si Nix
Sa hapon, muling nakatanggap si River ng message mula kay Nixie patungkol sa kanyang klase, na nagpagaan nang husto sa kanyang kalooban.Actually, kasalukuyang nakatayo si Nixie sa hardin ng mga Nueva, nakayuko habang pinapasuotan ng mga alahas ng kanyang Tita, na siyang nag-uutos sa kanya na lumingon upang makita ang kabuuang epekto niyon.Her Tita was low-key and rarely wore jewelry, but that didn't mean she didn't have any."Ang mga alahas na ito ay binili para sa akin ni Christian noong nasa middle age na siya. Noong kabataan ko, maliliit na gold beads muna ang binibili niya, tapos naging mga gold bar nang maglaon. One day he suddenly brought me a whole set of jewelry, saying that now everyone wears gemstones and diamonds, and doesn't wear gold much anymore."Tumingin si Ronalyn kay Nixie na masunuring nakatayo at tumango. "Mas bagay ka talagang magsuot ng mga perlas. Pearls go perfectly with embroidered lace dresses. You'll wear this pearl set that day.""Sige po." Nakahinga nang
Maghapon na sinamahan ni River si Tania sa pagsa-shopping, binili ang lahat ng magustuhan nito mula ulo hanggang paa, at nagsilbi pa bilang tagabitbit ng mga pinamili.Sa tuwing nauuhaw si Tania, inaabutan siya ni River ng tubig. Sa tuwing sumasakit ang mga binti nito, minamasahe iyon ni River. At nang tuluyan nang mapagod at ayaw nang maglakad ni Tania, binuhat siya ni River nang pasan sa kanyang likod patungo sa bago nitong tahanan.Matapos siyang iupo sa sofa, tumingin si Tania sa itaas at hinalikan ang gilid ng labi ng lalaki. "Thank you for your hard work today, Rev."Inabot ni River ang kamay niya at marahang hinaplos ang buhok ng dalaga. “Take a shower and get some rest.”Napatigil si Tania; alas-syete pa lamang ng gabi. "Rev, aalis ka na ba?""Maghapon na akong nasa labas." Sinulyapan ni River ang kanyang relo.Alas-siyete y medya na ng gabi. Uuwi siya nang saktong alas-syete y medya, at paniguradong pauwi na rin si Nixie sa mga oras na ito.He picked up his coat and draped it
Nakipagkita si Nixie sa taong bumili ng course sa ganap na alas-otso y medya ng umaga sa isang coffee shop na malapit sa institusyon, dahil magsisimula ang unang klase sa alas-nuwebe.Napatigil ang babae nang makita siya. She hadn't expected her to be dressed so simply, yet possess a unique charm, like a pearl covered in dust. Perhaps all she needed was a change of clothes and some light makeup.Napansin ni Nixie ang mapanuring tingin ng babae kaya nagtanong siya, "May problema ba?""Wala naman po." Patuloy pa rin ang pagtitig ng babae sa kanya, iniisip na napakaganda ng boses nito, at ang kanyang kalmado at hindi nagmamadaling kilos ay nagbibigay ng pakiramdam na tila ba isang payapang dagat.“Ako nga po pala si Jenna Suarez.”“I’m Nixie Montero.”"Your requirement is that I must wear a mask throughout the course and identify myself as you, right?" paglilinaw ni Jenna. “Walang problema roon. Pero mukhang kailangna ko ring ilugay ang buhok ko. Magkaiba ang kulay ng buhok natin, pero h
Nixie shushed her, nagpapahiwatig na hindi dapat ipagkatlat ang tungkol sa bagay na ‘to.Wesly made a zipper-like gesture with her lips, but then, as if remembering something, turned to look at Luis’ private office."Hindi naman siguro narinig ni kuya, 'di ba?"Tumingin si Nixie sa gawi ng opisina. Abalang-abala si Luis sa kanyang mga gawain at mabilis na nagpipirma ng mga dokumento. Pagkalipas ng sampung minuto, lumabas na ito.“If you haven’t finished, continue this weekend.”Sinara niya na ang document. Sa katunayan ay tapos na siya. “Okay.”Nag-ayos na rin ng mga gamit si Wesly habang nagtatanong. "Ate Nixie, babalik ka na ba sa bahay nina Propesor Nueva? I'm driving; I'll give you a ride."Luis glanced at his sister. “Your driving skills after retaking the driving test five times?""Ahhh! Lalabanan talaga kita!" She lunged forward, but her forehead was held down by her brother's large hand, preventing her from reaching him, like an angry little bird flapping its wings.Bahagyang
Sa loob ng tahimik na opisina, malinaw na nakarating ang boses ni Wesly sa tainga ni Luis. Nag-angat ng tingin ang binata, ang kanyang mga mata ay nakatuon sa magandang mukha ni Nixie sa siwang ng blinds.“Ate Nixie, since ganito ka tratuhin ni Mr. Tan, bakit ka pa rin nagtitiis hanggang ngayon?” Wesly asked.Sa katunayan, ang tunay na nais niyang itanong ay kung bakit hindi pa siya nakikipag-divorce rito.Ngunit naramdaman niyang masyadong marahas kung sasabihin niya ito nang direkta.“I only found out a few days ago too." Nixie flipped back to the first page, her eyes dimming instantly as she recalled the day she accidentally stumbled upon River’s first love. "I didn't know before.""Ngayong alam mo na, bakit parang..." Napatigil si Wesly, bago maalala ang background nito bilang isang ulila, at doon ay bigla niyang naunawaan ang sitwasyon. "Dahil ba wala kang pamilyang matatakbuhan, at hindi mo alam kung saan ka pupunta kapag iniwan mo siya?"Kung hindi mo po mamasamain, mayroon ako
“Ah, ang presidente ng Cosmic Star?”“Scared now?” mayabang na sabat ni Irish. “Nixie, kung gusto mo pang manatili ang kaibigan mo sa lugar na ‘to, isama mo na siya at lumayas kayo rito. Kung hindi, hinding-hindi siya papalampasin ng kuya ko. The slap you gave me, my brother and parents won't let y
"Palaging walang galang sa akin si Irish, at pinalalampas ko ‘yon noon. Pero hindi ko hahayaang bastusin niya ang mga kaibigan ko." Salubong ni Nixie ang mapagbintang na tingin ni River. Walang bakas ng pag-aalinlangan o takot sa kanyang mga mata.Wala na siyang pakialam. Pagod na ang kanyang puso.
"Irish, matuto kang gumalang sa bawat salitang lumalabas sa bibig mo," sa pagkakataong ito, si Nixie na ang humakbang palapit para harangan si Wesly. Her eyes were cold."Ikaw ang dapat matutong gumalang!" bulyaw pabalik ni Irish. "Nixie Montero, ganoon na ba kalakas ang loob mo para gastusin ang p
HINDI PA kailanman nakaramdam ng ganitong uri ng tiwala si Nixie mula sa isang kaibigan, kaya naman magaan siyang ngumiti kay Wesly.It was like a ray of light suddenly falling on a magnolia flower after being rained on, even if only for a moment, it was still sparkling.Bahagyang natulala si River







