تسجيل الدخولHE HAD always known Nixie was beautiful. Sobrang ganda ng katawan nito na kahit ang simpleng intimacy lang, madali na siyang nawawalan ng kontrol.
But for years, tuwing hahawakan niya ito, palaging may kasamang mabigat na guilt. The mere thought of being intimate with her filled him with a guilty conscience. Feeling niya, pinagtataksilan niya ang babaeng totoong mahal niya. He had endured that silent torment throughout their entire marriage.
But…
Nixie was his legal wife. At kapag sumasapit ang gabi, hindi niya maitatangging sobrang nakakaakit nito.
SHE COULD feel his eyes on her, heavy and intense. Pero alam niya ang katotohanan. Isang lalaking harap-harapan nang nagsabi na ang gusto lang nitong maging ina ng mga anak niya ay ang kanyang first love. He will never hold any real feelings for her.
She casually strolled right in front of River, her movements fluid habang inaabot ang isang hairdryer.
River stood perfectly still, his dark gaze following her every move.
Nakatalikod na siya ngayon dito. And with a slow, deliberate grace, isinantabi niya ang mahaba at bagsak niyang buhok sa isang bahagi ng kanyang balikat, revealing the slender, white nape of her neck. Ang bawat galaw niya ay nag-iiwan ng bango ng bagong ligong buhok sa hangin.
River’s Adam's apple bobbed.
Bago pa man niya ma-on ang dryer, isang pares ng mainit at malalaking kamay ang biglang humawak sa bewang ng dalaga galing sa likod.
"I remember you've always wanted a child," River murmured, his voice low and laced with a sudden thick emotion.
He turned off the hairdryer, gently took it from her hand, and pulled her back against his chest, hugging her tightly from behind.
Once upon a time, Nixie had longed for nothing more kundi ang magkaroon ng anak sa lalaking mahal niya. Pero sa eksaktong sandaling ito, habang nakakulong siya sa mga bisig nito, ang tanging nararamdaman niya langr ay pagkabalisa at pagkailang.
"No," she whispered, her voice tight.
He frowned, a flicker of irritation crossing his handsome features.
Inangat nito ang kama at bahagyang pinisil ang kanyang baba, bago bumaba sa kanyang leeg.
Her skin was so soft, so irresistible, and his body was instantly beginning to change.
Nixie's eyes widened slightly in surprise.
"Have you been too tired these past few days juggling work and homemaking?" River asked, his tone softening na akala mo ay totoong nag-aalala. "We're going to have a child, Nyx. At pagkatapos noon, you can finally stay home and just be a housewife, okay?"
LATELY, HINDI na ito nagluluto para sa kanya. She refused to deal with the Tan family's endless affairs, and she was starting to harbor thoughts and attitudes na hindi na niya maintindihan.
This wouldn't do.
He needed a capable wife to manage his household, at kailangan ng pamilya niya ng isang manugang na madali nilang makokontrol.
Since Nixie spent years begging for a child, giving her one now wouldn't be a big deal. It would serve its purpose. It would keep her completely tied to the home.
At saka, ano ba ang silbi ng career nito? A job that paid a measly four thousand pesos? Letting his friends know about it would only embarrass him.
Yumukod siya at balak na sanang halikan ang labi ng dalag nang bigla nitong iniwas ang mukha mula sa kanya. Agad na nanliit ang kanyang mga mata at naging seryoso ang kanyang awra.
“Anong ibig sabihin nito, Nixie?”
"I don't want it anymore," Nixie said, her voice steady as she stared resolutely at his reflection in the mirror.
Ang mabigat na pakiramdam na unti-unti nang nawawala sa kontrol niya ang kanyang asawa ay mas lalong lumalakas sa bawat segundo.
Kahit ang sikat at pormal na si River ay nawala ang composure. Agad na nandilim ang mga mata niya at mas lalong humigpit ang hawak sa baba ng asawa.
"You were the one who practically begged for a child four years ago, at ngayong papayag na ako, ayaw mo na?" Isang nakakatakot at hindi kaaya-ayang hinala ang biglang pumasok sa kanyang isipan, dahilan para mas lalong mandilim ang kanyang tingin. “Are you seeing someone else?"
Hearing those words, Nixie felt a sharp, stabbing pain right in her heart. She turned a cold, piercing gaze toward him, her eyes screaming the question he didn't deserve to hear.
Sino ba sa kanilang dalawa ang may ‘someone else’?
Without another word, she aggressively broke free from his hold. Pumasok ang dalaga sa kanyang kwarto at malakas na sinasarado ang pinto.
Kailan ba siya tinanggihan ng dalaga?
From their very first meeting up to their marriage, palagi itong nakikinig sa lahat ng sinasabi niya. Always accommodating his every whim. This drastic, sudden change was utterly unbearable para sa isang lalaking mataas ang pride.
Fueled by a sudden rush of anger, sinundan niya ito at pilit na binuksan ang pinto ng kwarto. He forcefully grabbed her wrist, pulling her deeper into the bedroom bago ito itinulak nang pahiga sa kama.
"River Tan! What do you think you're doing?!"
"I want a child. I said I want one, so we are having one. Nixie, you never refuse me, kaya magpakabait ka at makinig ka sa akin!"
Before she could scramble away, River pounced on her, his weight pinning her down while showering her white neck and collarbone with his kisses. His strong hands gripped her waist tightly, and his other hand aggressively slipped inside her clothes.
AT THAT exact moment, ang sopistikadong lalaking kilala niya ay tuluyang nawala. He looked terrifying. Like a wild wolf driven entirely by possessiveness.
Nixie frantically tried to push his heavy shoulders away, panic rising in her chest. "I said I don't want it! River! River, please, ayokong gawin ‘to!"
"Whether or not you want a child isn't up to you anymore." River stopped his assault on her neck just long enough to pin her wrists high above her head, locking them in a vice-like grip.
Hindi siya makagalaw. Ang maiinit niyang luha ay siyang nagpapalabo sa kanyang tingin.
Ang lalaking naging marahan at magalang sa kanya sa loob ng apat na taon ay pilit na dinahas ang sarili sa kanya ngayon.
His lips slammed back down onto hers, moving down to her neck in a fast and aggressive manner.
Nang maramdaman niya ang sapilitang paghihiwalay ng binata sa kanyang mga hita, tuluyan nang napugto ang kanyang pasensya. Unable to bear the violation any longer, she brought her knee up with everything she had, hitting him squarely.
Agad na napaungol ang binata sa sakit at lumuwang ang pagkakahawak nito sa kanyang mga pulso.
Kinuha ng dalaga ang pagkakataong ‘yon para mabilis na bumangon at malakas na sinampal ang mukha nito.
Ang tunog ng sampal ay umalingawngaw sa buong kwarto.
"Nixie! You dare hit me?!"
At dala ng galit ng binata, umangat ang kamay nito at dumapo ang isang malakas sa kanyang pisngi.
Her face instantly swelled from the force, at ang mga luhang pilit niyang pinipigilan ay tuluyan nang nagpatakan sa kanyang mga pisngi.
River’s hand began to tremble.
It was the first time in four years na nakita siya nitong umiyak nang ganito. So silently. So utterly broken.
The entire room fell into a heavy, suffocating silence.
"Asawa ko..." River curled his fingers into a fist, suddenly unable to look into her eyes.
Hindi ito binigyan ng pagkakataon ng dalaga na makapagsalita.
Binalot niya ang sarili sa isang kumot, mabilis na tumakbo palabas ng kwarto, at kinuha ang kanyang phone sa sofa bago tuluyang lumabas ng bahay at lumayas sa gitna ng gabi.
The moment the front door clicked shut behind her, a single, definitive voice echoed clearly in her mind.
Divorce.
i sincerely apologize po sa mga naghihintay ng updates kay Rage at Thorn. natigil po update sa kanila kasi hindi umabot sa target views :((
Nakatanggap ng isang phone call si Secretary Gonzales. And it was Assistant Jude on the phone.“Is Secretary Montero out of danger?” seryosong tanong nito mula sa kabilang linya."Opo.” Tumango si Secretary Gonzales. "Jude, bakit mo naman pinapunta rito ang bunsong kapatid ni President Rockwell?"“It wasn’t me.”“Then who was it?”Natawa lang nang mahina si Assistant Jude nang walang anomang sinasabi, bago nag-iwan ng huling utos sa dalawa. "Dahil kasama naman ni Secretary Montero si Miss Wesly, maaari niyo nang gastusin para sa inyong sarili ang card na ibinigay ni President Rockwell.""Talaga? Maraming salamat, Jude! Mabuhay si President Rockwell!" Masayang kinuha ng dalawang sekretarya ang black card at dumeretso sa kani-kanilang sariling pag-shashopping.SAMANTALA, dinala naman ni Wesly si Nixie sa isang tanyag at napakarangyang brand boutique. Bahagyang nakasara ang pinto ng tindahan. Sa mga ganitong klaseng eksena sa mall, ibig sabihin ay may isang napakahalagang VIP sa loob.Da
HINDI PA kailanman nakaramdam ng ganitong uri ng tiwala si Nixie mula sa isang kaibigan, kaya naman magaan siyang ngumiti kay Wesly.It was like a ray of light suddenly falling on a magnolia flower after being rained on, even if only for a moment, it was still sparkling.Bahagyang natulala si River sa ganda ng ngiti ng asawa."Aalis na kami, marami pa kaming gagawin," wika ni Nixie sabay hila kay Wesly papalayo.Hindi na sila pinigilan pa ni River, subalit humabol ito ng paalala. "Bukas na ang kaarawan ni Irish. H’wag mong kalimutang ibili siya ng regalo, at umuwi ka nang maaga.""Alam ko," walang buhay na sagot ni Nixie.Nagtatakang nagtanong si Wesly habang naglalakad sila, "Sino si Irish?""Kapatid niya.""Normal lang naman na ibili mo ng regalo ang kapatid niya kasi birthday, pero bakit kailangan mo pang umuwi nang maaga?""Para magluto."Ganoon na ang buhay niya sa loob ng nakaraang apat na taon. Kahit may kasambahay ang pamilya Tan, palagi silang nag-eimbita ng maraming bisita t
“Pano mo nalamang hindi ako umuwi kagabi?” malamig na tanong ni Nixie sa asawa.Saglit yatang tumigil sa pagtibok ang puso ni River. Maingat niyang pinag-aralan ang mga mata nito, sinusubukang basahin kung nagsisinungaling ba ito o may tinatago.Kung umuwi nga ito kagabi, siguradong nakita sila nito sa loob ng master bedroom...Subalit kung nakita nga siya nito, hindi ganito ang magiging reaksyon ni Nixie. Siguradong umiiyak na ito, nagwawala, at isinusumbat sa kanya ang lahat.Alam na alam niya kung gaano siya kamahal ni Nixie.“You didn’t go home,” siguradong wika ni River.Nixie seemed to know why he was so certain, because she hadn't caught him sleeping with Tania."Umuwi ako kaninang umaga," wika ni Nixie. "Wala ka na roon noong dumating ako.""Kaninang umaga?" Lihim na nakahinga nang maluwag si River. Mabuti na lang at hindi nito nakita ang nangyari. Kung hindi, sa tindi ng katigasan ng ulo ni Nixie, tiyak na magwawala ito at ipipilit ang divorce.Nixie would have a hard time wi
Napasulyap sa paligid sina Secretary Cainhog at Secretary Gonzales; malinaw na sa kanilang pakiramdam na may matinding problema sa pagitan ng dalawa. Mabilis na inilabas ni Secretary Gonzales ang kanyang phone sa ilalim ng kanyang bag. [To Assistant Jude: Help! Jude! Si President Tan ng Cosmic Star Tech, may masamang balak yata kay Secretary Montero. Pinipilit siya nitong sumama sa kanya. We need back up immediately!][To Assistant Jude: How can someone from Rockwell Gorup go with someone from Cosmic Star? Gumawa ka ng paraan, Jude!]SA KABILANG BANDA, tuluyang nalito si Jude nang mabasa ang mga mensahe.Alam niyang legal na mag-asawa si River at Nixie, so there was no question of forcing someone. Ngunit hitsura ng mga pangyayari, tila ba ang boss nilang si Luis Rockwell ang gumagawa ng paraan para tuluyang maagaw ang asawa nito.PILIT NA INIIWAS ni Nixie ang pulso mula sa pagkakahawak ng binata.“What did you just call me?” Nanliliksik ang mga mata ni River.Narinig na niya kung paa
Bahagyang natigilan si Nixie nang makita sina River at Tania sa kanyang harap. Wala sa sarili siyang napahakbang palayo, seemingly aware of the need for propriety. Walang alam si River na ang pinirmahan niya noon ay isang divorce papers. At wala ring ibang nakakaalam. In their eyes, she was still River’s wife.Agad na bumati si Secretary Cainhog nang may matamis na ngiti, "President Tan, and this lady… Mrs. Tan?”Nang marinig ang titulong "Mrs. Tan," lalong naging mapang-asar at puno ng pagmamay-ari ang tingin ni Tania sa kanya."No," mabilis na sagot ni River habang nakatitig sa mukha ni Nixie.Napatigil ang ngiti sa mga labi ni Tania. "Magkaibigan lang kami ni River."Si Secretary Cainhog at Secretary Gonzales, na madalas makaharap ang iba't ibang uri ng mga CEO, ay alam na marami sa mga ito ang may itinatagong lihim na kasintahan. Kaya naman mabilis silang ngumiti na tila ba walang anu mang narinig o naintindihan.Nakatayo lang si Nixie sa isang tabi, unti-unting nakakaramdam ng
Nang magsimula ang opisyal na oras ng trabaho, isang mainit na almusal ang biglang lumitaw sa harap ng lamesa ni Nixie. Lumingon siya para tingnan kung sino ito."Assistant Jude?"“I bought an extra one. Nakita kong hindi ka pa kumakain kaya ibibigay ko na lang sa ‘yo,” sambit nito na mayroong kalmadong ngiti sa labi.‘Mr. Rockwell is showing consideration for his subordinates now,’ sa isip-isip ni Jude.Hindi niya lang alam kung para ba talaga ito sa empleyado o para sa sariling interes."At may kasama rin itong gamot sa sakit ng tiyan. Sumama ka kay President Rockwell sa business dinner kagabi, kaya siguradong marami kang nainom. Kung sumasakit ang sikmura mo, inumin mo agad ‘yan."Tinitigan ni Nixie ang umuusok pang shrimp wontons at ang bote ng gamot sa kanyang lamesa. "Maraming salamat po, Assistant Jude.""Walang anoman."‘Kung gusto mong magpasalamat, kay President Rockwell ka magpasalamat. Tagahatid lang naman ako rito,’ muling sambit ng maliit ng tinig sa isipan ni Jude.MULI







