Mag-log inHE HAD always known Nixie was beautiful. Sobrang ganda ng katawan nito na kahit ang simpleng intimacy lang, madali na siyang nawawalan ng kontrol.
But for years, tuwing hahawakan niya ito, palaging may kasamang mabigat na guilt. The mere thought of being intimate with her filled him with a guilty conscience. Feeling niya, pinagtataksilan niya ang babaeng totoong mahal niya. He had endured that silent torment throughout their entire marriage.
But…
Nixie was his legal wife. At kapag sumasapit ang gabi, hindi niya maitatangging sobrang nakakaakit nito.
SHE COULD feel his eyes on her, heavy and intense. Pero alam niya ang katotohanan. Isang lalaking harap-harapan nang nagsabi na ang gusto lang nitong maging ina ng mga anak niya ay ang kanyang first love. He will never hold any real feelings for her.
She casually strolled right in front of River, her movements fluid habang inaabot ang isang hairdryer.
River stood perfectly still, his dark gaze following her every move.
Nakatalikod na siya ngayon dito. And with a slow, deliberate grace, isinantabi niya ang mahaba at bagsak niyang buhok sa isang bahagi ng kanyang balikat, revealing the slender, white nape of her neck. Ang bawat galaw niya ay nag-iiwan ng bango ng bagong ligong buhok sa hangin.
River’s Adam's apple bobbed.
Bago pa man niya ma-on ang dryer, isang pares ng mainit at malalaking kamay ang biglang humawak sa bewang ng dalaga galing sa likod.
"I remember you've always wanted a child," River murmured, his voice low and laced with a sudden thick emotion.
He turned off the hairdryer, gently took it from her hand, and pulled her back against his chest, hugging her tightly from behind.
Once upon a time, Nixie had longed for nothing more kundi ang magkaroon ng anak sa lalaking mahal niya. Pero sa eksaktong sandaling ito, habang nakakulong siya sa mga bisig nito, ang tanging nararamdaman niya langr ay pagkabalisa at pagkailang.
"No," she whispered, her voice tight.
He frowned, a flicker of irritation crossing his handsome features.
Inangat nito ang kama at bahagyang pinisil ang kanyang baba, bago bumaba sa kanyang leeg.
Her skin was so soft, so irresistible, and his body was instantly beginning to change.
Nixie's eyes widened slightly in surprise.
"Have you been too tired these past few days juggling work and homemaking?" River asked, his tone softening na akala mo ay totoong nag-aalala. "We're going to have a child, Nyx. At pagkatapos noon, you can finally stay home and just be a housewife, okay?"
LATELY, HINDI na ito nagluluto para sa kanya. She refused to deal with the Tan family's endless affairs, and she was starting to harbor thoughts and attitudes na hindi na niya maintindihan.
This wouldn't do.
He needed a capable wife to manage his household, at kailangan ng pamilya niya ng isang manugang na madali nilang makokontrol.
Since Nixie spent years begging for a child, giving her one now wouldn't be a big deal. It would serve its purpose. It would keep her completely tied to the home.
At saka, ano ba ang silbi ng career nito? A job that paid a measly four thousand pesos? Letting his friends know about it would only embarrass him.
Yumukod siya at balak na sanang halikan ang labi ng dalag nang bigla nitong iniwas ang mukha mula sa kanya. Agad na nanliit ang kanyang mga mata at naging seryoso ang kanyang awra.
“Anong ibig sabihin nito, Nixie?”
"I don't want it anymore," Nixie said, her voice steady as she stared resolutely at his reflection in the mirror.
Ang mabigat na pakiramdam na unti-unti nang nawawala sa kontrol niya ang kanyang asawa ay mas lalong lumalakas sa bawat segundo.
Kahit ang sikat at pormal na si River ay nawala ang composure. Agad na nandilim ang mga mata niya at mas lalong humigpit ang hawak sa baba ng asawa.
"You were the one who practically begged for a child four years ago, at ngayong papayag na ako, ayaw mo na?" Isang nakakatakot at hindi kaaya-ayang hinala ang biglang pumasok sa kanyang isipan, dahilan para mas lalong mandilim ang kanyang tingin. “Are you seeing someone else?"
Hearing those words, Nixie felt a sharp, stabbing pain right in her heart. She turned a cold, piercing gaze toward him, her eyes screaming the question he didn't deserve to hear.
Sino ba sa kanilang dalawa ang may ‘someone else’?
Without another word, she aggressively broke free from his hold. Pumasok ang dalaga sa kanyang kwarto at malakas na sinasarado ang pinto.
Kailan ba siya tinanggihan ng dalaga?
From their very first meeting up to their marriage, palagi itong nakikinig sa lahat ng sinasabi niya. Always accommodating his every whim. This drastic, sudden change was utterly unbearable para sa isang lalaking mataas ang pride.
Fueled by a sudden rush of anger, sinundan niya ito at pilit na binuksan ang pinto ng kwarto. He forcefully grabbed her wrist, pulling her deeper into the bedroom bago ito itinulak nang pahiga sa kama.
"River Tan! What do you think you're doing?!"
"I want a child. I said I want one, so we are having one. Nixie, you never refuse me, kaya magpakabait ka at makinig ka sa akin!"
Before she could scramble away, River pounced on her, his weight pinning her down while showering her white neck and collarbone with his kisses. His strong hands gripped her waist tightly, and his other hand aggressively slipped inside her clothes.
AT THAT exact moment, ang sopistikadong lalaking kilala niya ay tuluyang nawala. He looked terrifying. Like a wild wolf driven entirely by possessiveness.
Nixie frantically tried to push his heavy shoulders away, panic rising in her chest. "I said I don't want it! River! River, please, ayokong gawin ‘to!"
"Whether or not you want a child isn't up to you anymore." River stopped his assault on her neck just long enough to pin her wrists high above her head, locking them in a vice-like grip.
Hindi siya makagalaw. Ang maiinit niyang luha ay siyang nagpapalabo sa kanyang tingin.
Ang lalaking naging marahan at magalang sa kanya sa loob ng apat na taon ay pilit na dinahas ang sarili sa kanya ngayon.
His lips slammed back down onto hers, moving down to her neck in a fast and aggressive manner.
Nang maramdaman niya ang sapilitang paghihiwalay ng binata sa kanyang mga hita, tuluyan nang napugto ang kanyang pasensya. Unable to bear the violation any longer, she brought her knee up with everything she had, hitting him squarely.
Agad na napaungol ang binata sa sakit at lumuwang ang pagkakahawak nito sa kanyang mga pulso.
Kinuha ng dalaga ang pagkakataong ‘yon para mabilis na bumangon at malakas na sinampal ang mukha nito.
Ang tunog ng sampal ay umalingawngaw sa buong kwarto.
"Nixie! You dare hit me?!"
At dala ng galit ng binata, umangat ang kamay nito at dumapo ang isang malakas sa kanyang pisngi.
Her face instantly swelled from the force, at ang mga luhang pilit niyang pinipigilan ay tuluyan nang nagpatakan sa kanyang mga pisngi.
River’s hand began to tremble.
It was the first time in four years na nakita siya nitong umiyak nang ganito. So silently. So utterly broken.
The entire room fell into a heavy, suffocating silence.
"Asawa ko..." River curled his fingers into a fist, suddenly unable to look into her eyes.
Hindi ito binigyan ng pagkakataon ng dalaga na makapagsalita.
Binalot niya ang sarili sa isang kumot, mabilis na tumakbo palabas ng kwarto, at kinuha ang kanyang phone sa sofa bago tuluyang lumabas ng bahay at lumayas sa gitna ng gabi.
The moment the front door clicked shut behind her, a single, definitive voice echoed clearly in her mind.
Divorce.
i sincerely apologize po sa mga naghihintay ng updates kay Rage at Thorn. natigil po update sa kanila kasi hindi umabot sa target views :((
Matapos mamili ng mga regalo, dumiretso naman si Nixie sa pagbili ng mga damit.Dati, palagi siyang nagtitipid nang husto. Kalahati ng pera niya ay pandagdag sa gastusin sa bahay, at ang kalahati naman ay para sa orphanage.Pero ngayong divorced na sila ni River, hindi na niya kailangang mamroblema sa pagtaguyod ng pamilya o sa pag-aalaga kung busog ba at maayos ang suot nito. She could finally spend all her money on herself.Napakadami niyang binili para sa sarili.Pagkatapos noon, tinawagan niya ang director ng orphanage para kunin muli ang height at weight ng mga bata, para makontak na niya ang manufacturer ng mga down jacket.Maaga pa naman, kaya bumalik muna si Nixie sa No. 9 Ferrell Villa. Isinabit niya ang mga bagong damit at inayos ang kanyang mga bagong sapatos.Hindi siya ganoong kagaling mag-terno ng mga suotin, at sakatunayan, kausap niya si Wesly sa telepono kaya hiningi niya ang opinyon nito.They were on a video call.Inutusan siya ni Wesly na itapat ang camera sa kanya
Sinabihan siya ng ginang na dumiretso muna sa mansion ng mga Nueva.Pagkaraan ng isang oras, nakarating si Nixie. Nakatayo na sa may pinto ang kanyang Tita at si Mang Dino para mag-abang sa kanya.Malamig ang hangin nung gabing iyon.Bahagyang itinaas ni Nixie ang kanyang mga balikat sa ginaw pagkababa ng sasakyan at patakbong lumapit sa kanila."Tita, Mang Dino, napakalamig po sa labas, bakit lumabas pa kayo?"Iniunat niya ang kanyang kamay para alalayan ang ginang papasok sa loob.Nananatiling kalmado si Ronalyn at tinapik ang kanyang kamay. "Makapal naman ang suot ko, hindi ako giginawin. Pero ikaw, medyo manipis 'yang damit mo. Biglang bumaba ang temperatura ngayon, kaya mag-ingat ka.""Sige po.""Sana sinabi mo sa akin nang mas maaga na kukunin mo na pala ang divorce certificate ngayon, para nailabas ka namin ni Dino nang may karangyaan, nang sa ganoon ay hindi ka ninaliit ng pamilya Tan.""Okay lang po 'yon." Hindi na binigyang-pansin pa iyon ni Nixie."So, alam ba ni River?" Me
TAN’S RESIDENCEMatagal-tagal na ring hindi nakakatapak doon si Nixie.Bahagyang ipinikit ni Nixie ang kaniyang mga mata, huminga nang malalim, at kalmadong itinaas ang kaniyang kamay para pindutin ang doorbell.Ang mama ni River ang nagbukas ng pinto."Nandito ka na pala." Medyo mabait ang ekspresyon ng ginang ngayong araw, diretsahan niya itong dinala patungo sa study room.Binuksan naman ng asawa nito ang drawer at naglapag ng apat na pulang booklet sa ibabaw ng mesa.Ang dalawa ay marriage certificates, may gintong marka ng letra.Ang dalawa naman ay divorce certificates, may pilak na marka.Nakatitig lang doon ang paningin ni Nixie, bahagyang napipigilan ang kaniyang paghinga.Akmang kukunin niya na sana ang mga ito.Ngunit mabilis na binalot ni Papa ang mga dokumento, matalim ang kaniyang tingin. "Nixie, natatandaan mo ba ang ipinangako mo sa akin?""Natatandaan ko po." Inalis ni Nixie ang kaniyang paningin sa pulang marriage certificate at kalmadong tinitigan ang lalaki. "Hindi
She hung up the phone.Inasikaso naman ng receptionist ang pag-check ng kaniyang huling attendance, pinapirma siya, at saka sinabihang dumaan muna sa finance department para tignan kung may mga nakabinbin pa siyang reimbursements.Wala namang isinumiteng kahit anong reimbursement forms si Nixie, pero sumunod pa rin siya sa proseso. Agad naman itong tinatakan at pinirmahan ng finance department.Ang buong hapon ay nakalaan para sa kaniyang turnover.Si Secretary Cainhog ang kaniyang partner sa handover, at isa-isa niyang inilipat ang mga gamit base sa listahan.Kasama rito ang pagsasauli ng mga kagamitang pagmamay-ari ng kumpanya, tulad ng kaniyang work phone.Nilabas ni Nixie mula sa drawer ang bagong-bagong telepono na ibinigay sa kaniya ni Luis at iniabot ito kay Secretary Cainhog.Natigilan naman si Secretary Cainhog, bahagyang nabuka ang mapupula nitong labi. "Honey, perk mo 'yan galing kay President Rockwell. Hindi 'yan work phone, kaya pwede mong itago para sa sarili mo.""Itago
Mabilis na natanggap ni Assistant Jude ang mga high-resolution photos. Pagkatapos i-double check ang mga impormasyon, agad niyang dinala ang kaniyang work tablet patungo sa opisina ng presidente."President Rockwell, base sa nakuhang impormasyon sa mga litrato, nakatira si Tania sa Waterfront Mansion sa mismong city center."Ang Waterfront Mansion ay pagmamay-ari at itinayo mismo ng pamilya Rockwell."Chineck ko rin po ang mga records. Kamakailan lang, bumili si Tania ng isang malaking apartment doon. Ang nakapangalan sa account ay may apelyidong Tan."Walang duda, si River ‘yon.Marahang idinaan ni Luis ang kaniyang daliri sa bawat litrato habang may dumaang bakas ng pandidiri sa kaniyang mga mata."Itabi mong mabuti ang mga litratong 'yan. Malaki ang maitutulong niyan sa ‘tin sa susunod."Ayaw niya nang tumingin pa kaya naman ipinasok niya ang tablet pabalik kay Assistant Jude.Nagpatuloy siya, "Kumpirmado ba na nagpapadala nga si River ng tatlong milyon kay Tania buwan-buwan?""Kum
Noong nasa ibang bansa pa siya, madalas talagang sumasakit ang ulo ni Tania sa sobrang komplikado ng proseso ng pag-apply para sa research funding. Kapag may mali sa data, ang unang laging pumapasok sa utak niya ay baka may problema ang equipment—at awtomatiko siyang hihingi ng pera sa pamilya niya.Ang mga magulang niya ay parehong university professor na may malalaking sweldo, pero sapat lang ‘yon para mapaganda ang lifestyle ng pamilya nila at masigurong kumportable siya sa ibang bansa. Ang tustusan ang research niya? Masyadong mabigat ‘yon. Ang research funding kasi ay nangangailangan ng hindi bababa sa isang milyong kada hiling, bagay na malayong-malayo sa ipon ng mga magulang niya.Kaya naman, tinawagan ni Tania ang lolo niya sa ina. Siyempre, supportive si Lolo Felix sa mga research niya, pero hindi ito makapagbigay ng ganoon kalaking pera dahil paniguradong magagalit ang pamilya ng tito niya.Mas gusto ni Lolo Felix na magbigay ng theoretical at technical support. Noon pa man
"Matapos ang apat na taon, naging matagumpay ang ating top-secret, self-developed chip project.""The research institute will soon be putting it up for tender. Once it goes public, it will benefit the country and its people.""Chief Engineer Montero, bilang core person na namahala sa proyektong ito
THE SUMMER wind was chilly today.Parang mapaglaro ang tadhana dahil muling nagkita ang tatlo sa entrance ng residential complex nila.Tumingin si Tania kay River. "River, hindi mo na ako kailangang ihatid sa taas. Umuwi ka na. Mukhang masama ang loob ng asawa mo. Umuwi ka na at lambingin mo siya.”
"NAGKATAON LANG na magkapareho sila ng pangalan. She’s just an ordinary office worker," mahinahong paliwanag ni River. “But it's an honor for Nixie to share a name with someone in your project.""Indeed, it's an honor," nakangiting sagot ni Tania. "Nixie in our project is very capable."Capable to
“WHAT’S WRONG?” kalmadong tanong niya.Nakabangga si Irish gamit ang kotse nito. Kailangan ng kabayaran at pambayad sa surgery ng biktima. Maging si Irish ay sugatan din at nakahiga sa hospital bed. Paulit-ulit nitong nakiusap na huwag sasabihin sa pamilya nila.Nixie agreed and rushed to the hospi







