Kabanata 05: He Still Care

THE SUMMER wind was chilly today.

Parang mapaglaro ang tadhana dahil muling nagkita ang tatlo sa entrance ng residential complex nila.

Tumingin si Tania kay River. "River, hindi mo na ako kailangang ihatid sa taas. Umuwi ka na. Mukhang masama ang loob ng asawa mo. Umuwi ka na at lambingin mo siya.”

"Dito lang din naman ako sa neighborhood. Babalik din ako agad." Kumunot ang noo ni River. "Gabi na. Hindi ako mapapalagay hangga't hindi kita naihahatid sa pinto ng unit mo."

"River, you're married. This isn't appropriate.” Bahagyang umatras si Tania.

Sa loob ng dalawang linggo simula nang bumalik ito mula abroad, hinahatid ito ni River kung saan-saan; ngayon lang ba nito naisip na ‘inappropriate’ ‘yon? Nixie felt nauseous.

"Your wife is a very good person. At least she takes good care of you. Hindi tulad ko, ako lagi ang inaalagaan,” pagpapatuloy ni Tania.

"H’wag mong ikumpara ang sarili mo sa kanya. She's just a housewife. Hindi siya pwedeng ikumpara sa'yo." Naging iritado ang boses ni River habang iniisip ang kakaibang ikinikilos ni Nixie. "Don't mention her. Ihahatid na kita."

"Really, it's not necessary. Baka malaman pa ng asawa mo,” muling tumanggi si Tania. "Pero curious lang ako. Apat na taon na kayong kasal. Wala ba kayong anak?"

Ito ang tanong na madalas itanong kay Nixie. 

Gusto niya ring magka-anak sila ni River. Sabi ng mother sa orphanage niya noon, kapag may asawa at anak na siya, magkakaroon na siya ng tunay na tahanan.

Pero tuwing magtatangka silang maging intimate, laging humihinto si River. He cited work or his dislike of children as reasons. Dahil busy rin si Nixie sa project niya at sa pag-aalaga sa pamilya Tan, hindi na rin siya nagpumilit.

Pero ngayon, malinaw na. Hindi pala "anak" ang ayaw ni River. Siya ang ayaw nito.

"No child," sabi ni River.

"Why?" tanong ni Tania.

River frowned. "There's no reason."

"Ah, is that so?" Tania’s tone sounded disappointed. "Akala ko seryoso ka sa biro natin dati."

"Hmm?"

"Sabi mo kasi noon, ayaw mo ng anak unless sa atin galing." Nakangiting tumingin si Tania sa binata.

NANAHIMIK SI River.

"Oh dear, bakit ko ba sinasabi 'to? You're married now. Umuwi ka na. Baka kung ano pang isipin ni Nixie. Unlike me, wala siyang career. Ikaw lang ang meron siya. Women are very sensitive."

This time, hindi na nagpumilit si River na ihatid siya.

Tania, who deliberately slowed her pace, saw that River really didn't follow. Agad na nawala ang ngiti sa labi. 

So River still cared about his wife.

BUMALIK SI River sa ward, pero wala na roon si Nixie.

"Nasaan ang Ate Nixie mo?" tanong niya kay Irish.

"Umalis din agad pagkaalis niyo. Siguro na-conscious nung makita kung gaano kaganda at ka-elegant si Ate Tania, kaya umuwi na lang." Irish’s eyes lit up. "Kuya, ngayong balik na si Ate Tania, bakit hindi mo na lang i-divorce si Nixie? Sabi ni Ate Tania kanina, parang may care pa siya sa'yo."

"Ate Tania was raised in a wealthy family. Hindi siya tulad ni Nixie na hawak na ang pera mo pero kuripot pa rin. Kuya, you promised to pay for my studies abroad,” dagdag pa nito.

"Irish, she's still your sister-in-law. Pagtitipid 'yun para sa pamilya. 'Wag mo siyang pagsasalitaan nang ganyan."

River pinched the bridge of his nose wearily, opened his mouth, then closed it again.

Eighty percent ng kinikita niya ay napupunta kay Tania para sa research funding nito. Ngayong successful na si Tania, hindi na niya kailangang gawin 'yun.

"Mom and Dad, uwi na rin kayo. Maghahanap na lang ako ng caregiver para kay Irish."

"No need, kami na muna dito. Umuwi ka na," bilin ng mama niya. "Keep in touch with Tania more often. It will only benefit you."

"I know."

Pag-uwi ni River, kakatapos lang maligo ni Nixie. Suot lang nito ang isang manipis na slip dress. Wet hair dripping down, and the dress was soaked in several places, clinging to her body.

Sa pagkakataong ‘yon ay natigilan si River. Wala sa sarili siyang napalunok.

“Nixie…”