MasukSpecial (Kunsueหนึ่งปีต่อมา.. [Part.Nicha] "คุณแม่ขา..คุณพ่อขอคุยด้วยค่ะ" เสียงใสของลูกสาวตัวน้อยของฉันวิ่งเอาโทรศัพท์มายื่นให้ ในระหว่างที่ฉันกำลังเตรียมของว่างให้พวกแกทั้งสองอยู่ในครัว "ค่ะ..คุณแม่ขอบคุณนะคะ" ฟอด!! ฉันย่อตัวหอมหัวทิชาแล้วรับโทรศัพท์จากมือน้อยขึ้นมาแนบหู "ฮัลโล.." ฉันว่ากับคุณพ่อเจ้าแฝด วันนี้เขาไปทำงานในวันหยุดน่ะ เลยโทรหาฉันบ่อยเป็นพิเศษ ("คิดถึงเมีย..คิดถึงเจ้าแฝด) แค่ประโยคที่ได้ยินก็ทำฉันยิ้มออกมาแล้ว นี่ก็หลายปีแล้วที่เราทั้งสองใช้ชีวิตคู่มีลูกด้วยกัน เขาก็ยังบอกรักฉันทุกวันอยู่เหมือนเดิม จนลืมอดีตไปเลยว่าเขาเคยปากแข็งมากแค่ไหน ^^ "โทรมาแค่นี้นี่นะ" ฉันถามคนในสายโดยใบหน้ายังมีรอยยิ้ม "คิกๆ..คุณแม่แก้มแดงด้วย" ทิชาชี้หน้าฉัน เจ้าตัวแสบหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ ("หึ..เขินจนลูกจับได้") "อย่ามาทำแซว..แล้วนี่จะกลับมาทันส่งลูกไปสนามบินหรือเปล่า" ฉันเปลี่ยนเรื่องคุย วันนี้เจ้าสองแฝดจะเดินทางไปเที่ยวประเทศสวีเดนกับคุณตาและคุณยายอิงอรของเขา เลยถามกุนซือไม่รู้เขาจะกลับมาส่งลูกทันไหม ("น่าจะไปไม่ทัน..มีประชุมรอบบ่าย") "อือ..นั้นไม่เป็นไร
Special 1 (Kunsueปีต่อมา... เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก ตอนนี้เด็กชายสายฟ้า เด็กหญิงทิชา ทายาททั้งสองของกุนซือและณิชาก็เติบโตเข้าสู้วัยหกขวบกว่าๆ เด็กแฝดทั้งสองเลี้ยงง่าย มีดื้อบ้างไปตามวัย แต่ถึงยังไงก็ยังเป็นที่รักของคนในครอบครัว "คุณป้าแม่หมอ..ไหนบอกว่าจะเสกลูกแมวมาให้สายฟ้าไงครับ" สายฟ้าที่นั่งจมปุ๊กอยู่ในสนามหญ้าเด็กเล่นพูดออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ "ไว้สายฟ้าโตก่อน ป้าจะเสกแมวตัวโปรดให้" อนิกายกยิ้มให้เด็กชาย "แล้วทำไมถึงเสกมาให้ตอนนี้ไม่ได้ล่ะคะ" เสียงเจือยแจ้วของแฝดคนน้องก็ถามขมวดคิ้วด้วยหน้าสงสัยสุดๆ "โลกนี้ไม่มีคาถาเสกได้..ไอด้าไม่เชื่อหรอก" น้ำเสียงใสแจ๋วของลูกสาวตัวแสบของดาด้ากับฐานทัพดังขึ้น "หึ..นางช่างเหมือนแม่นางเหลือเกิน" อนิกาถึงกับส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มเอ็นดูเลือดเนื้อเชื้อไขของพวกนายตำรวจ "ผมอยากได้แมวแล้วครับ" สายฟ้าก็พูด หนุ่มน้อยจินตนาการไปถึงลูกแมวตัวน้อยๆ "ไว้ตอนโต..ป้าสัญญาว่าจะเสกแมวให้สายฟ้า..รับรองว่าสายฟ้าจะต้องชอบ" อนิกาลูบหัวเด็กชาย พลางหันมามองเด็กหญิงทั้งสองที่นั่งเท้าคางจ้องมองมาอยู่ "ส่วนของสาวน้อยทั้งสอง..ป้าจะเสกเจ้
THE END My Husband เมื่อคุณสามีบอกไม่รัก (Kunsueวันนี้เป็นวันแรกที่คุณสารวัตรกุนซือเขาจะกลับไปทำงานวันแรกพร้อมกับรับตำแหน่งใหม่ แต่คนตื่นเต้นกับไม่ใช่เจ้าตัวหรอก เป็นฉันเนี่ยแหละตื่นเต้นมากๆ ปลุกคนตัวโตตั้งแต่เช้ามืดให้แต่งตัว ไม่ใช่อะไรหรอกเดี๋ยวเจ้าแฝดตื่นแล้วจะวุ่นวาย "แล้วนี่จะตามไปไหม?" เสียงเอ่ยของคนตัวโตเดินติดกระดุมเสื้อออกมาจากห้องน้ำ "...." ฉันก็หันมองเจ้าของใบหน้าหล่อพลางยกยิ้มให้ ลุกจากเตียงไปช่วยเขาติดกระดุมเสื้อ วันนี้ขอทำหน้าที่ภรรยาหน่อย สามีได้รับตำแหน่งทัั้งที "หึ.." กุนซือก็ยกยิ้มช้อนคางฉันขึ้นไปจุมพิตเบาๆ อย่างไม่รุกล้ำและผละออก เจ้าของดวงตาคมก็จ้องหน้าฉัน "ขอบคุณนะครับ.." น้ำเสียงทุ้มว่าจบ ร่างฉันก็ถูกโอบกอดไว้ ใจฉันมันก็เต้นตึกตักอีกเช่นเคย ขยันทำตัวน่ารักอยู่เรื่อยเลยสามีฉัน "เดี๋ยวเจ้าแฝดตื่น จะตามไปนะ.." ฉันกล่าวด้วยหน้าเปื้อนยิ้ม ซึ่งเขาก็พยักหน้าเดินเข้าไปดูเจ้าแฝดที่หลับกันปุ้ยอยู่ในคอกเตียงเด็ก "สายฟ้า ทิชา พ่อไปก่อนนะครับ" เขาพูดกับลูกด้วยเสียงอ่อนโยน พร้อมโน้มจมูกประทับลงหน้าผากน้อยๆของเจ้าก้อนทั้งสอง
63(หวงลูกสาว!!..)******[Part.Nicha]ฉันและเจ้าแฝด รวมถึงคนขี้ดื้ออย่างกุนซือตอนนี้ออกจากโรงพยาบาลกันแล้วล่ะ ตามจริงคุณหมออยากให้พ่อเจ้าแฝดพักฟื้นให้หายดีอยู่ต่ออีกสองสามวัน แต่กุนซือดื้อไงจะออกจากโรงพยาบาลพร้อมฉันกับลูกให้ได้ "ยังปั๊มนมให้ลูกไม่เสร็จอีกหรอ?" เสียงทุ้มของกุนซือที่อุ้มสายฟ้าเดินเข้ามาหาฉันในห้อง ส่วนทิชาตอนนี้กำลังหลับปุ้ยอยู่ในเบาะเด็กทารก เลยไม่ค่อยวุ่นเท่าไหร่"อือ..ยังไม่ค่อยชินเท่าไหร่กับเครื่องปั้ม" ฉันเอ่ย เบหน้าเล็กน้อยเพราะมันรู้สึกเจ็บจุกนิดๆ เวลาเครื่องมันทำการปั้ม ทำยังไงได้ล่ะ ก็ฉันเป็นคุณแม่มือใหม่หนิ "...." กุนซือก็มองนิ่ง ทิ้งตัวนั่งลงข้างฉัน อีกมือก็อุ้มสายฟ้าที่ใกล้จะหลับไว้อย่างระมัดระวัง ส่วนอีกมือที่ว่างก็วางบนหัวฉัน"ขอบคุณที่ยอมเสียสละเพื่อลูก เพื่อฉันนะ" ฉันมองคนที่เอ่ยคำพูดซาบซึ้งออกมา กุนซือพูดแบบนี้ออกมาอีกแล้ว ตั้งแต่เขาพ้นวิกฤติระหว่างความเป็นความตายกลับมาก็บอกรักกับขอบคุณฉันบ่อยมาก เขาไม่ใช่กุนซือคนปากหนักอีกต่อไป"ฉันรักเธอกับลูกมากนะ" ^^' นั่นไงบอกรักฉันกับลูกอีกแล้ว ตาสารวัตรบ้าเอ้ย ขยันทำให้ใจฟูจัง"อือ..ฉันก็รักนายกับลูกเหมือนก
62(สัมผัสแปลกๆ..)******Par."หยุดเดี๋ยวนี้นะ!" ณิชาขึ้นเสียงแข็งห้ามทัพสามีตัวเองกับเพื่อนสนิทที่กำลังจะตีกัน สองคนนี้ชาตินี้คงไม่มีวันญาติดีกัน เจอกันทีไรเป็นอันต้องมีเรื่องทะเลาะกันได้ทุกรอบ"...." กุนซือหันมองหน้าเมียตัวเองที่เริ่มหงิกงอก็ทำแววตาเลิ่กลั่ก ก่อนหันมาชี้ไล่คิมหันต์"มึงมาทางไหนกับไปทางนั้นเลยนะ!""กูไม่กลับ" คิมหันต์ไม่สนใจคำเอ่ยไล่ แถมเจ้าตัวยังเดินล้วงกระเป๋ามาก้มหน้ามองเจ้าเด็กทารกที่ปิดตาหลับ "ไอ้คิมหันต์!" เสียงเกรี้ยวกราดของกุนซือดังขึ้น ไม่พอใจเป็นอย่างมาก ที่เห็นคิมหันต์เข้าใกล้เจ้าตัวน้อยของเขากุนซือไม่ตอบนอกจากขมวดคิ้วหงุดหงิด ไม่สบอารมณ์เตรียมจะพุ่งใส่คิมหันต์ แต่โดนมือเล็กของเมียจับไว้เสียก่อนหมับ!! ณิชาทำตาดุใส่คุณพ่อขี้หวง ซึ่งกุนซือก็ทำหน้าขัดใจใส่เมียตัวเองเล็กน้อย "หึ" ลมแสยะยิ้มกลั้นขำกับรชต ดูท่าแล้วคิมหันต์กับกุนซือคงได้ปะทะกันไปอีกยาว"คนนี้หญิงหรือชาย" คิมหันต์ตวัดหน้ามาถาม พลางกับไปจดจ้องเจ้าเด็กตัวแดงต่อ ถึงแววตาจะดูดุเข้มแต่ก็ฉายความเอ็นดูไม่น้อย "ผู้หญิงน่ะ ชื่อทิชา" ณิชาเป็นคนตอบ ซึ่งคิมหันต์ก็ยังจ้องมองเจ้าเด็กตัวน้อยอย่างไม่ล่ะสายต
61(เจ้าสองแฝด..)******ช่วงเวลาแสนวิเศษมาถึง เจ้าเด็กแฝดตัวแดงลืมตาแป้วๆอยู่ในเตียงเด็ก ไม่ร้องไห้หรืองอแงเหมือนเด็กทารกทั่วไปเลยสักนิด หรือแม้แต่ในห้องคลอดที่เจ้าเด็กทารกทั้งสองถูกดึงตัวออกจากท้องผู้เป็นแม่ ก็ไม่มีแม้แต่เสียงร้อง จนคุณหมอต้องตบก้นแดงๆอยู่หลายที กว่าเจ้าแฝดทั้งสองจะส่งเสียงร้อง แต่ก็ร้องไม่ถึงห้าวิก็หยุด ทำตาแป้วใส่ "เงียบ ไม่งอแงหิวนมเลย" ณิชาขมวดคิ้วมุ่นด้วยความงง ลูกน้อยสร้างความแปลกใจให้เธอตั้งแต่ในห้องคลอดแล้ว"หึ.." กุนซือยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย พร้อมจ้องมองเจ้าเด็กตัวแดงด้วยสายตาอ่อนโยน สิ่งมีชีวิตที่เขาหลงรักตั้งแต่อยู่ในท้องได้ออกมาให้เห็นสักที แถมยังสร้างความมหัศจรรย์ให้เขาอีก"ก็ลูกของเราเป็นเด็กพิเศษไง" ใบหน้าหล่อหันไปว่ากับภรรยา มือหนาช้อนอุ้มแฝดคนพี่ ก้าวดินมาหา"ชื่ิออะไรดีนะ.." เสียงทุ้มกล่าว ก้มมองเจ้าเด็กตัวแดงที่มองตาแป้วอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงของตัวเอง "นายตั้งสิ..ฉันรู้ว่านายน่ะ อยากตั้งชื่อลูกมาก" ณิชาว่าด้วยรอยยิ้ม เพราะรอบสังเกตมาตลอดว่าสามีตัวเองเปิดหนังสือดูชื่อลูกแทบทุกวัน "ตอนแรกจะตั้งให้ชื่อเตชินท์..เปลี่ยนเป็นสายฟ้า" กุนซือว่าด้วยรอยยิ้ม ใ







