LOGIN“ลืมไป ต้องขออนุญาตก่อน”
&
คล้อยหลังชายหนุ่ม น้องฝึกงานหน้าเจี๋ยมเจี้ยมก็ทำหน้าดีใจรีบวิ่งมาที่โต๊ะของวายุทันที “พี่ยุพี่ หัวหน้าบอกให้ผมช่วยพี่ทำงานด้วยแหละ” “เออ รู้แล้ว” “หัวหน้าต้องไว้ใจพี่มากแน่ๆ ถึงให้ช่วยงานเยอะขนาดนี้ พี่แม่งโคตรเจ๋งอ่ะ” วายุได้ยินก็พ่นลมออกจมูกด้วยความเซ็ง ไว้ใจอะไร หัวหน้าแค่เขี้ยวลากดิน หาเรื่องลงโทษเขาก็เท่านั้นเอง ยิ่งขี้เกียจๆอยู่ด้วย แล้วไอ้งานบ้าพวกนี้ต้องไปวุ่นวายอีกหลายฝ่าย เป็นอะไรที่เขาไม่ชอบที่สุด แต่ในขณะที่วายุกำลังทำหน้าบูดเป็นตูดลิง น้องโจ๊กกลับลากเก้าอี้มานั่งรอด้วยพลังใจเต็มเปี่ยม&n
ตะวันเริ่มตกดิน จวบจนเกือบเที่ยงคืน ทั้งวายุกับบุรินทร์แทบจะไม่ห่างกันเลย เริ่มจากบนเตียง ไปเก้าอี้ ห้องอาบน้ำ ต่อด้วยบนโต๊ะ แล้วกลับมาเตียงอีกรอบ “อือ...” ร่างเล็กที่หลับใหลเพราะความเหนื่อยอ่อน ส่งเสียงเบาๆตอนที่วายุดึงตัวเข้าไปแนบชิดกับตัวแล้วห่มผ้าให้ ชายหนุ่มเอามือเท้านอนตะแคงมองดูคนตรงหน้าอย่างเพลิดเพลิน ไม่น่าเชื่อว่าอายุจะห่างกันเกือบเจ็ดปี หน้าเด็กอย่างกับอะไรดี เดินด้วยกันคนอื่นคงคิดว่ารุ่นเดียวกันแน่ๆ เพิ่งเคยเห็นตอนหลับ ก็น่ารักน่ากอดดีนะ ว่าแล้วก็อดใจไม่ไหว เอานิ้วจิ้มๆที่แก้มอย่างมันเขี้ยว ก่อนจะเลื่อนนิ้วชี้ไปดีดริมฝีปากบางเบาๆ&nb
“อ๊า! อย่าจิกหัวนม ฮ้า!” ยิ่งห้าม ก็เหมือนยิ่งยุ สะโพกกระแทกกระทั้น สองมือก็ดึงยืดหัวนมปั่นเล่นสนุกมือจนคนข้างหน้าบิดตัวไปมา ทั้งเสียวทั้งเจ็บ เอ็นอันน้อยที่เพิ่งพ่นน้ำไป ก็เริ่มจะชูชันเพราะร่างกายถูกเร้าขึ้นมาอีกครั้ง วายุละมือจากการล้อเล่นหัวนม ลงไปดูแลแก่นกายน้อยข้างล่างที่เพิ่งฟื้น เร่งให้มันชูชันมากขึ้น ส่วนอีกมือก็จับคางของคนพี่ให้เอี้ยวหน้าหันมา ตอนแรกก็อยากจะจูบแบบนุ่มนวล แต่พ่อเห็นแล้ว...ความอ่อนหวานคงไม่ใช่สิ่งที่หัวหน้าต้องการตอนนี้ หน้าแม่งโคตรเสี้ยน ยั่วฉิบหาย จะเอ็กซ์ไปถึงไหน แค่เห็นหน้าก็แตกได้เลยนะเนี่ย&nbs
แม่ง...โคตรน่าเสียบ อืม...ที่จริงก็ทนไม่ไหวอยากจะเสียบแล้วกระแทกให้สมใจ แต่ชายหนุ่มอยากเห็นคนพี่ดิ้นพล่านมากกว่านี้ ว่าแล้วก็ดึงนิ้วออก แล้วดุนสะโพกให้สูงมากขึ้นกว่าเดิม วายุก้มมองรูจีบที่ฉ่ำเยิ้มจวนจะได้ที่ ใช้นิ้วชี้ทั้งซ้ายขวาแหวกช่องทางให้กว้างขึ้นเล็กน้อยจนเห็นเนื้อแดงด้านใน แล้วก็... “ทำ...ทำอะไร! นาย...เอาปากออกไป อ๊ะ!” แผล็บ...แผล็บ....ซู้ด...แผล็บ...ซู้ด...แผล็บ...แผล็บ “ไม่...ไม่ต้องก็ได้ ลิ้น...ลิ้นมัน...อ๊า!” ความเสียวบวกความอายทำให้บุรินทร์แทบจะดิ้นพล่าน จนวายุต้องจับสะโพกไว้มั่นแล้วละเลงลิ้นต่อไปไม่หยุด&nbs
“ลืมไป ต้องขออนุญาตก่อน” “ห้ะ?” “ขอจูบหน่อยได้เปล่า” บรรยากาศเป็นใจขนาดนี้ แถมเขาเองก็ไม่ได้จะบ่ายเบี่ยงขัดขืนสักหน่อย ทีเวลาแบบนี้ดันมาทำตัวเป็นเด็กดี ไอ้บ้านี่ บุรินทร์ขมวดคิ้วนิ่วหน้า วายุคิดว่าคงอดอีกแล้ว กำลังจะดึงหน้าออก ที่ไหนได้ เกือบต้องหัวโขกกับอีกฝ่าย เพราะคอเสื้อถูกดึงกระชากลงมา และก่อนที่จะได้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร ริมฝีปากเล็กก็แตะโดนริมฝีปากหนาอุ่นโดยไม่ทันตั้งตัว หัวหน้าของเขาช่างใจร้อน ถึงกับดึงลงมาจูบเองเลยเหรอเนี่ย แม้จะเป็นจูบที่ห่วยแตกมากก็ตามที นี่ไม่ต่างจากการกระแทกปากเ
ฉิบหายแล้ว...จะแก้ตัวยังไงดี “ก็...ก็มันเสี้ยนอ่ะ หัวหน้าไม่ยอมให้เอา ก็เลย...ก็แบบว่า...มันไม่ไหวแล้วอะ...” “ไหนบอกไม่มั่วไง ฉันไม่เสี่ยงกับนายหรอกนะ” “โธ่! ผมไม่ได้ตั้งใจจะเอาจริงเอาจังสักหน่อย อย่างอนดิ” “ไม่ได้งอนโว้ย! ฉันแค่ไม่อยากยุ่งกับคนเอาไม่เลือกอย่างนาย” “เรื่องนี้แก้ปัญหาง่ายนี๊ดดดดดเดียว หัวหน้าก็แค่กลับมาโจ๊ะๆกับผมเหมือนแต่ก่อน มีหัวหน้าแล้ว ผมไม่ไปเอาคนอื่นหรอกน่า” บุรินทร์ได้ยินดังนั้นอารมณ์ก็พุ่งปรี๊ด สะบัดตัวหลุดแล้วหันกลับไปเบิ้ดกะโหลกวายุหนึ่งทีด้วยแรงที่ไม่เบานัก&nbs







