LOGINShare
บทที่ 48
publish date:
2026-09-25 08:30:31“เราชอบที่นี่นะ ร่มรื่น สะอาด แล้วก็เป็นส่วนตัวดี นายว่างั้นมั้ย บี?”
&n
Latest chapter
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ บทที่ 74
“บี...เหนื่อยมากเลย! กอดหน่อยยยย!”“หยุดเลยนะ! ที่นี่บริษัท ช่วยอย่าทำ...อื้อออ!”วายุหลอกคนพี่ให้มาหาที่ห้องทำงานส่วนตัว ปิดม่าน กดล็อกประตู แล้วก็จู่โจมกอดรัดฟัดเหวี่ยงทันที“พะ...พอแล้ว บอกหลายครั้งแล้วไม่ใช่เหรอว่าห้ามทำแบบนี้ในที่ทำ...อึ๊!”จากที่คิดว่าแค่กอดแค่หอม แต่อีกฝ่ายต่อต้านนักก็จับจูบซะเลย เหนื่อยจะแย่ ขอชาร์ตพลังหน่อยก็แล้วกันคนทั้งบริษัทต่างรู้ดีว่าเจ้าคนตัวโตคลั่งรักคุณผู้จัดการแผนกคนนี้มากแค่ไหนวันวันเอาแต่เรียกหาสามเวลาด้วยเหตุผลไร้สาระ คิดถึงบ้าง อยากเห็นหน้าบ้าง ต้องการกำลังใจบ้าง หรือถ้าพอมีเวลาก็ไปป่วนหาอีกฝ่ายให้โดนด่าเปิงออกมาจนเป็นที่ขบขันของทุกคนไปซะอย่างนั้นที่ผ่านมาบุรินทร์รู้ว่าวายุเป็นเด็กเส้น แต่ไม่คิดว่าจะเส้นใหญ่ขนาดเป็นลูกชายของคุณนายเกียวคราแรกที่รู้ความจริงก็รู้สึกผิดที่คิดว่าชายหนุ่มเพ้อเจ้อพูดไปเรื่อย และออกจะเกร็งๆ ทำตัวไม่ถูก ที่อยู่ๆกลายมาเป็นแฟนทายาทนักธุรกิจหมื่นล้านไปซะได้ทว่าวายุยังคงทำตัวเหมือนเดิม อีกทั้งยังกลับไปใช้ชีวิตเรียบง่ายด้ว
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ บทที่ 73
“ขอยืดเวลาประเมินงานเพิ่มอีกหนึ่งปีได้มั้ย ยุจะทำให้คนที่นั่นยอมรับให้ได้ ไม่ใช่แค่ในฐานะลูกชายของคุณนายเกียว แต่ต้องยอมรับในฐานะผู้บริหารรุ่นต่อไปที่จะมากำกับดูแลกิจการของอาณาจักร ‘เกียรติตุลยากร’ ด้วยถ้าทำไม่ได้ ยุจะถือว่าตัวเองไม่มีคุณสมบัติ ยอมเป็นแค่พนักงานต๊อกต๋อยตลอดไป ม้าก็ฝากความหวังไว้ที่ไอ้โยแทนก็แล้วกัน”ชายหนุ่มประกาศกร้าว นี่มิใช่การขัดขืนเอาแต่ใจหรือพูดจาท้าทายพ่อแม่ ทว่านี่คือคำมั่นในฐานะลูกผู้ชายคนหนึ่งที่มีความตั้งใจอย่างแรงกล้าเขาต้องการจะพิสูจน์ให้ทุกคนรู้ว่าวายุคนเดิมได้เปลี่ยนไปแล้วโดยเอาความมั่นคงทั้งชีวิตเป็นเดิมพันแต่ที่มากไปกว่านั้น ที่วายุยอมทุ่มเทขนาดนี้ ก็เพราะอยากทำให้คนรักภาคภูมิใจวันนี้ทุกคนยังกังขาในความสามารถของวายุ ส่งผลให้ความน่าเชื่อถือของบุรินทร์ที่เป็นผู้สนับสนุนและให้โอกาสเขาต้องถูกลดทอนลงอย่างช่วยไม่ได้แต่วายุจะทำให้ความคิดของทุกคนต้องเปลี่ยนไป เขาจะทำให้ทุกคนเห็นว่าบุรินทร์นั้นมองคนไม่ผิดเมื่อถึงวันที่ตัวเขาได้รับคำชื่นชม บุรินทร์จะต้องได้รับคำชื่นชมที่มา
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ บทที่ 72
วายุมองดูคฤหาสน์ใหญ่โต สวนสวยร่มรื่น สระว่ายน้ำหรูหรา ที่จอดรถไม่ต่างกับโชว์รูม หนึ่งในนั้นมีรถสปอร์ตสุดหรูคันโปรดของเขาจอดเงาวับอยู่ด้วยชายหนุ่มไปเรียนเมืองนอกหลายปี เกิดติดใจการใช้ชีวิตอิสระ จึงใช้ความฉลาดเรื่องเรียนมาเป็นข้ออ้างในการไม่ต้องกลับบ้านที่ผ่านมาเที่ยวเตร็ดเตร่ใช้เงินตามใจ เป็นตัวของตัวเองโนสนโนแคร์ มีปัญหาก็ให้พ่อแม่จัดการ ไม่เคยเอาภาระความคาดหวังของที่บ้านมาใส่ใจทว่า...วันนี้ เขากลับบ้านอย่างสมัครใจ ด้วยความคิดที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง“ได้ฤกษ์กลับมาสักทีนะเจ้าลูกตัวดี”คุณนายเกียวเอ่ยทักเมื่อเห็นวายุเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นริมบ่อปลาคาร์ฟ“ม้าหวัดดีครับ พ่อหวัดดีครับ”อือหือ มือไม้อ่อน มารยาทดีขึ้นเป็นกอง สร้างความแปลกใจให้กับคุณนายเกียวอย่างยิ่งพ่อที่นั่งอยู่ข้างกันคิดถึงลูกชายไม่น้อย รีบกวักมือเรียก“มานั่งตรงนี้สิลูก กินอะไรมารึยัง”“ยัง แต่ยุมาคุยแค่แป๊บเดียว เดี๋ยวไปแล้ว”คุณนายเกียวได้ยินดังนั้นก็คิ้วขมวด วางแก้วน้ำชาแล้วรีบเอ่ยถาม
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ บทที่ 71
“รุ่นพี่ครับ เรื่องประเมินงานวายุ...”“เรื่องนั้นน่ะช่างเถอะ สนใจเรื่องตัวเองก่อนมั้ย”“แต่...”“ที่ประชุมมีมติให้นายอยู่ในตำแหน่งเดิม ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรทั้งนั้นนั่นแหละ นายก็นะ...คิดยังไงถึงพูดออกไปแบบนั้นกัน”“แล้วเรื่องวายุ...”“ไม่ต้องห่วง ถึงออกจากที่นี่ไป หมอนั่นก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรนักหนาหรอก”“ออกจากที่นี่? หมายความว่ายังไงครับ ที่ประชุมมีมติไล่วายุออกเหรอ เอ่อ...เจ้านั่นปากไม่ดีก็จริง แต่อาจารย์คนนั้นก็นิสัยแย่เหมือนกัน ลงโทษวายุอยู่ฝ่ายเดียว แบบนี้ไม่ยุติธรรมนะครับ”“ใจเย็นก่อน เรื่องไม่ได้แย่อย่างที่นายคิด ขึ้นอยู่กับเจ้าตัวว่าจะเอายังไง”ผู้อำนวยการทิ้งคำพูดไว้แค่นั้น บอกว่าบุรินทร์ควรรีบกลับไปพักผ่อน ใช้วันหยุดยาวให้คุ้มค่าไม่ต้องคิดอะไรมากจะดีกว่าออกมาจากห้องผู้จัดการแผนก ผู้อำนวยการก็ต้องมาคุยกับอีกคนที่ยืนดักรออยู่ ทั้งสองมองตากันแล้วพากันไปหาที่พูดคุยกันสองคนไม่รู้ว่าคุยอะไรกัน แต่ไม่นานวายุก็กลับมา
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ บทที่ 70
“ผมมีสิทธิโดยชอบธรรมที่จะปลดและแต่งตั้งกรรมการคนไหนก็ได้ตามต้องการ นั่นก็เพราะความจริงแล้วผมก็คือ! (ลูก)ประธานบริษัทยังไงล่ะ!”วายุพูดเสียงดังฟังชัดด้วยความมั่นอกมั่นใจ นึกอยากให้มีดนตรีประกอบดังขึ้นมาเหมือนในละครคุณธรรม เอาให้ทุกคนส่งเสียงฮือฮากันไปเลยทว่า...ความจริงตอนนี้คือเงียบ เงียบทั้งห้องประชุมทุกสายตามองมาที่ชายหนุ่มด้วยความเวทนาเห็นใจ บางคนมีอมยิ้มกลั้นหัวเราะหน่อยๆด้วยส่วนบุรินทร์ก็กำลังนั่งเอามือกุมขมับส่ายหน้าไปมา ทำท่าราวกับว่าทุกอย่างคงจบสิ้นกันแล้วทีนี้“เฮ้ย! พูดเรื่องจริง ไม่ได้โกหก ผมเป็นลูกประธานบริษัทจริงๆ”ผู้อำนวยการภูวดลเฝ้าดูสถานการณ์มานาน เลิกคิ้วถอนหายใจตอนแรกตกใจที่อยู่ๆวายุคิดจะเปิดเผยตัวเองขึ้นมา แต่ตอนนี้ไม่รู้จะขำหรือสงสารดีไม่แปลก หากคนที่นี่จะไม่รู้จักวายุที่เป็นลูกชายของคุณนายเกียวผู้ถือหุ้นใหญ่ เพราะบริษัทแห่งนี้เป็นเพียงหน่วยหนึ่งในอาณาจักรอันใหญ่โตของ ‘เกียรติตุลยากร’อีกทั้งวายุไปเมืองนอกตั้งแต่จบ ม.ปลาย เป็นหนุ่มเจ้าสำราญชอบ
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ บทที่ 69
“ไม่รู้ว่าใครโง่แต่งตั้งมาเป็นบอร์ด แต่นับจากวันนี้ไม่ต้องโผล่หัวมาที่นี่อีกแล้ว เพราะคุณ...ถูกไล่ออก!”วายุชี้หน้าอาจารย์คนนั้นด้วยท่าทีแข็งกร้าวน่าเกรงขาม ทุกคนต่างหันมองด้วยความตื่นตะลึงบวกความงงงวยอย่างที่สุดไอ้เด็กใหม่หัวทองคนนี้ช่างใจกล้า หรือว่าเป็นบ้าไปแล้วกันแน่รู้ดีว่าวายุนั้นไม่ค่อยเห็นหัวใคร เจ้าเล่ห์แกมโกงก็เท่านั้น แต่นี่ออกจะมากเกินไปหน่อยมั้ย เอาสิทธิ์อะไรมาชี้หน้าไล่กรรมการออกกันทว่า...คนที่ตกใจมากที่สุดไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นบุรินทร์นั่นเอง“พูดอะไรของคุณ! นั่งลงเดี๋ยวนี้!”บุรินทร์ลนลานรีบส่งเสียงกระซิบดึงวายุให้ลงนั่ง“บีอยู่เฉยๆ ยุจัดการเอง”วายุหันไปเอ่ยกับบุรินทร์ด้วยน้ำเสียงมั่นคง ดึงมือคนพี่ออกจากข้อศอกตัวเอง ก่อนจะเดินออกไปข้างหน้าเขาให้บุรินทร์ออกหน้าคนเดียวมานานแล้ว อุตส่าห์ฝืนอดทนนั่งเงียบๆเพื่อให้เรื่องมันจบๆไป แต่อาจารย์คนนี้ก็ยังไล่ต้อนหัวหน้าของเขาอยู่ได้จนสุดท้าย บีบให้บุรินทร์ต้องแสดงความรับผิดชอบโดยการลาออกจากตำแหน่งผู้จัดการแผนก ทั้งที่เรื่
You May Also Like
คนของมาเฟียตัวร้าย
otata3.4K viewsเปลี่ยนมึงเป็นเมีย
ใจดินสอ / เดือนสิบสอง4.2K viewsผมไม่ได้ยั่ว เสี่ยต่างหากที่ห้ามใจไม่ได้[Mpreg]
หย่งฟู่2.3K viewsก็แค่มีเมียเป็น..ผู้ชาย
LookDice3.7K viewsวุ่นรัก วิวาห์อลวน
ลลินลัน570 viewsไกด์! ผมเหรอ?!
เล่อเฉียน338 viewsMy Ghost ผีในห้องนั้นของผม
Black Rose in the forest308 viewsตกหลุมรักนายหน้าหวาน
นปก.หัวใจกับสายฟ้า354 views
