LOGINShare
บทที่ 61
publish date:
2026-09-30 08:30:58“เจ้าลูกตัวดีของฉันมันเป็นยังไงบ้างล่ะภูวดล”
<
Latest chapter
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ บทที่ 62
“คุณต้องไปขอโทษเขา” “ห้ะ! ไม่เอา ทำไมต้องขอโทษด้วย ป้าคนนั้นก็จงใจแกล้งผมกับไอ้โจ๊กเหมือนกัน เหลือข้อมูลจากฝ่ายนั้นฝ่ายเดียวเลย ไม่งั้นก็เสร็จนานแล้ว ตัวถ่วงชัดๆ” “คุณ...ต้องไป...ขอโทษ...เขา” บุรินทร์ย้ำคำสั่งเดิม วายุหน้างอหนัก เขาโกรธหัวหน้าที่ไม่เห็นใจลูกน้องที่โดนเลือกปฏิบัติ แล้วก็...น้อยใจแฟนตัวเองที่ไม่เข้าข้าง อีกทั้งยังไล่ให้ไปขอโทษอีกฝ่ายด้วย “บี ทำไมยุต้อง...” “หยุด ตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ” บุรินทร์กดเสียงต่ำ ทำหน้าจริงจังกว่าเดิม วายุเห็นดังนั้นก็เป็นอัน
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ บทที่ 61
“เจ้าลูกตัวดีของฉันมันเป็นยังไงบ้างล่ะภูวดล” คุณนายเกียวเอ่ยถาม พร้อมกับยกกาแฟขึ้นมาดื่ม “ดีขึ้นว่าเดือนแรกครับท่านประธาน” “อืม แล้วมีปัญหากับคนอื่นรึเปล่า ไอ้นี่ยิ่งกวนๆอยู่ด้วย” “วายุเข้ากับเพื่อนร่วมงานไม่ค่อยได้เท่าไหร่ พูดตามตรง...คนอื่นออกจะหมั่นไส้อยู่เหมือนกัน” “เฮ้อ ก็ว่าอย่างนั้นแหละ ลูกฉันมันมั่นหน้ามั่นโหนก ปากก็เสีย ทำตัวไม่น่าเอ็นดู ฉันล่ะกลุ้มใจ” “แต่ผมคิดว่ามีแนวโน้มไปในทางที่ดีขึ้นนะครับ เห็นว่าได้รับมอบหมายให้ทำงานอยู่หลายอย่าง ยังไงก็ต้องมีเรื่องให้ประสานงานกับฝ่ายอื่น หลีกเลี่ยงยาก ตอนนี้ผมยังไม่ได้
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ บทที่ 60
ตอนบ่ายบุรินทร์ทนง่วงไม่ไหว พักสายตาไปงีบครู่หนึ่ง ตื่นมาคนน้องก็อ้อนหนัก ให้พาไปดูหนังกินข้าวข้างนอก “เรื่องนี้สนุกดีนะ ไม่ได้ดูหนังจอใหญ่เสียงจัดเต็มแบบนี้นานแล้ว” ตอนแรกก็บ่นว่าขี้เกียจมา แต่พอเห็นบุรินทร์เอ็นจอย วายุก็ดีใจ ออกจากโรงหนังก็หิวพอดี มื้อเย็นจึงหาอะไรอร่อยๆในห้างกินก่อนกลับบ้าน นอกจากคอนโด ซุปเปอร์มาเก็ต ร้านข้าว และที่ทำงาน พวกเขาสองคนแทบจะไม่มีกิจกรรมที่นับได้เป็นการเที่ยวด้วยกันเลย นี่จึงเป็นเดตครั้งแรกที่วายุตั้งใจมาก แต่ขัดใจตรงที่จนแล้วจนรอดบุรินทร์ไม่ยอมให้วายุออกเงินสักบาทเดียว “เดือนนี้ค่าใช้จ่ายเยอะไม่ใช่เหรอ เก็บเงินไว้ใช้เหอะ เดี๋ยวกลางเด
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ บทที่ 59
ออกจากห้องน้ำ เจ้าลิงอยากจะเข้าไปนัวเนียกับคนพี่ แต่อีกฝ่ายกำลังทำงานซีเรียส เลยไม่กวนดีกว่า ยอมไปนั่งดีๆ ที่โซฟาห่างออกไป “นี่ถุงอะไรอ่ะ เห็นตั้งแต่เมื่อวานแล้ว” บุรินทร์เป็นคนเจ้าระเบียบ ทุกอย่างต้องเก็บเข้าที่เรียบร้อย แต่เจ้าถุงชอปปิ้งนี่วางแหมะอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว เกิดความสงสัย จึงเอ่ยถามออกไป “อ๋อ ลืมบอก ของนายไง” ได้ยินดังนั้น วายุก็หยิบของในถุงนั้นออกมา เป็นเสื้อเชิ้ตสองตัวกับเสื้อโปโลสีสุภาพอีกสามตัว ทาบดูแล้ว ไซส์พอดีเป๊ะ “เสื้อพวกนั้นใส่ไปทำงานได้ ไม่ต้องรีดด้วย คนขี้เกียจอย่างนายจะได้ประหยัดค่ารีดผ้า” บุรินทร์เห็นวายุสิ้นเปลืองเ
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ บทที่ 58
บ้าๆๆ บ้าไปแล้ว! เมื่อคืนมัน...มัน... โอ๊ย! ทำไมถึงได้ปล่อยตัวปล่อยใจไปขนาดนั้นกันนะ! บุรินทร์ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยร่างกายเปลือยเปล่า เหลือบมองซ้าย มีของเล่นหลายชิ้นตกอยู่ข้างเตียง หันมองขวาเจอคนข้างๆที่กำลังหลับอุตุและเปลือยกายเหมือนกัน ก็ให้พลันให้คิดไปถึงเรื่องเมื่อคืน ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีอะไรกัน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่บุรินทร์ปล่อยอารมณ์ทุกอย่างแบบไม่กั๊กไม่เก็บไว้บ้างเหมือนครั้งก่อนๆ คำพูดคำจาแต่ละอย่างที่พูดออกไป จริตจกร้านนั่นอีก เคยทำใส่แต่กับผู้ชายในจินตนาการ พอได้มายั่วยวนคนตัวเป็นๆ ก็ไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่าตัวเองนั้น...ร่านแบบสุดๆไปเลย “รีบตื่นจัง เพิ่งนอนไปสองสามชั่วโมงเอง”&nb
My Lovely Boss หัวหน้าของผม...มีความลับ บทที่ 57
“อึก...ยังไม่ทันทำอะไรก็ตอดหนักขนาดนี้แล้ว เงี่ยนมากหรือไง” เพียงแค่ความคิดแล่นเข้ามา ร่างกายก็พลันออกอาการ ขนาดคนที่กำลังเสียบอยู่ยังรู้สึกได้ ก็ได้...ถ้าอยากแกล้งนัก เขาก็จะยั่วจนให้ทนไม่ไหวเองก็แล้วกัน ว่าแล้วก็ยกมือที่ยังถูกพันธนาการด้วยของเล่นไปคล้องคอคนร่างโต ขยับเข้าไปหอมแก้มเบาๆด้วยความออดอ้อน ก่อนจะแอ่นก้นแล้วพูดด้วยเสียงกระเส่า “เงี่ยน...บีเงี่ยนมากเลย ยุไม่เงี่ยนเหรอ หื้ม” ได้ยินคนพี่เรียกแทนตัวเองแบบนั้น คนน้องก็อ่อนระทวยย้วยจนหน้าแดงไปเลย เจ้าลิงผมทอง...ถูกคนพี่เอาคืนเสียแล้ว&
You May Also Like
