Share

บทที่ 1.7

last update publish date: 2026-03-16 11:12:46

ประธานอวี่เสียงมองตามชายหนุ่มไป เลขาเหลยเองก็มองตามชายหนุ่มไป “เขาเพิ่งบอกว่าคุณหนูกินข้าวปั้นในร้านขายอาหารของโรงพยาบาล?”

“เหมือนจะเป็นอย่างนั้น”

“แล้วเขารู้ได้ยังไง หรือว่าผ่านไปเห็น?”

ประธานอวี่ไม่ได้พูดอะไรแค่ถอนหายใจ “น่าเสียดาย”

“ทำไมละครับ หรือว่าเสียดายที่คุณหนูไม่ชอบผอ.อวี๋?”

“ไม่ใช่แค่ไม่ชอบ แต่ยังกลัวมากเลยละ แค่เขายอมยืนอยู่ในห้องเดียวกันฉันก็โล่งใจแล้ว จะคาดหวังอะไรได้ละ”

“ผอ.อวี๋เป็นคนหนุ่มไฟแรงทั้งมีความสามารถ ถ้าได้เขามารับหน้าที่แทนท่านประธานคงจะดี แต่ว่า...” เลขาเหลยถอนหายใจ “ทางคุณอวี่ควบคุมยากเหลือเกิน ถ้าผอ.อวี๋ยอมเขาเพราะพี่สาว...”

ประธานอวี่พยักหน้า “จับตาดูต่อไป ฉันว่า ฉันดูคนไม่ผิดหรอก เขาไม่มีทางร่วมมือกับพี่เขยเพียงเพราะเห็นแก่พี่สาว”

“ครับ ผมเองก็หวังอย่างนั้น”

ทั้งสองเดินเข้าไปในลิฟต์ตอนจะเข้าไปในห้องพิเศษป้าหงก็หยุดเขาเอาไว้ “มีอะไร”

“คุณท่านคะเมื่อครู่คุณหนูหายออกไปจากห้อง ฉันกับคุณเฉิงตามหาจนทั่วจนไปเจอว่าคุณหนูอยู่ที่ร้านขายอาหารของโรงพยาบาลกับผอ.อวี๋ค่ะ”

“หืม??”

“จริงๆ คั่กับผอ.อวี๋เลยนะคะ”

ข้าวปั้นกับนมเปรี้ยว?! “เอาละรู้แล้ว”

ในห้องมีแต่ความเงียบ ประธานอวี่มองตะกร้ากงจู่เฉ่าเหมยที่ยังไม่ถูกแตะต้อง เขารับตะกร้ามาจากเลขาเหลย “จิ้งเอ๋อร์ดูสิว่าปู่มีอะไรมาฝาก ของชอบเลยนะสดๆ เพิ่งได้มาเลย”

หญิงสาวขยับลุก “ขอบคุณค่ะ...คุณปู่”

“กินอะไรแล้วหรือยัง”

“กินแล้วค่ะ ข้าวโรงพยาบาลไม่อร่อยเลยลงไปชั้นล่างมา คุณปู่คะหนูกลับบ้านได้เลยหรือเปล่าคะ”

“หมอบอกว่าสักสองสามวันต้องให้แน่ใจว่าศีรษะไม่ได้รับการกระทบกระเทือน ทำไม? อยากกลับแล้ว?”

“อยู่โรงพยาบาลก็ไม่มีอะไรทำ กลับไปพักฟื้นที่บ้านดีกว่าค่ะ”

“ได้ๆ ปู่ไปถามหมอให้ว่าจะออกจากโรงพยาบาลได้วันไหน ไปพักฟื้นที่บ้านก็ดีจะได้อยู่ใกล้หูใกล้ตาหน่อย แต่วันนี้ต้องอยู่ที่นี่อีกสักวัน”

“ได้ค่ะ”

“เด็กดี”

ตอนกลับออกมาประธานอวี่ยังคงถามย้ำ “แน่ใจนะว่าจิ้งเอ๋อร์อยู่กับผอ.อวี๋”

“ค่ะ แน่ใจ พวกเขานั่งอยู่ด้วยกันที่เคาน์เตอร์ริมกระจก เหมือนจะกิน...ข้าวปั้น แล้วก็นมเปรี้ยว ฉันบอกหมอที่อยู่เวรแล้วเผื่อคุณหนูท้องเสีย”

“ข้าวปั้นกับนมเปรี้ยว…” ประธานอวี่ตรงไปที่ร้านขายของของโรงพยาบาล เดินไปที่ตู้เย็นจากนั้นหยิบข้าวปั้นมาสองอัน นมเปรี้ยวมาสองขวด

“ท่านครับ” เลขาเหลยเลิกคิ้ว

“ลองดูหน่อย กินด้วยกันสิ”

“งั้นผมเอาไปจ่ายเงิน ท่านไปนั่ง...”

“ฉันจะนั่งตรงนั้น” เขาชี้ไปที่เคาน์เตอร์ริมกระจก

“คะ...ครับ” เลขาเหลยดูยังงุนงงแต่ก็รีบนำของไปจ่ายเงิน พนักงานรีบอุ่นข้าวปั้นให้

“นั่งสิ กินด้วยกัน ดูว่าอร่อยหรือเปล่า”

“ครับ”

ทั้งสองลองแกะดูแล้ว...เละไม่เป็นท่า สาหร่ายแตกและร่วงลงเต็มพื้น ประธานอวี่หัวเราะ “รสชาติใช้ได้เป็นพอ เราสองคนสงสัยต้องฝึกอีกเยอะ”

เลขาเหลยเองก็พลอยหัวเราะไปด้วย “นึกไม่ถึงว่าผมจะได้เห็นเรื่องที่ท่านทำไม่ได้”

“นั่นสิ ว่าแต่เมื่อครู่ผอ.อวี๋เป็นคนแกะ หรือว่าจิ้งเอ๋อร์เป็นคนแกะละ”

“คุณหนูไม่น่าจะแกะเป็นนะครับ”

“ฉันก็ว่าอย่างงั้น”

พูดจบก็ดื่มนมเปรี้ยวจนหมดขวด “ไปกันได้แล้ว”

“ครับท่านประธาน”

พิธีฝังศพในสุสานของซือถูเว่ยคือจุดสิ้นสุดที่ต้องยอมรับความจริง ซือถูเว่ยวางช่อดอกกุหลาบขาวช่อใหญ่หน้าป้ายหลุมศพ สุสานนี้ทั้งเงียบและสงบแถมยังอยู่ไม่ไกล ขับรถสองชั่วโมงก็ถึงแล้ว ซือถูหนานช่างดีกับน้องสาวที่ไม่ค่อยสนิทกันคนนี้จริงๆ ดีจนหญิงสาวน้ำตาไหลออกมาเงียบๆ

หลังออกจากโรงพยาบาลแล้วกลับบ้าน ทุกอย่างไม่คุ้นตา ไม่คุ้นเคย ไม่รู้ว่าต้องเริ่มจากตรงไหน ไม่รู้ว่าจะเป็นอวี่จิ้งได้ยังไง ตอนแรกยังมีความหวังว่าบางทีนี่อาจเป็นความฝัน แต่ว่าจนแล้วจนรอดศพก็ถูกฝังไปแล้ว แถมตื่นมาในทุกๆ เช้าก็ยังลืมตาขึ้นมาในร่างของอวี่จิ้ง แล้วอย่างนี้ยังจะหวังลมๆ แล้งๆ ต่อไปอีกได้ยังไง

“อวี่จิ้ง...ไม่รู้ว่าเธอตายไปแล้ว ตายในร่างของฉัน หรือว่าตายก่อนหน้านี้แล้ว ในเมื่อฉันก็มาอยู่ที่นี่ อยู่ในร่างของเธอแล้ว ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะใช้ชีวิตแทนเธอให้ดี ดูแลคุณปู่ ทำหน้าที่แทนเธอให้ดีที่สุด ฉันสัญญา”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 9.5 จบ

    จากเด็กสาวเอาแต่ใจ นิสัยดุร้ายฉุนเฉียว กลายมาเป็นคนจริงจัง จริงใจ ถึงกับกล้าปกป้องคนอื่น ปกป้องตัวเอง จนในที่สุดคนรอบข้างก็เริ่มอยากอยู่ใกล้อวี่จิ้งมากขึ้น แม้แต่เขาเองก็ถูกความสงสัยดึงดูดให้เข้าไปอยู่ในวงโคจรของอีกฝ่าย กระทั่งมันเริ่มเปลี่ยนเป็นความรู้สึกในแบบที่เขาก็ตั้งรับไม่ทันทุกอย่างชัดเจนขึ้นตอนที่อวี่จิ้งถอนหมั้นกับเฉิงเสวียน เขาเข้าแล้วว่าหากไม่ใช่ตอนนี้เขาอาจไม่มีโอกาสอีก ในเมื่อเริ่มแล้วก็ตัดสินใจเดินหน้า นึกไม่ถึงว่าพอตัดสินใจได้อวี่จิ้งก็ทำตัวน่ารักจนเขาตั้งตัวไม่ทันในงานเลี้ยงนั่น...เขาเกือบคว้าตัวอีกฝ่ายมากอดแล้วหากไม่ใช่ยั้งใจเอาไว้ได้ แต่หลังจากนั้น...เฮ้อ ก็หญิงสาวถึงกับเดินเข้ามาหา ดูท่าทางหึงหวงนั่นสิเขามองไม่ออกก็ตาบอดแล้ว!!จูบที่กลางกระหม่อมนั่นเขาไม่เสียใจ เพราะถ้าทำอย่างอื่นเขาอาจยั้งใจเอาไว้ไม่ได้ แล้วบังคับพาหญิงสาวกลับบ้านไปด้วย เขาเป็นเอามากถึงขั้นนั้น...งานแต่งงานเรียบง่าย... ใครๆ ก็นึกไม่ถึงว่าตระกูลอวี่จะกล้าจัด มีเพียงคนกันเอง ครอบครัว เพื่อน คนสนิท อวี่จิ้งในชุดเจ้าสาวมีประธานอวี่พาเดินมาตามทางเดินสีขาว ใบหน้างดงาม รอยยิ้มสดใส ดวงตาเปล่งประกาย ผู้ห

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 9.4

    ซือถูเว่ยหัวเราะ “ดูคุณปู่สิคิดไปถึงไหน หนูไม่เคยบอกว่าจะย้ายออกนี่คะ ย้ายออกทำไมกันอยู่บ้านให้คุณปู่เลี้ยงไม่ดีตรงไหน”“ก็แกวางมัดจำบ้าน แถมผ่อนไปแล้วด้วยสองงวด”คราวนี้แม้แต่อวี๋คุนก็เบิกตา “คุณผ่อนบ้าน?”“ก็ใช่น่ะสิ!!” ประธานอวี่เสียงพูดแล้วก็เลิกคิ้ว “แกไม่รู้?”“ผมเองก็เพิ่งรู้ครับ”ซือถูเว่ยเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ข้างเตียงคนไข้ “หนูไม่เคยคิดจะย้ายออกเลยค่ะ ครั้งเดียวก็ไม่เคยสาบานเลย อยู่กับคุณปู่ดีจะตายทั้งสบายทั้งไม่ต้องรับผิดชอบอะไร ชาตินี้ไม่มีทางย้ายออกแน่นอน”“แต่แกซื้อบ้าน!”“ก็...หนูไม่ต้องใช้เงินนี่คะ เงินนั่นเป็นเงินเดือน พอมาคิดๆ ดูก็เลยอยากมีชื่อเป็นเจ้าของบ้านสักหลัง อยากมีอะไรที่หามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง แบบนี้ดีจะตาย” นี่เป็นความฝันเดิมที่เธออยากเติมเต็มให้...ซือถูเว่ย“อ้าว”“ดูคุณปู่สิโมโหจนต้องเข้าโรงพยาบาล แบบนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน ถามหนูตรงๆ ก็ได้แล้ว” เห็นสีหน้าชายชราก็ได้แต่ถอนหายใจ “หนูต้องอยู่กับคุณปู่อยู่แล้ว ยิ่งแบบนี้ก็ยิ่งไปไหนไม่ได้ โมโหทีก็หน้ามืดเข้าโรงพยาบาล เดี๋ยวให้หมอตรวจร่างกายให้ละเอียด...”ยังพูดไม่จบอีกฝ่ายก็ขยับจะลงจากเตียง “ฉันหายแล้ว หายสน

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 9.3

    ประธานอวี๋เสียงมองหลานสาวที่มีพิรุธเห็นได้ชัด เขาแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นตอนอีกฝ่ายคล้ายอยากพูดอะไรแต่ก็ลังเล “เลขาเหลย”“ครับท่านประธาน”“วันนี้รู้สึกแปลกๆ มั้ย ทำไมในห้องเงียบผิดปกติละ”“ผมก็คิดอย่างนั้นครับ ดูเหมือนเราอยู่กันสองคนเลย”“ก็นั่นน่ะสิ อ้าวจิ้งเอ๋อร์อยู่ในห้องเหมือนกันเหรอปู่ไมได้ยินเสียง นึกว่ากลับออกไปแล้ว”เห็นอวี่จิ้งเดินเข้ามานั่งลงยิ้มกว้าง “มีอะไรก็พูดออกมาสิ หรือว่าเงินไม่พอใช้?”“เปล่านะคะ เงินเดือนของหนูก็ไม่น้อยเลย แถมตอนนี้หนูไม่ค่อยได้ใช้เงินตัวเองล่ะ”“อ้าว แล้วไปใช้เงินของใครเขาล่ะ”“ก็...” รอยยิ้มแบบนี้เขามั่นใจแล้วว่าหลานสาวตัวดีมีเรื่องพูดกับเขาจริงๆ “คุณปู่คะคุณปู่ก็รู้ใช่มั้ยละว่าช่วงนี้หนูออกไปไหนมาไหนกับผอ.อวี๋”“แล้วยังไง”“คือ...หนูเคยบอกว่าจะลองคบกับเขาดู ถ้าพร้อมจะบอกคุณปู่ว่าเขาเป็นแฟนก็จะ...”“จะอะไร”“จะพามากินข้าวที่บ้านค่ะ”“แล้ว??”“แล้วก็...เย็นนี้คุณปู่ว่างมั้ยคะ”“ถ้าว่างแล้วจะยังไง”ซือถูเว่ยยิ้มกว้างจนเห็นฟัน “หนูจะพาแฟนมาพบคุณปู่อย่างเป็นทางการ”“ผอ.อวี๋คนนั้น??”“ใช่แล้ว!”“ตกลงไปหลอกล่อเขาแบบไหนเข้าละเขาถึงได้ยอมมาเป็นแฟน”“หมายความว

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 9.2

    “นายทำแบบนี้กับอวิ๋นอวิ๋นได้ยังไง เขาก็ตามมาง้อขอคืนดีแล้ว”“นั่นน่ะสิ ฉันได้ยินมาว่าผู้หญิงคนนี้เอาแต่ใจนิสัยไม่ดี อวิ๋นอวิ๋นของเราคบกับนายมาตั้งแต่เรียนมัธยมปลาย พวกนายรักกันมากไม่ใช่เหรอ ทำไมแค่นี้ยกโทษให้กันไม่ได้ ใจแคบเกินไปแล้ว”เหยียนอวิ๋นเชียนเม้มปากดวงตาแดงก่ำ ดูอ่อนแอ สะเทือนใจ ดูน่าสงสาร ซือถูเว่ยมองท่าทีกลุ่มเพื่อนของชายหนุ่มตรงหน้า บอกตามตรงนึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะใช้ไม้นี้กับอวี๋คุน“ใช่แล้วละฉันใจแคบ” อวี๋คุนกลับพูดออกมาเสียงเรียบ “ถ้าพวกนายหรือพวกเธอจะเลิกคบฉันเพราะฉันใจแคบฉันก็ไม่ว่าอะไร ดังนั้นขอตัวนะฉันต้องส่งแฟนกลับบ้านก่อน เขาไม่ชอบนอนดึก”เขาหันมามองหญิงสาวด้วยรอยยิ้ม “ขากลับแวะซื้อผลไม้มั้ย ยังไม่ดึกมาก แต่ห้ามกินตอนดึก เอาไว้กินตอนเช้า”“วันนี้เกิดอยากกินกงจู่เฉ่าเหมยขึ้นมาล่ะค่ะ เอาแบบของนำเข้า ที่แพงๆ ให้คุณกระเป๋าฉีกไปเลย”“ได้ ผมพาไปซื้อ”ด้านหลังมีเสียงฝีเท้าวิ่งตามมา เหยียนอวิ๋นเชียนตะโกนมาจากทางเข้าร้าน “เหล่าอวี๋ หากคุณเลือกเธอถ้าอย่างนั้นคุณจะต่างกับเฉิงเสวียนคนนั้นยังไงละคะ นั่นมันกรงขังของคนตระกูลอวี่คุณไม่รู้หรือไง!”ซือถูเว่ยชะงักแต่อวี๋คุนก้มลงยิ้มให

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 9.1

    “นี่มัน...ชั้นหกนะคะ ฉันบอกแล้วว่าไม่มีใครปีนขึ้นมา ฉันแค่...” เห็นเขาเดินไปเช็คหน้าต่างบานเลื่อนที่ดูไม่แข็งแรง ซือถูเว่ยหัวใจอ่อนยวบ “ขอโทษนะคะที่ทำให้กังวล”เขากอดเธอแน่นๆ จูบลงบนหน้าผาก “ผมเปลี่ยนห้องให้แล้ว ห้องนั้นก็ไปดูมาแล้วรอบหนึ่ง ปลอดภัยแน่นหนา แบบนี้ผมถึงสบายใจได้หน่อย ไม่งั้นคงไม่มีใครได้นอน”เฮ้อ...ดูเขาสิวันนี้หลังเลิกงานอวี๋คุนอาสาขับรถไปส่งหญิงสาวที่บ้าน ตอนขึ้นรถซือถูเว่ยพยายามคาดเข็มขัดแต่ดึงสายไม่ออก “เจ้ารถถังของคุณนี่ยังไงนะ ต้องออกแรงทุกทีเลย”อวี๋คุนเลิกคิ้ว “ดึงไม่ออกเหรอครับ หรือต้องเอาเข้าศูนย์?” เขาปลดเข็มขัดของตัวเองออกโน้มตัวมาดึงเข็มขัดฝั่งที่หญิงสาวนั่งหญิงสาวยิ้มเจ้าเล่ห์คว้าเนคไทของเขาดึงลงมาหาตัว จูบแก้มของเขา “หลงกลจนได้น่ารักจริงเชียว” พูดจบก็หัวเราะอวี๋คุนที่ดึงสายเข็มขัดนิรภัยออกมาก็พบว่าไม่มีอะไรผิดปกติ เขาเลิกคิ้วมองหญิงสาว “เล่นอะไร?”“เล่น?” ซือถูเว่ยเบิกตา เธอโน้มหน้าเข้าไปอีกจูบหนักๆ ที่ข้างแก้มของเขาโดยไม่ยอมปล่อยมือจากเนคไทของชายหนุ่ม “ฉันจริงจังนะ”“แต่นี่มันลานจอดรถของบริษัทนะครับ”“อ้อ” หญิงสาวปล่อยเขา นึกไม่ถึงตอนที่ปล่อยเบาะรถกลับ

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 8.6

    “สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ”ซือถูเว่ยยิ้มให้อีกฝ่าย “งั้นฉันจะไปค่ะ ไว้เราค่อยนัดเจอกัน คุณปู่บ่นว่าอยากไปดูบ้านที่พี่เสวียนอยู่ ไว้พวกเราไปทำอะไรกินบ้างดีกว่า เหมือนขึ้นบ้านใหม่ไงคะ คุณหนูเจิ้งดีใจที่ได้เจอนะคะ ไว้ว่างๆ เรานัดเจอกันมั้ย ไปเดินซื้อของด้วยกัน”เจิ้งหลิงดูมีท่าทางกระอักกระอ่วนเงยหน้าขึ้นมองเฉิงเสวียน “เอาสิครับ คุณมีเพื่อนก็ดีนะ จะได้ไม่เหงาเวลาผมไปทำงาน”ได้ยินแบบนั้นหญิงสาวก็เลิกคิ้ว เฉิงเสวียนยิ้ม “บอกเธอตามตรงก็ได้ พี่เพิ่งแย่งคุณหนูเจิ้งมาจากตระกูลเจิ้ง ทางนั้นโกรธมากเลยล่ะ”หมายความว่า...เจิ้งหลิงมาอยู่กับเฉิงเสวียนเพราะทางนั้นไม่ยอมรับเขา?! “งั้น...ฉันก็ต้องเรียกพี่สะใภ้น่ะสิ! ข่าวดีขนาดนี้ทำไมพี่ไม่ยอมบอกใครเลย”เฉิงเสวียนยื่นมือไปคว้ามือของเจิ้งหลิงมากุมแน่น “กะว่าจะพาไปหาคุณปู่ รอเขาพร้อมก่อน”“ดีเลยสิคะ งั้นฉันจะช่วยเก็บเป็นความลับก่อน พี่จะไปวันไหนอย่าลืมบอกฉันด้วย”“ได้”เขามีแต่ตัวแน่นอนตระกูลเจิ้งย่อมต้องมองข้าม แต่เจิ้งหลิงถึงกับผิดใจกับตระกูลเจิ้งยอมมากับเขา ซือถูเว่ยมองว่านี่เป็นเรื่องที่กล้าหาญมาก นับว่าจริงใจกับเฉิงเสวียนที่สุดแล้วมองสองคนเข็นรถเข็นแยกตั

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 1.4

    แล้วสติก็ดับวูบลงได้ยินแค่เสียงของซือถูหนาน แต่ว่ามันก็ดังแว่วมากเหมือนอยู่ไกลแสนไกล ตกลงแล้วนี่มันเรื่องอะไรกันแน่!!!ซือถูเว่ยหัวใจวายเฉียบพลัน เลือดไปเลี้ยงสมองไม่ทันทำให้ขาดออกซิเจน สาเหตุหลักมาจากทำงานหนักพักผ่อนน้อย เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้กับทุกคน ขึ้นอยู่กับว่าใครจะโชคร้ายวันนั้นเสิ่นเหยียน

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 1.3

    ซือถูเว่ยหลุดหัวเราะออกมา “ค่ะ เห็นด้วย”“ให้ไปส่งที่ไหน”“ที่XXX”อีกฝ่ายยื่นมือไปดึงนามบัตรส่งให้ ซือถูเว่ยรับมาแล้วมองหน้าเขา “ไว้ไปกินมือค่ำกัน”ได้ยินแบบนั้นก็ค้นหานามบัตรตัวเองส่งให้เขา ตอนนี้ไม่มีอะไรให้ไม่สะดวกที่จะติดต่อกับเขา เมื่อก่อนกลัวเขาคิดว่าเป็นภาระ ตอนนี้เธอมีงานทำไม่ลำบาก ไม่ต้อง

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 1.2

    “นี่หล่อนยังไม่ชัดเจนอีกเหรอว่าฉันไม่ยอมให้ลูกชายแต่งกับเธอ เธอยังจะมาเกาะแกะเขาอีกทำไม ผู้หญิงสมัยนี้นี่ทำให้ฉันพูดไม่ออกจริงๆ ยังไม่แต่งเข้าผู้ใหญ่พูดอะไรก็เอาแต่ปฏิเสธ ตอนนี้ยังมาเจอเขาลับหลังฉัน ทำไม...คิดจะปอกลอกครอบครัวฉันเหรอ ฉันเห็นว่าเธอเป็นเด็กกำพร้าไม่มีญาติก็เลยสงสาร ที่ไหนได้เก่งกาจกร้

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 1.1

    ชีวิตของคนเรามันจะบัดซบได้เท่าไหร่กันเชียว?...ซือถูเว่ย เคยตั้งคำถามนั้นเพื่อปลอบใจตัวเอง บากบั่นทำงานส่งตัวเองเรียนจนจบปริญญาตรี กระทั่งได้เข้าทำงานและมีเงินเดือนที่ใครๆ ก็ต้องอิจฉาชีวิตเพียงลำพังโดดเดี่ยวไม่มีใคร ทั้งหมดนั้นได้รับการเติมเต็มจาก เสิ่นเหยียน แฟนหนุ่มที่ได้เจอกันตอนเรียนมหาวิทยาลั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status