Share

บทที่ 1.4

last update publish date: 2026-03-11 19:48:14

แล้วสติก็ดับวูบลงได้ยินแค่เสียงของซือถูหนาน แต่ว่ามันก็ดังแว่วมากเหมือนอยู่ไกลแสนไกล ตกลงแล้วนี่มันเรื่องอะไรกันแน่!!!

ซือถูเว่ยหัวใจวายเฉียบพลัน เลือดไปเลี้ยงสมองไม่ทันทำให้ขาดออกซิเจน สาเหตุหลักมาจากทำงานหนักพักผ่อนน้อย เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้กับทุกคน ขึ้นอยู่กับว่าใครจะโชคร้าย

วันนั้นเสิ่นเหยียนเป็นคนโทร.เรียกรถฉุกเฉินและพามาโรงพยาบาล ถึงอย่างนั้นก็ไม่ทันแล้ว หญิงสาวสิ้นลมอย่างสงบหลังจากวูบหมดสติแล้วล้มศีรษะกระแทกกับฟุตปาธ

หมอเจ้าของไข้เข้ามาตรวจอาการของหญิงสาวบนเตียง นอกจากอาการปวดเมื่อกับหางคิ้วที่ปวดตุบ อาการทั่วไปก็ไม่มีอะไรน่ากังวล

ประธานอวี่ อวี่เสียงถอนหายใจออกมาเบาๆ เมื่อหมอออกไปแล้วเขาก็ตำหนิเฉิงเสวียนด้วยท่าทีโกรธกรุ่น “ทะเลาะกันยังไงถึงขั้นทำจิ้งเอ๋อร์ตกบันไดหัวฟาด ฉันเลี้ยงมาทะนุถนอมไม่เคยทำให้เจ็บตัว นี่อะไรถึงขั้นต้องนอนโรงพยาบาล”

“เป็นความผิดของผมเองครับ ต่อไปผมจะระวัง”

ประธานอวี่เสียงยื่นมือไปหาหลานสาว อยากลูบศีรษะปลอบโยน แต่อวี่จิ้งกลับขยับหลบ เขาชะงักไปทันที ป้าหงที่ยืนอยู่ถึงกับปราดเข้ามา

“คุณหมอบอกว่าต้องให้เวลาคุณหนูค่ะ ความจำจะค่อยๆ กลับมา ศีรษะกระแทกบางครั้งก็จำใครไม่ได้ ไม่นานก็จะดีขึ้น คุณท่าน...อย่าคิดมากนะคะ”

ประธานอวี่เสียงมีสีหน้าเจ็บปวด “จิ้งเอ๋อร์ที่น่าสงสาร”

ซือถูเว่ยในร่างของอวี่จิ้งยังคงจับต้นชนปลายไม่ถูก เธอล้มตัวลงแล้วห่มผ้าหันหลังให้ทุกคน “ฉัน...อยากอยู่คนเดียว”

“ได้ๆ พวกเราออกไปก่อน ตอนเย็นๆ ปู่จะมาเยี่ยมใหม่ จะเอาของกินมาฝากด้วย เอาเป็นกงจู่เฉ่าเหมย[1]ดีหรือเปล่า ที่จิ้งเอ๋อร์ชอบ”

ถึงเอาของโปรดมาแลกหลานสาวคนโปรดก็ไม่สนใจ ประธานอวี่เสียงได้แต่ถอนหายใจ “เอาละปู่จะให้ป้าหงอยู่ที่นี่เป็นเพื่อน อยากได้อะไรรีบบอกป้าหงเข้าใจมั้ย”

ทุกคนออกไปแล้ว...ซือถูเว่ยดึงตลับกระจกที่ขอพยาบาลก่อนหน้านี้ออกมา นี่คือใบหน้าสวยงามโฉบเฉี่ยวของคุณหนูอวี่ อวี่จิ้ง หลานสาวคนเดียวของชายที่รวยที่สุดของเมือง A ประธานบริษัทในเครือตระกูลอวี่ ธุรกิจหมื่นล้านที่ตอนนี้ไม่มีใครเทียบได้

อวี่จิ้งทะเลาะกับคู่หมั้นก็เลยตกบันได แต่พยาบาลแอบซุบซิบกันว่าอีกฝ่ายจงใจทิ้งตัวลงจากบันได หลังจากที่แกล้งป่วยเพื่อเรียกร้องความสนใจของเฉิงเสวียน พอเขามารับก็อยากให้เอาใจ พอเขาไม่สนใจก็แกล้งทิ้งตัวลงจากบันได

ไร้สมองสิ้นดี... ใช้ความเป็นความตายเรียกร้องความสนใจของผู้ชาย ซือถูเว่ยดูแคลนการกระทำของผู้หญิงสวยแต่ไร้สมองคนนี้จริงๆ สวยและรวยเสียเปล่า ผู้ชายไม่สนใจก็แค่หาใหม่ เจ็บตัวไปทำไมให้โง่

เมื่อในห้องเงียบสงบหญิงสาวก็ลุกขึ้นจากเตียง มองไปด้านนอกไม่มีใครเพราะป้าหงเองก็ไปส่งท่านประธานอวี่ หญิงสาวรีบออกจากห้องลงไปที่ชั้นสอง

ที่หน้าห้องจัดงานศพมีเสียงทะเลาะกันดังขึ้น คุณนายเสิ่นกำลังด่าว่าพี่ชายของหญิงสาว หาว่าเขาฮุบเอาเงินของลูกชายไป

“เงินนั่นอาเหยียนกับแม่หนูนั่นเก็บมาด้วยกันเพราะวางแผนแต่งงาน อย่างน้อยๆ ก็ต้องคืนมาครึ่งหนึ่งสิ นี่อะไรเป็นคนอื่นแท้ๆ ยังจะมากีดกัน คิดจะฮุบเอาไว้ทั้งหมดเหรอ ฝันไปเถอะ ใครๆ เขาก็รู้ว่าสองคนนี้คบและกำลังจะแต่งงานกัน”

“พวกเขาเลิกกันแล้ว” จูซางก้าวเข้ามา

“อาซางเธอก็อย่าเหลวไหลสิ พวกเราแค่ทะเลาะกันนะ” เสียงทุ้มนั้นทำให้หญิงสาวเลิกคิ้ว นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าแม้แต่เสิ่นเหยียนก็มาร่วมเล่นละครกับผู้เป็นแม่ เงินนั่นเป็นเงินของเธอคนเดียวชัดๆ พวกเขาสองแม่ลูกคิดจะเล่นละครฮุบเงินเก็บของเธอที่ลำบากหามาแทบตาย?!

“บ้าน...เราสองคนก็ไปดูมาแล้ว เธอเช็คได้เลยฉันมีเบอร์โทร.ของนายหน้าคนนั้น”

จูซางพูดไม่ออก เสิ่นเหยียนพูดต่อ “เราสองคนทะเลาะกันแต่ก็พูดคุยกันเข้าใจแล้ว เพราะงี้เช้าวันนั้นผมก็เลยไปหาเว่ยเว่ย ไปรับเธอเพื่อไปวางมัดจำบ้าน เงินนั่นพวกเราสะสมเก็บหอมรอบริบมาด้วยกันตั้งแต่เริ่มทำงาน...”

ตลับพลาสติกลอยหวือกระแทกกับกับศีรษะของเขา ทุกคนเบิกตาอ้าปากค้างมองไปยังต้นทาง เห็นอวี่จิ้งที่โกรธจัดกำลังวิ่งเข้ามา

“ไอ้ผู้ชายเฮงซวยไร้ยางอาย!! เงินนั่นแกไปร่วมเก็บหอมรอมริบกับฉันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน! ตอแหล! ฉันทำงานเก็บเงินแทบตายกว่าจะหามาได้ คิดชุบมือเปิบ? ฝันไปเถอะ!”

หญิงสาวตรงเข้าไปกระชากผมของเขา ด้านหลังมีท่อนแขนสอดเข้ามาเกี่ยวเอวคอดลากออกมา สองมือของหญิงสาวยังขยุ้มศีรษะของเขา คุณนายเสิ่นเห็นท่าไม่ดีก็เลยปราดเข้ามา

“หยุดเดี๋ยวนี้! เธอเป็นหลานสาวคนเดียวของประธานอวี่ ลองคุณลงมือกับเธอดูสิ!”

เสียงอันทรงอำนาจทำทุกคนหยุดมือ ซือถูเว่ยเองก็ชะงักเผลอปล่อยมือ เธอคุ้นหน้าชายหนุ่มที่มาใหม่คนนี้มาก แต่จำไม่ได้ว่าเคยเห็นที่ไหน อีกทั้งตอนนี้ไม่มีสมาธิมาคิดเพราะโกรธมาก!

คุณนายเสิ่นอ้าปากค้าง เสิ่นเหยียนลูบศีรษะของตัวเอง ทุกคนมองมาที่หญิงสาวเป็นตาเดียวกัน ทั้งสงสัย ไม่เข้าใจ สับสน และไม่อยากเชื่อ

“ให้ตาย...” ซือถูเว่ยแอบสบถกับตัวเองเบาๆ ขืนพูดสิว่าเธอนี่ละซือถูเว่ย คนที่นี่จะได้จับเธอส่งให้จิตแพทย์ปะไร “ฉันเป็นพยานได้ว่าพวกเขาเลิกกันแล้ว แถมเงินนั่นเว่ยเว่ยทำงานเก็บเงินด้วยตัวเอง ฉันเป็นเพื่อนของเว่ยเว่ย เขาปรึกษาฉันเรื่องเงินมาตลอด”

[1] Bijin-Hime Strawberry เป็นสตรอว์เบอร์รีสายพันธุ์ญี่ปุ่นที่ได้ชื่อว่า Beautiful Princess โดยได้รับการยกย่องว่าเป็นสายพันธุ์ที่คุณภาพดีที่สุด และเป็นผลไม้ตระกูลเบอร์รีที่ราคาสูงที่สุดในโลก

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 9.5 จบ

    จากเด็กสาวเอาแต่ใจ นิสัยดุร้ายฉุนเฉียว กลายมาเป็นคนจริงจัง จริงใจ ถึงกับกล้าปกป้องคนอื่น ปกป้องตัวเอง จนในที่สุดคนรอบข้างก็เริ่มอยากอยู่ใกล้อวี่จิ้งมากขึ้น แม้แต่เขาเองก็ถูกความสงสัยดึงดูดให้เข้าไปอยู่ในวงโคจรของอีกฝ่าย กระทั่งมันเริ่มเปลี่ยนเป็นความรู้สึกในแบบที่เขาก็ตั้งรับไม่ทันทุกอย่างชัดเจนขึ้นตอนที่อวี่จิ้งถอนหมั้นกับเฉิงเสวียน เขาเข้าแล้วว่าหากไม่ใช่ตอนนี้เขาอาจไม่มีโอกาสอีก ในเมื่อเริ่มแล้วก็ตัดสินใจเดินหน้า นึกไม่ถึงว่าพอตัดสินใจได้อวี่จิ้งก็ทำตัวน่ารักจนเขาตั้งตัวไม่ทันในงานเลี้ยงนั่น...เขาเกือบคว้าตัวอีกฝ่ายมากอดแล้วหากไม่ใช่ยั้งใจเอาไว้ได้ แต่หลังจากนั้น...เฮ้อ ก็หญิงสาวถึงกับเดินเข้ามาหา ดูท่าทางหึงหวงนั่นสิเขามองไม่ออกก็ตาบอดแล้ว!!จูบที่กลางกระหม่อมนั่นเขาไม่เสียใจ เพราะถ้าทำอย่างอื่นเขาอาจยั้งใจเอาไว้ไม่ได้ แล้วบังคับพาหญิงสาวกลับบ้านไปด้วย เขาเป็นเอามากถึงขั้นนั้น...งานแต่งงานเรียบง่าย... ใครๆ ก็นึกไม่ถึงว่าตระกูลอวี่จะกล้าจัด มีเพียงคนกันเอง ครอบครัว เพื่อน คนสนิท อวี่จิ้งในชุดเจ้าสาวมีประธานอวี่พาเดินมาตามทางเดินสีขาว ใบหน้างดงาม รอยยิ้มสดใส ดวงตาเปล่งประกาย ผู้ห

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 9.4

    ซือถูเว่ยหัวเราะ “ดูคุณปู่สิคิดไปถึงไหน หนูไม่เคยบอกว่าจะย้ายออกนี่คะ ย้ายออกทำไมกันอยู่บ้านให้คุณปู่เลี้ยงไม่ดีตรงไหน”“ก็แกวางมัดจำบ้าน แถมผ่อนไปแล้วด้วยสองงวด”คราวนี้แม้แต่อวี๋คุนก็เบิกตา “คุณผ่อนบ้าน?”“ก็ใช่น่ะสิ!!” ประธานอวี่เสียงพูดแล้วก็เลิกคิ้ว “แกไม่รู้?”“ผมเองก็เพิ่งรู้ครับ”ซือถูเว่ยเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ข้างเตียงคนไข้ “หนูไม่เคยคิดจะย้ายออกเลยค่ะ ครั้งเดียวก็ไม่เคยสาบานเลย อยู่กับคุณปู่ดีจะตายทั้งสบายทั้งไม่ต้องรับผิดชอบอะไร ชาตินี้ไม่มีทางย้ายออกแน่นอน”“แต่แกซื้อบ้าน!”“ก็...หนูไม่ต้องใช้เงินนี่คะ เงินนั่นเป็นเงินเดือน พอมาคิดๆ ดูก็เลยอยากมีชื่อเป็นเจ้าของบ้านสักหลัง อยากมีอะไรที่หามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง แบบนี้ดีจะตาย” นี่เป็นความฝันเดิมที่เธออยากเติมเต็มให้...ซือถูเว่ย“อ้าว”“ดูคุณปู่สิโมโหจนต้องเข้าโรงพยาบาล แบบนี้ใช้ได้ที่ไหนกัน ถามหนูตรงๆ ก็ได้แล้ว” เห็นสีหน้าชายชราก็ได้แต่ถอนหายใจ “หนูต้องอยู่กับคุณปู่อยู่แล้ว ยิ่งแบบนี้ก็ยิ่งไปไหนไม่ได้ โมโหทีก็หน้ามืดเข้าโรงพยาบาล เดี๋ยวให้หมอตรวจร่างกายให้ละเอียด...”ยังพูดไม่จบอีกฝ่ายก็ขยับจะลงจากเตียง “ฉันหายแล้ว หายสน

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 9.3

    ประธานอวี๋เสียงมองหลานสาวที่มีพิรุธเห็นได้ชัด เขาแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นตอนอีกฝ่ายคล้ายอยากพูดอะไรแต่ก็ลังเล “เลขาเหลย”“ครับท่านประธาน”“วันนี้รู้สึกแปลกๆ มั้ย ทำไมในห้องเงียบผิดปกติละ”“ผมก็คิดอย่างนั้นครับ ดูเหมือนเราอยู่กันสองคนเลย”“ก็นั่นน่ะสิ อ้าวจิ้งเอ๋อร์อยู่ในห้องเหมือนกันเหรอปู่ไมได้ยินเสียง นึกว่ากลับออกไปแล้ว”เห็นอวี่จิ้งเดินเข้ามานั่งลงยิ้มกว้าง “มีอะไรก็พูดออกมาสิ หรือว่าเงินไม่พอใช้?”“เปล่านะคะ เงินเดือนของหนูก็ไม่น้อยเลย แถมตอนนี้หนูไม่ค่อยได้ใช้เงินตัวเองล่ะ”“อ้าว แล้วไปใช้เงินของใครเขาล่ะ”“ก็...” รอยยิ้มแบบนี้เขามั่นใจแล้วว่าหลานสาวตัวดีมีเรื่องพูดกับเขาจริงๆ “คุณปู่คะคุณปู่ก็รู้ใช่มั้ยละว่าช่วงนี้หนูออกไปไหนมาไหนกับผอ.อวี๋”“แล้วยังไง”“คือ...หนูเคยบอกว่าจะลองคบกับเขาดู ถ้าพร้อมจะบอกคุณปู่ว่าเขาเป็นแฟนก็จะ...”“จะอะไร”“จะพามากินข้าวที่บ้านค่ะ”“แล้ว??”“แล้วก็...เย็นนี้คุณปู่ว่างมั้ยคะ”“ถ้าว่างแล้วจะยังไง”ซือถูเว่ยยิ้มกว้างจนเห็นฟัน “หนูจะพาแฟนมาพบคุณปู่อย่างเป็นทางการ”“ผอ.อวี๋คนนั้น??”“ใช่แล้ว!”“ตกลงไปหลอกล่อเขาแบบไหนเข้าละเขาถึงได้ยอมมาเป็นแฟน”“หมายความว

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 9.2

    “นายทำแบบนี้กับอวิ๋นอวิ๋นได้ยังไง เขาก็ตามมาง้อขอคืนดีแล้ว”“นั่นน่ะสิ ฉันได้ยินมาว่าผู้หญิงคนนี้เอาแต่ใจนิสัยไม่ดี อวิ๋นอวิ๋นของเราคบกับนายมาตั้งแต่เรียนมัธยมปลาย พวกนายรักกันมากไม่ใช่เหรอ ทำไมแค่นี้ยกโทษให้กันไม่ได้ ใจแคบเกินไปแล้ว”เหยียนอวิ๋นเชียนเม้มปากดวงตาแดงก่ำ ดูอ่อนแอ สะเทือนใจ ดูน่าสงสาร ซือถูเว่ยมองท่าทีกลุ่มเพื่อนของชายหนุ่มตรงหน้า บอกตามตรงนึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะใช้ไม้นี้กับอวี๋คุน“ใช่แล้วละฉันใจแคบ” อวี๋คุนกลับพูดออกมาเสียงเรียบ “ถ้าพวกนายหรือพวกเธอจะเลิกคบฉันเพราะฉันใจแคบฉันก็ไม่ว่าอะไร ดังนั้นขอตัวนะฉันต้องส่งแฟนกลับบ้านก่อน เขาไม่ชอบนอนดึก”เขาหันมามองหญิงสาวด้วยรอยยิ้ม “ขากลับแวะซื้อผลไม้มั้ย ยังไม่ดึกมาก แต่ห้ามกินตอนดึก เอาไว้กินตอนเช้า”“วันนี้เกิดอยากกินกงจู่เฉ่าเหมยขึ้นมาล่ะค่ะ เอาแบบของนำเข้า ที่แพงๆ ให้คุณกระเป๋าฉีกไปเลย”“ได้ ผมพาไปซื้อ”ด้านหลังมีเสียงฝีเท้าวิ่งตามมา เหยียนอวิ๋นเชียนตะโกนมาจากทางเข้าร้าน “เหล่าอวี๋ หากคุณเลือกเธอถ้าอย่างนั้นคุณจะต่างกับเฉิงเสวียนคนนั้นยังไงละคะ นั่นมันกรงขังของคนตระกูลอวี่คุณไม่รู้หรือไง!”ซือถูเว่ยชะงักแต่อวี๋คุนก้มลงยิ้มให

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 9.1

    “นี่มัน...ชั้นหกนะคะ ฉันบอกแล้วว่าไม่มีใครปีนขึ้นมา ฉันแค่...” เห็นเขาเดินไปเช็คหน้าต่างบานเลื่อนที่ดูไม่แข็งแรง ซือถูเว่ยหัวใจอ่อนยวบ “ขอโทษนะคะที่ทำให้กังวล”เขากอดเธอแน่นๆ จูบลงบนหน้าผาก “ผมเปลี่ยนห้องให้แล้ว ห้องนั้นก็ไปดูมาแล้วรอบหนึ่ง ปลอดภัยแน่นหนา แบบนี้ผมถึงสบายใจได้หน่อย ไม่งั้นคงไม่มีใครได้นอน”เฮ้อ...ดูเขาสิวันนี้หลังเลิกงานอวี๋คุนอาสาขับรถไปส่งหญิงสาวที่บ้าน ตอนขึ้นรถซือถูเว่ยพยายามคาดเข็มขัดแต่ดึงสายไม่ออก “เจ้ารถถังของคุณนี่ยังไงนะ ต้องออกแรงทุกทีเลย”อวี๋คุนเลิกคิ้ว “ดึงไม่ออกเหรอครับ หรือต้องเอาเข้าศูนย์?” เขาปลดเข็มขัดของตัวเองออกโน้มตัวมาดึงเข็มขัดฝั่งที่หญิงสาวนั่งหญิงสาวยิ้มเจ้าเล่ห์คว้าเนคไทของเขาดึงลงมาหาตัว จูบแก้มของเขา “หลงกลจนได้น่ารักจริงเชียว” พูดจบก็หัวเราะอวี๋คุนที่ดึงสายเข็มขัดนิรภัยออกมาก็พบว่าไม่มีอะไรผิดปกติ เขาเลิกคิ้วมองหญิงสาว “เล่นอะไร?”“เล่น?” ซือถูเว่ยเบิกตา เธอโน้มหน้าเข้าไปอีกจูบหนักๆ ที่ข้างแก้มของเขาโดยไม่ยอมปล่อยมือจากเนคไทของชายหนุ่ม “ฉันจริงจังนะ”“แต่นี่มันลานจอดรถของบริษัทนะครับ”“อ้อ” หญิงสาวปล่อยเขา นึกไม่ถึงตอนที่ปล่อยเบาะรถกลับ

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 8.6

    “สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ”ซือถูเว่ยยิ้มให้อีกฝ่าย “งั้นฉันจะไปค่ะ ไว้เราค่อยนัดเจอกัน คุณปู่บ่นว่าอยากไปดูบ้านที่พี่เสวียนอยู่ ไว้พวกเราไปทำอะไรกินบ้างดีกว่า เหมือนขึ้นบ้านใหม่ไงคะ คุณหนูเจิ้งดีใจที่ได้เจอนะคะ ไว้ว่างๆ เรานัดเจอกันมั้ย ไปเดินซื้อของด้วยกัน”เจิ้งหลิงดูมีท่าทางกระอักกระอ่วนเงยหน้าขึ้นมองเฉิงเสวียน “เอาสิครับ คุณมีเพื่อนก็ดีนะ จะได้ไม่เหงาเวลาผมไปทำงาน”ได้ยินแบบนั้นหญิงสาวก็เลิกคิ้ว เฉิงเสวียนยิ้ม “บอกเธอตามตรงก็ได้ พี่เพิ่งแย่งคุณหนูเจิ้งมาจากตระกูลเจิ้ง ทางนั้นโกรธมากเลยล่ะ”หมายความว่า...เจิ้งหลิงมาอยู่กับเฉิงเสวียนเพราะทางนั้นไม่ยอมรับเขา?! “งั้น...ฉันก็ต้องเรียกพี่สะใภ้น่ะสิ! ข่าวดีขนาดนี้ทำไมพี่ไม่ยอมบอกใครเลย”เฉิงเสวียนยื่นมือไปคว้ามือของเจิ้งหลิงมากุมแน่น “กะว่าจะพาไปหาคุณปู่ รอเขาพร้อมก่อน”“ดีเลยสิคะ งั้นฉันจะช่วยเก็บเป็นความลับก่อน พี่จะไปวันไหนอย่าลืมบอกฉันด้วย”“ได้”เขามีแต่ตัวแน่นอนตระกูลเจิ้งย่อมต้องมองข้าม แต่เจิ้งหลิงถึงกับผิดใจกับตระกูลเจิ้งยอมมากับเขา ซือถูเว่ยมองว่านี่เป็นเรื่องที่กล้าหาญมาก นับว่าจริงใจกับเฉิงเสวียนที่สุดแล้วมองสองคนเข็นรถเข็นแยกตั

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 1.9

    ถามว่าเริ่มเรียนรู้งานกันยังไงตอบ...ก็ตั้งแต่จุดเริ่มต้นนั่นละ! หลานเฟิงนึกว่าอีกฝ่ายจะแค่เล่นสนุก นึกไม่ถึงว่าจะมีน้ำอดน้ำทนกว่าที่คิด นั่งหลังขดหลังแข็งพูดคุยกันเรื่องงานได้จนเที่ยงครึ่ง ท้องร้องเพราะความหิว“จะว่าไปก็ยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย ที่นี่มีแคนทีนนี่นาเราไปกันเถอะ”“ปะ...ไป? ไปไหนคะ” หล

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 1.8

    ในเมื่อชีวิตก่อนที่ยังคงเป็นซือถูเว่ยไม่มีอะไรเลยที่ได้ดังใจ งั้นก็ถือเสียว่าได้เกิดใหม่ เป็นคนใหม่ ต่อจากนี้ก็เริ่มทำอะไรที่จะไม่รู้สึกเสียใจทีหลัง ทำสิ่งที่อยากทำ ตามใจตัวเองให้ถึงที่สุด“ก็ในเมื่อตอนนี้ฉันสวยและรวยมาก เพราะงั้นก็ใช้ชีวิตใหม่ให้คุ้มกับที่สวรรค์ให้โอกาสก็แล้วกัน” พูดจบก็สวมแว่นดำแ

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 1.7

    ประธานอวี่เสียงมองตามชายหนุ่มไป เลขาเหลยเองก็มองตามชายหนุ่มไป “เขาเพิ่งบอกว่าคุณหนูกินข้าวปั้นในร้านขายอาหารของโรงพยาบาล?”“เหมือนจะเป็นอย่างนั้น”“แล้วเขารู้ได้ยังไง หรือว่าผ่านไปเห็น?”ประธานอวี่ไม่ได้พูดอะไรแค่ถอนหายใจ “น่าเสียดาย”“ทำไมละครับ หรือว่าเสียดายที่คุณหนูไม่ชอบผอ.อวี๋?”“ไม่ใช่แค่ไม่

  • My Lucky Return เกิดใหม่ทั้งที...ความรักครั้งนี้ต้องปัง!!   บทที่ 1.6

    “ได้ยินว่าหัวกระแทกจำอะไรไม่ได้”“เอ๋” หญิงสาวสะดุ้ง สองคนนี้สนิทกันหรือเปล่านะ!! “ก็...จำได้แล้วเป็นบางเรื่องค่ะ” บอกว่าจำไม่ได้แล้วเรื่องเมื่อครู่จะอธิบายยังไง แล้วถ้าบอกจำได้ แต่ไม่รู้ว่าเคยสนิทกันจนมานั่งกินข้าวปั้นด้วยนี่มีพิรุธมั้ยนะ“อ้อ”เสียงตอบรับของเขาไม่ได้ช่วยขยายความเลยให้ตาย... ซือถู

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status