Chapter 6

6

3RD POV

Hindi pa rin mawala ang isip ni Dylan ang ginawa ni Anna sa kanya. Hindi pa rin siya makapaniwala na kayang gawin ‘yon sa kanya ni Anna. Isa pang pinagtataka niya ay parang may iba sa asawa niya. Pati ang kasuotan nito ay nag-iba narin.

“May problema ba?” Napatingin siya sa pinto at nakita ang kaibigan niyang si Recca na nakatayo. Mabilis naman siyang umiling dito.

“I though nag-aaway na naman kayo ng girlfriend mo.” Wika nito habang umupo sa harapan ng mesa niya.

“We’re fine.” 

“Then? Bakit parang ang lalim yata ng problema mo? ‘Wag mong sabihin pinapahirapan ka ng asawa mo?” Natatawa niyang wika.

“Parang ganun na nga.” Unti-unting nawawala ang ngiti sa labi ni Recca, dahil sa sagot sa kanya ni Dylan.

“What do you mean Dude?” 

“Iwan, napansin ko lang na bigla siyang nagbago.”

“Baka nauntog na at gusto nang makipag-divorce sa ‘yo.” 

“Mabuti sana kung ganun. Alam mo naman na wala talaga akong gusto sa kanya.” 

“Kung ganun, bakit hindi mo nalang siya unahan?”

“Alam mo naman na mawawalan ako ng mana, kung gagawin ko ‘yon.”

“Sa bagay. Pero Dude, paano kung malaman ni Britney?” Napahinga ng malalim si Dylan dahil sa tanong ni Recca sa kanya, dahil hindi niya alam, paano sasabihin sa girlfriend niya ang kanyang sitwasyon.

Wala pa rin gana si Dylan na umuwi sa condo dahil ayaw niyang makita si Anna. Iniwasan niya rin ito, dahil inis na inis siya sa asawa niya. Ito kasi ang sinisisi niya, kung bakit naikasal sila. Malakas ang kutob niya na ito ang pumilit sa mga magulang niya para maikasal sila.

“Love!” Ngiting wika ni Britney at agad humalik sa kanyang labi. Naisip niya na yayain itong kumain sa labas dahil mas gusto niya na ito ang makasalo niya sa pagkain. Mas-ganado rin siya kapag si Britney ang kanyang kasama.

Sa isang mamahalin na restaurant sila kumain at pina-order niya kay Britney ang lahat ng gusto nito. Pero natigilan si Dylan ng makita niya sa kabilang table si Anna. 

‘Ano bang ginagawa niya rito?’ Gusto niya man itong lapitan ay hindi niya magawa dahil kasama niya s Britney. Ayaw niyang maghinala ito sa kanya, kaya hinayaan nalang si Anna at lihim itong binabantayan. 

“Love, ‘di ba si Anna ‘yon?” Tanong sa kanya ni Britney habang tinuro ang kinaroroonan ni Anna. Tumango naman siya rito at hindi na nag-abala pa na tingnan si Anna.

“Malaki ba ang pinapasahod mo sa kanya?”

“Bakit mo naitanong?”

“Wala lang, nagawa niya kasing makapasok dito. Alam naman natin na mahal ang restaurant na ‘to.” Wika ni Britney sa kanya, kaya hindi niya maiwasan na lingunin si Anna. Isa rin sa ipinagtataka niya, dahil napansin niya na hindi ginalaw ni Anna ang cash card na binigay niya rito.

Napansin ni Dylan na na-unang lumabas si Anna sa kanila kaya ipinagpatuloy niya ang kanyang pagkain.

Matapos niyang ihatid si Britney ay agad na siyang umuwi. Napansin niya na tahimik na ang bahay. 

Papasok na sana siya sa kanyang kwarto pero naisip niya na tingnan muna si Anna sa kanyang silid. 

“S-Sir.” Gulat na wika ni Luz ng mapansin si Dylan.

“Nandito na po pala kayo? Kakain po ba kayo Sir? Ipag-hahanda ko po kayo.” Napakunot ang noo niya, dahil sa sinabi ni Luz sa kanya. Alam niya kasi na si Anna ang naghahanda ng pagkain niya at hindi si Luz.

“Bakit Ikaw ang mag-hahanda? Nasa’n si Anna?” Kunot-noo niyang tanong dito.

“Umalis po Sir.”

“Umalis? ‘Wag mong sabihin hindi pa siya umuwi?”

“H-hindi pa nga po Sir. Ang sabi kasi ni Ma’am, sa labas siya kakain at ‘wag ko na raw po siyang hintayin dahil hindi po siya uuwi.”

“Hindi uuwi? Bakit? Saan ba siya pupunta?” 

“Ang sabi niya po magba-bar.” Mabilis na nakaramdam ng inis ni Dylan dahil sa sinabi ni Luz sa kanya. Hindi niya inakala na may tinatagong ugali si Anna. Ang akala niya ay mahinhin ito pero hindi pala. 

Hindi nakatulog si Dylan, dahil sa kaiisip niya kay Anna. Dahil hindi nawawala ang galit na nararamdaman niya. 

Nang bumukas ang pinto ay agad siyang tumayo. 

“Bakit ngayon ka lang?” Galit niyang tanong dito at napansin na hindi man lang nagulat si Anna nang makita siya. Ni hindi niya ito nakitaan ng takot sa mukha.

“Bakit ba? Isa pa, ano pang pakialam mo?” Lalong kumunot ang noo niya dahil sa sagot ni Anna sa kanya.

“Tinatanong mo kung anong pakialam ko? Baka nakalimutan mong may asawa kang tao?!” Malakas na sigaw niya na siyang ikina-halakhak ni Anna.

“Hmm, mukhang nakalimutan mo yata.” Wika nito habang tinapik ang kanyang balikat.

“Nakalimutan mo ba na kasal lang tayo sa papel?” Wika nito at pinisil-pisil ang kanyang braso.

“Tsk, bakit ang lambot ng braso mo? Bakit Wala ka man lang muscle?” Mabilis na napahawak si Dylan sa braso niya, dahil sa sinabi sa kanya ni Anna.

“Anong wala? Hindi mo ba ‘to nakikita?” Wika niya habang tinaas ang kanyang damit at pinakita ang namumukol na abs niya.

Hinawakan naman ‘to ni Anna at hinaplos. Nang mata-uhan si Dylan sa ginawa ni Anna ay mabilis niyang winaksi ang kamay nito.

“Ang damot mo naman! Akala mo naman malaki!” Napa-awang ang labi ni Dylan dahil sa narinig niya mula kay Anna.

Pipigilan pa sana niya ito, pero mabilis na itong pumasok sa kanyang kwarto.

Kina-umagahan ay hinintay ni Dylan si Anna na lumabas. Hindi rin muna siya pumasok sa opisina para lang maka-usap si Anna. Hindi niya maintindihan ang sarili niya, kung bakit niya ito ginawa. Kung tutuusin, dapat maging masaya pa dapat siya sa ginawa ni Anna. 

“Manang!” Agad siyang napatingin kay Anna na lumabas sa silid nito. Hindi niya rin maiwasan na mapatitig sa asawa niya, dahil sa maikiling short na suot nito at halos makita na ang dibdib nito sa suot na pantulog.

“Oh! Bakit nandito kapa?” Balewalang wika nito at tumabi sa kanya. Napalunok naman ng laway si Dylan dahil sa ginawang pagtabi ni Anna sa kanya sa sofa. 

“Bakit? Hindi ba ako manatili sa sarili kung bahay?” Sagot niya rito habang tumayo. Kailangan niya kasing umiwas kay Anna, dahil hindi niya maiwasan na makaramdam ng init sa kanyang katawan.

“Ano naman ‘to?” Napatalon si Dylan ng biglang hinawakan ni Anna ang gitnang bahagi ng kanyang pantalon.

“Damn it! What do you think you doin?” Galit niyang sigaw dito.

“Bakit? Hinawakan ko lang naman ‘yan ah! Akala mo naman malaki maliit naman!” Agad namula ang buong mukha ni Dylan dahil sa sinabi ni Anna sa kanya.